ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଘୋରଵଦନଂ ମଦଂ ଦେଵଃ ଶତକ୍ରତୁଃ। ଆଯାନ୍ତଂ ଭକ୍ଷଯିଷ୍ଯନ୍ତଂ ଵ୍ଯାତ୍ତାନନମିଵାନ୍ତକମ୍
ସେଇ ଭୟଙ୍କର ମୁହଁକୁ ଦେଖି, ଦେବତା ଶତକ୍ରତୁ ମଦରେ ମତ୍ତ ହେଲେ। ସେ ଭକ୍ଷଣ କରିବାକୁ ଆସୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ମୃତ୍ୟୁ ଭଳି ଖୋଲା ଥିଲା।
ଭଯାତ୍ସଂସ୍ତମ୍ଭିତଭୁଜଃ ସୃକ୍ଵିଣୀ ଲେଲିହନ୍ମୁହୁଃ। ତତୋଽଵ୍ରଵୀଦ୍ଦେଵରାଜଶ୍ଚ୍ଯଵନଂ ଭଯପୀଡିତଃ
ଭୟରେ ତାଙ୍କର ବାହୁ ଜଡ଼ିଗଲା, ତାଙ୍କର ଠୋଠ ଦେଖିବାକୁ ଘଣ୍ଟା ଘଣ୍ଟା ଚୁଷୁଥିଲେ। ଏହିପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଭୟରେ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସୋମାର୍ହାଵଶ୍ଵିନାଵେତାଵଦ୍ଯ ପ୍ରଭୃତି ଭାର୍ଗଵ। ଭଵିଷ୍ଯତଃ ସତ୍ଯମେତଦ୍ଵଚୋ ଵିପ୍ର ପ୍ରସୀଦ ମେ
ଏହିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଭାର୍ଗବ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ସୋମ ପାନର ଅଧିକାରୀ ହେବେ। ଏହା ସତ୍ୟ କଥା, ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରସାଦ ଚାହେଁ।
ନ ତେ ମିଥ୍ଯା ସମାରମ୍ଭୋ ଭଵତ୍ଵେଷ ପରୋ ଵିଧିଃ। ଜାନାମି ଚାହଂ ଵିପ୍ରର୍ଷେ ନ ମିଥ୍ଯା ତ୍ଵଂ କରିଷ୍ଯସି
ତୁମର ଉଦ୍ୟମ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଉନାହିଁ; ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିର୍ଣ୍ଣୟ। ମୁଁ ଜାଣେ, ମହାମୁନି, ତୁମେ କେବେ ମିଥ୍ୟା କାମ କରିବେ ନାହିଁ।
ସୋମପାଵଶ୍ଵିନାଵେତୌ ଯଥା ଵାଦ୍ଯ କୃତୌ ତ୍ଵଯା। `ତଥୈଵ ମାମପି ବ୍ରହ୍ମଞ୍ଶ୍ରେଯସା ଯୋକ୍ତୁମର୍ହସି
ଯେପରି ତୁମେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ସୋମ ପାନର ଅଧିକାର ଦେଲ, ଏହିପରି ମୋତେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ।
ଭୂଯ ଏଵ ତୁ ତେ ଵୀର୍ଯଂ ପ୍ରକାଶେଦିତି ଭାର୍ଗଵ। ସୁକନ୍ଯାଯାଃ ପିତୁଶ୍ଚାସ୍ଯ ଲୋକେ କୀର୍ତିଃ ପ୍ରଥେଦିତି
ଏହିପରି, ଭାର୍ଗବ, ତୁମର ପ୍ରଭାବ ପୁଣିଥରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସୁକନ୍ୟାଙ୍କ ପିତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଚାଲିଯାଉ।
ଅତୋ ମଯୈତଦ୍ଵିହିତଂ ତଵ ଵୀର୍ଯପ୍ରକାଶନମ୍। ତସ୍ମାନ୍ପ୍ରସାଦଂ କୁରୁ ମେ ଭଵତ୍ଵେଵଂ ଯଥେଚ୍ଛସି
ଏହିପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ତୁମର ପ୍ରଭାବ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛି। ତେଣୁ ମୋତେ ପ୍ରସାଦ କର, ଯେପରି ତୁମ ଇଚ୍ଛା।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ଯ ଶକ୍ରେଣ ଚ୍ଯଵନସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ। ସ ମନ୍ଯୁର୍ଵ୍ଯଗମଚ୍ଛୀଘ୍ରଂ ସୁମୋଚ ଚ ପୁରଂଦରମ୍
ଏପରି ଶକ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯିବା ପରେ, ମହାତ୍ମା ଚ୍ୟବନ ତୁରନ୍ତ କ୍ରୋଧ ଛାଡ଼ିଲେ ଏବଂ ପୁରନ୍ଦରକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ।
