ତତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ପରମଂ ବ୍ରହ୍ମ ତତ୍ତୀର୍ଥଂ ତ୍ତପୋଵନମ୍। ତତ୍ପରଂ ପରମଂ ଦେଵଂ ଭୂତାନାଂ ପରମେଶ୍ଵରମ୍
ସେହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ସେହି ତୀର୍ଥ, ସେହି ତପୋବନ; ସେହି ପରମ ଦେବ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ପରମେଶ୍ୱର।
ଶାଶ୍ଵତଂ ପରମଂ ଚୈଵ ଧାତାରଂ ପରମଂ ପଦମ୍। ଯଂ ଵିଦିତ୍ଵାନ ଶୋଚନ୍ତି ଵିଦ୍ଵାଂସଃ ଶାସ୍ତ୍ରଦୃଷ୍ଟଯଃ
ସେ ଚିରନ୍ତନ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ପାଳକ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗତି; ତାଙ୍କୁ ଜାଣି, ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେଖୁଥିବା ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଦୁଃଖ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ତତ୍ର ଦେଵର୍ଷଯଃ ସିଦ୍ଧାଃ ସର୍ଵେ ଚୈଵ ତପୋଧନାଃ। ଆଦିଦେଵୋ ମହାଯୋଗୀ ଯତ୍ରାସ୍ତେ ମଧୁସୂଦନଃ
ସେଠାରେ ଦେବୃଷିମାନେ, ସିଦ୍ଧମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ତପସ୍ଵୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତା, ମହାଯୋଗୀ ମଧୁସୂଦନ ବସିଛନ୍ତି।
ପୁଣ୍ଯାନାମପି ତତ୍ପୁଣ୍ଯମତ୍ର ତେ ସଂଶଯେସ୍ତୁ ମା। ଏତାନି ରାଜନ୍ପୁଣ୍ଯାନି ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପୃଥିଵୀପତେ। କୀର୍ତିତାନି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ
ପୁଣ୍ୟସ୍ଥଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ରଖିବାକୁ ନାହିଁ, ଓ ଭୂମିର ରାଜା। ଏହି ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟସ୍ଥଳୀ ଏବଂ ତୀର୍ଥମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି, ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଏତାନି ଵସୁଭିଃ ସାଧ୍ଯୈରାଦିତ୍ଯୈର୍ମରୁଦଶ୍ଵିଭିଃ। ଋଷିଭିର୍ଦେଵକଲ୍ପୈଶ୍ଚ ସେଵିତାନି ମହାତ୍ମଭିଃ
ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ବସୁ, ସାଧ୍ୟ, ଆଦିତ୍ୟ, ମରୁତ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ ଏବଂ ଦେବତା ସମାନ ମହାତ୍ମା ଋଷିମାନେ ସେବନ କରିଛନ୍ତି।
ଚରନ୍ନେତାନି କୌନ୍ତେଯ ସହିତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣର୍ଷଭୈଃ। ଭ୍ରାତୃଭିଶ୍ଚ ମହାଭାଗୈରୁତ୍କଣ୍ଠାଂ ଵିଜଯିଷ୍ଯସି
ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ତୁମେ ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏବଂ ତୁମର ମହାନ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଘୁଞ୍ଚିଲେ, ତୁମର ମନର ଆକାଂକ୍ଷା ଦୂର ହେଇଯିବ।
ଏଵଂ ସଂଭାଷମାଣେ ତୁ ଧୌମ୍ଯେ କୌରଵନନ୍ଦନ। ଲୋମଶଃ ସ ମହାତେଜା ଋଷିସ୍ତତ୍ରାଜଗାମ ହ
ଏଭଳି ଧୌମ୍ୟ କଥାହେଉଥିବାବେଳେ, ହେ କୌରବବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଋଷି ଲୋମଶ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ତଂ ପାଣ୍ଡଵାଗ୍ରଜୋ ରାଜା ସଗଣୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚ ତେ। ଉପାତିଷ୍ଠନ୍ମହାଭାଗଂ ଦିଵି ଶକ୍ରମିଵାମରାଃ
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଭାଇ ରାଜା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହଚର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହି ମହାନ ଅତିଥିକୁ ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ସେବନ କରନ୍ତି, ସେପରି ଆଦର କଲେ।
ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଧର୍ମପୁତ୍ରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ପପ୍ରଚ୍ଛାଗମନେ ହେତୁମଟନେ ଚ ପ୍ରଯୋଜନମ୍
ଯଥାଯଥ ଆଦର କରି, ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଆସିବାର କାରଣ ଏବଂ ଯାତ୍ରାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପଚାରିଲେ।
ସ ପୃଷ୍ଟଃ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରେଣ ପ୍ରୀଯମାଣୋ ମହାମନାଃ। ଉଵାଚ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ଵାଚା ହର୍ଷଯନ୍ନିଵ ପାଣ୍ଡଵାନ୍
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପଚାରିବା ପରେ, ସେ ମହାନ ମନବଳିଆ ଋଷି ଖୁସି ହୋଇ, ମୃଦୁ କଥାରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ପରି କହିଲେ।
ସଂଚରନ୍ନସ୍ମି କୌନ୍ତେଯ ସର୍ଵାଂଲ୍ଲୋକାନ୍ଯଦୃଚ୍ଛଯା। ଗତଃ ଶକ୍ରସ୍ଯ ଭଵନଂ ତତ୍ରାପଶ୍ଯଂ ସୁରେଶ୍ଵରମ୍
ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲି, ଏଭଳି ଘୁଞ୍ଚି ଶକ୍ରଙ୍କ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଲି, ସେଠାରେ ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲି।
ତଵ ଚ ଭ୍ରାତରଂ ଵୀରମପଶ୍ଯଂ ସଵ୍ଯସାଚିନମ୍। ଶକ୍ରସ୍ଯାର୍ଧାସନଗତଂ ତତ୍ର ମେ ଵିସ୍ମଯୋ ମହାନ୍
ତୁମର ପରାକ୍ରମୀ ଭାଇ, ବାମହସ୍ତୀ ଧନୁର୍ଧର, ଶକ୍ରଙ୍କ ରାଜସିଂହାସନର ଅର୍ଧାସନରେ ବସିଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ମୋର ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲା।
ଆସୀତ୍ପୁରୁଷଶାର୍ଦୂଲ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାର୍ଥଂ ତଥାଗତମ୍। ଆହ ମାଂ ତତ୍ର ଦେଵେଶୋ ଗଚ୍ଛ ପାଣ୍ଡୁସୁତାନ୍ପ୍ରତି
ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାର୍ଥଙ୍କୁ ସେପରି ଦେଖି, ସେଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ମୋତେ କହିଲେ, 'ପାଣ୍ଡବପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ।'
ସୋଽହମଭ୍ଯାଗତଃ କ୍ଷିପ୍ରଂ ଦିଦୃକ୍ଷସ୍ତ୍ଵାଂ ସହାନୁଜମ୍। ଵଚନାତ୍ପୁରୁହୂତସ୍ଯ ପାର୍ଥସ୍ ଚ ମହାତ୍ମନଃ
ତେଣୁ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସିଛି, ତୁମେ ଓ ତୁମର ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ପୁରୁହୂତ ଏବଂ ମହାତ୍ମା ପାର୍ଥଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ।
ଆଖ୍ଯାସ୍ଯେ ତେ ପ୍ରିଯଂ ତାତ ମହତ୍ପାଣ୍ଡଵନନ୍ଦନ। ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତୋ ରାଜନ୍କୃଷ୍ଣଯା ଚୈଵ ତଚ୍ଛୃଣୁ
