ସ ଚାପି ଵରଯାମାସ ପିତୁରୁତ୍ଥାନମାତ୍ମନଃ। ଅନାଗସ୍ତ୍ଵଂ ତତୋ ଭ୍ରାତୁଃ ପିତୁଶ୍ଚାସ୍ମରଣଂ ଵଧେ
ସେ ତାଙ୍କ ପିତା ଏବଂ ନିଜର ପୁନର୍ଜୀବନ, ଭାଇ ଏବଂ ପିତାଙ୍କ ହତ୍ୟାର ଫଳରୁ ମୁକ୍ତି, ଏବଂ ହତ୍ୟାର ସ୍ମୃତି ମିଟିଯିବା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଲେ।
ଭରଦ୍ଵାଜସ୍ଯ ଚୋତ୍ଥାନଂ ଯଵକ୍ରୀତସ୍ଯ ଚୋଭଯୋଃ। ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ଚାପି ଵେଦସ୍ଯ ସୌରସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମଃ
ସେ ଭରଦ୍ୱାଜ ଏବଂ ଯବକ୍ରୀତଙ୍କ ପୁନର୍ଜୀବନ, ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟବେଦର ସ୍ଥାପନା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଲେ, ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଏଵମସ୍ତ୍ଵିତି ତଂ ଦେଵାଃ ପ୍ରୋଚୁଶ୍ଚାପି ଵରାନ୍ଦଦୁଃ। ତତଃ ପ୍ରାଦୁର୍ବଭୂଵୁସ୍ତେ ସର୍ଵ ଏଵ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ଦେବତାମାନେ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ସେଠି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ; ତାପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
ଅଥାବ୍ରଵୀଦ୍ଯଵକ୍ରୀତୋ ଦେଵାନଗ୍ନିପୁରୋଗମାନ୍। ସମଧୀତଂ ମଯା ବ୍ରହ୍ମ ଵ୍ରତାନି ଚରିତାନି ଚ
ତାପରେ ଯବକ୍ରୀତ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତି କହିଲେ: 'ମୁଁ ବେଦ ପଢିଛି ଏବଂ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଛି।'
କଥଂ ଚ ରୈଭ୍ଯଃ ଶକ୍ତୋ ମାମଦୀଯାନଂ ତପସ୍ଵିନମ୍। ତଥାଯୁକ୍ତେନ ଵିଧିନା ନିହନ୍ତୁମମରୋତ୍ତମାଃ
'ରୈଭ୍ୟ କିପରି ମୋତେ, ଏକ ତପସ୍ବୀକୁ, ଏପରି ଅନୁଚିତ ଉପାୟରେ ହତ୍ୟା କରିପାରିଲେ, ହେ ଅମରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ?'
ମୈଵଂ କୃଥା ଯଵକ୍ରୀତ ଯଥା ଵଦସି ଵୈ ମୁନେ। ଋତେ ଗୁରୁମଧୀତା ହି ସ୍ଵଯଂ ଵେଦାସ୍ତ୍ଵଯା ପୁରା
'ଯବକ୍ରୀତ, ତୁମେ ଯେପରି କହୁଛ, ଏପରି କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ମୁନି। ତୁମେ ଗୁରୁ ବିନା ବେଦ ପଢିଥିଲେ।'
ଅନନ ତୁ ଗୁରୂନଦୁଃଖାତ୍ତୋଷଯିତ୍ଵାଽଽତ୍ମକ୍ରମଣା। କାଲେନ ମହତା କ୍ଲେଶାଦ୍ବ୍ରହ୍ମାଧିଗତମୁତ୍ତମମ୍
'ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ସେବା କରିନାହିଁ, ସେମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିନାହିଁ, ନିଜ ପ୍ରୟାସରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଏବଂ ବହୁ ଦୁଃଖରେ, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଦ୍ୟା ଅଧିଗମ କରିଥିଲେ।'
ଯଵକ୍ରୀତମଥୋକ୍ତ୍ଵୈଵଂ ଦେଵାଃ ସାଗ୍ନିପୁରୋଗମାଃ। ସଂଜୀଵଯିତ୍ଵା ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ପୁନର୍ଜଗ୍ମୁସ୍ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍
ଏପରି କଥା କହି, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବନ ଦେଲେ ଏବଂ ପୁନି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତତୋ ଵୈ ସ ଯଵକ୍ରୀତୋ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଂ ଚଚାର ହ। ଅଷ୍ଟାଦଶ ଚ ଵର୍ଷାଣି ତ୍ରିଂଶତଂ ଚ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ତାପରେ ଯବକ୍ରୀତ ଅଠାର ଏବଂ ତିରିଶ ବର୍ଷ ଧରି ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କଲେ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
ଆସ୍ରମସ୍ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯୋଽଯଂ ସଦାପୁଷ୍ପଫଲଦ୍ରୁମଃ। ଅତ୍ରୋଷ୍ଯ ରାଜଶାର୍ଦୂଲ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରଭୋକ୍ଷ୍ଯସେ
ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ପବିତ୍ର ଥିଲା, ସଦା ଫୁଲ ଏବଂ ଫଳ ଲଗା ଗଛ ରହିଥିଲା; ଏଠାରେ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାଘ, ତୁମେ ରହିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବା।
ଉଶୀରବୀଜଂ ମୈନାକଂ ଗିରିଂ ଶ୍ଵେତଂ ଚ ଭାରତ। ସମତୀତୋଽସି କୌନ୍ତେଯ କାଲଶୈଲଂ ଚ ପାର୍ଥିଵ
ତୁମେ ଉଶୀର ପାହାଡ଼, ମୈନାକ, ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ ଏବଂ କାଳଶୈଳ ପାହାଡ଼ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ, ହେ ଭାରତ, ହେ ରାଜା।
ଏଷା ଗଙ୍ଗା ସପ୍ତଵିଧା ରାଜତେ ଭରତର୍ଷଭ। ସ୍ଥାନଂ ଵିରଜସଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଯତ୍ରାଗ୍ନିର୍ନିତ୍ଯମିଧ୍ଯତେ
ଏଠି ସପ୍ତ ଧାରା ଗଙ୍ଗା ଚମକୁଛି, ହେ ଭାରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଏଠି ଏକ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ସଦା ଜଳିଥାଏ।
ଏତଦ୍ଵୈ ମାନୁଷେଣାଦ୍ଯ ନ ଶକ୍ଯଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମଦ୍ଭୁତମ୍। ସମାଧିଂ କୁରୁତାଵ୍ଯଗ୍ରାସ୍ତୀର୍ଥାନ୍ଯେତାନି ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଥ
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଏବେ ମାନବମାନେ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ। ତୁମେ ଚିତ୍ତକୁ ଏକାଗ୍ର କରି ଧ୍ୟାନରେ ରୁହ, ତେବେ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିପାରିବ।
ଏତଦ୍ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ଦେଵାନାମାକ୍ରୀଡଂ ଚ ରଣାଙ୍କିତମ୍। ଅତିକ୍ରାନ୍ତୋସି କୌନ୍ତେଯ କାଲଶୈଲଂ ଚ ପର୍ଵତମ୍
ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଖେଳସ୍ଥଳୀ ଓ ଯୁଦ୍ଧର ଚିହ୍ନ ଥିବା ସ୍ଥାନ ଦେଖିପାରିବ। କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ତୁମେ କାଳଶୈଳ ପାହାଡ଼କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ।
ଶ୍ଵେତଂ ଗିରିଂ ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯାମୋ ମନ୍ଦରଂ ଚୈଵ ପର୍ଵତମ୍। ଯତ୍ର ମାଣିଵରୋ ଯକ୍ଷଃ କୁବେରଶ୍ଚୈଵ ଯକ୍ଷରାଟ୍
ଆମେ ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ ଓ ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା। ସେଠାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯକ୍ଷ ମଣିଭଦ୍ର ଓ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ରାଜା କୁବେର ବସୁଛନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟାଶୀତିସହସ୍ରାଣି ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ ଶୀଘ୍ରଗାମିନଃ। ତଥା କିଂପୁରୁଷା ରାଜନ୍ଯକ୍ଷାଶ୍ଚୈଵ ଚତୁର୍ଗୁଣାଃ
ଏଠାରେ ଅଠାସି ହଜାର ଦ୍ରୁତ ଚଳନଶୀଳ ଗନ୍ଧର୍ବ ଅଛନ୍ତି, ଏହିପରି ରାଜସିକ କିମ୍ପୁରୁଷ ଓ ଯକ୍ଷମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଚାରିଗୁଣା ଅଧିକ।
ଅନେକରୂପସଂସ୍ଥାନା ନାନାପ୍ରହରଣାଶ୍ଚ ତେ। ଯକ୍ଷେନ୍ଦ୍ରଂ ମନୁଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଣିଭଦ୍ରମୁପାସତେ
ଏମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି ଓ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ମଣିଭଦ୍ର ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ରାଜା, ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କୁ ଏମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ତେଷାମୃଦ୍ଧିରତୀଵାତ୍ର ଗତୌ ଵାଯୁସମାଶ୍ଚ ତେ। ଯକ୍ଷେନ୍ଦ୍ରଂ ମନୁଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଣିଭଦ୍ରମୁପାସତେ
ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ସମୃଦ୍ଧି ବହୁତ ବଡ଼, ତାଙ୍କର ଗତି ବାୟୁ ସମାନ। ଏମାନେ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ରାଜା ମଣିଭଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତୈସ୍ତାତ ବଲିଭିର୍ଗୁପ୍ତା ଯାତୁଧାନୈଶ୍ଚ ରକ୍ଷିତାଃ। ଦୁର୍ଗମାଃ ପର୍ଵତାଃ ପାର୍ଥ ସମାଧିଂ ପରମଂ କୁରୁ
ପ୍ରଭଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଓ ଯାତୁଧାନମାନେ ଏହି ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ। ପାର୍ଥ, ତୁମେ ଉତ୍ତମ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ରୁହ।
କୁବେରସଚିଵାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ରୌଦ୍ରା ମୈତ୍ରାଶ୍ଚ ରାକ୍ଷସାଃ। ତୈଃ ସମେଷ୍ଯାମ କୌନ୍ତେଯ ଯତ୍ତୋ ଵିକ୍ରମଣେ ଭଵ
କୁବେରଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, କ୍ରୁର ଓ ମିତ୍ରଭାବୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବୁ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ତୁମେ ସଚେତନ ଓ ସାବଧାନ ରୁହ।
କୈଲାସଃ ପର୍ଵତୋ ରାଜନ୍ପଡ୍ଯୋଜନଶତୋଚ୍ଛ୍ରିତଃ। ଯତ୍ରଦେଵାଃ ସମାଯାନ୍ତି ଵିଶାଲା ଯତ୍ର ଭାରତ
କୈଳାସ ପର୍ବତ, ରାଜା, ଶତ ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚ। ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏହା ବହୁତ ବିଶାଳ, ଭାରତ।
ଅସଙ୍ଖ୍ଯେଯାସ୍ତୁ କୌନ୍ତେଯ ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସକିନ୍ନରାଃ। ନାଗାଃ ସୁପର୍ଣା ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ କୁବେରସଦନଂ ପ୍ରତି
ଅସଂଖ୍ୟ ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, କିନ୍ନର, ନାଗ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, କୁବେରଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।
ତାନ୍ଵିଗାହସ୍ଵ ପାର୍ଥାଦ୍ଯ ତପସା ଚ ଦମେନ ଚ। ରକ୍ଷ୍ଯମାଣୋ ମଯା ରାଜନ୍ଭୀମସେନବଲେନ ଚ
ପାର୍ଥ, ଆଜି ତୁମେ ତପସ୍ୟା ଓ ନିୟମରେ ଏମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କର। ମୁଁ ଏବଂ ଭୀମସେନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରିବି, ରାଜା।
ସ୍ଵସ୍ତି ତେ ଵରୁଣୋ ରାଜା ଯମଶ୍ଚ ସମିତିଂଜଯଃ। ଗଙ୍ଗା ଚ ଯମୁନା ଚୈଵ ପର୍ଵତାଶ୍ଚ ଦିଶନ୍ତୁ ତେ
ତୁମ ପାଇଁ ବରୁଣ ରାଜା, ବିଜୟୀ ଯମ, ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ଏବଂ ପର୍ବତମାନେ ମଙ୍ଗଳ କରୁନ୍ତୁ।
ମରୁତଶ୍ଚ ସହାଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ସରିତଶ୍ଚ ସରାଂସି ଚ। ସ୍ଵସ୍ତି ଦେଵାସୁରେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଵସୁଭ୍ଯଶ୍ ମହାଦ୍ଯୁତେ
ମରୁତମାନେ ଓ ଆଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ, ନଦୀ ଓ ହ୍ରଦମାନେ, ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ବସୁମାନେ, ମହାତେଜସ୍ବୀ, ତୁମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ କରୁନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଜାମ୍ବୂନଦପର୍ଵତାଦ୍ଵୈ ଶୃଣୋମି ଘୋଷଂ ତଵ ଦେଵି ଗଙ୍ଗେ। ଗୋପାଯଯେମଂ ସୁଭଗେ ଗିରିଭ୍ଯଃ ସର୍ଵାଜମୀଢାପଚିତଂ ନରେନ୍ଦ୍ରମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୁନା ପର୍ବତରୁ ମୁଁ ତୁମର ଧ୍ୱନି ଶୁଣୁଛି, ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା। ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଏହି ପର୍ବତମାନଠାରୁ ସମସ୍ତଙ୍କର ସମ୍ମାନିତ ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।
ଦଦସ୍ଵ ଶର୍ମ ପ୍ରଵିଵିକ୍ଷତୋଽସ୍ଯ ଶୈଲାନିମାଞ୍ଛୈଲସୁତେ ନୃପସ୍ଯ। `ଶିଵପ୍ରଦା ସର୍ଵସରିତ୍ପ୍ରଧାନେ ସ ଭ୍ରାତୃକସ୍ଯେହ ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ଯ
ଏହି ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ଦିଅ, ପର୍ବତକନ୍ୟା। ତୁମେ ସମସ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶୁଭା ଦେଇଥିବା, ଏଠାରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଓ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ କର।
ଅପୂର୍ଵୋଽଯଂ ସଂଭ୍ରମୋ ଲୋମଶସ୍ଯ କୃଷ୍ଣାଂ ଚ ସର୍ଵେ ରକ୍ଷତ ମା ପ୍ରମାଦଃ। ଦେଶୋ ହ୍ଯଯଂ ଦୁର୍ଗତମୋ ମତୋଽସ୍ଯ ତସ୍ମାତ୍ପରଂ ଶୌଚମିହାଚରଧ୍ଵମ୍
ଲୋମଶଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଅପୂର୍ବ ଚିଂତା। ସମସ୍ତେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, କୌଣସି ଅବଧାନ ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଏହି ସ୍ଥାନ ବହୁତ ବିପଦ୍ଜନକ ବୋଲି ମନ୍ୟ, ତେଣୁ ଏଠାରେ ପବିତ୍ରତା ରଖ।
ତତୋଽବ୍ରଵୀଦ୍ଭୀମମୁଦାରଵୀର୍ଯଂ କୃଷ୍ଣାଂ ଯତ୍ତଃ ପାଲଯ ଭୀମସେନ। ଶୂନ୍ଯେଽର୍ଜୁନେଽସନ୍ନିହିତେ ଚ ତାତ ତ୍ଵାମେଵ କୃଷ୍ଣା ଭଜତେ ଭଯେଷୁ
ତାପରେ ଉତ୍ତମ ବଳଶାଳୀ ଭୀମ କହିଲେ: 'ଭୀମସେନ, ତୁମେ ସଚେତନ ରୁହ ଓ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଅର୍ଜୁନ ନଥିବାବେଳେ, ପ୍ରିୟ, ଭୟରେ କୃଷ୍ଣା ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।'
ତତୋ ମହାତ୍ମାଂ ସ ଯମୌ ସମେତ୍ଯ ମୂର୍ଧନ୍ଯୁପାଘ୍ରାଯ ଵିମୃଜ୍ଯଗାତ୍ରେ। ଉଵାଚ ତୌ ବାଷ୍ପକଲଂ ସ ରାଜା ମା ବୈଷ୍ଟମାଗଚ୍ଛତମପ୍ରମତ୍ତୌ
ତାପରେ ମହାତ୍ମା ରାଜା ଦୁଇ ଯମପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଡାକି, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଦେହ ମୁଛି, ଅଶ୍ରୁଭରା କଣ୍ଠରେ କହିଲେ: 'ଭୟ କରିନାହଁ, ଆଗକୁ ଆସ, ଏବଂ ସଚେତନ ରୁହ।'