ତତସ୍ତଂ କଲଶଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଲପୂର୍ଣଂ ସ ପାର୍ଥିଵଃ। ଅଭ୍ଯଦ୍ରଵତ ଵେଗେନ ପୀତ୍ଵା ଚାମ୍ଭୋ ଵ୍ଯଵାସୃଜତ୍
ତାପରେ, ଜଳରେ ଭରିଥିବା ସେଇ କଳଶକୁ ଦେଖି, ରାଜା ତାହାକୁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଯାଇ, ଜଳ ପିଇଲେ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖାଲି କରିଦେଲେ।
ସ ପୀତ୍ଵା ଶୀତଲଂ ତୋଯଂ ପିପାସାର୍ତୋ ମହୀପତିଃ। ନିର୍ଵାଣମଗମଦ୍ଧୀମାନ୍ସୁସୁଖୀ ଚାଭଵତ୍ତଦା
ସେ ଶୀତଳ ଜଳ ପିଇ, ତିବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରାଜା ସେ ସମୟରେ ଅତି ଆନନ୍ଦ ଓ ଶାନ୍ତି ଅନୁଭବ କଲେ।
ତତସ୍ତେ ପ୍ରତ୍ଯବୁଧ୍ଯନ୍ତ ମୁନଯଃ ସତପୋଧନାଃ। ନିସ୍ତୋଯଂ ତଂ ଚ କଲଶଂ ଦଦୃଶୁଃ ସର୍ଵ ଏଵ ତେ
ତାପରେ, ତପସ୍ଵୀ ମୁନିମାନେ ଜାଗିଲେ ଏବଂ ସେଇ କଳଶ ଖାଲି ଦେଖିଲେ।
କସ୍ଯ କର୍ମେଦମିତି ତେ ପର୍ଯପୃଚ୍ଛନ୍ସମାଗତାଃ। ଯୁଵନାଶ୍ଵୋ ମମେତ୍ଯେଵଂ ସତ୍ଯଂ ସମଭିପଦ୍ଯତ
ସେମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇ, 'ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କିଏ କଲେ?' ବୋଲି ପଚାରିଲେ। ଯୁବନାଶ୍ୱ ସତ୍ୟ କହିଲେ, 'ଏହା ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ'।
ନ ଯୁକ୍ତମିତି ତଂ ପ୍ରାହ ଭଗଵାନ୍ଭାର୍ଗଵସ୍ତଦା। ସୁତାର୍ଥଂ ସ୍ଥାପିତା ହ୍ଯାପସ୍ତପସା ଚୈଵ ସଂଭୃତାଃ
ତେବେ, ଭୃଗୁବଂଶୀ ପୂଜ୍ୟ ମହାର୍ଷି କହିଲେ, 'ଏହା ଠିକ୍ ହେଲା ନାହିଁ; ଏହି ଜଳ ପୁଅ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଥିଲା।'
ମଯା ହ୍ଯତ୍ରାହିତଂ ବ୍ରହ୍ମ ତପ ଆସ୍ଥାଯ ଦାରୁଣମ୍। ପୁତ୍ରାର୍ଥଂ ତଵ ରାଜର୍ଷେ ମହାବଲପରାକ୍ରମ
'ମୁଁ ଏଠାରେ ଦୁର୍ଲଭ ତପସ୍ୟା କରି, ତୁମ ପାଇଁ, ରାଜାର୍ଷି, ପୁଅ ଲାଗି ଏହି ଜଳ ରଖିଥିଲି।'
ମହାବଲୋ ମହାଵୀର୍ଯସ୍ତପୋବଲସମନ୍ଵିତଃ। ଯଃ ଶକ୍ରମପି ଵୀର୍ଯେଣ ଗମଯେଦ୍ଯମସାଦନମ୍
'ସେ ପୁଅ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିରାଟ୍ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଏବଂ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ ହେବେ; ଯିଏ ଶକ୍ତିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଯମଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବେ।'
ଅନେନ ଵିଧିନା ରାଜନ୍ମଯୈତଦୁପପାଦିତମ୍। ଅବ୍ଭକ୍ଷଣଂ ତ୍ଵଯା ରାଜନ୍ନ ଯୁକ୍ତଂ କୃତମଦ୍ଯ ଵୈ
'ଏହି ପ୍ରକାର ରୀତିରେ ମୁଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲି, ହେ ରାଜା; କିନ୍ତୁ ଆଜି ତୁମେ ଏହି ଜଳ ପିଇଥିବା ଉଚିତ ହେଲା ନାହିଁ।'
ନ ତ୍ଵଦ୍ଯ ଶକ୍ଯମସ୍ମାଭିରେତତ୍କର୍ତୁମତୋଽନଯ୍ଥା। ନୂନଂ ଦୈଵକୃତଂ ହ୍ଯେତଦ୍ଯଦେଵଂ କୃତଵାନସି
