ମମାପରାଧାତ୍ତୈଃ କ୍ଷୁଦ୍ରୈର୍ହତସ୍ତ୍ଵଂ ତାତ ବାଲିଶୈଃ। କାର୍ତଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଦାଯାଦୈର୍ଵନେ ମୃଗ ଇଵେଷୁଭିଃ
ମୋର ଦୋଷରେ, ବାପା, ସେଇ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟର ଛୋଟ ଏବଂ ଅବୁଝ ପୁଅମାନେ ତୁମକୁ ଅତିରେ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅରଣ୍ୟରେ ମୃଗ ଭଳି ହତ୍ୟା କରିଦେଲେ।
ଧର୍ମଜ୍ଞସ୍ଯ କଥଂ ତାତ ଵର୍ତମାନସ୍ଯ ସତ୍ପଥେ। ମୃତ୍ଯୁରେଵଂଵିଧୋ ଯୁକ୍ତଃ ସର୍ଵଭୂତେଷ୍ଵନାଗସଃ
ଧର୍ମକୁ ଜାଣୁଥିବା, ସତ୍ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଥିବା ତୁମ ପାଇଁ ଏପରି ମୃତ୍ୟୁ କିପରି ଯୋଗ୍ୟ ହେବ?
କିଂନୁ ତୈର୍ନ କୃତଂପାପଂ ଯୈର୍ବଵାଂସ୍ତପସି ସ୍ତିତଃ। ଅଯୁଧ୍ଯମାନୋ ଵୃଦ୍ଧଃ ସନ୍ହତଃ ଶରଶତୈଃ ଶିତୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ତୁମେ ତପସ୍ୟାରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ ନକରିଥିବା ବୃଦ୍ଧ ମଣିଷକୁ ଶତଶତ ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ, ସେମାନେ କିଏ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିନାହାନ୍ତି?
କିଂନୁ ତେ ତତ୍ର ଵକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ସଚିଵେଷୁ ସୁହୃତ୍ସୁ ଚ। ଅଯୁଧ୍ଯମାନଂ ଧର୍ମଜ୍ଞମେକଂ ହତ୍ଵାଽନପତ୍ରପାଃ
ଏପରି ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଭାବେ, ଏକମାତ୍ର ଧର୍ମଜ୍ଞ, ଯୁଦ୍ଧ ନକରୁଥିବା ମଣିଷକୁ ହତ୍ୟା କରି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସହଚର ଓ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଣ କହିବେ?
ଲାଲପ୍ଯୈଵଂ ସକୁସ୍ନ୍ଣଂ ବହୁ ନାନାଵିଧଂ ନୃପ। ପ୍ରେତକାର୍ଯାଣି ସର୍ଵାଣି ପିତୁଶ୍ଚକ୍ରେ ମହାତପାଃ
ଏପରି ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଦୁଃଖରେ ବିଳାପ କରି, ରାଜା, ସେ ମହାତପସ୍ବୀ ସମସ୍ତ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
ଦଦାହ ପିତରଂ ଚାଗ୍ନୌ ରାମଃ ପରପୁରଂଜଯଃ। ପ୍ରତିଜଜ୍ଞେ ଵଧଂ ଚାପି ସର୍ଵକ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ଭାରତ
ପରଶୁରାମ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିରେ ଦାହ କଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ, ହେ ଭାରତ।
ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧୋଽତିବଲଃ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ଶସ୍ତ୍ରମାଦାଯ ଵୀର୍ଯଵାନ୍। ଜଘ୍ନିଵାନ୍କାର୍ତଵୀର୍ଯସ୍ଯ ସୁତାନେକୋଽନ୍ତକୋପମଃ
ଅତି କ୍ରୁଧ୍ଧ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ ବୀର ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି, କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟର ପୁଅମାନେକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଭଳି ନଶ୍ୱ କଲେ।
ତେଷାଂ ଚାନୁଗତା ଯେ ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯର୍ଷଭ। ତାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵାନଵାମୃଦ୍ଗାଦ୍ରାମଃ ପ୍ରହରତାଂଵରଃ
ଏବଂ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଥିଲେ, ହେ କ୍ଷତ୍ରିୟମଣି, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପରଶୁରାମ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରି ନଶ୍ୱ କଲେ।
