ନାତ୍ର ଦୁଃଖଂ ତ୍ଵଯା ରାଜନ୍କାର୍ଯଂ ପାର୍ଥ କଥଂଚନ। ଯଦଧର୍ମେଣ ଵର୍ଧେଯୁରଧର୍ମରୁଚଯୋ ଜନାଃ
ରାଜା, ତୁମେ କେବେ ଦୁଃଖ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପାର୍ଥ, ଯଦି ଅଧର୍ମରେ ଆସକ୍ତ ଲୋକମାନେ ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଉନ୍ନତି କରନ୍ତି।
ଵର୍ଧତ୍ଯଧର୍ମେଣ ନରସ୍ତତୋ ଭଦ୍ରାଣି ପଶ୍ଯତି। ତତଃ ସପତ୍ନାଞ୍ଜଯତି ସମୂଲସ୍ତୁ ଵିନଶ୍ଯତି
ଯଦି କେହି ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଉନ୍ନତି କରେ, ସେ ଭଲ ଦେଖେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜିତିବା, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ସମୂଳ ସହିତ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ଯତ୍ର ଧର୍ମେଣ ଵର୍ଧନ୍ତେ ରାଜାନୋ ରାଜସତ୍ତମ। ସର୍ଵାନ୍ସପତ୍ନାନ୍ଵାଧନ୍ତେ ରାଜ୍ଯଂ ଚୈଷାଂ ଵିଵର୍ଧତେ
ଯେଉଁଠି ରାଜାମାନେ ଧର୍ମରେ ଅନୁସରି ଉନ୍ନତି କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଉନ୍ନତି ପାଏ।
ମଯା ହି ଦୃଷ୍ଟା ଦୈତେଯା ଦାନଵାଶ୍ଚ ମହୀପତେ। ଵର୍ଧମାନା ହ୍ଯଧର୍ମେଣ କ୍ଷଯଂ ଚୋପଗତାଃ ପୁନଃ
ମୁଁ ଦେଖିଛି, ମହୀପତି, ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ ଅଧର୍ମରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲେ।
ପୁରା ଦେଵଯୁଗେ ଚୈଵ ଦୃଷ୍ଟଂ ସର୍ଵଂ ମଯା ଵିଭୋ। ଅରୋଚଯନ୍ସୁରା ଧର୍ମଂ ଧର୍ମଂ ତତ୍ଯଜିରେଽସୁରାଃ
ପୂର୍ବରୁ ଦେବମାନେ ଧର୍ମକୁ ପ୍ରିୟ କରିଥିଲେ, ଅସୁରମାନେ ଧର୍ମକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ; ଏହା ସବୁ ମୁଁ ଦେଖିଛି।
ତୀର୍ତାନି ଦେଵା ଵିଵିଶୁର୍ନାଵିଶନ୍ଭାରତାସୁରାଃ। ତାନଧର୍ମକୃତୋ ଦର୍ପଃ ପୂର୍ଵମେଵ ସମାଵିଶତ୍
ଦେବମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଭାରତ, ଅସୁରମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିନାହାନ୍ତି; ଅଧର୍ମରୁ ଜନିତ ଅଭିମାନ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କୁ ଆବରଣ କରିଥିଲା।
ଦର୍ପାନ୍ମାନଃ ସମଭଵନ୍ମାନାତ୍କ୍ରୋଧୋ ଵ୍ଯଜାଯତ। କ୍ରୋଧାଦହୀସ୍ତତୋଽଲଞ୍ଜା ଵୃତ୍ତଂ ତେଷାଂ ତତୋଽନଶତ୍
ଅଭିମାନରୁ ଗର୍ବ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଗର୍ବରୁ କ୍ରୋଧ ଆସିଲା; କ୍ରୋଧରୁ ଲଜ୍ଜା ନଷ୍ଟ ହେଲା, ତାହାରୁ ତାଙ୍କର ଚଳନା ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ତାନଲଜ୍ଜାନ୍ଗତଶ୍ରୀକାନ୍ହୀନଵୃତ୍ତାନ୍ଵୃଥାଵ୍ରତାନ୍। କ୍ଷମା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସ୍ଵଧର୍ମଶ୍ଚ ନଚିରାତ୍ପ୍ରଜହୁସ୍ତତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଲଜ୍ଜା ହରାଇଲେ, ସେମାନେ ଶ୍ରୀ ହରାଇଲେ, ଅଚ୍ଚାରଣରେ ଏକାଉଣ୍ଟି ହେଲେ, ଅନାବଶ୍ୟକ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ; ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କର କ୍ଷମା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ନିଜ ଧର୍ମ ଚାଲିଗଲା।
ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତୁ ଦେଵାନଗମଦଲକ୍ଷ୍ମୀରସୁରାନ୍ନୃପ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦେବମାନେ ପାଇଲେ, ରାଜା, ଅସୁରମାନେ ଅଲକ୍ଷ୍ମୀରେ ପଡିଗଲେ।
ତାନଲକ୍ଷ୍ମୀସମାଵିଷ୍ଟାନ୍ଦର୍ପୋପହତଚେତସଃ। ଦୈତେଯାନ୍ଦାନଵାଂଶ୍ଚୈଵ କଲିରପ୍ଯାଵିଶତ୍ତତଃ
ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ ଅଲକ୍ଷ୍ମୀରେ ଆବୃତ ହେଇ, ଗର୍ବରେ ମନ ହରାଇ, କଳି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମନରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
ତାନଲକ୍ଷ୍ମୀସମାଵିଷ୍ଟାନ୍ଦାନଵାନ୍କଲିନାହତାନ୍। ଦର୍ପାଭିଭୂତାନ୍କୌନ୍ତେଯ କ୍ରିଯାହୀନାନଚେତସଃ ।। ମାନାଭିଭୂତାନଚିରାଦ୍ଵିନାଶଃ ସମପଦ୍ଯତ
ଅଲକ୍ଷ୍ମୀରେ ଆବୃତ, କଳିରେ ପରାଜିତ, ଗର୍ବରେ ଆବୃତ, କ୍ରିୟା ଓ ଚେତନା ହୀନ, କୌନ୍ତେୟ, ଏହି ଦାନବମାନେ ଶୀଘ୍ର ଅଭିମାନରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲେ।
ନିର୍ଯଶସ୍କାସ୍ତଥା ଦୈତ୍ଯାଃ କୃତ୍ସ୍ନଶୋ ଵିଲଯଂ ଗତାଃ। `ଅଧର୍ମରୁଚଯୋରାଜନ୍ନଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ସମଧିଷ୍ଠିତାଃ
ଏଭଳି ଦୈତ୍ୟମାନେ ଯଶ ହରାଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲେ, ରାଜା, ଅଧର୍ମରେ ଆସକ୍ତ ଓ ଅଲକ୍ଷ୍ମୀରେ ଆବୃତ ହେଇ।
ଦେଵାସ୍ତୁ ସାଗରାଂଶ୍ଚୈଵ ସରିତଶ୍ଚ ସରାଂସି ଚ। ଅଭ୍ଯଗଚ୍ଛନ୍ଧର୍ମଶୀଲାଃ ପୁଣ୍ଯାନ୍ଯାଵତନାନି ଚ
କିନ୍ତୁ ଦେବମାନେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ସାଗର, ନଦୀ, ଝିଲି ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ତପୋଭିଃ କ୍ରତୁଭିର୍ଦାନୈରାଶୀର୍ଵାଦୈଶ୍ଚ ପାଣ୍ଡଵ। ପ୍ରଜହୁଃ ସର୍ଵପାପାନି ଶ୍ରେଯଶ୍ଚ ପ୍ରତିପେଦିରେ
ତପ, ଯଜ୍ଞ, ଦାନ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦ୍ୱାରା, ପାଣ୍ଡବ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପ ଛାଡି, ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇଲେ।
ଏଵମାଦାନଵନ୍ତଶ୍ ନିରାଦାନାଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ। ତୀର୍ଥାନ୍ଯଗଚ୍ଛନ୍ଵିବୁଧାସ୍ତେନାପୁର୍ଭୂତିମୁତ୍ତମାମ୍
ଏଭଳି ଦାନ କରିଥିବା ଓ ଦାନ ନକରିଥିବା ସମସ୍ତ ବିବୁଧମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ଯାଇ, ଉତ୍ତମ ଭୂତି ପାଇଲେ।
ତଥା ତ୍ଵମପି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥେଷୁ ସାନୁଜଃ। ପୁନର୍ଵେତ୍ସ୍ଵସି ତାଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀମେଷ ପନ୍ଥାଃ ସନାତନଃ
ଏଭଳି, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଭାଇମାନେ ସହିତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି, ତାହା ଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ ପୁନଃ ପାଇବ; ଏହି ପଥ ସନାତନ।
ଯଥୈଵ ହି ନୃଗୋ ରାଜା ଶିଵିରୌଶୀନରୋ ଯଥା। ଭଗୀରଯୋ ଵସୁମନା ଗଯଃ ପୂରୁଃ ପୁରୂରଵାଃ
ଯେପରି ନୃଗ ରାଜା, ଶିବି, ଉଶୀନର, ଭଗୀରଥ, ବସୁମନା, ଗୟା, ପୂରୁ ଓ ପୁରୂରବା ଏହି ପଥ ଅନୁସରିଥିଲେ,
ଚରମାଣାସ୍ତପୋ ନିତ୍ଯଂସ୍ପର୍ଶନାଦମ୍ଭସଶ୍ଚ ତେ। ତୀର୍ଥାମିଗମନାତ୍ପୂତା ଦର୍ଶନାଚ୍ଚ ମହାତ୍ମନାମ୍
ସେମାନେ ସଦା ତପ କରି, ପବିତ୍ର ଜଳକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ, ମହାତ୍ମାମାନେକୁ ଦେଖି, ଶୁଦ୍ଧ ହେଇଥିଲେ।
ଅଲଭନ୍ତ ଯଶଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଧନାନି ଚ ଵିଶାଂପତେ। ତଥା ତ୍ଵମପି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଲବ୍ଧ୍ଵା ସୁଵିପୁଲାଂ ଶ୍ରିଯମ୍
ସେମାନେ ଯଶ, ପୁଣ୍ୟ ଓ ଧନ ପାଇଥିଲେ, ବିଶାମ୍ପତି; ଏପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ବିପୁଳ ଶ୍ରୀ ଲାଭ କରିବେ।
ଯଥା ଚେକ୍ଷ୍ଵାକୁରଭଵତ୍ସପୁତ୍ରଜନବାନ୍ଧଵଃ। ମୁଚୁକୁନ୍ଦୋଽଥ ମାଂଧାତା ମରୁତ୍ତଶ୍ଚ ମହୀପତିଃ
ଯେପରି ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ନିଜ ପୁତ୍ର, ଜନ, ବାନ୍ଧବ ସହିତ, ମୁଚୁକୁନ୍ଦ, ମାନ୍ଧାତା ଓ ମହୀପତି ମରୁତ୍ତ ଏହି ପଥ ଅନୁସରିଥିଲେ।
କୀର୍ତିଂ ପୁଣ୍ଯାମଵିନ୍ଦନ୍ତ ଯଥା ଦେଵାସ୍ତପୋବଲାତ୍। ଦେଵର୍ଷଯଶ୍ଚ କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ ତଥା ତ୍ଵମପି ଵେତ୍ସ୍ଯସି
ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ପବିତ୍ର କୀର୍ତି ଲାଭ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଦେବ ଋଷିମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏହି କୀର୍ତି ପାଇଥିଲେ, ସେହିପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଜାଣିପାରିବା।
ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାସ୍ତ୍ଵଧର୍ମେଣ ମୋହିନ ଚ ଵଶୀକୃତାଃ। ନଚିରାଦ୍ଵୈ ଵିନଙ୍କ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଦୈତ୍ଯା ଇଵ ନ ସଂଶଯଃ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଅଧର୍ମ ଓ ମୋହରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ଦାନବମାନେ ପରି ନଶ୍ଟ ହେଇଯିବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ନେ ତଥା ସହିତା ଵୀରା ଵସନ୍ତସ୍ତତ୍ରତତ୍ର ହ। କ୍ରମେଣ ପୃଥିଵୀପାଲ ନୈମିଷାରଣ୍ଯମାଗତାଃ