ଆଜି ଆମେ ଏହାକୁ ଅନ୍ୟ ଭଳି କରିପାରିବୁ ନାହିଁ; ନିଶ୍ଚୟ ଏହା ଭାଗ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟ, କାରଣ ଆପଣ ଏଭଳି କାମ କରିଛନ୍ତି।
ପିପାସିତେନ ଯାଃ ପୀତା ଵିଧିମନ୍ତ୍ରପୁରସ୍କୃତାଃ। ଆପସ୍ତ୍ଵଯା ମହାରାଜ ମତ୍ତପୋଵୀର୍ଯସଂଭୃତାଃ
ହେ ମହାରାଜ, ଆପଣ ଯେଉଁ ପାଣି ପିଇଥିଲେ, ସେଗୁଡିକ ନିୟମ ଓ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପବିତ୍ର କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ତାଭ୍ଯସ୍ତ୍ଵମାତ୍ମନା ପୁତ୍ରମୀଦୃଶଂ ଜନଯିଷ୍ଯସି। ଵିଧାସ୍ଯାମୋ ଵଯଂ ତତ୍ର ତଵେଷ୍ଟିଂ ପରମାଦ୍ଭୁତାମ୍
ସେହି ପାଣିରୁ ଆପଣ ନିଜେ ଏପରି ଏକ ପୁଅଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ; ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଯଜ୍ଞ କରିବା।
ଯଥା ଶକ୍ରସମଂ ପୁତ୍ରଂ ଜନଯିଷ୍ଯସି ଵୀର୍ଯଵାନ୍। `ନ ଚ ପ୍ରାଣୈର୍ମହାରାଜ ଵିଯୋଗସ୍ତେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେପରି ଆପଣ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ; ଏବଂ ହେ ମହାରାଜ, ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବେ ନାହିଁ।
ମା ଖିଦସ୍ତ୍ଵଂ ହି ରାଜେନଦ୍ର ଦୈଵଂ ହି ବଲଵତ୍ତରମ୍'। ଗର୍ଭଧାରଣଜଂ ଵାଽପି ନ ଖେଦଂ ସମଵାପ୍ସ୍ଯସି
ହେ ରାଜା, ଆପଣ ଦୁଃଖିତ ହେବେ ନାହିଁ, କାରଣ ଭାଗ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଗର୍ଭଧାରଣ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାବେ ଆପଣ କେବେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବେ ନାହିଁ।
ତତୋ ଵର୍ଷଶତେ ପୂର୍ଣେ ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ମହାତ୍ମନଃ। ଵାମଂ ପାର୍ଶ୍ଵଂ ଵିନିର୍ଭିଦ୍ଯ ସୁତଃ ସୂର୍ଯ ଇଵ ସ୍ଥିତଃ
ତାପରେ, ଶତବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ସେଇ ମହାତ୍ମା ରାଜାଙ୍କ ବାମ ପାଶରୁ ଏକ ପୁଅ ଉଦୟ ହେଲେ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲେ।
ନିଶ୍ଚକ୍ରାମ ମହାତେଜା ନ ଚ ତଂ ମୃତ୍ଯୁରାଵିଶତ୍। ଯୁଵନାଶ୍ଵଂ ନରପତିଂ ତଦଦ୍ଭୁତମିଵାଭଵତ୍
ସେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶିଶୁ ବାହାରିଲେ, ମୃତ୍ୟୁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ; ଯୁବନାଶ୍ୱ ରାଜା ପାଇଁ ଏହା ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ହେଲା।
ତତଃ ଶକ୍ରୋ ମହାତେଜାସ୍ତଂ ଦିଦୃକ୍ଷୁରୁପାଗମତ୍। ତତୋ ଦେଵା ମହେନ୍ଦ୍ରଂ ତମପୃଚ୍ଛନ୍ଧାସ୍ଯତୀତି କିମ୍
ତାପରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ; ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ଏହି ଶିଶୁ କିପରି ପୋଷିତ ହେବେ?'
