ଗତମାତ୍ରଂ ତୁ ଭର୍ତାରଂ ଜରତ୍କାରୁରଵେଦଯତ୍। ଭ୍ରାତୁଃ ସକାଶମାଗତ୍ଯ ଯଥାତଥ୍ଯଂ ତପୋଧନ
ପତି ଚାଲିଗଲେ, ଜରତ୍କାରୁ ତୁରନ୍ତ ଭାଇଙ୍କଠାରେ ଯାଇ, ଯେପରି ଘଟିଥିଲା, ସବୁ କଥା ସଠିକ୍ ଭାବରେ କହିଲେ।
ତତଃ ସ ଭୁଜଗଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସୁମହଦପ୍ରିଯମ୍। ଉଵାଚ ଭଗିନୀଂ ଦୀନାଂ ତଦା ଦୀନତରଃ ସ୍ଵଯମ୍
ତାପରେ, ସେ ନାଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ବଡ଼ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଦୁଃଖ ଶୁଣି, ଆଉ ଅଧିକ ଦୁଃଖିତ ହେଇ, ଦୁଃଖିତ ଭଉଣୀକୁ କହିଲେ।
ଜାନାସି ଭଦ୍ରେ ଯତ୍କାର୍ଯଂ ପ୍ରଦାନେ କାରଣଂ ଚ ଯତ୍। ପନ୍ନଗାନାଂ ହିତାର୍ଥାଯ ପୁତ୍ରସ୍ତେ ସ୍ଯାତ୍ତତୋ ଯଦି
ଭଦ୍ରେ, କଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ଏବଂ କାହିଁକି ଦେବା ଦରକାର, ତୁମେ ଭଲଭାବେ ଜାଣୁଛ। ସାପମାନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ ଯଦି ତୁମର ପୁଅ ଦରକାର, ତେବେ ସେହି କାମ ପାଇଁ ତାକୁ ଦିଅ।
ସ ସର୍ପସତ୍ରାତ୍କିଲ ନୋ ମୋକ୍ଷଯିଷ୍ଯତି ଵୀର୍ଯଵାନ୍। ଏଵଂ ପିତାମହଃ ପୂର୍ଵମୁକ୍ତଵାଂସ୍ତୁ ସୁରୈଃ ସହ
ସେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସାପ-ଯଜ୍ଞରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରିବ। ଏହି କଥା ପୂର୍ବରୁ ପିତାମହ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ କହିଥିଲେ।
ଅପ୍ଯସ୍ତି ଗର୍ଭଃ ସୁଭଗେ ତସ୍ମାତ୍ତେ ମୁନିସତ୍ତମାତ୍। ନ ଚେଚ୍ଛାମ୍ଯଫଲଂ ତସ୍ଯ ଦାରକର୍ମ ମନୀଷିଣଃ
ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେ ମହାମୁନିଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ ତୁମ ଗର୍ଭରେ ପିଲା ଅଛି କି? ସେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କର ଶ୍ରମ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଉ ନାହିଁ ବୋଲି ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ।
କାମଂ ଚ ମମ ନ ନ୍ଯାଯ୍ଯଂ ପ୍ରଷ୍ଟୁଂ ତ୍ଵାଂ କାର୍ଯମୀଦୃଶମ୍। କିଂତୁ କାର୍ଯଗରୀଯସ୍ତ୍ଵାତ୍ତତସ୍ତ୍ଵାଽହମଚୂଚୁଦମ୍
ଏପରି ଗୁପ୍ତ କଥା ପଚାରିବା ମୋର ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଏହି କାମଟି ଏତେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିବାରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ପଚାରିଛି।
ଦୁର୍ଵାର୍ଯତାଂ ଵିଦିତ୍ଵା ଚ ଭର୍ତୁସ୍ତେଽତିତପସ୍ଵିନଃ। ନୈନମନ୍ଵାଗମିଷ୍ଯାମି କଦାଚିଦ୍ଧି ଶପେତ୍ସ ମାମ୍
ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ଅତି ତପସ୍ୱୀ ଏବଂ କଠିନ ସ୍ୱଭାବର ଥିବାକୁ ଜାଣି, ମୁଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପଛରେ ଯିବିନି, କାରଣ ସେ ମୋତେ ଶାପ ଦେଇପାରନ୍ତି।
ଆଚକ୍ଷ୍ଵ ଭଦ୍ରେ ଭର୍ତୁଃ ସ୍ଵଂ ସର୍ଵମେଵ ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍। ଉଦ୍ଧରସ୍ଵ ଚ ଶଲ୍ଯଂ ମେ ଘୋରଂ ହୃଦି ଚିରସ୍ଥିତମ୍
ଭଦ୍ରେ, ତୁମ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ମୋତେ କୁହ, ଏବଂ ମୋ ହୃଦୟରେ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ଥିବା ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କର।
ଜରତ୍କାରୁସ୍ତତୋ ଵାକ୍ଯମିତ୍ଯୁକ୍ତା ପ୍ରତ୍ଯଭାଷତ। ଆଶ୍ଵାସଯନ୍ତୀ ସନ୍ତପ୍ତଂ ଵାସୁକିଂ ପନ୍ନଗେଶ୍ଵରମ୍
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଜରତ୍କାରୁ ତାଙ୍କ ଭାଇ ଭାସୁକିଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ପୃଷ୍ଟୋ ମଯାଽପତ୍ଯହେତୋଃ ସ ମହାତ୍ମା ମହାତପାଃ। ଅସ୍ତୀତ୍ଯୁତ୍ତରମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ମମେଦଂ ଗତଵାଂଶ୍ଚ ସଃ
ମୁଁ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ସେ ମହାତ୍ମା, ମହାତପସ୍ୱୀଙ୍କୁ ପଚାରିଥିଲି; ସେ 'ଅଛି' ବୋଲି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ଏବଂ ତାପରେ ମୋ ପାଖରୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସ୍ଵୈରେଷ୍ଵପି ନ ତେନାହଂ ସ୍ମରାମି ଵିତଥଂ ଵଚଃ। ଉକ୍ତପୂର୍ଵଂ କୁତୋ ରାଜନ୍ସାଂପରାଯେ ସ ଵକ୍ଷ୍ଯତି
ସେ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ କେବେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନଥିଲେ; ରାଜନ୍, ସେ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ସମୟ ଆସିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୂରଣ କରିବେ।
ନ ସଂତାପସ୍ତ୍ଵଯା କାର୍ଯଃ କାର୍ଯଂ ପ୍ରତି ଭୁଜଂଗମେ। ଉତ୍ପତ୍ସ୍ଯତି ଚ ତେ ପୁତ୍ରୋ ଜ୍ଵଲନାର୍କସମପ୍ରଭଃ
ଭୁଜଙ୍ଗ, ଏହି କଥା ନେଇ ତୁମେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ତୁମ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବ, ଯିଏ ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ହି ମାଂ ଭ୍ରାତର୍ଗତୋ ଭର୍ତା ତପୋଧନଃ। ତସ୍ମାଦ୍ଵ୍ଯେତୁ ପରଂ ଦୁଃଖଂ ତଵେଦଂ ମନସି ସ୍ଥିତମ୍
ଏହି କଥା କହି, ମୋର ତପୋଧନ ସ୍ୱାମୀ ଚାଲିଗଲେ, ଭାଇ; ତେଣୁ ତୁମ ମନରେ ଯେଉଁ ଦୀର୍ଘଦିନର ଦୁଃଖ ଅଛି, ତାହା ଦୂର ହେଉ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସ ନାଗେନ୍ଦ୍ରୋ ଵାସୁକିଃ ପରଯା ମୁଦା। ଏଵମସ୍ତ୍ଵିତି ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଭଗିନ୍ଯାଃ ପ୍ରତ୍ଯଗୃହ୍ଣତ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସାପମାନଙ୍କର ରାଜା ଭାସୁକି ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ଭଉଣୀଙ୍କର କଥା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ସାନ୍ତ୍ଵମାନାର୍ଥଦାନୈଶ୍ଚ ପୂଜଯା ଚାରୁରୂପଯା। ସୋଦର୍ଯାଂ ପୂଜଯାମାସ ସ୍ଵସାରଂ ପନ୍ନଗୋତ୍ତମଃ
