ଶରଣ୍ଯଂ ଶରଣଂ ଦେଵଂ ନାରାଯଣମଜଂ ଵିଭୁମ୍। ତେଽଭିଗମ୍ଯ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଵୈକୁଣ୍ଠମପରାଜିତମ୍। ତତୋ ଦେଵାଃ ସମସ୍ତାସ୍ତେ ତଦୋଚୁର୍ମଧୁସୂଦନମ୍
ଶରଣ ଦେବତା, ଅଜ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ନାରାୟଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ସେମାନେ ଯାଇ, ଅପରାଜିତ ବୈକୁଣ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତ୍ଵଂନଃ ସ୍ରଷ୍ଟା ଚ ଭର୍ତା ଚ ହର୍ତା ଚ ଜଗତଃ ପ୍ରଭୋ। ତ୍ଵଯା ସୃଷ୍ଟମିଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଯଚ୍ଚେଙ୍ଗଂ ଯଚ୍ଚ ନେଙ୍ଗତି। `ତ୍ଵଯ୍ଯେଵ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ପୁନସ୍ତତ୍ପ୍ରଵିଲୀଯତେ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଯାହାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପାଳକ ଓ ସଂହାରକ ବୋଲି ମନେ କରୁଛୁ; ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି, ଯାହା ଚଳିଥାଏ ଓ ଅଚଳ ଅଛି, ସେ ସବୁ; ହେ ପଦ୍ମନାଭ, ପୁନି ସେ ସବୁ ଆପଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲୟ ହୁଏ।
ତ୍ଵଯା ଭୂମିଃ ପୁରା ନଷ୍ଟା ସମୁଦ୍ରାତ୍ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣ। ଵାରାହଂ ଵପୁରାଶ୍ରିତ୍ଯଜଗଦର୍ଥେ ସମୁଦ୍ଧୃତା
ହେ ପଦ୍ମନୟନ, ପୂର୍ବେ ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ସମୁଦ୍ରରେ ଲୁଚିଯାଇଥିଲା, ତୁମେ ବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କରି ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଳି ପାଇଁ ପୃଥିବୀକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ।
ଆଦିଦୈତ୍ଯୋ ମହାଵୀର୍ଯୋ ହିରଣ୍ଯକଶିପୁଃ ପୁରା। ନାରସିଂହଂ ଵପୁଃ କୃତ୍ଵା ସୂଦିତଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁକୁ, ହେ ପୁରୁଷୋत्तମ, ତୁମେ ନରସିଂହ ରୂପ ଧାରଣ କରି ବଧ କରିଥିଲେ।
ଅଵଧ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ବଲିଶ୍ଚାପି ମହାସୁରଃ। ଵାମନଂ ଵପୁରାଶ୍ରିତ୍ଯ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାଦ୍ଧଂଶିତସ୍ତ୍ଵଯା
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜୟ ଥିବା ବଳି ନାମକ ମହାଅସୁରକୁ, ତୁମେ ବାମନ ରୂପ ଧାରଣ କରି ତିନି ଲୋକରୁ ତଳକୁ ହଟାଇଦେଇଥିଲେ।
ଅସୁରଶ୍ଚ ମହେଷ୍ଵାସୋ ଜମ୍ଭ ଇତ୍ଯଭିଵିଶ୍ରୁତଃ। ଯଜ୍ଞକ୍ଷୋଭକରଃ କ୍ରୂରସ୍ତ୍ଵଯୈଵ ଵିନିପାତିତଃ
ଯଜ୍ଞକୁ ବିଘ୍ନ କରୁଥିବା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର ଅସୁର ଜମ୍ଭକୁ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଏକାକି ବିନାଶ କରିଥିଲେ।
ଏଵମାଦୀନି କର୍ମାଣି ଯେଷାଂ ସଂଖ୍ଯା ନ ଵିଦ୍ଯତେ। ଅସ୍ମାକଂ ଭଯଭୀତାନାଂ ତ୍ଵଂ ଗତିର୍ମଧୁସୂଦନ
ଏପରି ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି, ଯାହାର ଗଣନା କରିହେବ ନାହିଁ; ଆମେ ଭୟଭୀତ ଓ ଚିନ୍ତିତ, ଏହି ସମୟରେ ହେ ମଧୁସୂଦନ, ତୁମେ ଆମ ପ୍ରତିଶ୍ରୟ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵାଂ ଦେଵଦେଵେଶ ଲୋକାର୍ଥଂ ଜ୍ଞାପଯାମହେ। ରକ୍ଷ ଲୋକାଂଶ୍ଚ ଦେଵାଂଶ୍ଚ ଶକ୍ରଂ ଚ ମହତୋ ଭଯାତ୍। `ଶରଣାଗତସଂତ୍ରାଣେ ତ୍ଵମେକୋଽସି ଦୃଢଵ୍ରତଃ
ସେହିପରି, ହେ ଦେବଦେବ ଏବଂ ଜଗତ୍ର ସ୍ୱାମୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ; ଏହି ମହାଭୟରୁ ଲୋକ, ଦେବତାମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର; ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞାବାନ।
ତଵ ପ୍ରସାଦାଦ୍ଵର୍ଧନ୍ତେ ପ୍ରଜାଃ ସର୍ଵାଶ୍ଚତୁର୍ଵିଧାଃ। ତା ଭାଵିତା ଭାଵଯନତି ହଵ୍ଯକଵ୍ଯୈର୍ଦିଵୌକସଃ
ତୁମର କୃପାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଚାରି ପ୍ରକାର ପ୍ରଜା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ହବ୍ୟ କବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ନିଜେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଲୋକା ହ୍ଯେଵଂ ଵିଵର୍ଧନ୍ତେ ହ୍ଯନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ସମୁପାଶ୍ରିତାଃ। ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ନିରୁଦ୍ଵିଗ୍ନାସ୍ତ୍ଵଯୈଵ ପରିରକ୍ଷିତାଃ
ଏଭଳି ଭାବେ ଲୋକମାନେ ପରସ୍ପର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି; ତୁମର କୃପାରେ ସେମାନେ ଭୟ ଓ ଚିନ୍ତାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ତୁମେ ସେମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛ।
ଇଦଂ ଚ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତଂ ଲୋକାନାଂ ଭଯମୁତ୍ତମମ୍। ନ ଚ ଜାନୀମ କେନେତି ରାତ୍ରୌ ଵଧ୍ଯନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ
ଏବେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୟ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଉପରେ ଆସିଛି; କିଏ ଏହା କରୁଛି ଆମେ ଜାଣୁନାହିଁ; ରାତିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ହତ୍ୟା ହେଉଛନ୍ତି।
କ୍ଷୀଣେଷୁ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣେଷୁ ପୃଥିଵୀ କ୍ଷଯମେଷ୍ଯତି। ତତ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ କ୍ଷୀଣାଯାଂ ତ୍ରିଦିଵଂ କ୍ଷଯମେଷ୍ଯତି
ଯେତେବେଳେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କ୍ଷୟ ହେବେ, ପୃଥିବୀ ଧ୍ୱଂସ ହେବ; ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଧ୍ୱଂସ ହେଲେ, ସ୍ୱର୍ଗ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହେବ।
ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ମହାବାହୋ ଲୋକାଃ ସର୍ଵେ ଜଗତ୍ପତେ। ଵିନାଶଂ ନାଧିଗଚ୍ଛେଯୁସ୍ତ୍ଵଯା ଵୈ ପରିରକ୍ଷିତାଃ
ତୁମର କୃପା ଦ୍ୱାରା, ହେ ମହାବାହୁ ଜଗତ୍ର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ତୁମେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବାରୁ ବିନାଶ ପାଇବେ ନାହିଁ।
ଵିଦିତଂ ମେ ସୁରାଃ ସର୍ଵଂ ପ୍ରଜାନାଂ କ୍ଷଯକାରଣମ୍। ଭଵତାଂ ଚାପି ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଵିଗତଜ୍ଵରାଃ
ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ନାଶର କାରଣ ଜାଣେ; ଏବଂ ଆମେ ତୁମମାନେକୁ କହିବି—ଭୟ ଛାଡ଼ି ଶୁଣ।