ହେ ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ମଧୁର କଥା କହିବି, ହେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ। ରାଜା, ତୁମେ ତୁମର ଭାଇମାନେ ଏବଂ କୃଷ୍ଣା ସହିତ ଶୁଣ।
ଯତ୍ତ୍ଵଯୋକ୍ତୋ ମହାବାହୁରସ୍ତ୍ରାର୍ଥଂ ଭରତର୍ଷଭ। ତଦସ୍ତ୍ରମାପ୍ତଂ ପାର୍ଥେନ ରୁଦ୍ରାଦପ୍ରତିମଂ ଵିଭୋ
ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଁ କଥା କହିଥିଲ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଅସ୍ତ୍ର ପାର୍ଥ ରୁଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ପାଇଛନ୍ତି।
ଯତ୍ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମଶିରୋ ନାମ ତପସା ରୁଦ୍ରମାଗମତ୍। ଅମୃତାଦୁତ୍ଥିତଂ ରୌଦ୍ରଂ ତଲ୍ଲବ୍ଧଂ ସଵ୍ଯସାଚିନା
ଯାହାକୁ ବ୍ରହ୍ମଶିର ଅସ୍ତ୍ର କୁହାଯାଏ, ଯାହା ତପସ୍ଵାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ମିଳିଥିଲା, ଅମୃତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ସେ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ବାମହସ୍ତୀ ଧନୁର୍ଧର ପାଇଛନ୍ତି।
ତତ୍ସମନ୍ତ୍ରଂ ସସଂହାରଂ ସପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତମଙ୍ଗଲମ୍। ଵଜ୍ରମସ୍ତ୍ରାଣି ଚାନ୍ଯାନି ଦଣ୍ଡାଦୀନି ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ଏହାର ମନ୍ତ୍ର, ସଂହାର, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳାଚରଣ ସହିତ, ଏବଂ ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର, ଦଣ୍ଡ ଇତ୍ୟାଦି ମଧ୍ୟ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
ଯମାତ୍କୁବେରାଦ୍ଵରୁଣାଦିନ୍ଦ୍ରାଚ୍ଚ କୁରୁନନ୍ଦନ। ଅସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯଧୀତଵାନ୍ପାର୍ଥୋ ଦିଵ୍ଯାନ୍ଯମିତଵିକ୍ରମଃ
ହେ କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ଯମ, କୁବେର, ବରୁଣ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ, ପାର୍ଥ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥାଇ, ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ଶିଖିଛନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵାଵସୋସ୍ତୁ ତନଯାଦ୍ଗୀତଂ ନୃତ୍ଯଂ ଚ ସାମ ଚ। ଵାଦିତ୍ରଂ ଚ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ପ୍ରତ୍ଯଵିନ୍ଦଦ୍ଯଥାଵିଧି
ବିଶ୍ୱାବସୁଙ୍କ ପୁତ୍ରଠାରୁ ସେ ଯଥାନୁଷ୍ଠାନ ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ, ସାମ ଗାନ ଏବଂ ବାଦ୍ୟ ଶିଖିଥିଲେ।
ଏଵଂ କୃତାସ୍ତ୍ରଃ କୌନ୍ତେଯୋ ଗାନ୍ଧର୍ଵଂ ଵେଦମାତ୍ମଵାନ୍। ସୁଖଂ ଵସତି ବୀଭତ୍ସୁରନୁଜସ୍ଯାନୁଜସ୍ତଵ
କୌନ୍ତୀପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଗାନ୍ଧର୍ବ ବେଦ ଶିଖିବା ପରେ, ନିଜ ଭାଇ ସହିତ ସୁଖରେ ବସୁଛନ୍ତି; ବୀଭତ୍ସୁ, ତୁମର ଭାଇ, ତାଙ୍କର ଭାଇ ସହିତ।
ଯଦର୍ଥଂ ମାଂ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍। ତଚ୍ଚ ତେ କଥଯିଷ୍ଯାମି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନିବୋଧ ମେ
ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମୁଁ ତୁମକୁ ସେହି କଥା କହିବି, ଯାହା ପାଇଁ ଦେବମାନ୍ୟ ମୋତେ ଏହି ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ଭଵାନ୍ମନୁଷ୍ଯଲୋକେଽପି ଗମିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ। ବ୍ରୂଯାଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ତତ୍ରଵଚନାନ୍ମେ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ମାନବ ଲୋକକୁ ଯିବେ; ସେଠି, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର କଥା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିବା।
ଆଗମିଷ୍ଯତି ତେ ଭ୍ରାତା କୃତାସ୍ତ୍ରଃ କ୍ଷିପ୍ରମର୍ଜୁନଃ। ସୁରକାର୍ଯଂ ମହତ୍କୃତ୍ଵା ଯଦଶକ୍ଯଂ ଦିଵୌକସୈଃ
ତୁମର ଭାଇ ଅର୍ଜୁନ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖିବା ପରେ ଶୀଘ୍ର ତୁମଠାରେ ଫେରିବେ; ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ କାମ କରିବେ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତପସାଽପି ତ୍ଵମାତ୍ମାନଂ ଯୋଜଯ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ। ତପସୋ ହି ପରଂ ନାସ୍ତି ତପସା ଵିନ୍ଦତେ ମହତ୍
ତୁମେ ଓ ତୁମର ଭାଇମାନେ ଏକାଠି ତପସ୍ୟା କର; କାରଣ ତପସ୍ୟାଠାରୁ ବଡ଼ କିଛି ନାହିଁ, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ଲାଭ ମିଳେ।
ଅହଂ ଚ କର୍ଣଂ ଜାନାମି ଯଥାଵଦ୍ଭରତର୍ଷଭ। ସତ୍ଯସନ୍ଧଂ ମହୋତ୍ସାହଂ ମହାଵୀର୍ଯଂ ମହାବଲମ୍
ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଭଲଭାବରେ ଜାଣିଛି—ସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼, ବଡ଼ ଉତ୍ସାହୀ, ବଡ଼ ବିର, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ମହାହଵେଷ୍ଵପ୍ରତିମଂ ମହାଯୁଦ୍ଧଵିଶାରଦମ୍। ମହାଧନୁର୍ଧରଂ ଵୀରଂ ମହାସ୍ତ୍ରଂ ଵରଵର୍ଣିନମ୍
ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାରଙ୍ଗତ, ବଡ଼ ଧନୁର୍ଧର ବୀର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ରର ଅଧିକାରୀ, ଚମତ୍କାର ଦେହ।
ମହେଶ୍ଵରସୁତପ୍ରଖ୍ଯମାଦିତ୍ଯତନଯଂ ପ୍ରଭୁମ୍। ତଥାଽର୍ଜୁନମତିସ୍କନ୍ଧଂ ସହଜୋଲ୍ଵଣପୌରୁଣମ୍
ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର ପରି, ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ପରି ପ୍ରଭୁ; ଏଭଳି ଅର୍ଜୁନ ମଧ୍ୟ ଅତିଶୟ ପ୍ରତାପୀ, ଜନ୍ମଜାତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୃଢ଼ ପୁରୁଷତ୍ୱ।
ନ ସ ପାର୍ତସ୍ଯ ସଂଗ୍ରାମେ କଲାମର୍ହତି ଷୋଡଶୀମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ପାର୍ଥଙ୍କର ଏକ ଷୋଳାମା ଅଂଶ ପରି ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଯଚ୍ଚାପି ତେ ଭଯଂ କର୍ଣାନ୍ମନସିସ୍ଥମରିଂଦମ। ତଚ୍ଚାପ୍ଯପହରିଷ୍ଯାମି ସଵ୍ଯସାଚିନ୍ଯୁପାଗତେ
ଯେଉଁ ଭୟ କର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ତୁମ ମନରେ ଅଛି, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିଥିବା, ସେଉଁ ଭୟ ମୁଁ ଅପସାରିଦେବି, ସବ୍ୟସାଚୀ ଫେରିଲେ।