ତାନଲକ୍ଷ୍ମୀସମାଵିଷ୍ଟାନ୍ଦାନଵାନ୍କଲିନାହତାନ୍। ଦର୍ପାଭିଭୂତାନ୍କୌନ୍ତେଯ କ୍ରିଯାହୀନାନଚେତସଃ ।। ମାନାଭିଭୂତାନଚିରାଦ୍ଵିନାଶଃ ସମପଦ୍ଯତ
ଅଲକ୍ଷ୍ମୀରେ ଆବୃତ, କଳିରେ ପରାଜିତ, ଗର୍ବରେ ଆବୃତ, କ୍ରିୟା ଓ ଚେତନା ହୀନ, କୌନ୍ତେୟ, ଏହି ଦାନବମାନେ ଶୀଘ୍ର ଅଭିମାନରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲେ।
ନିର୍ଯଶସ୍କାସ୍ତଥା ଦୈତ୍ଯାଃ କୃତ୍ସ୍ନଶୋ ଵିଲଯଂ ଗତାଃ। `ଅଧର୍ମରୁଚଯୋରାଜନ୍ନଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ସମଧିଷ୍ଠିତାଃ
ଏଭଳି ଦୈତ୍ୟମାନେ ଯଶ ହରାଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲେ, ରାଜା, ଅଧର୍ମରେ ଆସକ୍ତ ଓ ଅଲକ୍ଷ୍ମୀରେ ଆବୃତ ହେଇ।
ଦେଵାସ୍ତୁ ସାଗରାଂଶ୍ଚୈଵ ସରିତଶ୍ଚ ସରାଂସି ଚ। ଅଭ୍ଯଗଚ୍ଛନ୍ଧର୍ମଶୀଲାଃ ପୁଣ୍ଯାନ୍ଯାଵତନାନି ଚ
କିନ୍ତୁ ଦେବମାନେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ସାଗର, ନଦୀ, ଝିଲି ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ତପୋଭିଃ କ୍ରତୁଭିର୍ଦାନୈରାଶୀର୍ଵାଦୈଶ୍ଚ ପାଣ୍ଡଵ। ପ୍ରଜହୁଃ ସର୍ଵପାପାନି ଶ୍ରେଯଶ୍ଚ ପ୍ରତିପେଦିରେ
ତପ, ଯଜ୍ଞ, ଦାନ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦ୍ୱାରା, ପାଣ୍ଡବ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପ ଛାଡି, ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇଲେ।
ଏଵମାଦାନଵନ୍ତଶ୍ ନିରାଦାନାଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ। ତୀର୍ଥାନ୍ଯଗଚ୍ଛନ୍ଵିବୁଧାସ୍ତେନାପୁର୍ଭୂତିମୁତ୍ତମାମ୍
ଏଭଳି ଦାନ କରିଥିବା ଓ ଦାନ ନକରିଥିବା ସମସ୍ତ ବିବୁଧମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ଯାଇ, ଉତ୍ତମ ଭୂତି ପାଇଲେ।
ତଥା ତ୍ଵମପି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥେଷୁ ସାନୁଜଃ। ପୁନର୍ଵେତ୍ସ୍ଵସି ତାଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀମେଷ ପନ୍ଥାଃ ସନାତନଃ
ଏଭଳି, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଭାଇମାନେ ସହିତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି, ତାହା ଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ ପୁନଃ ପାଇବ; ଏହି ପଥ ସନାତନ।
ଯଥୈଵ ହି ନୃଗୋ ରାଜା ଶିଵିରୌଶୀନରୋ ଯଥା। ଭଗୀରଯୋ ଵସୁମନା ଗଯଃ ପୂରୁଃ ପୁରୂରଵାଃ
ଯେପରି ନୃଗ ରାଜା, ଶିବି, ଉଶୀନର, ଭଗୀରଥ, ବସୁମନା, ଗୟା, ପୂରୁ ଓ ପୁରୂରବା ଏହି ପଥ ଅନୁସରିଥିଲେ,
ଚରମାଣାସ୍ତପୋ ନିତ୍ଯଂସ୍ପର୍ଶନାଦମ୍ଭସଶ୍ଚ ତେ। ତୀର୍ଥାମିଗମନାତ୍ପୂତା ଦର୍ଶନାଚ୍ଚ ମହାତ୍ମନାମ୍
ସେମାନେ ସଦା ତପ କରି, ପବିତ୍ର ଜଳକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ, ମହାତ୍ମାମାନେକୁ ଦେଖି, ଶୁଦ୍ଧ ହେଇଥିଲେ।