କାଲେଯା ଇତି ଵିଖ୍ଯାତା ଗଣାଃ ପରମଦାରୁଣାଃ। ତୈଶ୍ଚ ଵୃତ୍ରଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ପ୍ରମାଥିତମ୍
କାଳେୟା ନାମକ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦାନବ ଦଳ ଅଛି; ସେମାନେ ବୃତ୍ରଙ୍କ ସହ ମିଶି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଉଲଟାଇ ଦେଇଛନ୍ତି।
ତେ ଵୃତ୍ରଂ ନିହତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସହସ୍ରାକ୍ଷେଣ ଧୀମତା। ଜୀଵିତଂ ପରିରକ୍ଷନ୍ତଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟା ଵରୁଣାଲଯମ୍
ସେମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ ହୋଇଥିବା ଦେଖି, ନିଜ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ବରୁଣଙ୍କ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ତେ ପ୍ରଵିଶ୍ଯୋଦଧିଂ ଘୋରଂ ନକ୍ରଗ୍ରାହସମାକୁଲମ୍। ଉତ୍ସାଦାର୍ଥଂ ଲୋକାନାଂ ରାତ୍ରୌ ଘ୍ନନ୍ତି ଋଷୀନିହ
ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର, ମଗର ଓ ବଡ଼ ମାଛରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୁଦ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଏଠାରେ ରାତିରେ ଋଷିମାନେକୁ ମାରୁଛନ୍ତି, ଲୋକମାନେ ଧ୍ୱଂସ କରିବା ପାଇଁ।
ନ ତୁ ଶକ୍ଯାଃ କ୍ଷଯଂ ନେତୁଂ ସମୁଦ୍ରାଶ୍ରଯିଣୋ ହି ତେ। ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ କ୍ଷଯେ ବୁଦ୍ଧିର୍ଭଵଦ୍ଭିଃ ସଂପ୍ରଧାର୍ଯତାମ୍
କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସମୁଦ୍ରରେ ରହୁଥିବାରୁ, ନଶ୍ଟ କରିହେବେ ନାହିଁ; ସମୁଦ୍ରକୁ କିପରି ନଶ୍ଟ କରିବାଯିବ, ଏହି ବିଷୟରେ ତୁମେ ଚିନ୍ତା କର।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଦେଵା ଵିଷ୍ଣୁନା ସମୁଦୀରିତମ୍। ଵିଷ୍ଣୁମେଵ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯବ୍ରହ୍ମାଣଂ ସମୁପସ୍ଥିତାଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ତତସ୍ତେ ପ୍ରଣତା ଭୂତ୍ଵା ତମେଵାର୍ଧଂ ନ୍ଯଵେଦଯନ୍। ସର୍ଵଲୋକଵିନାଶାର୍ଥଂ କାଲେଯା କୃତନିଶ୍ଚଯାଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ଶିର ନମାଇ, ସମସ୍ତ କଥା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ: କାଳେୟାମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କରିଛନ୍ତି।
ଏଷାଂ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପଦ୍ମଯୋନିଃ ସନାତନଃ। ଉଵାଚ ପରମପ୍ରୀତସ୍ତ୍ରିଦଶାନର୍ଥଵଦ୍ଵଚଃ
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସନାତନ ପଦ୍ମଯୋନି ବ୍ରହ୍ମା ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ଵିଦିତଂ ମେ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଦାନଵାନାଂ ଵିଵେଷ୍ଟିତମ୍। ମନୁଷ୍ଯାଦେଶ୍ଚ ନିଧନଂ କାଲେଯୈଃ କାଲଚୋଦିତୈଃ
ହେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ମୁଁ ଭଲଭାବେ ଜାଣିଛି — ଦାନବମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ, ଏବଂ କାଳେୟମାନେ କାଳର ପ୍ରେରଣାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କିପରି ନଶ୍ଟ କରୁଛନ୍ତି।
କ୍ଷଯସ୍ତେପାମନୁପ୍ରାପ୍ତଃ କାଲେନୋପହତାଶ୍ଚ ଯେ। ଉପାଯଂ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ଵିଶୋଷଣେ
ସେମାନଙ୍କର ନାଶ ଆସିପାରିଛି, ସମୟର ଆଘାତରେ ସେମାନେ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ ସମୁଦ୍ରକୁ କିପରି ଶୁଷ୍କ କରିବା ଉପାୟ କହିଦେବି।
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଇତିଵିଗ୍ଵ୍ଯାତୋ ଵାରୁଣିଃ ସୁସମାହିତଃ। ତମୁପାଗମ୍ଯ ସହିତା ଇମମର୍ଥଂ ପ୍ରଯାଚତ
ବିଶ୍ୱବିଖ୍ୟାତ ଏବଂ ଧୈର୍ୟଶୀଳ ବାରୁଣି ପୁତ୍ର ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ, ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଯାଇ, ଏହି କାମ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କର।
ସ ହି ଶକ୍ତୋ ମହାତେଜାଃ କ୍ଷଣାତ୍ପାତୁଂ ମହୋଦଧିମ୍'। ଅଗସ୍ତ୍ଯେନ ଵିନା କୋ ହି ଶକ୍ତୋଽନ୍ଯୋଽର୍ଣଵଶୋପଣେ
ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ କେହି ସମୁଦ୍ରକୁ ଶୁଷ୍କ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଉ କେହି ନାହିଁ। ସେ ଦେଖିବେ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରକୁ ପିଇଯିବେ।
ଅନ୍ଯଥା ହି ନ ଶକ୍ଯାସ୍ତେ ଵିନା ସାଗରଶୋପଣମ୍। ସମୁଦ୍ରେ ଚ କ୍ଷଯଂ ନୀତେ କାଲେଯାନ୍ନିହନିଷ୍ଯଥ
ଅନ୍ୟଥା, ସମୁଦ୍ରକୁ ଶୁଷ୍କ କରିବା ଛାଡ଼ି, ସେମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ସମୁଦ୍ର ଶୁଷ୍କ ହେଲେ, ତୁମେ କାଳେୟମାନେକୁ ବଧ କରିପାରିବ।
ଏଵଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପରମେଷ୍ଠିନଃ। ପରମେଷ୍ଠିନମାଜ୍ଞାପ୍ଯଅଗସ୍ତ୍ଯସ୍ଯାଶ୍ରମଂ ଯଯୁଃ
ଏଭଳି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ଗ୍ରହଣ କରି, ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇଲେ।
ତତ୍ରାପଶ୍ଯନ୍ମହାତ୍ମାନଂ ଵାରୁଣିଂ ଦୀପ୍ତତେଜସମ୍। ଉପାସ୍ଯମାନମୃପିଭିର୍ଦେଵୈରିଵ ପିତାମହମ୍
ସେଠାରେ ସେମାନେ ବିଶାଳ ଆତ୍ମା ବାରୁଣି ପୁତ୍ର ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ହେଉଥିଲେ, ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ପିତାମହଙ୍କୁ ସେବନ୍ତି।
ତେଽଭିଗମ୍ଯ ମହାତ୍ମାନଂ ମୈତ୍ରାଵରୁଣିମଚ୍ଯୁତମ୍। ଆଶ୍ରମଶ୍ଥଂ ତପୋରାଶିଂ କର୍ମଭିଃ ସ୍ଵୈସ୍ତୁ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ
ସେମାନେ ମିତ୍ର ଓ ବାରୁଣଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତପସ୍ଵୀ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଥିବା ତାଙ୍କୁ, ନିଜ କର୍ମରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନହୁପେଣାଭିତପ୍ତାନାଂ ତ୍ଵଂ ଲୋକାନାଂ ଗତିଃ ପୁରା। ଭ୍ରଂଶିତଶ୍ଚ ସୁରୈଶ୍ଵର୍ଯାଲ୍ଲୋକାର୍ଥଂ ଲୋକକଣ୍ଟକଃ
ନହୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖିତ ଲୋକମାନେ ପୂର୍ବେ ତୁମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଥିଲେ। ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ, ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁକୁ ସିଂହାସନରୁ ତଳେ ପକାଇଥିଲେ।