ପ୍ରଦେଶିନୀଂ ତତୋଽସ୍ଯାସ୍ଯେ ଶକ୍ରଃ ସମଭିସଂଦଧେ। ମାମଯଂ ଧାସ୍ଯତୀତ୍ଯେଵଂ ଭାଷିତେ ଚୈଵ ଵଜ୍ରିଣା। ମାଂଧାତେତି ଚ ନାମାସ୍ଯ ଚକ୍ରୁଃ ସେନ୍ଦ୍ରା ଦିଵୌକସଃ
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ତର୍ଜନୀ ଶିଶୁର ମୁହଁରେ ଦେଲେ, କହିଲେ, 'ଏହିଏ ମୋତେ ଧାରଣ କରିବେ'; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି କଥାରେ, ଦେବତାମାନେ ଏହି ଶିଶୁଙ୍କୁ 'ମାନ୍ଧାତା' ନାମ ଦେଲେ।
ପ୍ରଦେଶିନୀଂ ଶକ୍ରଦତ୍ତାମାଖାଦ୍ଯ ସ ଶିଶୁସ୍ତଦା। ଅଵର୍ଧତ ମହାତେଜାଃ କିଷ୍କୂନ୍ରାଜଂସ୍ତ୍ର୍ଯୋଦଶ
ସେଇ ଶିଶୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ତର୍ଜନୀ ଚୁଷିଲେ, ଏବଂ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅତି ଦ୍ରୁତ ତିନିଟି କିଷ୍କିନ୍ଧା ରାଜ୍ୟର ରାଜା ହେଲେ।
ଵେଦାସ୍ତଂ ସଧନୁର୍ଵେଦା ଦିଵ୍ଯାନ୍ସ୍ତ୍ରାଣି ଚେଶ୍ଵରମ୍। ଉପତସ୍ଥୁର୍ମହାରାଜଂ ଧ୍ଯାତମାତ୍ରାଣି ସର୍ଵଶଃ
ବେଦ, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟା ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ, ସେଇ ରାଜାକୁ ମାତ୍ର ଧ୍ୟାନ କରିଲେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉଥିଲେ।
ଧନୁରାଜଗଵଂ ନାମ ଶରାଃ ଶୃଙ୍ଗୋଦ୍ଭଵାଶ୍ଚ ଯେ। ଅଭେଦ୍ଯଂ କଵଚଂ ଚୈଵ ସଦ୍ଯସ୍ତମୁପଶିଶ୍ରିଯୁଃ
ଆଜଗବ ନାମକ ଧନୁଷ, ଶିଙ୍ଗରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବାଣ ଏବଂ ଅଭେଦ୍ୟ କବଚ ତୁରନ୍ତ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ସୋଽଭିଷିକ୍ତୋ ଭଗଵତା ସ୍ଵଯଂ ଶକ୍ରେଣ ଭାରତ। ଧର୍ମେଣ ଵ୍ଯଜଯଲ୍ଲୋକାଂସ୍ତ୍ରୀନ୍ଵିଷ୍ଣୁରିଵ ଵିକ୍ରମୈଃ
ସେ ନିଜେ ଭଗବାନ ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ; ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦଚିହ୍ନ ପରି ତିନି ଲୋକକୁ ବିଜୟ କଲେ।
ତସ୍ଯାପ୍ରତିହତଂ ଚକ୍ରଂ ପ୍ରାଵର୍ତତ ମହାତ୍ମନଃ। ରତ୍ନାନି ଚୈଵ ରାଜର୍ଷିଂ ସ୍ଵଯମେଵୋପତସ୍ଥିରେ
ସେଇ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଅପରାଜିତ ଚକ୍ର ଘୂରିବା ଆରମ୍ଭ କଲା; ରତ୍ନମାନେ ନିଜେ ଏହି ରାଜା ଋଷିଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ତସ୍ଯେଯଂ ଵସୁସଂପୂର୍ଣା ଵସୁଧା ଵସୁଧାଧିପ। ତେନେଷ୍ଟଂ ଵିଵିଧୈର୍ଯଜ୍ଞୈର୍ବହୁଭିଃ ସ୍ଵାପ୍ତଦକ୍ଷିଣୈଃ
ଏହି ଧରଣୀ, ଯାହା ରତ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେଇ ଭୂପତିଙ୍କ ଅଧିନରେ ଥିଲା; ସେ ଅନେକ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାନ ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।