ଅଲଭନ୍ତ ଯଶଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଧନାନି ଚ ଵିଶାଂପତେ। ତଥା ତ୍ଵମପି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଲବ୍ଧ୍ଵା ସୁଵିପୁଲାଂ ଶ୍ରିଯମ୍
ସେମାନେ ଯଶ, ପୁଣ୍ୟ ଓ ଧନ ପାଇଥିଲେ, ବିଶାମ୍ପତି; ଏପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ବିପୁଳ ଶ୍ରୀ ଲାଭ କରିବେ।
ଯଥା ଚେକ୍ଷ୍ଵାକୁରଭଵତ୍ସପୁତ୍ରଜନବାନ୍ଧଵଃ। ମୁଚୁକୁନ୍ଦୋଽଥ ମାଂଧାତା ମରୁତ୍ତଶ୍ଚ ମହୀପତିଃ
ଯେପରି ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ନିଜ ପୁତ୍ର, ଜନ, ବାନ୍ଧବ ସହିତ, ମୁଚୁକୁନ୍ଦ, ମାନ୍ଧାତା ଓ ମହୀପତି ମରୁତ୍ତ ଏହି ପଥ ଅନୁସରିଥିଲେ।
କୀର୍ତିଂ ପୁଣ୍ଯାମଵିନ୍ଦନ୍ତ ଯଥା ଦେଵାସ୍ତପୋବଲାତ୍। ଦେଵର୍ଷଯଶ୍ଚ କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ ତଥା ତ୍ଵମପି ଵେତ୍ସ୍ଯସି
ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ପବିତ୍ର କୀର୍ତି ଲାଭ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଦେବ ଋଷିମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏହି କୀର୍ତି ପାଇଥିଲେ, ସେହିପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଜାଣିପାରିବା।
ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାସ୍ତ୍ଵଧର୍ମେଣ ମୋହିନ ଚ ଵଶୀକୃତାଃ। ନଚିରାଦ୍ଵୈ ଵିନଙ୍କ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଦୈତ୍ଯା ଇଵ ନ ସଂଶଯଃ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଅଧର୍ମ ଓ ମୋହରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ଦାନବମାନେ ପରି ନଶ୍ଟ ହେଇଯିବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ନେ ତଥା ସହିତା ଵୀରା ଵସନ୍ତସ୍ତତ୍ରତତ୍ର ହ। କ୍ରମେଣ ପୃଥିଵୀପାଲ ନୈମିଷାରଣ୍ଯମାଗତାଃ
ପୃଥିବୀର ରକ୍ଷକ, ଏପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରମାନେ ଏକଠା ହୋଇଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ କେବେ ଦେଖିଯାଇନଥିଲା, ଯେପରି ନେମିଷ ଅରଣ୍ୟକୁ ଏକାଉଁ ଏକାଉଁ ଆସିଥିଲେ।
ତତ୍ସ୍ତୀର୍ଥେଷୁ ପୁଣ୍ଯେଷୁ ଗୋମତ୍ଯାଃ ପାଣ୍ଡଵା ନୃପ। କୃତାଭିଷେକାଃ ପ୍ରଦଦୁର୍ଗାଶ୍ଚ ଵିତ୍ତଂ ଚ ଭାରତ
ଗୋମତୀ ନଦୀର ପବିତ୍ର ତୀରେ, ରାଜନ୍, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସ୍ନାନ କରି, ଗାଁ ଓ ଧନ ଦାନ କରିଥିଲେ, ଭାରତବଂଶୀ।
ତତ୍ର ଦେଵାନ୍ପିତୄନ୍ଵିପ୍ରାଂସ୍ତର୍ପଯିତ୍ଵା ପୁନଃପୁନଃ। କନ୍ଯାତୀର୍ଥେଽଶ୍ଵତୀର୍ଥେ ଚ ଗଵାଂ ତୀର୍ଥେ ଚ ଭାରତ
କନ୍ୟାତୀର୍ଥ, ଅଶ୍ୱତୀର୍ଥ ଓ ଗୋତୀର୍ଥରେ, ଭାରତ, ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ଦେବତା, ପିତୃ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିଥିଲେ।
କାଲକୋଟ୍ଯାଂ ଵିପପ୍ରସ୍ଥେ ଗିରାଵୁଷ୍ଯ ଚ କୌରଵାଃ। ବାହୁଦାଯାଂ ମହୀପାଲ ଚକ୍ରୁଃ ସର୍ଵେଽଭିଷେଚନମ୍
କାଳକୋଟି, ବିପପ୍ରସ୍ଥ, ଗିରାଉଷା ଓ ବାହୁଦାରେ, କୌରବ, ସମସ୍ତେ ଅଭିଷେକ କରିଥିଲେ, ମହୀରକ୍ଷକ।
