ଯଦାଽଶ୍ରୋଷଂ କାଲକେଯାସ୍ତତସ୍ତେ ପୌଲୋମାନୋ ଵରଦାନାଚ୍ଚ ଦୃପ୍ତାଃ। ଦେଵୈରଜେଯା ନିର୍ଜିତାଶ୍ଚାର୍ଜୁନେନ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, କାଳକେୟ ଓ ପୌଳୋମମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଅଜୟ, ଦାନରେ ଅହଂକାରୀ, ସେମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହରାଇଯାଇଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷମସୁରାଣାଂ ଵଧାର୍ଥେ କିରୀଟିନଂ ଯାନ୍ତମମିତ୍ରକର୍ଶନମ୍। କୃତାର୍ଥଂ ଚାପ୍ଯାଗତଂ ଶକ୍ରଲୋକା- ତ୍ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ମୁକୁଟଧାରୀ ଶତ୍ରୁଦଳନୀ ଅର୍ଜୁନ ଅସୁରମାନଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଗଲେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରୁ ସଫଳ ହୋଇ ଫେରିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାପ୍ରଵୃତ୍ତଂ ପାଣ୍ଡୋଃ ସୁତଂ ସହିତଂ ଲୋମଶେନ। ବୃହଦଶ୍ଵାଦକ୍ଷହୃଦଯଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ତଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଲୋମଶ ଋଷି ସହିତ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲେ ଓ ବୃହଦଶ୍ୱଙ୍କଠାରୁ ଦ୍ୟୁତର ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଜାଣିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଵୈଶ୍ରଵଣେନ ସାର୍ଧଂ ସମାଗତଂ ଭୀମନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ପାର୍ଥାନ୍। ତସ୍ମିନ୍ଦେଶେ ମାନୁଷାଣାମଗମ୍ଯେ ତଦା ନାଶଂସି ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯା
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ଭୀମ ଓ ଅନ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନେ ମାନବମାନେ ପାଇଁ ଅପହ୍ରାମ୍ୟ ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥାନରେ ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଘୋଷଯାତ୍ରାଗତାନାଂ ବନ୍ଧଂ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ମୋକ୍ଷଣଂ ଚାର୍ଜୁନେନ। ସ୍ଵେଷାଂ ସୁତାନାଂ କର୍ଣବୁଦ୍ଧୌ ରତାନାଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ଗୋଧନ ଅଭିଯାନ ସମୟରେ ମୋ ପୁଅମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧି ନିଆଯାଇଥିଲେ ଓ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିରେ ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଥିଲା, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଯକ୍ଷରୂପେଣ ଧର୍ମଂ ସମାଗତଂ ଧର୍ମରାଜେନ ସୂତ। ପ୍ରଶ୍ନାନ୍କାଂଶ୍ଚିଦ୍ଵିବ୍ରୁଵାଣଂ ଚ ସମ୍ଯକ୍ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଯକ୍ଷ ରୂପରେ ଧର୍ମଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଥିଲେ ଓ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ନ ଵିଦୁର୍ମାମକାସ୍ତାନ୍ ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନରୂପାନ୍ଵସତଃ ପାଣ୍ଡଵେଯାନ୍। ଵିରାଟରାଷ୍ଟ୍ରେ ସହ କୃଷ୍ଣଯା ଚ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ମୋର ଲୋକମାନେ ବିରାଟ ରାଜ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣା ସହିତ ଗୁପ୍ତ ରୂପରେ ବସୁଥିବା ପାଣ୍ଡବମାନେ କିଏ ତାହା ଚିହ୍ନିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ କୀଚକାନାଂ ଵରିଷ୍ଠଂ ନିଷୂଦିତଂ ଭ୍ରାତୃଶତେନ ସାର୍ଧମ୍। ଦ୍ରୌପଦ୍ଯର୍ଥେ ଭୀମସେନେନ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ଭୀମସେନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପାଇଁ କୀଚକ ଓ ତାଙ୍କର ଶତଭାଇଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ମାମକାନାଂ ଵରିଷ୍ଠା- ନ୍ଧନଂଜଯେନୈକରଥେନ ଭଗ୍ନାନ୍। ଵିରାଟରାଷ୍ଟ୍ରେ ଵସତା ମହାତ୍ମନା ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ବିରାଟ ରାଜ୍ୟରେ ବସୁଥିବା ଧନଞ୍ଜୟ ଏକା ରଥରେ ଚଢି ମୋର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅମାନେ ହରାଇଦେଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ସତ୍କୃତଂ ମତ୍ସ୍ଯରାଜ୍ଞା ସୁତାଂ ଦତ୍ତାମୁତ୍ତରାମର୍ଜୁନାଯ। ତାଂ ଚାର୍ଜୁନଃ ପ୍ରତ୍ଯଗୃହ୍ଣାତ୍ସୁତାର୍ଥେ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ମତ୍ସ୍ୟରାଜ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ ଓ ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ଉତ୍ତରାକୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଅର୍ଜୁନ ତାକୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ନିର୍ଜିତସ୍ଯାଧନସ୍ଯ ପ୍ରଵ୍ରାଜିତସ୍ଯ ସ୍ଵଜନାତ୍ପ୍ରଚ୍ଯୁତସ୍ଯ। ଅକ୍ଷୌହିଣୀଃ ସପ୍ତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ଯ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ।। 196
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ହାରିଥିବା, ଧନହୀନ, ନିର୍ବାସିତ ଓ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ହରାଇଥିବା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସତ୍ତେ ମଧ୍ୟ ସାତ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ମାଧଵଂ ଵାସୁଦେଵଂ ସର୍ଵାତ୍ମନା ପାଣ୍ଡଵାର୍ଥେ ନିଵିଷ୍ଟମ୍। ଯସ୍ଯେମାଂ ଗାଂ ଵିକ୍ରମମେକମାହୁ- ସ୍ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ମାଧବ ବାସୁଦେବ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ନିବେଶିତ ଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ଏକ ପଦକ୍ରମରେ ପୃଥିବୀ ଆବୃତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ନରନାରାଯଣୌ ତୌ କୃଷ୍ଣାର୍ଜୁନୌ ଵଦତୋ ନାରଦସ୍ଯ। ଅହଂ ଦ୍ରଷ୍ଟା ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ଚ ସମ୍ଯକ୍ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ନାରଦ କହିଲେ ଯେ କୃଷ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନ ହେଉଛନ୍ତି ପୁରାତନ ଋଷି ନର ଓ ନାରାୟଣ, ଏବଂ ମୁଁ ଏହି କଥା ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖିଥିଲି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଲୋକହିତାଯ କୃଷ୍ଣଂ ଶମାର୍ଥିନମୁପଯାତଂ କୁରୂଣାମ୍। ଶମଂ କୁର୍ଵାଣମକୃତାର୍ଥଂ ଚ ଯାତଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ।। 199
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, କୃଷ୍ଣ ଲୋକର ଭଲ ପାଇଁ କୁରୁମାନେ ପାଖକୁ ଶାନ୍ତି ଚାହିଁ ଆସିଥିଲେ, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ କିନ୍ତୁ ସଫଳ ହେଲେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ବୁଦ୍ଧିଂ କୃତାଂ ନିଗ୍ରହେ କେଶଵସ୍ଯ। ତଂ ଚାତ୍ମାନଂ ବହୁଧା ଦର୍ଶଯାନଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି, କେଶବ ନିଜ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଠାନିଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଜକୁ ବହୁ ରୂପରେ ଦେଖାଇଲେ, ସେତେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଵାସୁଦେଵେ ପ୍ରଯାତେ ରଥସ୍ଯୈକାମଗ୍ରତସ୍ତିଷ୍ଠମାନାମ୍। ଆର୍ତାଂ ପୃଥାଂ ସାନ୍ତ୍ଵିତାଂ କେଶଵେନ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି, ବାସୁଦେବ ରଥର ଆଗରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଯାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଦୁଃଖିତ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଉଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।