ମିଠା କଥା, ଉପହାର ଏବଂ ଆଦର ସହିତ, ସାପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାସୁକି ତାଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ଭଉଣୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଵଵୃଧେ ଗର୍ଭୋ ମହାତେଜା ମହାପ୍ରଭଃ। ଯଥା ମୋମୋ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷୋଦିତୋ ଦିଵି
ତାପରେ, ମହାତ୍ୱ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଥିବା ଗର୍ଭ ବଢିବାକୁ ଲାଗିଲା, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେପରି ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ବଢେ।
ଅଥ କାଲେ ତୁ ସା ବ୍ରହ୍ମନ୍ପ୍ରଜଜ୍ଞେ ଭୁଜଗସ୍ଵସା। କୁମାରଂ ଦେଵଗର୍ଭାଭଂ ପିତୃମାତୃଭଯାପହମ୍
ଏହାପରେ, ସମୟ ଆସିଲାବେଳେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସାପର ଭଉଣୀ ଏକ ଦେବଶିଶୁ ସଦୃଶ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ପିତା ଓ ମାଆଙ୍କର ଭୟ ଦୂର କଲା।
ଵଵୃଧେ ସ ତୁ ତତ୍ରୈଵ ନାଗରାଜନିଵେଶନେ। ଵେଦାଂଶ୍ଚାଧିଜଗେ ସାଙ୍ଗାନ୍ଭାର୍ଗଵଚ୍ଯଵନାତ୍ମଜାତ୍
ସେ ସାପର ରାଜାଙ୍କ ଘରେ ଥିଲେ, ଏବଂ ଭାର୍ଗବ ଚ୍ୟବନଙ୍କ ପୁଅଠାରୁ ସମସ୍ତ ବେଦ ଓ ଶାଖା ଶିଖିଲେ।
ଚୀର୍ଣଵ୍ରତୋ ବାଲ ଏଵ ବୁଦ୍ଧିସତ୍ତ୍ଵଗୁଣାନ୍ଵିତଃ। ନାମ ଚାସ୍ଯାଭଵତ୍ଖ୍ଯାତଂ ଲୋକେଷ୍ଵାସ୍ତୀକ ଇତ୍ଯୁତ
ସେ ଛୁଆଁ ବେଳେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିଲେ, ବୁଦ୍ଧି, ଗୁଣ ଓ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରରେ ଯୁକ୍ତ ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ନାମ ଲୋକରେ 'ଆସ୍ତୀକ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ଅସ୍ତୀତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଗତୋ ଯସ୍ମାତ୍ପିତା ଗର୍ଭସ୍ଥମେଵ ତମ୍। ଵନଂ ତସ୍ମାଦିଦଂ ତସ୍ଯ ନାମାସ୍ତୀକେତି ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ତାଙ୍କ ପିତା, ସେ ଗର୍ଭରେ ଥିବାବେଳେ 'ଅଛି' ବୋଲି କହି ଚାଲିଗଲେ; ଏହିକାରଣରୁ ତାଙ୍କର ନାମ 'ଆସ୍ତୀକ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ସ ବାଲ ଏଵ ତତ୍ରସ୍ଥଶ୍ଚରନ୍ନମିତବୁଦ୍ଧିମାନ୍। ଗୃହେ ପନ୍ନଗରାଜସ୍ଯ ପ୍ରଯତ୍ନାତ୍ପରିରକ୍ଷିତଃ
ସେ ଛୁଆଁ ବେଳେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ରହି, ଅପାର ବୁଦ୍ଧିରେ ଚାଲିଫିରୁଥିଲେ, ସାପ ରାଜାଙ୍କ ଘରେ ବଡ଼ ଯତ୍ନରେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିଥିଲେ।
ଭଗଵାନିଵ ଦେଵେଶଃ ଶୂଲପାଣିର୍ହିରଣ୍ମଯଃ। ଵିଵର୍ଧମାନଃ ସର୍ଵାଂସ୍ତାନ୍ପନ୍ନଗାନଭ୍ଯହର୍ଷଯତ୍
ଯେପରି ଦେବମାନ୍ୟ ଭଗବାନ ଶିବ ଅପରିମିତ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସେପରି ବଢିଉଠି ସମସ୍ତ ସାପମାନେଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଥିଲେ।
ଯଦପୃଚ୍ଛତ୍ତଦା ରାଜା ମନ୍ତ୍ରିଣୋ ଜନମେଜଯଃ। ପିତୁଃ ସ୍ଵର୍ଗଗତିଂ ତନ୍ମେ ଵିସ୍ତରେଣ ପୁନର୍ଵଦ
ତାପରେ ରାଜା ଜନମେଜୟ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, 'ମୋର ବାପାଙ୍କର ସ୍ୱର୍ଗଯାତ୍ରା ବିଷୟରେ ଆଉଥରେ ଭଲଭାବେ କହ।'