ପ୍ରଯାଗେ ଦେଵଯଜନେ ଦେଵାନାଂ ପୃଥିଵୀପତେ। ଊଷୁଗପ୍ଲୁତ୍ଯ ଗାତ୍ରାଣି ତପଶ୍ଚାତସ୍ଥୁରୁତ୍ତମମ୍
ପ୍ରୟାଗରେ, ଦେବତାମାନେଙ୍କ ପୂଜାରେ, ପୃଥିବୀର ନାଥ, ସେମାନେ ଦେହକୁ ସ୍ନାନ କରି, ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଗଙ୍ଗାଯମୁନଯୋଶ୍ଚୈଵ ସଂଗମେ ସତ୍ଯସଂଗରାଃ। ଵିପାପ୍ମାନୋ ମହାତ୍ମାନୋ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦଦୁର୍ଵସୁ
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନାର ସଂଗମରେ, ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ, ସେ ମହାତ୍ମାମାନେ, ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଧନ ଦାନ କରିଥିଲେ।
ତପସ୍ଵିଜନଜୁଷ୍ଟାଂ ଚ ତତୋ ଵେଦୀଂ ପ୍ରଜାପତେଃ। ଜଗ୍ମୁଃ ପାଣ୍ଡୁସୁତା ରାଜନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସହ ଭାରତ
ତାପସ୍ୟାରେ ନିମଗ୍ନ ବେଦୀ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ବେଦୀକୁ, ରାଜନ୍, ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଯାଇଥିଲେ।
ତତ୍ର ତେ ନ୍ଯଵସନ୍ଵୀରାସ୍ତପଶ୍ଚାତସ୍ଥୁରୁତ୍ତମମ୍। ସଂତର୍ପଯନ୍ତଃ ସତତଂ ଵନ୍ଯେନ ହଵିଷା ଦ୍ଵିଜାନ୍
ସେଠାରେ, ସେ ବୀରମାନେ ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା କରି, ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଜଙ୍ଗଲର ହବି ଦେଇ ସଦା ତୃପ୍ତ କରୁଥିଲେ।
ତତୋ ମହୀଧରଂ ଜଗ୍ମୁର୍ଧର୍ମଜ୍ଞେନାଭିସତ୍କୃତମ୍। ରାଜର୍ଷିଣା ପୁଣ୍ଯକୃତା ଗଯେନାନୁପମଦ୍ଯୁତେ
ତାପରେ, ସେମାନେ ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ, ଯାହା ଧର୍ମଜ୍ଞ ରାଜା ଗୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଏବଂ ଅପୂର୍ବ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ନଗୋ ଗଯଶିରୋ ଯତ୍ର ପୁଣ୍ଯା ଚୈଵ ମହାନଦୀ। ଵାନୀରମାଲିନୀ ରମ୍ଯା ନଦୀ ପୁଲିନଶୋଭିତା
ସେଠାରେ ଗୟଶିର୍ଷ ପାହାଡ଼ ଓ ପବିତ୍ର ମହାନଦୀ, ରମ୍ୟ ଭାବରେ ଭାଲି ମାଳିନୀ ନଦୀ ଓ ଚମତ୍କାର ପୁଲିନରେ ଶୋଭିତ।
ଦିଵ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରକୂଟଂ ଚ ପଵିତ୍ରଧରଣୀଧରମ୍। ଋଷିଜୁଷ୍ଟଂ ସୁପୁଣ୍ଯଂ ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ବ୍ରହ୍ମସରୋତୁଲମ୍
ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ର କୁଟ, ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼, ଋଷିମାନେ ଯାଉଥିବା, ଅତି ପବିତ୍ର, ଏହି ତୀର୍ଥ ବ୍ରହ୍ମା ସରୋବର ସମାନ।
ଅଗସ୍ତ୍ଯୋ ଭଗଵାନ୍ଯତ୍ର ଗତୋ ଵୈଵସ୍ଵତଂ ପ୍ରତି। ରଉଵାସ ଚ ସ୍ଵଯଂ ତତ୍ର ଧର୍ମରାଜଃ ସନାତନଃ
ସେଠାରେ ଭଗବାନ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଏକଥା ବୈବସ୍ବତଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ସନାତନ ଧର୍ମରାଜ ନିଜେ ବାସ କରୁଥିଲେ।
ସର୍ଵାସାଂ ସରିତାଂ ଚୈଵ ସମୁଦ୍ଭେଦୋ ଵିଶାଂପତେ। ଯତ୍ରସଂନିହିତୋ ନିତ୍ଯଂ ମହାଦେଵଃ ପିନାକଧୃକ୍
ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ସମସ୍ତ ନଦୀର ଉତ୍ସ ସେଠାରେ, ଯେଉଁଠି ମହାଦେବ, ପିନାକ ଧାରୀ, ସଦା ବସିଥାନ୍ତି।
ପରିପୂର୍ଣଃ ପରଂଜ୍ଯୋତିଃ ପରମାତ୍ମା ସନାତନଃ। ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିରୁପାସ୍ଯୋଽଯଂ ଭଗଵାନ୍ପରମେଶ୍ଵରଃ
ସେ ନିର୍ମଳ, ପରମ ଜ୍ୟୋତି, ସନାତନ ପରମାତ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁଠି ପୂଜା କରନ୍ତି, ଏହି ଭଗବାନ ପରମେଶ୍ୱର।
ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ମହାଦେଵଂ ଚତୁର୍ଵର୍ଗଫଲପ୍ରଦମ୍। ରସିଦ୍ଧିକ୍ଷେତ୍ରମିଦଂ ମତ୍ଵାସର୍ଵେଷାଂମୋକ୍ଷକାଙ୍କ୍ଷିଣାମ୍
ସେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଚାରିପ୍ରକାର ଫଳ ଦେଇଥିବା, ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ସମସ୍ତ ମୋକ୍ଷ ଚାହିଁଥିବାଙ୍କ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧିକ୍ଷେତ୍ର ଭାବିଲେ।
ତତ୍ର ତେ ପାଣ୍ଡଵା ଵୀରାଶ୍ଚାତୁର୍ମାସ୍ଯୈସ୍ତଦେଜିରେ। ଋଷିଯଜ୍ଞେନ ମହତା ଯତ୍ରାକ୍ଷଯଵଟୋ ମହାନ୍। ଅକ୍ଷଯେ ଦେଵଯଜନେ ଅକ୍ଷଯଂ ଯତ୍ରଵୈ ଫଲମ୍
ସେଠାରେ, ସେ ବୀର ପାଣ୍ଡବମାନେ ଚାରିମାସର ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ, ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଦାନ ଦେଇ, ଯେଉଁଠି ଅକ୍ଷୟ ବଟବୃକ୍ଷ ଅଛି, ଦେବତାମାନେଙ୍କ ପୂଜା ଅକ୍ଷୟ ଏବଂ ଫଳ ମଧ୍ୟ ଅକ୍ଷୟ।
ଯେ ତୁ ତତ୍ରୋପଵାସାଂସ୍ତୁ ଚକ୍ରୁର୍ନିଶ୍ଚିତମାନସାଃ। ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତତ୍ରଶତଶଃ ସମାଜଗ୍ମୁସ୍ତପୋଧନାଃ
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏଠାରେ ଦୃଢ଼ ମନରେ ଉପବାସ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଶତ-ଶତ ତପସ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ହୋଇ ଏଠିକୁ ଆସି ଏକଠା ହେଲେ।
ଚାତୁର୍ମାସ୍ଯେନାଯଜନ୍ତ ଆର୍ଷେଣ ଵିଧିନା ତଦା। ତତ୍ର ଵିଦ୍ଯାତପୋଵୃଦ୍ଧା ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵେଦପାରଗାଃ। କଥାଂ ପ୍ରଚକ୍ରିରେ ପୁଣ୍ଯାଂ ସଦସିସ୍ଥା ମହାତ୍ମନାମ୍
ସେ ସମୟରେ, ସେମାନେ ପୁରୁଣା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଚାତୁର୍ମାସ୍ୟ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ଏଠାରେ ଜ୍ଞାନ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ବୃଦ୍ଧ, ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଭାରେ ବସି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କର ପବିତ୍ର କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ।