ଅସ୍ମାନପି ମହାରାଜ ନେତୁମର୍ହସି ପାଣ୍ଡଵ। ଅସ୍ମାଭିର୍ହି ନ ଶକ୍ଯାନି ତ୍ଵଦୃତେ ତାନି କୌରଵ
ମହାରାଜ, ଆପଣ ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ନେଇଯିବା ଉଚିତ; କାରଣ, ଆପଣ ବିନା ଆମେ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବା ନୁହେଁ।
ଶ୍ଵାପରଦୈରୁପସୃଷ୍ଟାନି ଦୁର୍ଗାଣି ଵିଷମାଣି ଚ। ଅଗମ୍ଯାନି ନରୈରଲ୍ପୈସ୍ତୀର୍ଥାନି ମନୁଜେଶ୍ଵର
ମନୁଷ୍ୟର ମହାରାଜ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ କୁକୁର ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଜନ୍ତୁମାନେ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଗମ ଓ ଭୟଙ୍କର, ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ ଏଠି ପହଞ୍ଚିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଭଵତୋ ଭ୍ରାତରଃ ଶୂରା ଧନୁର୍ଧରଵରାଃ ସଦା। ଭଵଦ୍ଭିଃ ପାଲିତାଃ ଶୂରୈର୍ଗଚ୍ଛାମୋ ଵଯମପ୍ଯୁତ
ଆପଣଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସଦା ଶୂର ଓ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପ୍ରଥମ; ଆପଣ ମାନେ ରକ୍ଷା କରିଲେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଯିବାକୁ ପାରିବା।
ଭଵତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଧି ଵଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାମଃ ସୁଖଂ ଫଲମ୍। ତୀର୍ଥାନାଂ ପୃଥିଵୀପାଲ ଵନାନାଂ ଚ ଵିଶାଂପତେ
ପୃଥିବୀର ରକ୍ଷକ, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ଆମେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ଜଙ୍ଗଲର ଶୁଭ ଫଳ ପାଇପାରିବା।
ତଵ ଵୀର୍ଯପରିତ୍ରାତାଃ ଶୁଦ୍ଧାସ୍ତୀର୍ଥପରିପ୍ଲତାଃ। ଭଵେମ ଧୂତପାପ୍ମାନସ୍ତୀର୍ଥସଂଦର୍ଶନାନ୍ନୃପ
ରାଜା, ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ରକ୍ଷିତ ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି, ଆମେ ଅପରାଧ ମୁକ୍ତ ହେବା, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଦେଖି ଶୁଦ୍ଧ ହେବା।
ଭଵାନପି ନରେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କାର୍ତଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଭାରତ। ଅଷ୍ଟକସ୍ଯ ଚ ରାଜର୍ଷେର୍ଲୋମପାଦସ୍ ଚୈଵ ହ
ଭାରତ, ଆପଣ ମଧ୍ୟ କାର୍ତବୀର୍ୟ, ରାଜା ଋଷି ଅଷ୍ଟକ ଓ ଲୋମପଦଙ୍କ ଦୁର୍ଲଭ ଲୋକକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଉପଲବ୍ଧ କରିପାରିବେ।
ଭରତସ୍ଯ ଚ ଵୀରସ୍ଯ ସାର୍ଵଭୌମସ୍ଯ ପାର୍ତିଵ। ଧ୍ରୁଵଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯତି ଦୁଷ୍ପ୍ରାପାଁଲ୍ଲୋକାଂସ୍ତୀର୍ଥପରିପ୍ଲୁତଃ
ଏବଂ ଶୂର ଭାରତ, ସମସ୍ତ ଭୂମିର ରାଜା, ଆପଣ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି ସେହି ଦୁର୍ଲଭ ଲୋକକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଉପଲବ୍ଧ କରିପାରିବେ।
ପ୍ରଭାସାଦୀନି ତୀର୍ଥାନି ମହେନ୍ଦ୍ରାଦୀଂଶ୍ଚ ପର୍ଵତାନ୍। ଗଙ୍ଗାଦ୍ଯାଃ ସରିତଶ୍ଚୈଵ ପ୍ଲକ୍ଷାଦୀଂଶ୍ଚ ପର୍ଵତାନ୍
ପ୍ରଭାସ ଭଳି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ମହେନ୍ଦ୍ର ଭଳି ପାହାଡ, ଗଙ୍ଗା ଭଳି ନଦୀ, ପ୍ଲକ୍ଷ ଭଳି ପାହାଡ—
ତ୍ଵଯା ସହ ମହୀପାଲ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମିଚ୍ଛାମହେ ଵଯମ୍। `ଭଵଦ୍ଭିଃ ପାଲିତାଃ ଶୂରୈସ୍ତୀର୍ଥାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ
ମହୀପାଳ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ସହ ଏଗୁଡିକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଆପଣ ମାନେ ରକ୍ଷା କରିଥିବା ଶୂରମାନେ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ମନ୍ଦିରଗୁଡିକୁ।
ଯଦି ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣେଷ୍ଵସ୍ତି କାଚିତ୍ପ୍ରୀତିର୍ଜନାଧିପ। କୁରୁକ୍ଷିପ୍ରଂ ଵଚୋଽସ୍ମାକଂ ତତଃ ଶ୍ରେଯୋଽଭିପତ୍ସ୍ଯସେ
ଜନାଧିପ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଆପଣଙ୍କର କିଛି ଭଲପାଇବା ଅଛି, ତେବେ ଆମର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ, କୁରୁକ୍ଷିପ୍ର, ତାହାରେ ଆପଣ ଅଧିକ ଭଲ ପାଇବେ।
ତୀର୍ତାନି ହି ମହାବାହୋ ତପୋଵିଘ୍ନକରୈଃ ସଦା। ଅନୁକୀର୍ଣାନି ରକ୍ଷୋଭିସ୍ତେଭ୍ଯୋ ନସ୍ତ୍ରାତୁମର୍ହସି
ମହାବାହୁ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସଦା ତପସ୍ୟାର ବାଧା ଦେଇଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି; ଆପଣ ଆମକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ରୁଖିବା ଉଚିତ।
ତୀର୍ଥାନ୍ଯୁକ୍ତାନି ଧୌମ୍ଯେନ ନାରଦେନ ଚ ଧୀମତା। ଯାନ୍ଯୁଵାଚ ଚ ଦେଵର୍ଷିର୍ଲୋମଶଃ ସୁମହାତପାଃ
ଧୌମ୍ୟ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନାରଦ ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦେବ ଋଷି ଲୋମଶ ଯେଉଁ ଅତି ତପସ୍ୟା କରିଥିବା ସ୍ଥାନ କହିଛନ୍ତି—
ଵିଧିଵତ୍ତାନି ସର୍ଵାଣି ପର୍ଯଟସ୍ଵ ନରାଧିପ। ଧୂତପାପ୍ମା ସହାସ୍ମାଭିର୍ଲୋମଶେନାବିପାଲିତଃ
ନରାଧିପ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଆମ ସହ ଦେଖନ୍ତୁ, ଲୋମଶଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଅପରାଧ ମୁକ୍ତ ହେଇ।
ସ ରାଜା ପୂଜ୍ଯମାନସ୍ତୈର୍ହର୍ଷାଦଶ୍ରୁପରିପ୍ଲୁତଃ। ଭୀମସେନାଦିଭିର୍ଵୀରୈର୍ଭ୍ରାତୃଭିଃ ପରିଵାରିତଃ
ସେ ରାଜା, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଭୀମସେନ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୂର ଭାଇମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ହୋଇ, ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଅଶ୍ରୁରେ ଭରିଗଲେ।
ବାଢମିତ୍ଯବ୍ରଵୀତ୍ସର୍ଵାଂସ୍ତାନୃଷୀନ୍ପାଣ୍ଡଵର୍ଷଭଃ। ଲୋମଶଂ ସମନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ଧୌମ୍ଯଂ ଚୈଵ ପୁରୋହିତମ୍
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ରୁଷିମାନେ ଯାହା କହିଲେ, ସେ ସମ୍ମତି ଦେଲେ। ଲୋମଶ ଓ ପୁରୋହିତ ଧୌମ୍ୟଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଇ, ସେ ଚାଲିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ତତଃ ସ ପାଣ୍ଡଵଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତୋ ଵଶୀ। ଦ୍ରୌପଦ୍ଯା ଚାନଵଦ୍ଯାଙ୍ଗ୍ଯା ଗମନାଯ ମନୋ ଦଧେ
ତାପରେ, ସେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ନିଜ ଭାଇମାନେ ଓ ନିର୍ମଳ ଶରୀରର ଦ୍ରୌପଦୀ ସହିତ, ଚାଲିବା ପାଇଁ ମନ ଲଗାଇଲେ।
ଅଥ ଵ୍ଯାସୋ ମହାଭାଗସ୍ତଥା ପର୍ଵତନାରଦୌ। ଦାମ୍ଯକେ ପାଣ୍ଡଵଂଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ସମାଜଗ୍ମୁର୍ମନୀଷିଣଃ
ଏହା ପରେ, ମହାନ ବ୍ୟାସ, ପର୍ବତ ଓ ନାରଦ, ସେମାନେ ଦାମ୍ୟକ ଗ୍ରାମକୁ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ।
ତେଷାଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ରାଜା ପୂଜାଂ ଚକ୍ରେ ଯଥାଵିଧି। ସତ୍କୃତାସ୍ତେ ମହାଭାଗା ଯୁଧିଷ୍ଠିରମଥାବ୍ରୁଵନ୍
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରାଜା ସେମାନଙ୍କୁ ଯଥାଯଥି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦେଲେ। ସେ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହେଇ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଯମୌ ଭୀମ ମନସା କୁରୁତାର୍ଜଵମ୍। ମନସା କୃତଶୌଚା ଵୈ ଶଦ୍ଧାସ୍ତୀର୍ଥାନି ଯାସ୍ଯଥ
ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମ ଓ ଦୁଇ ଭାଇ, ମନରେ ସତ୍ୟତା ଧରିବା। ମନକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯିବେ।
ଶରୀରନିଯମଂ ପ୍ରାହୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣା ମାନୁଷଂ ଵ୍ରତମ୍। ମନୋଵିଶୁଦ୍ଧାଂ ବୁଦ୍ଧିଂ ଚ ଦୈଵମାହୁର୍ଵ୍ରତଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କହନ୍ତି, ଶରୀର ନିୟମ ମାନବ ଉପବାସ। ମନ ଓ ବୁଦ୍ଧିର ଶୁଦ୍ଧତା ଦେବତାଙ୍କ ଉପବାସ।
ମନୋ ହ୍ଯଦୁଷ୍ଟଂ ଶୌଚାଯ ପର୍ଯାପ୍ତଂ ଵୈ ନରାଧିପ। ମୈତ୍ରୀଂ ବୁଦ୍ଧିଂ ସମାସ୍ଥାଯ ଶୁଦ୍ଧାସ୍ତୀର୍ଥାନି ଗଚ୍ଛତ
ରାଜା, ମନ ଖରାପ ଭାବରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ ଶୁଦ୍ଧତା ପାଇଁ ପ୍ରୟାପ୍ତ। ମିତ୍ରତା ଓ ବୁଦ୍ଧି ଧରି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯିବେ।
ତେ ଯୂଯଂ ମାନସୈଃ ଶୁଦ୍ଧାଃ ଶରୀରନିଯମଵ୍ରତୈଃ। ଦୈଵଂ ଵ୍ରତଂ ସମାସ୍ଥାଯ ଯଥୋକ୍ତଂ ଫଲମାପ୍ସ୍ଯଥ
ତୁମେମାନେ ମନରେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଶରୀର ଉପବାସ ରଖି, ଦେବତାଙ୍କ ଉପବାସ ଧରି, କହାଯାଇଥିବା ଫଳ ପାଇବେ।
ତେ ତଥେତି ପ୍ରତିଜ୍ଞାଯ କୃଷ୍ଣଯା ସହ ପାଣ୍ଡଵାଃ। କୃତସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନାଃ ସର୍ଵେ ମୁନିଭିର୍ଦେଵମାନୁଷୈଃ
ପାଣ୍ଡବମାନେ ଦ୍ରୌପଦୀ ସହିତ, ଏଭଳି ଉତ୍ତର ଦେଇ, ଦେବ ଓ ମାନବ ମୁନିମାନଙ୍କ ସହିତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଲୋମଶସ୍ଯୋପସଂଗୃହ୍ଯ ପାଦୌ ଦ୍ଵୈପାଯନସ୍ ଚ। ନାରଦସ୍ଯ ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଦେଵର୍ଷେଃ ପର୍ଵତସ୍ଯ ଚ
ସେମାନେ ଲୋମଶ, ଦ୍ୱୈପାୟନ, ନାରଦ ଓ ପର୍ବତ ଦେବ ଋଷିଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରି ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଧୌମ୍ଯେନ ସହିତା ଵୀରାସ୍ତଥା ତୈର୍ଵନଵାସିଭିଃ। ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ୍ଯାମତୀତାଯାଂ ପୁଷ୍ଯେଣ ପ୍ରଯଯୁସ୍ତତଃ
ଧୌମ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲ ନିବାସୀମାନେ ସହିତ, ସେ ଶୂରମାନେ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସ ଶେଷ ହେଲା ପରେ, ପୁଷ୍ୟ ମାସରେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
କଠିନାନି ସମାଦାଯ ଚୀରାଜିନଜଟାଧରାଃ। ଅଭେଦ୍ଯୈଃ କଵଚୈର୍ଯୁକ୍ତାସ୍ତୀର୍ଥାନ୍ଯନ୍ଵଚରଂସ୍ତତଃ
କଠିନ ବାର୍କ ଗା ଉଠାଇ, ଚିର, ଚମଡ଼ ଓ ଜଟା ଧରି, ଅଭେଦ୍ୟ କବଚ ପିନ୍ଧି, ସେମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରସେନାଦିଭିର୍ଭୃତ୍ଯୈ ରଥୈଃ ପରିଚତୁର୍ଦଶୈଃ। ମହାନସଵ୍ଯାପୃତୈଶ୍ଚ ତଥାଽନ୍ଯୈଃ ପରିଚାରକୈଃ
ଇନ୍ଦ୍ରସେନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାସମାନେ, ଚୌଦ ରଥ, ରନ୍ନା ଓ ଅନ୍ୟ ସେବକମାନେ ସହିତ, ସେମାନେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ସାଯୁଧା ବଦ୍ଧନିସ୍ତ୍ରିଂଶାସ୍ତୂଣଵନ୍ତଃ ସମାର୍ଗଣାଃ। ପ୍ରାଙ୍ଯୁଖାଃ ପ୍ରଯଯୁର୍ଵୀରାଃ ପାଣ୍ଡଵା ଜନମେଜଯ
ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ତଳୱାର ବାନ୍ଧି, ତୁଣୀର ଓ ଅଣ୍ଡା ନେଇ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ପାଣ୍ଡବ ଶୂରମାନେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ନ ଵୈ ନିର୍ଗୁଣମାତ୍ମାନଂ ମନ୍ଯେ ଦେଵର୍ଷିସତ୍ତମ। ତଥାଽସ୍ମି ଦୁଃଖସଂତପ୍ତୋ ଯଥା ନାନ୍ଯୋ ମହୀପତିଃ
ଦେବ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ନିଜକୁ ଗୁଣହୀନ ଭାବି ନାହିଁ। ମୁଁ ଏପରି ଦୁଃଖରେ ଭାଗି, ଯେପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରାଜା ନୁହେଁ।
ପରାଂଶ୍ଚ ନିର୍ଗୁଣାନ୍ମନ୍ଯେ ନ ଚ ଧ୍ରମଗତାନପି। ତେ ଚ ଲୋମଶ ଲୋକେଽସ୍ମିନ୍ନୃଧ୍ଯନ୍ତେ କେ ନ ହେତୁନା
ମୁଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଗୁଣହୀନ ଭାବି ନାହିଁ, ଧର୍ମରେ ଚାଲୁଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ଲୋମଶ, ଏହି ଜଗତରେ କେହି କାରଣ ବିନା ଉନ୍ନତି ନାହିଁ କରେ?