ଶୃଣୁ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯଥାଽପୃଚ୍ଛନ୍ମନ୍ତ୍ରିଣୋ ନୃପତିସ୍ତଦା। ଯଥା ଚାଖ୍ଯାତଵନ୍ତସ୍ତେ ନିଧନଂ ତତ୍ପରିକ୍ଷିତଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରାଜା କିପରି ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ ପଚାରିଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ କିପରି ପରିକ୍ଷିତଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ବିବରଣୀ ଦେଇଥିଲେ, ଏହା ଶୁଣ।
ଜାନନ୍ତି ସ୍ମ ଭଵନ୍ତସ୍ତଦ୍ଯଥାଵୃତ୍ତଂ ପିତୁର୍ମମ। ଆସୀଦ୍ଯଥା ସ ନିଧନଂ ଗତଃ କାଲେ ମହାଯଶାଃ
ମୋ ବାପାଙ୍କ ସଂପର୍କରେ ଯେଉଁଠି ଘଟିଥିଲା, ସେ କିପରି ତାଙ୍କ ଅନ୍ତିମ ସମୟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଏହା ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭଵତ୍ସକାଶାଦ୍ଧି ପିତୁର୍ଵୃତ୍ତମଶେଷତଃ। କଲ୍ଯାଣଂ ପ୍ରତିପତ୍ସ୍ଯାମି ଵିପରୀତଂ ନ ଜାତୁଚିତ୍
ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କଠାରୁ ବାପାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ନିକଟରେ ଶୁଣି, ଭଲ କାମ କରିବି, କେବେ ବିପରୀତ କାମ କରିବିନି।
ମନ୍ତ୍ରିଣୋଽଥାବ୍ରୁଵନ୍ଵାକ୍ଯଂ ପୃଷ୍ଟାସ୍ତେନ ମହାତ୍ମନା। ସର୍ଵେ ଧର୍ମଵିଦଃ ପ୍ରାଜ୍ଞା ରାଜାନଂ ଜନମେଜଯମ୍
ତାପରେ ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ପଚାରା ପରେ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ରାଜା ଜନମେଜୟଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଶୃଣୁ ପାର୍ଥିଵ ଯଦ୍ବ୍ରୂଷେ ପିତୁସ୍ତଵ ମହାତ୍ମନଃ। ଚରିତଂ ପାର୍ଥିଵେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯଥା ନିଷ୍ଠାଂ ଗତଶ୍ଚ ସଃ
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ମହାତ୍ମା ବାପାଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଓ ସେ କିପରି ଅନ୍ତିମ ସ୍ଥିତିକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଏହା ଶୁଣ।
ଧର୍ମାତ୍ମା ଚ ମହାତ୍ମା ଚ ପ୍ରଜାପାଲଃ ପିତା ତଵ। ଆସୀଦିହାଯଥା ଵୃତ୍ତଃ ସ ମହାତ୍ମା ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତତ୍
ତୁମ ବାପା ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ମହାତ୍ମା ଓ ପ୍ରଜାଙ୍କ ରକ୍ଷକ ଥିଲେ; ସେ କିପରି ଏଠାରେ ଜୀବନ ଯାପନ କଲେ, ଏହା ଶୁଣ।
ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯଂ ସ୍ଵଧର୍ମସ୍ଥଂ ସ କୃତ୍ଵା ପର୍ଯରକ୍ଷତ। ଧର୍ମତୋ ଧର୍ମଵିଦ୍ରାଜା ଧର୍ମୋ ଵିଗ୍ରହଵାନିଵ
ସେ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣକୁ ନିଜ ନିଜ କର୍ମରେ ରଖି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧର୍ମରେ ରକ୍ଷା କଲେ; ରାଜା ଧର୍ମଜ୍ଞ ଥିଲେ, ଧର୍ମ ଜଣେ ଦେହଧାରୀ ପରି ଥିଲେ।