ସ ତସ୍ଯବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଯାଃ ପାରଂ ଗତ୍ଵା ଯୁଧିଷ୍ଠିର। ଅର୍ଵାଵସୁସ୍ତଦା ସତ୍ରମାଜଗାମ ପୁନର୍ମୁନିଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଦୂର କରି, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଅର୍ବାବସୁ ପୁନି ମୁନି ଭାବରେ ଯଜ୍ଞକୁ ଫେରିଲେ।
ତତଃ ପରାଵସୁର୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭ୍ରାତରଂ ସମୁପସ୍ଥିତମ୍। ବୃହଦ୍ଦ୍ଯୁମ୍ନମୁଵାଚେଦଂ ଵଚନଂ ହର୍ଷଗଦ୍ଗଦମ୍
ତାପରେ, ନିଜ ଭାଇକୁ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ପରାବସୁ ଖୁସିରେ ଭରି ଥିବା ଭାବରେ ବୃହଦ୍ଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଏଷ ତେ ବ୍ରହ୍ମହା ଯଜ୍ଞଂ ମା ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ପ୍ରଵିଶେଦିତି। ବ୍ରହ୍ମହା ପ୍ରେକ୍ଷିତେନାପି ପୀଡଯେତ୍ତ୍ଵାମସଂଶଯମ୍
ଏହି ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ; ତାକୁ ତୁମ ଯଜ୍ଞ ଦେଖିବାକୁ ଦିଅନି; ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ଦୁଃଖ ଦେଇପାରିବ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵୈଵ ତଦା ରାଜା ପ୍ରେଷ୍ଯାନାହ ସ ଵିଟ୍ପତେ। ପ୍ରେଷ୍ଯୈରୁତ୍ସାର୍ଯମାଣସ୍ତୁ ରାଜନ୍ନର୍ଵାଵସୁସ୍ତଦା। ନ ମଯା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯେଯଂ କୃତେତ୍ଯାହ ପୁନଃପୁନଃ
ଏହା ଶୁଣି, ରାଜା ସତ୍ରେ ନିଜ ଦାସମାନେକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ; ଦାସମାନେ ଅର୍ବାବସୁକୁ ହଟାଇବାବେଳେ, ସେ ବାରମ୍ବାର କହିଲେ, 'ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିନାହିଁ।'
ଉଚ୍ଯମାନୋଽସକୃତ୍ପ୍ରେଷ୍ଯୈର୍ବ୍ରହ୍ମହା ଇତି ଭାରତ। ନୈଵସ୍ମ ପ୍ରତିଜାନାମି ବ୍ର୍ହମହତ୍ଯାଂ ସ୍ଵଯଂକୃତାମ୍। ମମ ଭ୍ରାତ୍ରା କୃତମିଦଂ ମଯା ସ ପରିମୋକ୍ଷିତଃ
ଏହି ପରି, ମୋତେ ବାରମ୍ବାର ଦାସମାନେ 'ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ' ବୋଲି ଡାକୁଥିଲେ, ହେ ଭାରତ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ନିଜେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଛି ବୋଲି କେବେ ମାନିନାହିଁ। ଏହା ମୋ ଭାଇ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁକୁ ମୁଁ ଏବେ ମୁକ୍ତ କରିଦେଇଛି।
ସ ତଥା ପ୍ରଵଦନ୍କ୍ରୋଧାତ୍ତୈଶ୍ଚ ପ୍ରେଷ୍ଯୈଃ ପ୍ରଭାଷିତଃ। ତୂଷ୍ଣୀଂ ଜଗାମ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିର୍ଵନମେଵ ମହାତପାଃ
ଏଭଳି କ୍ରୋଧରେ ଦାସମାନେ କହିବା ପରେ, ମହାତପା ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ଚୁପ୍ଚାପ ହେଇ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଉଗ୍ରଂ ତପଃ ସମାସ୍ଥାଯ ଦିଵାକରମଥାଶ୍ରିତଃ। ରହସ୍ଯଵେଦଂ କୃତଵାନ୍ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମଃ
ତିନି ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗୁପ୍ତ ବିଦ୍ୟା ଅଧିଗମ କଲେ।
ମୂର୍ତିମାଂସ୍ତଂ ଦଦର୍ଶାଥ ସ୍ଵଯମଗ୍ରଭୁଗଵ୍ଯଯଃ
ତାପରେ, ଅବିନାଶୀ ଏବଂ ପ୍ରଥମେ ହୋମ ଭୋଗ କରୁଥିବା ଦେବତା ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଦେଲେ।
ପ୍ରୀତାସ୍ତସ୍ଯାଭଵନ୍ଦେଵାଃ କର୍ମଣାଽର୍ଵାଵସୋର୍ନୃପ। ତଂ ତେ ପ୍ରଵରଯାମାସୁର୍ନିରାସୁଶ୍ଚ ପରାଵସୁମ୍
ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ରାଜା, ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ ଏବଂ ପରାବସୁଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବନ ଦେଲେ।
ତତୋ ଦେଵା ଵରଂ ତସ୍ମୈ ଦଦୁରଗ୍ନିପୁରୋଗମାଃ
ତାପରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ସ ଚାପି ଵରଯାମାସ ପିତୁରୁତ୍ଥାନମାତ୍ମନଃ। ଅନାଗସ୍ତ୍ଵଂ ତତୋ ଭ୍ରାତୁଃ ପିତୁଶ୍ଚାସ୍ମରଣଂ ଵଧେ
ସେ ତାଙ୍କ ପିତା ଏବଂ ନିଜର ପୁନର୍ଜୀବନ, ଭାଇ ଏବଂ ପିତାଙ୍କ ହତ୍ୟାର ଫଳରୁ ମୁକ୍ତି, ଏବଂ ହତ୍ୟାର ସ୍ମୃତି ମିଟିଯିବା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଲେ।
ଭରଦ୍ଵାଜସ୍ଯ ଚୋତ୍ଥାନଂ ଯଵକ୍ରୀତସ୍ଯ ଚୋଭଯୋଃ। ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ଚାପି ଵେଦସ୍ଯ ସୌରସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମଃ
ସେ ଭରଦ୍ୱାଜ ଏବଂ ଯବକ୍ରୀତଙ୍କ ପୁନର୍ଜୀବନ, ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟବେଦର ସ୍ଥାପନା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଲେ, ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ଏଵମସ୍ତ୍ଵିତି ତଂ ଦେଵାଃ ପ୍ରୋଚୁଶ୍ଚାପି ଵରାନ୍ଦଦୁଃ। ତତଃ ପ୍ରାଦୁର୍ବଭୂଵୁସ୍ତେ ସର୍ଵ ଏଵ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ଦେବତାମାନେ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ସେଠି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ; ତାପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
ଅଥାବ୍ରଵୀଦ୍ଯଵକ୍ରୀତୋ ଦେଵାନଗ୍ନିପୁରୋଗମାନ୍। ସମଧୀତଂ ମଯା ବ୍ରହ୍ମ ଵ୍ରତାନି ଚରିତାନି ଚ
ତାପରେ ଯବକ୍ରୀତ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତି କହିଲେ: 'ମୁଁ ବେଦ ପଢିଛି ଏବଂ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିଛି।'
କଥଂ ଚ ରୈଭ୍ଯଃ ଶକ୍ତୋ ମାମଦୀଯାନଂ ତପସ୍ଵିନମ୍। ତଥାଯୁକ୍ତେନ ଵିଧିନା ନିହନ୍ତୁମମରୋତ୍ତମାଃ
'ରୈଭ୍ୟ କିପରି ମୋତେ, ଏକ ତପସ୍ବୀକୁ, ଏପରି ଅନୁଚିତ ଉପାୟରେ ହତ୍ୟା କରିପାରିଲେ, ହେ ଅମରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ?'
ମୈଵଂ କୃଥା ଯଵକ୍ରୀତ ଯଥା ଵଦସି ଵୈ ମୁନେ। ଋତେ ଗୁରୁମଧୀତା ହି ସ୍ଵଯଂ ଵେଦାସ୍ତ୍ଵଯା ପୁରା
'ଯବକ୍ରୀତ, ତୁମେ ଯେପରି କହୁଛ, ଏପରି କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ମୁନି। ତୁମେ ଗୁରୁ ବିନା ବେଦ ପଢିଥିଲେ।'
ଅନନ ତୁ ଗୁରୂନଦୁଃଖାତ୍ତୋଷଯିତ୍ଵାଽଽତ୍ମକ୍ରମଣା। କାଲେନ ମହତା କ୍ଲେଶାଦ୍ବ୍ରହ୍ମାଧିଗତମୁତ୍ତମମ୍
'ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ସେବା କରିନାହିଁ, ସେମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିନାହିଁ, ନିଜ ପ୍ରୟାସରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଏବଂ ବହୁ ଦୁଃଖରେ, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଦ୍ୟା ଅଧିଗମ କରିଥିଲେ।'
ଯଵକ୍ରୀତମଥୋକ୍ତ୍ଵୈଵଂ ଦେଵାଃ ସାଗ୍ନିପୁରୋଗମାଃ। ସଂଜୀଵଯିତ୍ଵା ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ପୁନର୍ଜଗ୍ମୁସ୍ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍
ଏପରି କଥା କହି, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବନ ଦେଲେ ଏବଂ ପୁନି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତତୋ ଵୈ ସ ଯଵକ୍ରୀତୋ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଂ ଚଚାର ହ। ଅଷ୍ଟାଦଶ ଚ ଵର୍ଷାଣି ତ୍ରିଂଶତଂ ଚ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ତାପରେ ଯବକ୍ରୀତ ଅଠାର ଏବଂ ତିରିଶ ବର୍ଷ ଧରି ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କଲେ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
ଆସ୍ରମସ୍ତସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯୋଽଯଂ ସଦାପୁଷ୍ପଫଲଦ୍ରୁମଃ। ଅତ୍ରୋଷ୍ଯ ରାଜଶାର୍ଦୂଲ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରଭୋକ୍ଷ୍ଯସେ
ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ପବିତ୍ର ଥିଲା, ସଦା ଫୁଲ ଏବଂ ଫଳ ଲଗା ଗଛ ରହିଥିଲା; ଏଠାରେ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାଘ, ତୁମେ ରହିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବା।
ଉଶୀରବୀଜଂ ମୈନାକଂ ଗିରିଂ ଶ୍ଵେତଂ ଚ ଭାରତ। ସମତୀତୋଽସି କୌନ୍ତେଯ କାଲଶୈଲଂ ଚ ପାର୍ଥିଵ
ତୁମେ ଉଶୀର ପାହାଡ଼, ମୈନାକ, ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ ଏବଂ କାଳଶୈଳ ପାହାଡ଼ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ, ହେ ଭାରତ, ହେ ରାଜା।
ଏଷା ଗଙ୍ଗା ସପ୍ତଵିଧା ରାଜତେ ଭରତର୍ଷଭ। ସ୍ଥାନଂ ଵିରଜସଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଯତ୍ରାଗ୍ନିର୍ନିତ୍ଯମିଧ୍ଯତେ
ଏଠି ସପ୍ତ ଧାରା ଗଙ୍ଗା ଚମକୁଛି, ହେ ଭାରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଏଠି ଏକ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ସଦା ଜଳିଥାଏ।
ଏତଦ୍ଵୈ ମାନୁଷେଣାଦ୍ଯ ନ ଶକ୍ଯଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମଦ୍ଭୁତମ୍। ସମାଧିଂ କୁରୁତାଵ୍ଯଗ୍ରାସ୍ତୀର୍ଥାନ୍ଯେତାନି ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯଥ
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଏବେ ମାନବମାନେ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ। ତୁମେ ଚିତ୍ତକୁ ଏକାଗ୍ର କରି ଧ୍ୟାନରେ ରୁହ, ତେବେ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିପାରିବ।
ଏତଦ୍ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ଦେଵାନାମାକ୍ରୀଡଂ ଚ ରଣାଙ୍କିତମ୍। ଅତିକ୍ରାନ୍ତୋସି କୌନ୍ତେଯ କାଲଶୈଲଂ ଚ ପର୍ଵତମ୍
ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଖେଳସ୍ଥଳୀ ଓ ଯୁଦ୍ଧର ଚିହ୍ନ ଥିବା ସ୍ଥାନ ଦେଖିପାରିବ। କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ତୁମେ କାଳଶୈଳ ପାହାଡ଼କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ।
ଶ୍ଵେତଂ ଗିରିଂ ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯାମୋ ମନ୍ଦରଂ ଚୈଵ ପର୍ଵତମ୍। ଯତ୍ର ମାଣିଵରୋ ଯକ୍ଷଃ କୁବେରଶ୍ଚୈଵ ଯକ୍ଷରାଟ୍
ଆମେ ଶ୍ୱେତ ପାହାଡ଼ ଓ ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା। ସେଠାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯକ୍ଷ ମଣିଭଦ୍ର ଓ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ରାଜା କୁବେର ବସୁଛନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟାଶୀତିସହସ୍ରାଣି ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ ଶୀଘ୍ରଗାମିନଃ। ତଥା କିଂପୁରୁଷା ରାଜନ୍ଯକ୍ଷାଶ୍ଚୈଵ ଚତୁର୍ଗୁଣାଃ
ଏଠାରେ ଅଠାସି ହଜାର ଦ୍ରୁତ ଚଳନଶୀଳ ଗନ୍ଧର୍ବ ଅଛନ୍ତି, ଏହିପରି ରାଜସିକ କିମ୍ପୁରୁଷ ଓ ଯକ୍ଷମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଚାରିଗୁଣା ଅଧିକ।
ଅନେକରୂପସଂସ୍ଥାନା ନାନାପ୍ରହରଣାଶ୍ଚ ତେ। ଯକ୍ଷେନ୍ଦ୍ରଂ ମନୁଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଣିଭଦ୍ରମୁପାସତେ
ଏମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତି ଓ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ମଣିଭଦ୍ର ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ରାଜା, ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କୁ ଏମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ତେଷାମୃଦ୍ଧିରତୀଵାତ୍ର ଗତୌ ଵାଯୁସମାଶ୍ଚ ତେ। ଯକ୍ଷେନ୍ଦ୍ରଂ ମନୁଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଣିଭଦ୍ରମୁପାସତେ
ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ସମୃଦ୍ଧି ବହୁତ ବଡ଼, ତାଙ୍କର ଗତି ବାୟୁ ସମାନ। ଏମାନେ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ରାଜା ମଣିଭଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତୈସ୍ତାତ ବଲିଭିର୍ଗୁପ୍ତା ଯାତୁଧାନୈଶ୍ଚ ରକ୍ଷିତାଃ। ଦୁର୍ଗମାଃ ପର୍ଵତାଃ ପାର୍ଥ ସମାଧିଂ ପରମଂ କୁରୁ
ପ୍ରଭଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଓ ଯାତୁଧାନମାନେ ଏହି ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ। ପାର୍ଥ, ତୁମେ ଉତ୍ତମ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ରୁହ।
କୁବେରସଚିଵାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ରୌଦ୍ରା ମୈତ୍ରାଶ୍ଚ ରାକ୍ଷସାଃ। ତୈଃ ସମେଷ୍ଯାମ କୌନ୍ତେଯ ଯତ୍ତୋ ଵିକ୍ରମଣେ ଭଵ
କୁବେରଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, କ୍ରୁର ଓ ମିତ୍ରଭାବୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବୁ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ତୁମେ ସଚେତନ ଓ ସାବଧାନ ରୁହ।