ଚିତଚୈତ୍ଯୋ ମହାତେଜା ଧର୍ମାନ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଚ ପୁଷ୍କଲାନ୍। ଶକ୍ରସ୍ଯାର୍ଧାସନଂ ରାଜଁଲ୍ଲବ୍ଧଵାନମିତଦ୍ଯୁତିଃ
ସେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅନେକ ଚୈତ୍ୟ ତିଆରି କଲେ ଏବଂ ବହୁତ ଧର୍ମ ଲାଭ କରି, ହେ ରାଜା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଆଧା ଆସନ ପାଇଲେ, ଅପାର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ।
ଏକାହ୍ନା ପୃଥିଵୀ ତେନ ଧର୍ମନିତ୍ଯେନ ଧୀମତା। ଵିଜିତା ଶାସନାଦେଵ ସରତ୍ନାକରପତ୍ତନା
ଏହି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା ଏକ ଦିନରେ ନିଜ ଆଜ୍ଞାରେ ସମସ୍ତ ରତ୍ନମୟ ପୁରୀ ସହିତ ପୃଥିବୀକୁ ବିଜୟ କରିଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ଚୈତ୍ଯୈର୍ମହାରାଜ କ୍ରତୂନାଂ ଦକ୍ଷିଣାଵତାମ୍। ଚତୁରନ୍ତା ମହୀ ଵ୍ଯାପ୍ତା ନାସୀତ୍କିଂଚିଦନାଵୃତମ୍
ତାଙ୍କ ଚୈତ୍ୟ ଏବଂ ଯଜ୍ଞର ଦାନଦ୍ୱାରା, ହେ ମହାରାଜ, ସମଗ୍ର ଚାରି ଦିଗରେ ଧରଣୀ ବ୍ୟାପିଗଲା; କିଛି ଅଞ୍ଚଳ ଅଢାକା ରହିଲା ନାହିଁ।
ତେନ ପଦ୍ମସହସ୍ରାଣି ଗଵାଂ ଦଶ ମହାତ୍ମନା। ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ମହାରାଜ ଦତ୍ତାନୀତି ପ୍ରଚକ୍ଷତେ
ସେ ମହାତ୍ମା ରାଜା ଏକ ହଜାର ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଓ ଦଶଟି ଗାଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥିଲେ, ଏହିପରି କଥା କହାଯାଏ।
ତେନ ଦ୍ଵାଦଶଵାର୍ଷିକ୍ଯାମନାଵୃଷ୍ଟ୍ଯାଂ ମହାତ୍ମନା। ଵୃଷ୍ଟଂ ସସ୍ଯଵିଵୃଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ମିଷତୋ ଵଜ୍ରପାଣିନଃ
ବାରୋ ବର୍ଷ ଧରି ଅବିରଳ ଅଵୃଷ୍ଟି ହେବା ସମୟରେ, ସେ ମହାତ୍ମା ଫସଲ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ବର୍ଷା ହେବାକୁ କରାଇଥିଲେ, ଏହା ଦେଖି ବଜ୍ରଧାରୀ ଦେବତା ମନେ ରହିଥିଲେ।
ତେନ ସୋମକୁଲୋତ୍ପନ୍ନୋ ଗାନ୍ଧାରାଧିପତିର୍ମହାନ୍। ଶର୍ଜନ୍ନିଵ ମହାମେଘଃ ପ୍ରମଥ୍ଯ ନିହତଃ ଶରୈଃ
ସେଠାରୁ ସୋମ ବଂଶର ଗାନ୍ଧାର ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଯିଏ ଏକ ବଡ଼ ମେଘ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ, ଶକ୍ତିରେ ହରି ହୋଇ ତୀରରେ ପଡ଼ି ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ।
ପ୍ରଜାଶ୍ଚତୁର୍ଵିଧାସ୍ତେନ ତ୍ରାତା ରାଜନ୍କୃତାତ୍ମନା। ତେନାତ୍ମତପସା ଲୋକାସ୍ତାପିତାଶ୍ଚାତିତେଜସା
ସେ ନିଜ ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଦ୍ୱାରା ଚାରି ପ୍ରକାରର ଜନସମୂହକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ନିଜ ତପସ୍ୟା ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ନିଜ ଅତିଶୟ ତେଜରେ ଅବଳମ୍ବନ କରିଥିଲେ।