ପୃଥିବୀର ରକ୍ଷକ, ଏପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରମାନେ ଏକଠା ହୋଇଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ କେବେ ଦେଖିଯାଇନଥିଲା, ଯେପରି ନେମିଷ ଅରଣ୍ୟକୁ ଏକାଉଁ ଏକାଉଁ ଆସିଥିଲେ।
ତତ୍ସ୍ତୀର୍ଥେଷୁ ପୁଣ୍ଯେଷୁ ଗୋମତ୍ଯାଃ ପାଣ୍ଡଵା ନୃପ। କୃତାଭିଷେକାଃ ପ୍ରଦଦୁର୍ଗାଶ୍ଚ ଵିତ୍ତଂ ଚ ଭାରତ
ଗୋମତୀ ନଦୀର ପବିତ୍ର ତୀରେ, ରାଜନ୍, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସ୍ନାନ କରି, ଗାଁ ଓ ଧନ ଦାନ କରିଥିଲେ, ଭାରତବଂଶୀ।
ତତ୍ର ଦେଵାନ୍ପିତୄନ୍ଵିପ୍ରାଂସ୍ତର୍ପଯିତ୍ଵା ପୁନଃପୁନଃ। କନ୍ଯାତୀର୍ଥେଽଶ୍ଵତୀର୍ଥେ ଚ ଗଵାଂ ତୀର୍ଥେ ଚ ଭାରତ
କନ୍ୟାତୀର୍ଥ, ଅଶ୍ୱତୀର୍ଥ ଓ ଗୋତୀର୍ଥରେ, ଭାରତ, ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ଦେବତା, ପିତୃ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିଥିଲେ।
କାଲକୋଟ୍ଯାଂ ଵିପପ୍ରସ୍ଥେ ଗିରାଵୁଷ୍ଯ ଚ କୌରଵାଃ। ବାହୁଦାଯାଂ ମହୀପାଲ ଚକ୍ରୁଃ ସର୍ଵେଽଭିଷେଚନମ୍
କାଳକୋଟି, ବିପପ୍ରସ୍ଥ, ଗିରାଉଷା ଓ ବାହୁଦାରେ, କୌରବ, ସମସ୍ତେ ଅଭିଷେକ କରିଥିଲେ, ମହୀରକ୍ଷକ।
ପ୍ରଯାଗେ ଦେଵଯଜନେ ଦେଵାନାଂ ପୃଥିଵୀପତେ। ଊଷୁଗପ୍ଲୁତ୍ଯ ଗାତ୍ରାଣି ତପଶ୍ଚାତସ୍ଥୁରୁତ୍ତମମ୍
ପ୍ରୟାଗରେ, ଦେବତାମାନେଙ୍କ ପୂଜାରେ, ପୃଥିବୀର ନାଥ, ସେମାନେ ଦେହକୁ ସ୍ନାନ କରି, ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଗଙ୍ଗାଯମୁନଯୋଶ୍ଚୈଵ ସଂଗମେ ସତ୍ଯସଂଗରାଃ। ଵିପାପ୍ମାନୋ ମହାତ୍ମାନୋ ଵିପ୍ରେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦଦୁର୍ଵସୁ
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନାର ସଂଗମରେ, ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ, ସେ ମହାତ୍ମାମାନେ, ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଧନ ଦାନ କରିଥିଲେ।
ତପସ୍ଵିଜନଜୁଷ୍ଟାଂ ଚ ତତୋ ଵେଦୀଂ ପ୍ରଜାପତେଃ। ଜଗ୍ମୁଃ ପାଣ୍ଡୁସୁତା ରାଜନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସହ ଭାରତ
ତାପସ୍ୟାରେ ନିମଗ୍ନ ବେଦୀ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ବେଦୀକୁ, ରାଜନ୍, ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଯାଇଥିଲେ।
ତତ୍ର ତେ ନ୍ଯଵସନ୍ଵୀରାସ୍ତପଶ୍ଚାତସ୍ଥୁରୁତ୍ତମମ୍। ସଂତର୍ପଯନ୍ତଃ ସତତଂ ଵନ୍ଯେନ ହଵିଷା ଦ୍ଵିଜାନ୍
ସେଠାରେ, ସେ ବୀରମାନେ ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା କରି, ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଜଙ୍ଗଲର ହବି ଦେଇ ସଦା ତୃପ୍ତ କରୁଥିଲେ।