ତ୍ରିଃସପ୍ତକୃତ୍ଵଃ ପୃଥିଵୀଂ କୃତ୍ଵା ନିଃକ୍ଷିତ୍ରିଯାଂ ପ୍ରଭୁଃ। ସମନ୍ତପଞ୍ଚକେ ପଞ୍ଚ ଚକାର ରୁଧିରହ୍ରଦାନ୍
ସେ ସତର ବେଳେ ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟଶୂନ୍ୟ କଲେ, ଏବଂ ସମନ୍ତପଞ୍ଚକରେ ପାଞ୍ଚଟି ରକ୍ତପୁରୀ ତିଆରି କଲେ।
ସ ତେଷୁ ତର୍ପଯାମାସ ପିତୄନ୍ଭୃଗୁକୁଲୋଦ୍ଵହଃ। ସାକ୍ଷାଦ୍ଦଦର୍ଶ ଚର୍ଚୀକଂ ସ ଚ ରାମଂ ନ୍ଯଵାରଯତ୍
ସେଠାରେ, ଭୃଗୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଜଳାଞ୍ଜଳି ଦେଲେ; ସେ ରିଚୀକଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ପରେ ପରଶୁରାମଙ୍କୁ ରୋକିଲେ।
ତତୋ ଯଜ୍ଞେନ ମହତା ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍। ତର୍ପଯାମାସ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରମୃତ୍ଵିଗ୍ଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦଦୌ ମହୀମ୍
ତା'ପରେ, ମହାନ ଯଜ୍ଞ କରି, ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ ଏବଂ ପୃଥିବୀକୁ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ।
ଵେଦୀଂ ଚାପ୍ଯଦଦଦ୍ଧୈମୀଂ କଶ୍ଯପାଯ ମହାତ୍ମନେ। ଦଶଵ୍ଯାମାଯତାଂ କୃତ୍ଵା ନଵୋତ୍ସେଧାଂ ଵିଶାଂପତେ
ସେ ଦଶ ବ୍ୟାମ ଲମ୍ବା ଓ ନଉ ବ୍ୟାମ ଉଚ୍ଚ ସୁନାର ବେଦୀ ମଧ୍ୟ ମହାତ୍ମା କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ, ହେ ରାଜା।
ତାଂ କଶ୍ଯପସ୍ଯାନୁମତେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ଖଣ୍ଡଶସ୍ତଦା। ଵ୍ଯଭଜଂସ୍ତେ ତଦା ରାଜନ୍ପ୍ରଖ୍ଯାତାଃ ଖାଣ୍ଡଵାଯନାଃ
କଶ୍ୟପଙ୍କ ସମ୍ମତିରେ, ସେଇ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହାକୁ ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟିଲେ; ଏଭଳି ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ ଖଣ୍ଡବାୟନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ହେଲେ।
ସ ପ୍ରଦାଯ ମହୀଂ ତସ୍ମୈ କଶ୍ଯପାଯ ମହାତ୍ମନେ। `ତପଃ ସୁମହଦାସ୍ଥାଯ ମହାବଲପରାକ୍ରମଃ'। ଅସ୍ମିନ୍ମହେନ୍ଦ୍ରେ ଶୈଲେନ୍ଦ୍ରେ ଵସତ୍ଯମିତଵିକ୍ରମଃ
ସେ ମହାତ୍ମା କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ପୃଥିବୀ ଦାନ କରି, ଅତି ଦୃଢ଼ ତପସ୍ୟାରେ ଲାଗିଗଲେ; ସେ ମହାବଳୀ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ମହାନ ମହେନ୍ଦ୍ର ପାହାଡ଼ରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଏଵଂ ଵୈରମଭୂତ୍ତସ୍ଯ କ୍ଷତ୍ରିଯୈର୍ଲୋକଵାସିଭିଃ। ପୃଥିଵୀ ଚାପି ଵିଜିତା ରାମେଣାମିତତେଜସା
ଏପରିଭାବରେ, ରାମଙ୍କ ସହ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଏବଂ ଜଗତର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଶତ୍ରୁତା କରିଥିଲେ; ଏହି ଅପାର ତେଜସ୍ବୀ ରାମ ଭୂମିକୁ ଜିତିଥିଲେ।
ତତଶ୍ଚତୁର୍ଦଶୀଂ ରାମଃ ସମଯେନ ମହାମନାଃ। ଦର୍ଶଯାମାସ ତାନ୍ଵିପ୍ରାନ୍ଧର୍ମରାଜଂ ଜ ସାନୁଜମ୍
ତାପରେ, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ମହାମନା ରାମ, ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ଧର୍ମରାଜ ସହ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ।
ସ ତମାନର୍ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତଃ ପ୍ରଭୁଃ। ଦ୍ଵିଜାନାଂ ଚ ପରାଂ ପୂଜାଂ ଚକ୍ରେ ନୃପତିସତ୍ତମଃ
ସେଇ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ସହିତ ସମ୍ମାନ କଲେ; ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପୂଜା କଲେ।
ଅର୍ଜିତ୍ଵା ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯଂ ସ ପୂଜିତସ୍ତେନ ଚୋଦିତଃ। ମହେନ୍ଦ୍ର ଉଷ୍ଯ ତାଂ ରାତ୍ରିଂ ପ୍ରଯଯୌ ଦକ୍ଷିଣାମୁଖଃ
ଜାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ତାଙ୍କଠାରୁ ସମ୍ମାନ ପାଇ, ମହେନ୍ଦ୍ର ଏହି ରାତି ଅତିବାହିତ କରି, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଗଚ୍ଛନ୍ସ ତୀର୍ଥାନି ମହାନୁଭାଵଃ। ପୁଣ୍ଯାନି ରମ୍ଯାଣି ଦଦର୍ଶ ରାଜା। ସର୍ଵାଣି ଵୈପ୍ରୈରୁପଶୋଭିତାନି କ୍ଵଚିତ୍କ୍ଵଚିଦ୍ଭାରତ ସାଗରମ୍ଯ
ସେ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ମହାନ୍ ଆତ୍ମା ରାଜା ପବିତ୍ର ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ତୀର୍ଥମାନେ ଦେଖିଲେ, ସେଠାରେ ସବୁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରହିଥିଲେ, କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ସ ଵୃତ୍ତଵାଂସ୍ତେଷୁ କୃତାଭିଷେକଃ ସହାନୁଜଃ ପାର୍ଥିଵପୁତ୍ରପୌତ୍ରଃ। ସମୁଦ୍ରଗାଂ ପୁଣ୍ଯତମାଂ ପ୍ରଶସ୍ତାଂ ଜଗାମ ପାରିକ୍ଷିତ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଃ
ସେଠାରେ ନିୟମିତ ସ୍ନାନ କରି, ଭାଇମାନେ ସହିତ, ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ଓ ପଉତ୍ର ହୋଇ, ପାରିକ୍ଷିତଙ୍କ ପୁଅ ପାଣ୍ଡବ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ସବୁଠୁ ପବିତ୍ର ଓ ପ୍ରଶଂସିତ ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ।
ତତ୍ରାପି ଚାପ୍ଲୁତ୍ଯ ମହାନୁଭାଵ ସଂତର୍ପଯାମାସ ପିତୃଡନ୍ସୁରାଂଶ୍ଚ। ଦ୍ଵିଜାତିମୁଖ୍ଯେଷୁ ଧନଂ ଵିସୃଜ୍ଯ ଗୋଦାଵରୀଂ ସାଗରଗାମଗଚ୍ଛତ୍
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ନାନ କରି, ମହାନ୍ ଆତ୍ମା ପିତୃମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କଲେ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଦେଇ, ସମୁଦ୍ରକୁ ବହୁଥିବା ଗୋଦାବରୀକୁ ଗଲେ।
ତତୋ ଵିପାପ୍ମା ଦ୍ରଵିଡେଷୁ ରାଜ- ନ୍ସମୁଦ୍ରମାସାଦ୍ଯ ଚ ଲୋକପୁଣ୍ଯମ୍। ଅଗସ୍ତ୍ଯତୀର୍ଥଂ ଚ ମହାପଵିତ୍ରଂ- ନାରୀତୀର୍ଥାନ୍ଯଥା ଵୀରୋ ଦଦର୍ଶ
ତାପରେ, ରାଜା, ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଦ୍ରାବିଡ ଦେଶରେ ସମୁଦ୍ର ଓ ଅତି ପବିତ୍ର ଅଗସ୍ତ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନସ୍ଥଳ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ତତ୍ରାର୍ଜୁନସ୍ଯାଗ୍ର୍ଯଧନୁର୍ଧରସ୍ଯ ନିଶମ୍ଯ ତତ୍କର୍ମ ପରୈରଶକ୍ଯମ୍। ସଂପୂଜ୍ଯମାନଃ ପରମର୍ଷିସଙ୍ଘୈଃ ପରାଂ ମୁଦଂ ପାଣଅଡୁସୁତଃ ସ ଲେଭେ
ସେଠାରେ, ଅନ୍ୟ କାହାରି ପାଇଁ ଅସମ୍ଭବ ଥିବା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ମହାମୁନିମାନଙ୍କ ସମ୍ମାନ ପାଇ, ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ସ ତେଷୁ ତୀର୍ଥେଷ୍ଵଭିଷିକ୍ତଗାତ୍ରଃ କୃଷ୍ଣାସହାଯଃ ସହିତୋଽନୁଜୈଶ୍ଚ। ସଂପୂଜଯନ୍ଵିକ୍ରମମର୍ଜୁନସ୍ଯ ରମେ ମହୀପାଲପତିଃ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍
ସେଠାରେ, ସେଇ ତୀର୍ଥମାନେ ସ୍ନାନ କରି, କୃଷ୍ଣ ଓ ଭାଇମାନେ ସହିତ, ମହୀପତି ଭୂମିରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବୀରତାକୁ ସମ୍ମାନ କରି ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ତତଃ ସହସ୍ରାଣି ଗଵାଂ ପ୍ରଦାଯ ତୀର୍ଥେଷୁ ତେଷ୍ଵମ୍ବୁଧରୋତ୍ତମସ୍ଯ। ହୃଷ୍ଟଃ ସହ ଭ୍ରାତୃଭିରର୍ଜୁନସ୍ଯ ସଂକୀର୍ତଯାମାସ ଗଵାଂ ପ୍ରଦାନମ୍
ତାପରେ, ସେଇ ପର୍ବତର ସ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥମାନେ ହଜାର ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କରି, ଭାଇମାନେ ସହ ଖୁସି ହୋଇ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଗାଈ ଦାନର କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସ ତାନି ତୀର୍ଥାନି ଚ ସାଗରସ୍ଯ ପୁଣ୍ଯାନି ଚାନ୍ଯାନି ବହୂନି ରାଜନ୍। କ୍ରମେଣ ଗଚ୍ଛନ୍ପରିପୂର୍ଣକାମଃ ଶୂର୍ପାରକଂ ପୁଣ୍ଯତମଂ ଦଦର୍ଶ
ସେ, ରାଜା, ଏକ ପରେ ଏକ ଭାବେ ସମୁଦ୍ର ତୀରର ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଦେଖି, ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ସବୁଠୁ ପବିତ୍ର ଶୂର୍ପାରକକୁ ଦେଖିଲେ।
ତତ୍ରୋଦଧେଃ କଂଚିଦତୀତ୍ଯ ଦେଶଂ ଖ୍ଯାତଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଵନମାସସାଦ। ତପ୍ତଂ ସୁରୈରତ୍ର ତପଃ ପୁରସ୍ତା- ଦିଷ୍ଟୁଂ କତଥା ପୁଣ୍ଯପରୈର୍ନରେନ୍ଦ୍ରୈଃ
ସେଠାରେ, ସମୁଦ୍ର ପାଖରେ ଏକ ଖ୍ୟାତିନାମା ଅଞ୍ଚଳ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଏକ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ଦେବତାମାନେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜାମାନେ ଯିବାକୁ ଉଚିତ।
ସ ତତ୍ର ତାମଗ୍ର୍ଯଧନୁର୍ଧରସ୍ଯ ଵେଦୀଂ ଦଦର୍ଶାଯତପୀନବାହୁଃ। ଋଚୀକପୁତ୍ରସ୍ଯ ତପସ୍ଵିସଙ୍ଘୈଃ ସମାଵୃତାଂ ପୁଣ୍ଯକୃଦର୍ଚନୀଯାମ୍
ସେଠାରେ ସେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଭଳି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁର୍ଧାରୀଙ୍କ ବିଶାଳ ବାହୁ ଓ ଚଉଡ଼ା ବେଦୀ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଋଚୀକଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ଥିଲା, ତପସ୍ବୀମାନେ ଘେରି ରହିଥିଲେ, ଏହା ପୁଣ୍ୟବାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୂଜ୍ୟ ଥିଲା।
ତତୋ ଵସୂନାଂ ଵସୁଧାଧିପଃ ସ ମରୁଦ୍ଗଣାନାଂ ଚ ତଥାଶ୍ଵିନୋଶ୍ଚ। ଵୈଵସ୍ଵତାଦିତ୍ଯଧନେଶ୍ଵରାଣା- ମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସଵିତୁର୍ଵିଭୋଶ୍ଚ
ତାପରେ, ଭୂମିର ଅଧିପତି ବସୁମାନେ, ମରୁତମାନେ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ, ବୈବସ୍ବତ, ଆଦିତ୍ୟ, ଧନର ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ସବିତା ଓ ମହାଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ।
ଭଗସ୍ଯ ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଦିଵାକରସ୍ଯ ପତେରପାଂ ସାଧ୍ଯଗଣସ୍ଯ ଚୈଵ। ଧାତୁଃ ପିତୄଣାଂ ଚ ତଥା ମହାତ୍ମା ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ରାଜନ୍ସଗଣସ୍ଯ ଚୈଵ
ସେ ଭଗ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବରୁଣ, ସାଧ୍ୟମାନେ, ଧାତୃ, ପିତୃମାନେ ଓ ମହାତ୍ମା ରୁଦ୍ର ସହ ତାଙ୍କ ଗଣମାନେଙ୍କ ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ।