ସଂଚରନ୍ନସ୍ମି କୌନ୍ତେଯ ସର୍ଵାଂଲ୍ଲୋକାନ୍ଯଦୃଚ୍ଛଯା। ଗତଃ ଶକ୍ରସ୍ଯ ଭଵନଂ ତତ୍ରାପଶ୍ଯଂ ସୁରେଶ୍ଵରମ୍
ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲି, ଏଭଳି ଘୁଞ୍ଚି ଶକ୍ରଙ୍କ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଲି, ସେଠାରେ ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲି।
ତଵ ଚ ଭ୍ରାତରଂ ଵୀରମପଶ୍ଯଂ ସଵ୍ଯସାଚିନମ୍। ଶକ୍ରସ୍ଯାର୍ଧାସନଗତଂ ତତ୍ର ମେ ଵିସ୍ମଯୋ ମହାନ୍
ତୁମର ପରାକ୍ରମୀ ଭାଇ, ବାମହସ୍ତୀ ଧନୁର୍ଧର, ଶକ୍ରଙ୍କ ରାଜସିଂହାସନର ଅର୍ଧାସନରେ ବସିଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ମୋର ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲା।
ଆସୀତ୍ପୁରୁଷଶାର୍ଦୂଲ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାର୍ଥଂ ତଥାଗତମ୍। ଆହ ମାଂ ତତ୍ର ଦେଵେଶୋ ଗଚ୍ଛ ପାଣ୍ଡୁସୁତାନ୍ପ୍ରତି
ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାର୍ଥଙ୍କୁ ସେପରି ଦେଖି, ସେଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ କହିଲେ, 'ପାଣ୍ଡବପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ।'
ସୋଽହମଭ୍ଯାଗତଃ କ୍ଷିପ୍ରଂ ଦିଦୃକ୍ଷସ୍ତ୍ଵାଂ ସହାନୁଜମ୍। ଵଚନାତ୍ପୁରୁହୂତସ୍ଯ ପାର୍ଥସ୍ ଚ ମହାତ୍ମନଃ
ତେଣୁ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସିଛି, ତୁମେ ଓ ତୁମର ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ପୁରୁହୂତ ଏବଂ ମହାତ୍ମା ପାର୍ଥଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ।
ଆଖ୍ଯାସ୍ଯେ ତେ ପ୍ରିଯଂ ତାତ ମହତ୍ପାଣ୍ଡଵନନ୍ଦନ। ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତୋ ରାଜନ୍କୃଷ୍ଣଯା ଚୈଵ ତଚ୍ଛୃଣୁ
ହେ ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ମଧୁର କଥା କହିବି, ହେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ। ରାଜା, ତୁମେ ତୁମର ଭାଇମାନେ ଏବଂ କୃଷ୍ଣା ସହିତ ଶୁଣ।
ଯତ୍ତ୍ଵଯୋକ୍ତୋ ମହାବାହୁରସ୍ତ୍ରାର୍ଥଂ ଭରତର୍ଷଭ। ତଦସ୍ତ୍ରମାପ୍ତଂ ପାର୍ଥେନ ରୁଦ୍ରାଦପ୍ରତିମଂ ଵିଭୋ
ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଁ କଥା କହିଥିଲ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଅସ୍ତ୍ର ପାର୍ଥ ରୁଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ପାଇଛନ୍ତି।
ଯତ୍ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମଶିରୋ ନାମ ତପସା ରୁଦ୍ରମାଗମତ୍। ଅମୃତାଦୁତ୍ଥିତଂ ରୌଦ୍ରଂ ତଲ୍ଲବ୍ଧଂ ସଵ୍ଯସାଚିନା
ଯାହାକୁ ବ୍ରହ୍ମଶିର ଅସ୍ତ୍ର କୁହାଯାଏ, ଯାହା ତପସ୍ଵାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ମିଳିଥିଲା, ଅମୃତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ସେ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ବାମହସ୍ତୀ ଧନୁର୍ଧର ପାଇଛନ୍ତି।
ତତ୍ସମନ୍ତ୍ରଂ ସସଂହାରଂ ସପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତମଙ୍ଗଲମ୍। ଵଜ୍ରମସ୍ତ୍ରାଣି ଚାନ୍ଯାନି ଦଣ୍ଡାଦୀନି ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ଏହାର ମନ୍ତ୍ର, ସଂହାର, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳାଚରଣ ସହିତ, ଏବଂ ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର, ଦଣ୍ଡ ଇତ୍ୟାଦି ମଧ୍ୟ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
ଯମାତ୍କୁବେରାଦ୍ଵରୁଣାଦିନ୍ଦ୍ରାଚ୍ଚ କୁରୁନନ୍ଦନ। ଅସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯଧୀତଵାନ୍ପାର୍ଥୋ ଦିଵ୍ଯାନ୍ଯମିତଵିକ୍ରମଃ
ହେ କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ଯମ, କୁବେର, ବରୁଣ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ, ପାର୍ଥ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥାଇ, ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଶିଖିଛନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵାଵସୋସ୍ତୁ ତନଯାଦ୍ଗୀତଂ ନୃତ୍ଯଂ ଚ ସାମ ଚ। ଵାଦିତ୍ରଂ ଚ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ପ୍ରତ୍ଯଵିନ୍ଦଦ୍ଯଥାଵିଧି
ବିଶ୍ୱାବସୁଙ୍କ ପୁତ୍ରଠାରୁ ସେ ଯଥାନୁଷ୍ଠାନ ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ, ସାମ ଗାନ ଏବଂ ବାଦ୍ୟ ଶିଖିଥିଲେ।
ଏଵଂ କୃତାସ୍ତ୍ରଃ କୌନ୍ତେଯୋ ଗାନ୍ଧର୍ଵଂ ଵେଦମାତ୍ମଵାନ୍। ସୁଖଂ ଵସତି ବୀଭତ୍ସୁରନୁଜସ୍ଯାନୁଜସ୍ତଵ
କୌନ୍ତୀପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଗାନ୍ଧର୍ବ ବେଦ ଶିଖିବା ପରେ, ନିଜ ଭାଇ ସହିତ ସୁଖରେ ବସୁଛନ୍ତି; ବୀଭତ୍ସୁ, ତୁମର ଭାଇ, ତାଙ୍କର ଭାଇ ସହିତ।
ଯଦର୍ଥଂ ମାଂ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍। ତଚ୍ଚ ତେ କଥଯିଷ୍ଯାମି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନିବୋଧ ମେ
ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମୁଁ ତୁମକୁ ସେହି କଥା କହିବି, ଯାହା ପାଇଁ ଦେବମାନ୍ୟ ମୋତେ ଏହି ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ଭଵାନ୍ମନୁଷ୍ଯଲୋକେଽପି ଗମିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ। ବ୍ରୂଯାଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ତତ୍ରଵଚନାନ୍ମେ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ମାନବ ଲୋକକୁ ଯିବେ; ସେଠି, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର କଥା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିବା।
ଆଗମିଷ୍ଯତି ତେ ଭ୍ରାତା କୃତାସ୍ତ୍ରଃ କ୍ଷିପ୍ରମର୍ଜୁନଃ। ସୁରକାର୍ଯଂ ମହତ୍କୃତ୍ଵା ଯଦଶକ୍ଯଂ ଦିଵୌକସୈଃ
ତୁମର ଭାଇ ଅର୍ଜୁନ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖିବା ପରେ ଶୀଘ୍ର ତୁମଠାରେ ଫେରିବେ; ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ କାମ କରିବେ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତପସାଽପି ତ୍ଵମାତ୍ମାନଂ ଯୋଜଯ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ। ତପସୋ ହି ପରଂ ନାସ୍ତି ତପସା ଵିନ୍ଦତେ ମହତ୍
ତୁମେ ଓ ତୁମର ଭାଇମାନେ ଏକାଠି ତପସ୍ୟା କର; କାରଣ ତପସ୍ୟାଠାରୁ ବଡ଼ କିଛି ନାହିଁ, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ଲାଭ ମିଳେ।
ଅହଂ ଚ କର୍ଣଂ ଜାନାମି ଯଥାଵଦ୍ଭରତର୍ଷଭ। ସତ୍ଯସନ୍ଧଂ ମହୋତ୍ସାହଂ ମହାଵୀର୍ଯଂ ମହାବଲମ୍
ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଭଲଭାବରେ ଜାଣିଛି—ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼, ବଡ଼ ଉତ୍ସାହୀ, ବଡ଼ ବିର, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ମହାହଵେଷ୍ଵପ୍ରତିମଂ ମହାଯୁଦ୍ଧଵିଶାରଦମ୍। ମହାଧନୁର୍ଧରଂ ଵୀରଂ ମହାସ୍ତ୍ରଂ ଵରଵର୍ଣିନମ୍
ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାରଙ୍ଗତ, ବଡ଼ ଧନୁର୍ଧର ବୀର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ରର ଅଧିକାରୀ, ଚମତ୍କାର ଦେହ।
ମହେଶ୍ଵରସୁତପ୍ରଖ୍ଯମାଦିତ୍ଯତନଯଂ ପ୍ରଭୁମ୍। ତଥାଽର୍ଜୁନମତିସ୍କନ୍ଧଂ ସହଜୋଲ୍ଵଣପୌରୁଣମ୍
ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର ପରି, ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ପରି ପ୍ରଭୁ; ଏଭଳି ଅର୍ଜୁନ ମଧ୍ୟ ଅତିଶୟ ପ୍ରତାପୀ, ଜନ୍ମଜାତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୃଢ଼ ପୁରୁଷତ୍ୱ।
ନ ସ ପାର୍ତସ୍ଯ ସଂଗ୍ରାମେ କଲାମର୍ହତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ପାର୍ଥଙ୍କର ଏକ ଷୋଳାମା ଅଂଶ ପରି ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଯଚ୍ଚାପି ତେ ଭଯଂ କର୍ଣାନ୍ମନସିସ୍ଥମରିଂଦମ। ତଚ୍ଚାପ୍ଯପହରିଷ୍ଯାମି ସଵ୍ଯସାଚିନ୍ଯୁପାଗତେ
ଯେଉଁ ଭୟ କର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ତୁମ ମନରେ ଅଛି, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିଥିବା, ସେଉଁ ଭୟ ମୁଁ ଅପସାରିଦେବି, ସବ୍ୟସାଚୀ ଫେରିଲେ।
ଯଚ୍ଚ ତେ ମାନସଂ ଵୀର ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାମିମାଂ ପ୍ରତି। ସ ମହର୍ଷିର୍ଲୋମଶସ୍ତେ କଥଯିଷ୍ଯତ୍ଯସଂଶଯମ୍
ଏହି ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଯେଉଁ ଅସନ୍ଦେହ ତୁମର ମନରେ ଅଛି, ବୀର, ସେଉଁ ଦ୍ୱିଜ ମହାର୍ଷି ଲୋମଶ ନିଶ୍ଚୟ କହିଦେବେ।
ଯଚ୍ଚ କିଂଚିତ୍ତପୋଯୁକ୍ତଂ ଫଲଂ ତୀର୍ଥେଷୁ ଭାରତ। ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିରେଷ ବ୍ରୂଯାତ୍ତେ ନ ତଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧେଯମନ୍ଯଥା
ତୀର୍ଥରେ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ଭାରତ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ତୁମକୁ କହିବେ; ତାଙ୍କ କଥାକୁ ଅନ୍ୟଭାବେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଧନଂଜଯେନ ଚାପ୍ଯୁକ୍ତଂ ଯତ୍ତଚ୍ଛୃଣୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର। ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ଭ୍ରାତରଂ ମେ ଯୋଜଯେର୍ଧର୍ମ୍ଯଯା ଧିଯା
ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଧନଞ୍ଜୟ ଯେ କଥା କହିଛନ୍ତି, ସେ କଥା ଶୁଣ: 'ମୋ ଭାଇ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଧର୍ମପଥରେ ଭାଇମାନେଙ୍କୁ ନେଇଯାଉ।'
ତ୍ଵଂ ହି ଧର୍ମାନ୍ପରାନ୍ଵେତ୍ଥ ତପାଂସି ଚ ତପୋଧନ। ଶ୍ରୀମତାଂ ଚାପି ଜାନାସି ଧର୍ମଂ ରାଜ୍ଞାଂ ସନାତନମ୍
ତୁମେ ଉଚ୍ଚତମ ଧର୍ମ ଓ ତପସ୍ୟା ଜାଣିଛ; ତପସ୍ୟାର ଧନ ଅଛି; ରାଜାମାନେଙ୍କର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ଜାଣିଛ, ଶ୍ରୀମାନ୍।
ସ ଭଵାନ୍ପରମଂ ଵେଦ ରପାଵନଂ ପୁରୁଷଂ ପ୍ରତି। ତେନ ସଂଯୋଜଯେଥାସ୍ତ୍ଵଂ ତୀର୍ଥପୁଣ୍ଯେନ ପାଣ୍ଡଵାନ୍
ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପବିତ୍ର ପଥ ଜାଣିଛ; ସେ ପଥରେ ତୁମେ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ତୀର୍ଥର ପୁଣ୍ୟ ସହିତ ଏକାଠି କର।
ଯଥା ତୀର୍ଥାନି ଗଚ୍ଛେତ ଗାଶ୍ଚ ଦଦ୍ଯାତ୍ସ ପାର୍ଥିଵଃ। ତଥା ସର୍ଵାତ୍ମନା କାର୍ଯମିତି ମାମର୍ଜୁନୋଽବ୍ରଵୀତ୍
ରାଜା ଯେପରି ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା କରିବା ଓ ଗାଁ ଦେଇବା ଉଚିତ୍, ଏଭଳି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନରେ ଏହି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍—ଅର୍ଜୁନ ଏହିପରି କହିଛନ୍ତି।
ଭଵତା ଚାନୁଗୁପ୍ତୋଽସୌ ଚରେତ୍ତୀର୍ଥାନି ସର୍ଵଶଃ। ରକ୍ଷୋଭ୍ଯୋ ରକ୍ଷିତଵ୍ଯଶ୍ଚ ଦୁର୍ଗେଷୁ ଵିଷମେଷୁ ଚ
ତୁମର ରକ୍ଷାରେ, ସେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା କରିପାରିବେ; ଦୁର୍ଗ ଓ ଅପରିଚିତ ସ୍ଥାନରେ ରକ୍ଷା କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଦଧୀଚ ଇଵ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରଂ ଯଥା ଚାପ୍ଯଙ୍ଗିରା ରଵିମ୍। ତଥା ରକ୍ଷସ୍ଵ କୌନ୍ତେଯାନ୍ରାକ୍ଷସେଭ୍ଯୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଦଧୀଚି ଯେପରି ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଆଙ୍ଗିରା ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ଏଭଳି, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୌନ୍ତୀପୁତ୍ରମାନେଙ୍କୁ ରାକ୍ଷସମାନେଠାରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯାତୁଧାନା ହି ବହଵୋ ରାକ୍ଷସାଃ ପର୍ଵତୋପମାଃ। ତ୍ଵଯାଽଭିଗୁପ୍ତାନ୍କୌନ୍ତେଯାନ୍ନ ଵିଵର୍ତେଯୁରନ୍ତିକମ୍
ପାହାଡ଼ ପରି ଭୟଙ୍କର ଯାତୁଧାନ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଅନେକ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ କୌନ୍ତୀର ପୁଅମାନେଙ୍କୁ ସେମାନେ ନିକଟକୁ ଆସିବେ ନାହିଁ।
ସୋଽହମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଚନାନ୍ନିଯୋଗାଦର୍ଜୁନସ୍ଯ ଚ। ରକ୍ଷମାଣୋ ଭଯେଭ୍ଯସ୍ତ୍ଵାଂ ଚରିଷ୍ଯାମି ତ୍ଵା ସହ
ଏହିପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ମୁଁ ତୁମେଠାରେ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରିବି ଓ ତୁମ ସହିତ ଯାତ୍ରା କରିବି।