ଉଶୀରବୀଜଂ ମୈନାକଂ ଗିରିଂ ଶ୍ଵେତଂ ଚ ଭାରତ। ସମତୀତୋଽସି କୌନ୍ତେଯ କାଲଶୈଲଂ ଚ ପାର୍ଥିଵ
ତୁମେ ଉଶୀର ପାହାଡ଼, ମୈନାକ, ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ ଏବଂ କାଳଶୈଳ ପାହାଡ଼ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ, ହେ ଭାରତ, ହେ ରାଜା।
ଏଷା ଗଙ୍ଗା ସପ୍ତଵିଧା ରାଜତେ ଭରତର୍ଷଭ। ସ୍ଥାନଂ ଵିରଜସଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଯତ୍ରାଗ୍ନିର୍ନିତ୍ଯମିଧ୍ଯତେ
ଏଠି ସପ୍ତ ଧାରା ଗଙ୍ଗା ଚମକୁଛି, ହେ ଭାରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଏଠି ଏକ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ସଦା ଜଳିଥାଏ।
ଏତଦ୍ଵୈ ମାନୁଷେଣାଦ୍ଯ ନ ଶକ୍ଯଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମଦ୍ଭୁତମ୍। ସମାଧିଂ କୁରୁତାଵ୍ଯଗ୍ରାସ୍ତୀର୍ଥାନ୍ଯେତାନି ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଥ
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଏବେ ମାନବମାନେ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ। ତୁମେ ଚିତ୍ତକୁ ଏକାଗ୍ର କରି ଧ୍ୟାନରେ ରୁହ, ତେବେ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିପାରିବ।
ଏତଦ୍ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ଦେଵାନାମାକ୍ରୀଡଂ ଚ ରଣାଙ୍କିତମ୍। ଅତିକ୍ରାନ୍ତୋସି କୌନ୍ତେଯ କାଲଶୈଲଂ ଚ ପର୍ଵତମ୍
ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଖେଳସ୍ଥଳୀ ଓ ଯୁଦ୍ଧର ଚିହ୍ନ ଥିବା ସ୍ଥାନ ଦେଖିପାରିବ। କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ତୁମେ କାଳଶୈଳ ପାହାଡ଼କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ।
ଶ୍ଵେତଂ ଗିରିଂ ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯାମୋ ମନ୍ଦରଂ ଚୈଵ ପର୍ଵତମ୍। ଯତ୍ର ମାଣିଵରୋ ଯକ୍ଷଃ କୁବେରଶ୍ଚୈଵ ଯକ୍ଷରାଟ୍
ଆମେ ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ ଓ ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା। ସେଠାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯକ୍ଷ ମଣିଭଦ୍ର ଓ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ରାଜା କୁବେର ବସୁଛନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟାଶୀତିସହସ୍ରାଣି ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ ଶୀଘ୍ରଗାମିନଃ। ତଥା କିଂପୁରୁଷା ରାଜନ୍ଯକ୍ଷାଶ୍ଚୈଵ ଚତୁର୍ଗୁଣାଃ
ଏଠାରେ ଅଠାସି ହଜାର ଦ୍ରୁତ ଚଳନଶୀଳ ଗନ୍ଧର୍ବ ଅଛନ୍ତି, ଏହିପରି ରାଜସିକ କିମ୍ପୁରୁଷ ଓ ଯକ୍ଷମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଚାରିଗୁଣା ଅଧିକ।
ଅନେକରୂପସଂସ୍ଥାନା ନାନାପ୍ରହରଣାଶ୍ଚ ତେ। ଯକ୍ଷେନ୍ଦ୍ରଂ ମନୁଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଣିଭଦ୍ରମୁପାସତେ
ଏମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି ଓ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ମଣିଭଦ୍ର ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ରାଜା, ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କୁ ଏମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ତେଷାମୃଦ୍ଧିରତୀଵାତ୍ର ଗତୌ ଵାଯୁସମାଶ୍ଚ ତେ। ଯକ୍ଷେନ୍ଦ୍ରଂ ମନୁଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଣିଭଦ୍ରମୁପାସତେ
ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ସମୃଦ୍ଧି ବହୁତ ବଡ଼, ତାଙ୍କର ଗତି ବାୟୁ ସମାନ। ଏମାନେ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ରାଜା ମଣିଭଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତୈସ୍ତାତ ବଲିଭିର୍ଗୁପ୍ତା ଯାତୁଧାନୈଶ୍ଚ ରକ୍ଷିତାଃ। ଦୁର୍ଗମାଃ ପର୍ଵତାଃ ପାର୍ଥ ସମାଧିଂ ପରମଂ କୁରୁ
ପ୍ରଭଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଓ ଯାତୁଧାନମାନେ ଏହି ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ। ପାର୍ଥ, ତୁମେ ଉତ୍ତମ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ରୁହ।
କୁବେରସଚିଵାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ରୌଦ୍ରା ମୈତ୍ରାଶ୍ଚ ରାକ୍ଷସାଃ। ତୈଃ ସମେଷ୍ଯାମ କୌନ୍ତେଯ ଯତ୍ତୋ ଵିକ୍ରମଣେ ଭଵ
କୁବେରଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, କ୍ରୁର ଓ ମିତ୍ରଭାବୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବୁ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ତୁମେ ସଚେତନ ଓ ସାବଧାନ ରୁହ।
କୈଲାସଃ ପର୍ଵତୋ ରାଜନ୍ପଡ୍ଯୋଜନଶତୋଚ୍ଛ୍ରିତଃ। ଯତ୍ରଦେଵାଃ ସମାଯାନ୍ତି ଵିଶାଲା ଯତ୍ର ଭାରତ
କୈଳାସ ପର୍ବତ, ରାଜା, ଶତ ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚ। ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏହା ବହୁତ ବିଶାଳ, ଭାରତ।
ଅସଙ୍ଖ୍ଯେଯାସ୍ତୁ କୌନ୍ତେଯ ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସକିନ୍ନରାଃ। ନାଗାଃ ସୁପର୍ଣା ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ କୁବେରସଦନଂ ପ୍ରତି
ଅସଂଖ୍ୟ ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, କିନ୍ନର, ନାଗ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, କୁବେରଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।
ତାନ୍ଵିଗାହସ୍ଵ ପାର୍ଥାଦ୍ଯ ତପସା ଚ ଦମେନ ଚ। ରକ୍ଷ୍ଯମାଣୋ ମଯା ରାଜନ୍ଭୀମସେନବଲେନ ଚ
ପାର୍ଥ, ଆଜି ତୁମେ ତପସ୍ୟା ଓ ନିୟମରେ ଏମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କର। ମୁଁ ଏବଂ ଭୀମସେନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବି, ରାଜା।
ସ୍ଵସ୍ତି ତେ ଵରୁଣୋ ରାଜା ଯମଶ୍ଚ ସମିତିଂଜଯଃ। ଗଙ୍ଗା ଚ ଯମୁନା ଚୈଵ ପର୍ଵତାଶ୍ଚ ଦିଶନ୍ତୁ ତେ
ତୁମ ପାଇଁ ବରୁଣ ରାଜା, ବିଜୟୀ ଯମ, ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ଏବଂ ପର୍ବତମାନେ ମଙ୍ଗଳ କରୁନ୍ତୁ।
ମରୁତଶ୍ଚ ସହାଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ସରିତଶ୍ଚ ସରାଂସି ଚ। ସ୍ଵସ୍ତି ଦେଵାସୁରେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଵସୁଭ୍ଯଶ୍ ମହାଦ୍ଯୁତେ