ମଦଂ ଚ ଵ୍ଯଭଜଦ୍ରାଜନ୍ପାନେ ସ୍ତ୍ରୀଷୁ ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍। ଅକ୍ଷେଷୁ ମୃଗଯାଯାଂ ଚ ପୂର୍ଵସୃଷ୍ଟଂ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମୁନି ଏହି ମଦକୁ ପୁନିପୁନି ପାନ, ନାରୀ, ଦାୟାଁ ଓ ଶିକାର ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କଲେ, ଯେପରି ପୂର୍ବରୁ ହୋଇଥିଲା।
ତଦା ମଦଂ ଵିନିକ୍ଷିପ୍ଯ ଶକ୍ରଂ ସଂତର୍ପ୍ଯ ଚେନ୍ଦୁନା। ଅଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ ସହିତାନ୍ଦେଵାନ୍ଯାଜଯିତ୍ଵା ଚ ତଂ ନୃପମ୍
ତାପରେ, ସେ ମଦକୁ ଦୂର କରି, ଶକ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ। ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଓ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ଯଜ୍ଞ କଲେ।
ଵିଖ୍ଯାପ୍ଯ ଵୀର୍ଯଂ ଲୋକେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଵଦତାଂଵରଃ। ସୁକନ୍ଯଯା ସହାରଣ୍ଯେ ଵିଜହାରାନୁକୂଲଯା
ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା। ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବକ୍ତା ଭାବେ, ସେ ସୁକନ୍ୟାଙ୍କ ସହ ଅରଣ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦରେ ବସିଲେ।
ତସ୍ଯୈତଦ୍ଦ୍ଵିଜସଂଘୁଷ୍ଟଂ ସରୋ ରାଜନ୍ପ୍ରକାଶତେ। ଅତ୍ରତ୍ଵଂ ସହ ସୋଦର୍ଯୈଃ ପିତୃଡନ୍ଦେଵାଂଶ୍ଚ ତର୍ପଯ
ସେଇ ସରୋବରଟି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉଚ୍ଚାରିତ କଥାରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଛି, ରାଜା, ଏଠି ତୁମେ ତୁମ ସହୋଦରମାନେ ସହିତ ପିତୃପିତାମହ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କର।
ଏତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହୀପାଲ ସିକତାକ୍ଷଂ ଚ ଭାରତ। ସୈନ୍ଧଵାରଣ୍ଯମାସାଦ୍ଯ କୁଲ୍ଯାନାଂ କୁରୁ ଦର୍ଶନମ୍
ହେ ଭୂମିର ଶାସକ, ଏହି ବାଲୁକା ଭୂମିକୁ ଦେଖି, ଏବଂ ସିନ୍ଧୁ ଅରଣ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚି, ଏଠାରେ ଥିବା ନାଳା ଓ ଜଳପଥଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖନ୍ତୁ, ହେ କୁରୁବଂଶୀ।
ପୁଷ୍କରେଷୁ ମହାରାଜ ସର୍ଵେଷୁ ଚ ଜଲଂ ସ୍ପୃଶ। ସ୍ଥାଣୋର୍ମନ୍ତ୍ରାଣି ଚ ଜପନ୍ସିଦ୍ଧିଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ଭାରତ
ହେ ମହାରାଜ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ପୋଖରୀରେ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତୁ; ଏବଂ ଷ୍ଠାଣୁଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସଫଳତା ଲାଭ କରିପାରିବେ, ହେ ଭାରତ।
ସଂଧିର୍ଦ୍ଵଯୋର୍ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ତ୍ରେତାଯା ଦ୍ଵାପରସ୍ଯ ଚ। ଅଯଂ ହି ଦୃଶ୍ଯତେ ପାର୍ଥ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନଃ। ଅତ୍ରୋପସ୍ପୃଶ ଚୈଵ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନେ
ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠି ହେଉଛି ତ୍ରେତା ଓ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ସଂଧିସ୍ଥଳୀ; ଏହି ସ୍ଥାନଟି ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ୱ କରେ, ହେ ପାର୍ଥ। ଏଠି ତୁମେ ଅବସ୍ୟ ଅଚ୍ଛାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ ପାଇଁ ସ୍ନାନ କର।
ଆର୍ଚୀକପର୍ଵତଶ୍ଚୈଵ ନିଵାସୌ ଵୈ ମନୀଷିଣାମ୍। ସଦାଫଲଃ ସଦାସ୍ରୋତୋ ମରୁତାଂ ସ୍ତାନମୁତ୍ତମମ୍
ଏଠି ଅଛି ଆର୍ଚୀକ ପର୍ବତ, ଯେଉଁଠାରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବାସ କରନ୍ତି; ଏହା ସଦା ଫଳଦାୟକ ଓ ସଦା ପ୍ରବାହମୟ, ଏହା ମରୁତମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନ।
ଚୈତ୍ଯାଶ୍ଚୈତେ ବହୁଵିଧାସ୍ତ୍ରିଦଶାନାଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିର। ଏତଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରମସସ୍ତୀର୍ଥମୃଷଯଃ ପର୍ଯୁପାସତେ। ଵୈଖାନସପ୍ରଭୃତଯୋ ଵାଲଖିଲ୍ଯାସ୍ତଥୈଵ ଚ
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏଠି ଦେବତାମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପୂଜାସ୍ଥଳୀ ଅଛି; ଏହି ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ଯାହାକୁ ବଡ଼ ବଡ଼ ଋଷିମାନେ, ଭଳିଭଳି ବୈଖାନସ ଓ ବାଲଖିଲ୍ୟ ଆଦି ଉପାସନା କରନ୍ତି।
ଶୃଙ୍ଗାଣି ତ୍ରୀଣି ପୁଣ୍ଯାନି ତ୍ରୀଣି ପ୍ରସର୍ଵଣାନି ଚ। ସର୍ଵାଣ୍ଯନୁପରିକ୍ରମ୍ଯ ଯଥାକାମମୁପସ୍ପୃଶ
ଏଠି ତିନିଟି ପବିତ୍ର ଶୃଙ୍ଗ ଓ ତିନିଟି ପବିତ୍ର ଝରଣା ଅଛି; ସମସ୍ତକୁ ଦେଖି ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ ସ୍ନାନ କର।
ଶାନ୍ତନୁଶ୍ଚାତ୍ର ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଶୁନକଶ୍ଚ ନରାଧିପଃ। ନରନାରାଯଣୌ ଚୋଭୌ ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ଚିରଂ ନୃପ। ସ୍ଥାନଂ ସନାତନଂ ପ୍ରାପ୍ତାଵୀଶ୍ଵରଧ୍ଯାନତତ୍ପରୌ
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏଠି ଶାନ୍ତନୁ ଓ ଶୁନକ ନାମକ ରାଜା, ଏବଂ ନର ଓ ନାରାୟଣ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା କରି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ପଦ ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଇହ ନିତ୍ଯାଶ୍ରଯା ଦେଵାଃ ପିତରଶ୍ଚ ମହର୍ଷିଭିଃ। ଆର୍ଚୀକପର୍ଵତେ ତେପୁସ୍ତାନ୍ଯଜସ୍ଵ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ଏଠି ଦେବତାମାନେ, ପିତୃମାନେ ଓ ମହାଋଷିମାନେ ଆର୍ଚୀକ ପର୍ବତରେ ନିତ୍ୟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ; ଏଠି ତୁମେ ବଳି ଦିଅ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
ଇହ ତେ ଵୈ ଚରୂନ୍ପ୍ରାଶ୍ନନ୍ନୃଷଯଶ୍ଚ ଵିଶାଂପତେ। ଯମୁନା ଚାକ୍ଷଯସ୍ରୋତାଃ କୃଷ୍ଣଶ୍ଚେହ ତପୋରତଃ
ହେ ରାଜା, ଏଠି ଋଷିମାନେ ନିବେଦିତ ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ; ଏଠି ଅଛି ଅକ୍ଷୟ ପ୍ରବାହ ଯମୁନା ଏବଂ ତପସ୍ୟାରତ କୃଷ୍ଣ।
ଯମୌ ଚ ଭୀମସେନଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣା ଚାମିତ୍ରକର୍ଶନ। ସର୍ଵେ ଚାତ୍ର ଗମିଷ୍ଯାମସ୍ତ୍ଵଯୈଵ ସହ ପାଣ୍ଡଵ
ଏଠି ଯମ, ଭୀମସେନ, କୃଷ୍ଣା ଓ ଆମେ ସମସ୍ତେ ତୁମ ସହିତ ଏଠିକୁ ଯିବୁ, ହେ ପାଣ୍ଡବ।
ଏତତ୍ପ୍ରସ୍ରଵଣଂ ପୁଣ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମନୁଜେଶ୍ଵର। ଯତ୍ରଧାତା ଵିଧାତା ଚ ଵପରୁଣଶ୍ଚୋର୍ଧ୍ଵମାଗତାଃ
ହେ ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ହେଉଛି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପବିତ୍ର ଝରଣା, ଯେଉଁଠାରେ ଧାତା, ବିଧାତା ଓ ବାରୁଣ ଉପରକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଇହ ତେଽପ୍ଯଵସନ୍ରାଜଞ୍ଶାନ୍ତାଃ ପରମଧର୍ମିଣଃ। ମୈତ୍ରାଣାମୃଜୁବୁଦ୍ଧୀନାମଯଂ ଗିରିଵରଃ ଶୁଭଃ
ହେ ରାଜା, ଏଠି ଶାନ୍ତ ଓ ପରମ ଧର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ବାସ କରୁଥିଲେ; ଏହି ଶୁଭ୍ର ପର୍ବତ ମିତ୍ରଭାବୀ ଓ ସରଳ ମନ୍ତି ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ।
ଏଷା ସା ଯମୁନା ରାଜନ୍ମହର୍ଷିଗଣସେଵିତା। ନାନାଯଜ୍ଞଚିତା ରାଜନ୍ପୁଣ୍ଯା ପାପଭଯାପହା
ହେ ରାଜା, ଏହି ହେଉଛି ଯମୁନା, ଯାହାକୁ ମହାଋଷିମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି; ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା, ଏହି ତୀର୍ଥ ପାପ ଓ ଭୟକୁ ଦୂର କରେ।
ଅତ୍ରରାଜା ମହେଷ୍ଵାସୋ ମାଂଧାତାଽଯଜତ ସ୍ଵଯମ୍। ସାହଦେଵିଶ୍ଚ କୌନ୍ତେଯ ସୋମକୋ ଦଦତାଂଵରଃ
ଏଠି ମହାଧନୁର୍ଧର ରାଜା ମାନ୍ଧାତା ନିଜେ ବଳି ଦେଇଥିଲେ; ଏଉଁପରି, ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ସହଦେବ ଓ ସୋମକ ମଧ୍ୟ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନୀ ଭାବେ ବଳି ଦେଇଥିଲେ।
ମାନ୍ଧାତା ରାଜଶାର୍ଦୂଲସ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତଃ। କଥଂ ଜାତୋ ମହାବ୍ରହ୍ମନ୍ଯୌଵନାଶ୍ଵୋ ନୃପୋତ୍ତମଃ
ହେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମାନ୍ଧାତା କିପରି ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ମହାବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଯୌବନାଶ୍ୱ କିପରି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ?
କଥଂ ଚୈନାଂ ପରାଂ ଖ୍ଯାତିଂ ପ୍ରାପ୍ତଵାନମିତଦ୍ଯୁତିଃ। ଯସ୍ଯ ଲୋକାସ୍ତ୍ରଯୋ ଵଶ୍ଯା ଵିଷ୍ଣୋରିଵ ମହାତ୍ମନଃ
ଏବଂ ସେଇ ଅତି ତେଜସ୍ବୀ କିପରି ଏପରି ଉଚ୍ଚ କୀର୍ତି ଲାଭ କଲେ, ଯାହାଙ୍କ ତିନି ଲୋକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଥିଲା, ମହାତ୍ମା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି?
ଏତଦିଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ଶ୍ରୋତୁଂ ଚରିତଂ ତସ୍ଯ ଧୀମତଃ। `ସତ୍ଯକୀର୍ତେର୍ହି ମାନ୍ଧାତୁଃ କଥ୍ଯମାନଂ ତ୍ଵଯାଽନଘ
ମୁଁ ଏହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ମାନ୍ଧାତାଙ୍କର ଚରିତ୍ର ତୁମ ପାଖରୁ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, କାରଣ ତୁମେ ସତ୍ୟକୀର୍ତି ମାନ୍ଧାତାଙ୍କର କଥା ଉତ୍ତମ ଭାବେ କହିପାରିବ।
ଯଥା ମାନ୍ଧାତୃଶବ୍ଦଶ୍ଚ ତସ୍ଯ ଶକ୍ରସମଦ୍ଯୁତେ। ଜନ୍ମ ଚାପ୍ରତିଵୀର୍ଯସ୍ କୁଶଲୋ ହ୍ଯସି ଭାଷିତୁମ୍
ଯିଏ ଶକ୍ରଙ୍କ ସମାନ ତେଜସ୍ବୀ, ସେ ମାନ୍ଧାତା ନାମ କିପରି ପାଇଲେ? ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅପରିମିତ ଶକ୍ତିର ଜନ୍ମ କଥା — ଏହା କହିବାରେ ତୁମେ ଦକ୍ଷ।