ମରୁତମାନେ ଓ ଆଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ, ନଦୀ ଓ ହ୍ରଦମାନେ, ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ବସୁମାନେ, ମହାତେଜସ୍ବୀ, ତୁମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ କରୁନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଜାମ୍ବୂନଦପର୍ଵତାଦ୍ଵୈ ଶୃଣୋମି ଘୋଷଂ ତଵ ଦେଵି ଗଙ୍ଗେ। ଗୋପାଯଯେମଂ ସୁଭଗେ ଗିରିଭ୍ଯଃ ସର୍ଵାଜମୀଢାପଚିତଂ ନରେନ୍ଦ୍ରମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୁନା ପର୍ବତରୁ ମୁଁ ତୁମର ଧ୍ୱନି ଶୁଣୁଛି, ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା। ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଏହି ପର୍ବତମାନଠାରୁ ସମସ୍ତଙ୍କର ସମ୍ମାନିତ ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
ଦଦସ୍ଵ ଶର୍ମ ପ୍ରଵିଵିକ୍ଷତୋଽସ୍ଯ ଶୈଲାନିମାଞ୍ଛୈଲସୁତେ ନୃପସ୍ଯ। `ଶିଵପ୍ରଦା ସର୍ଵସରିତ୍ପ୍ରଧାନେ ସ ଭ୍ରାତୃକସ୍ଯେହ ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ଯ
ଏହି ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ଦିଅ, ପର୍ବତକନ୍ୟା। ତୁମେ ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶୁଭା ଦେଇଥିବା, ଏଠାରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଓ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ କର।
ଅପୂର୍ଵୋଽଯଂ ସଂଭ୍ରମୋ ଲୋମଶସ୍ଯ କୃଷ୍ଣାଂ ଚ ସର୍ଵେ ରକ୍ଷତ ମା ପ୍ରମାଦଃ। ଦେଶୋ ହ୍ଯଯଂ ଦୁର୍ଗତମୋ ମତୋଽସ୍ଯ ତସ୍ମାତ୍ପରଂ ଶୌଚମିହାଚରଧ୍ଵମ୍
ଲୋମଶଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଅପୂର୍ବ ଚିଂତା। ସମସ୍ତେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, କୌଣସି ଅବଧାନ ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଏହି ସ୍ଥାନ ବହୁତ ବିପଦ୍ଜନକ ବୋଲି ମନ୍ୟ, ତେଣୁ ଏଠାରେ ପବିତ୍ରତା ରଖ।
ତତୋଽବ୍ରଵୀଦ୍ଭୀମମୁଦାରଵୀର୍ଯଂ କୃଷ୍ଣାଂ ଯତ୍ତଃ ପାଲଯ ଭୀମସେନ। ଶୂନ୍ଯେଽର୍ଜୁନେଽସନ୍ନିହିତେ ଚ ତାତ ତ୍ଵାମେଵ କୃଷ୍ଣା ଭଜତେ ଭଯେଷୁ
ତାପରେ ଉତ୍ତମ ବଳଶାଳୀ ଭୀମ କହିଲେ: 'ଭୀମସେନ, ତୁମେ ସଚେତନ ରୁହ ଓ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଅର୍ଜୁନ ନଥିବାବେଳେ, ପ୍ରିୟ, ଭୟରେ କୃଷ୍ଣା ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।'
ତତୋ ମହାତ୍ମାଂ ସ ଯମୌ ସମେତ୍ଯ ମୂର୍ଧନ୍ଯୁପାଘ୍ରାଯ ଵିମୃଜ୍ଯଗାତ୍ରେ। ଉଵାଚ ତୌ ବାଷ୍ପକଲଂ ସ ରାଜା ମା ବୈଷ୍ଟମାଗଚ୍ଛତମପ୍ରମତ୍ତୌ
ତାପରେ ମହାତ୍ମା ରାଜା ଦୁଇ ଯମପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଡାକି, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଦେହ ମୁଛି, ଅଶ୍ରୁଭରା କଣ୍ଠରେ କହିଲେ: 'ଭୟ କରିନାହଁ, ଆଗକୁ ଆସ, ଏବଂ ସଚେତନ ରୁହ।'
ଅନ୍ତର୍ହିତାନି ଭୂତାନି ରକ୍ଷାଂସି ବଲଵନ୍ତି ଚ। ଅଗ୍ନିନା ତପସା ଚୈଵ ଶକ୍ଯଂ ଗନ୍ତୁଂ ଵୃକୋଦର
ଲୁଚିଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବମାନେକୁ ଅଗ୍ନି ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଜିତିପାରିବା, ବୃକୋଦର।
ସନ୍ନିଵର୍ତଯ କୌନ୍ତେଯ କ୍ଷୁତ୍ପିପାସେ ବଲାଶ୍ରଯାତ୍। ତତୋ ବଲଂ ଚ ଦାକ୍ଷ୍ଯଂ ଚ ସଂଶ୍ରଯସ୍ଵ ଵୃକୋଦର
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ଶରୀରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ଭୋକ ଓ ତିଆରିକୁ ଦମନ କର। ତାପରେ ତୁମର ଶକ୍ତି ଓ ଦକ୍ଷତାକୁ ଆଶ୍ରୟ କର, ବୃକୋଦର।
ଋଷେସ୍ତ୍ଵଯା ଶ୍ରୁତଂ ଵାକ୍ଯଂ କୈଲାସଂ ପର୍ଵତଂ ପ୍ରତି। ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ପ୍ରପଶ୍ଯ କୌନ୍ତେଯ କଥଂ କୃଷ୍ଣା ଗମିଷ୍ଯତି
ତୁମେ ଋଷିଙ୍କ କଥା କାଇଳାସ ପାହାଡ଼ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର। ବୁଦ୍ଧିରେ ଭାବିବା, କୃଷ୍ଣା କିପରି ଯାତ୍ରା କରିବେ।
ଅଥଵା ସହଦେଵେନ ଧୌମ୍ଯେନ ଚ ସମଂ ଵିଭୋ। ସୂତୈଃ ପୌରୋଗଵୈଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵୈଶ୍ଚ ପରିଚାରକୈଃ
ନାହିଁଲେ, ସହଦେବ, ଧୌମ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ରଥଚାଳକ, ପୂରୋହିତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସେବକମାନେ ସହିତ—
ରଥୈରଶ୍ଵୈଶ୍ଚ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ଵିପ୍ରାଃ କ୍ଲେଶାସହାଃ ପଥି। ସର୍ଵୈସ୍ତ୍ଵଂ ସହିତୋ ଭୀମ ନିଵର୍ତସ୍ଵାଯତେକ୍ଷଣ
ରଥ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପଥରେ କଷ୍ଟ ସହିପାରନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନେଇ ତୁମେ, ଭୀମ, ତାଲିତ ଦୃଷ୍ଟିବାନ୍, ପଛକୁ ଫେରିଯିବା।
ତ୍ରଯୋ ଵଯଂ ଗମିଷ୍ଯାମୋ ଲଧ୍ଵାହାରା ଯତଵ୍ରତାଃ। ଅହଂ ଚ ନକୁଲଶ୍ଚୈଵ ଲୋମଶଶ୍ଚ ମହାତପାଃ
ଆମେ ତିନିଜଣ ଯିବା, ଯେପରି ଖାଦ୍ୟ ମିଳିବ ନେଇ ଓ ନିୟମ ପାଳନ କରି। ମୁଁ, ନକୁଳ ଓ ମହାତପସ୍ବୀ ଲୋମଶ।
ମମାଗମନମାକାଙ୍କ୍ଷନ୍ଗ୍ଗାଦ୍ଵାରେ ସମାହିତଃ। ଵସେହ ଦ୍ରୌପଦୀଂ ରକ୍ଷନ୍ଯାଵଦାଗମନଂ ମମ
ମୋ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୱାରରେ ଧୈର୍ୟ ଧରି ଅପେକ୍ଷା କର, ଏଠାରେ ରୁହି ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
ରାଜପୁତ୍ରୀ ଶ୍ରମେଣାର୍ତା ଦୁଃଖାର୍ତା ଚୈଵ ଭାରତ। ଵ୍ରଜତ୍ଯେଵ ହି କଲ୍ଯାଣୀ ଶ୍ଵେତଵାହଦିଦୃକ୍ଷଯା
ରାଜକୁମାରୀ ଦୁଃଖ ଓ କ୍ଲାନ୍ତିରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ାକୁ ଦେଖିବା ଆଶାରେ ଯାଉଛନ୍ତି, ଭାରତ।
ତଵଚାପ୍ଯରତିସ୍ତୀଵ୍ରା ଵର୍ତତେ ତମପଶ୍ଯତଃ। ଗୁଡାକେଶଂ ମହାତ୍ମାନଂ ସଂଗ୍ରାମେଷ୍ଵପଲାଯିନମ୍। କିଂ ପୁନଃ ସହଦେଵଂ ଚ ମାଂ ଚ କୃଷ୍ଣାଂ ଚ ଭାରତ
ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ମହାତ୍ମା ଗୁଡାକେଶଙ୍କୁ, ଯିଏ କେବେ ଯୁଦ୍ଧରୁ ପଳାଏ ନାହିଁ, ଦେଖୁନାହାଁ, ସେତେବେଳେ ତୁମର ଆକାଂକ୍ଷା ଅତି ତୀବ୍ର ରହିଛି। ତେବେ ସହଦେବ, ମୁଁ ଓ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ନେଇ କଣ କହିବି, ଭାରତ?
ଦ୍ଵିଜାଃ କାମଂ ନିଵର୍ତନ୍ତାଂ ସର୍ଵେ ଚ ପରିଚାରକାଃ। ସୂତାଃ ପୌରୋଗଵାଶ୍ଚୈଵ ଯଂ ଚ ମନ୍ଯେତ ନୋ ଭଵାନ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ସେବକମାନେ ଇଚ୍ଛା କଲେ ପଛକୁ ଫେରିଯାଆନ୍ତୁ, ରଥଚାଳକ, ପୂରୋହିତ ଓ ଯେଉଁଠିକି ତୁମେ ଭଲ ଭାବ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ।