ତତୋ ଵେଣାଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ। ମଯୂରହଂସସଂଯୁକ୍ତଂ ଵିମାନଂ ଲଭତେ ନରଃ
ତାପରେ ବେଣା ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିଲେ, ମୟୂର ଓ ହଂସ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଦିବ୍ୟ ରଥ ମିଳେ।
ତତୋ ଗୋଦାଵରୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ନିତ୍ଯଂ ସିଦ୍ଧନିଷେଵିତାମ୍। ଗଵାଂ ମେଧମଵାପ୍ନୋତି ଵାସୁକେର୍ଲୋକମୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ ଗୋଦାବରୀ ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସିଦ୍ଧମାନେ ସଦା ଅଛନ୍ତି, ଗାଁ ମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଏବଂ ବାସୁକିଙ୍କ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଲୋକ ମିଳେ।
ଵେଣାଯାଃ ସଂଗମେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵାଜିମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍। ଵରଦାସଂଗମେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ବେଣା ନଦୀର ସଂଗମରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ବାଜିମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ବରଦା ନଦୀ ସଂଗମରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ଏକ ହଜାର ଗାଁର ଫଳ ମିଳେ।
ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥାନଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତ୍ରିରାତ୍ରୋପୋଷିତୋ ନରଃ। ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଵିନ୍ଦ୍ଯାତ୍ସ୍ଵର୍ଗଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚି, ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିଲେ, ଏକ ହଜାର ଗାଁର ଫଳ ମିଳେ ଏବଂ ଶ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ଯାଇପାରିବେ।
କୁଶପ୍ଲଵନମାସାଦ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସମାହିତଃ। ତ୍ରିରାତ୍ରମୁଷିତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଅଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍
କୁଶପ୍ଲବକୁ ପହଞ୍ଚି, ଏକ ନିଷ୍ଠାବାନ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ତିନି ରାତି ରହି ସ୍ନାନ କରିଲେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ।
ତତୋ ଦେଵହ୍ରଦେଽରଣ୍ଯେ କୃଷ୍ଣଵେଣାଜଲୋଦ୍ଭଵେ। ଜାତିସ୍ମରହ୍ରଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଭଵେଜ୍ଜାତିସ୍ମରୋ ନରଃ। ଯତ୍ର କ୍ରତୁଶତୈରିଷ୍ଟ୍ଵା ଦେଵରାଜୋ ଦିଵଂ ଗତଃ
ତାପରେ ଅରଣ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣବେଣା ନଦୀର ପାଣିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦେବ ହ୍ରଦକୁ ପହଞ୍ଚି, ଜାତିସ୍ମର ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ମନୁଷ୍ୟ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମକୁ ସ୍ମରଣ କରିପାରିବ। ସେଠାରେ ଶତ କ୍ରତୁ କରି ଦେବରାଜ ଦିବଲୋକକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମଫଲଂ ଵିନ୍ଦ୍ଯାଦ୍ଗମନାଦେଵ ଭାରତ। ତତଃ ସର୍ଵହ୍ରଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଏଠାକୁ କେବଳ ଯିବା ମାତ୍ରରେ, ହେ ଭାରତ, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ; ତାପରେ ସମସ୍ତ ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କରିବାର ଫଳ ମିଳେ।
ତତୋ ଵାପୀଂ ମହାପୁଣ୍ଯାଂ ପଯୋଷ୍ଣୀଂ ସରିତାଂ ଵରାମ୍। ପିତୃଦେଵାର୍ଚନରତୋ ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ତାପରେ, ସେ ଅତି ପବିତ୍ର ବାପୀ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୟୋଷ୍ଣୀ ନଦୀରେ, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ, ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କରିବାର ଫଳ ମିଳେ।
ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ପୁଣ୍ଯଂ ରାଜନ୍ନୁପସ୍ପୃଶେତ୍। ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ତସ୍ଯ ସ୍ନାତମାତ୍ରସ୍ଯ ଭାରତ
ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚି, ହେ ରାଜା, ଯଦି କେହି ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ମାତ୍ର ସ୍ନାନ କଲେ ହିଁ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ଫଳ ପାଏ।
ଶରଭଙ୍ଗାଶ୍ରମଂ ଗତ୍ଵା ଶୁକସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ। ନ ଦୁର୍ଗତିମଵାପ୍ନୋତି ପୁନାତି ଚ କୁଲଂ ନରଃ
ଶରଭଙ୍ଗ ଓ ମହାତ୍ମା ଶୁକଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବା ପରେ, ମଣିଷ କେବେ ଦୁର୍ଗତିକୁ ପାଏ ନାହିଁ ଏବଂ ନିଜ କୁଳକୁ ପବିତ୍ର କରେ।
ତତଃ ଶୂର୍ପାରକଂ ଗଚ୍ଛେଜ୍ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯନିଷେଵିତମ୍। ରାମତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିନ୍ଦ୍ଯାଦ୍ବହୁ ସୁଵର୍ଣକମ୍
ତାପରେ, ଜାମଦଗ୍ନି ପୁତ୍ର ରାମଙ୍କ ପବିତ୍ର କରାଯାଇଥିବା ଶୂର୍ପାରକକୁ ଯିବା ପରେ, ରାମ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ ବହୁ ସୁନା ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।
ସପ୍ତଗୋଦାଵରେ ସ୍ନାତ୍ଵା ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ। ମହତ୍ପୁଣ୍ଯମଵାପ୍ନୋତି ଦେଵଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ସାତଟି ଗୋଦାବରୀ ମିଳନସ୍ଥଳରେ ନିୟମିତ ଓ ସଂଯମିତ ଭୋଜନ ସହିତ ସ୍ନାନ କଲେ, ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ଏବଂ ଦେବଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବେ।
ତତୋ ଦେଵପଥଂ ଗତ୍ଵା ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ। ଦେଵସତ୍ରସ୍ଯ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ତଦେଵାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ତାପରେ ଦେବପଥକୁ ଯିବା ପରେ, ନିୟମ ଓ ନିୟତ ଭୋଜନ ସହିତ, ମଣିଷ ଦେବସତ୍ର ଯଜ୍ଞର ଯେପରି ଫଳ, ସେହି ଫଳ ପାଏ।
ତୁଙ୍ଗକାରଣ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ବ୍ର୍ହମଚାରୀ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ। ଵେଦାନଧ୍ଯାପଯତ୍ତତ୍ର ଋଷିଃ ସାରସ୍ଵତଃ ପୁରା
ତୁଙ୍ଗ କାରଣ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚି, ଯିଏ ନିୟମିତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ସେଠି ପୂର୍ବକାଳରେ ସାରସ୍ବତ ଋଷି ବେଦ ପଢ଼ାଇଥିଲେ।
ତତ୍ର ଵେଦେଷୁ ନଷ୍ଟେଷୁ ମୁନେରଙ୍ଗିରସଃ ସୁତଃ। ଋଷୀଣଆମୁତ୍ତରୀଯେଷୁ ସୂପଵିଷ୍ଟୋ ଯଥାସୁଖମ୍
ସେଠି, ବେଦ ହରାଇଯିବାବେଳେ, ଅଙ୍ଗିରାସ ଋଷିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଉତ୍ତର ଦିଗର ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସୁବିଧାରେ ବସିଥିଲେ।
ଓଂକାରେଣ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ସମ୍ଯଗୁଚ୍ଚାରିତେନ ହ। ଯେନ ଯତ୍ପୂର୍ଵମଭ୍ଯସ୍ତଂ ତତ୍ସର୍ଵଂ ସମୁପସ୍ଥିତମ୍
ଓଁକାର ଉଚ୍ଚାରଣ ଯଥାଯଥ ଭାବେ କଲେ, ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ଶିକ୍ଷା ହୋଇଥିଲା, ସେସବୁ ସ୍ମୃତିକୁ ଫେରି ଆସିଥିଲା।
ଋଷଯସ୍ତତ୍ର ଦେଵାଶ୍ଚ ଵରୁଣୋଽଗ୍ନିଃ ପ୍ରଜାପତିଃ। ହରିର୍ନାରାଯଣସ୍ତତ୍ର ମହାଦେଵସ୍ତଥୈଵ ଚ
ସେଠି ଋଷିମାନେ, ଦେବତାମାନେ, ବରୁଣ, ଅଗ୍ନି, ପ୍ରଜାପତି, ହରି ନାରାୟଣ ଓ ମହାଦେବ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ପିତାମହଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ଦେଵୈଃ ସହ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ। ଭୃଗୁଂ ନିଯୋଜଯାମାସ ଯାଜନାର୍ଥେ ମହାଦ୍ଯୁତିମ୍
ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପିତାମହ ଦେବମାନେ ସହିତ, ଅତି ତେଜସ୍ବୀ ଭୃଗୁଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ କରିବା ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
ତତଃ ସ ଚକ୍ରେ ଭଗଵାନୃଷୀଣାଂ ଵିଧିଵତ୍ତଦା। ସର୍ଵେଷାଂ ପୁନରାଧାନଂ ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା
ତାପରେ, ଭଗବାନ୍ ଭୃଗୁ ତାଙ୍କର କର୍ମ ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ପାଇଁ ପୁନଃ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ପୁନସ୍ଥାପନ କଲେ।
ଆଜ୍ଯଭାଗେନ ତତ୍ରାଗ୍ନୀଂ ତର୍ପଯିତ୍ଵା ଯଥାଵିଧି। ଦେଵାଃ ସ୍ଵଭଵନଂ ଯାତା ଋଷଯଶ୍ଚ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଏଠାରେ ଯଥାବିଧି ଘିଅ ଦେଇ ଅଗ୍ନିକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ଦେବତାମାନେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଚଲିଗଲେ, ଓ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ କ୍ରମକ୍ରମେ ଯାଇଥିଲେ।
ତଦରଣ୍ଯଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟସ୍ଯ ତୁଙ୍ଗକଂ ରାଜସତ୍ତମ। ପାପଂ ପ୍ରଣଶ୍ଯତ୍ଯଖିଲଂ ସ୍ତ୍ରିଯା ଵା ପୁରୁଷସ୍ଯ ଵା
ହେ ରାଜା, ତୁଙ୍ଗ କାରଣ୍ୟକୁ ଯେଉଁଠି ଯିଏ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେ ପୁରୁଷ ହେଉ କି ନାରୀ, ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ତତ୍ରମାସଂ ଵସେଦ୍ଧୀରୋ ନିଯତୋ ନିଯତାଶନଃ। ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଵ୍ରଜେଦ୍ରାଜନ୍କୁଲଂ ଚୈଵ ସମୁଦ୍ଧରେତ୍
ଯଦି କେହି ଧୈର୍ୟ ଧରି ଏଠି ଏକ ମାସ ରହେ, ନିୟମ ଓ ନିୟତ ଭୋଜନ ସହିତ, ହେ ରାଜା, ସେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ପାଏ ଓ ନିଜ କୁଳକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
ମେଧାଵିକଂ ସମାସାଦ୍ଯ ପିତୄନ୍ଦେଵାଂଶ୍ଚ ତର୍ପଯେତ୍। ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମମଵାପ୍ନୋତି ସ୍ମୃତିଂ ମେଧାଂ ଚ ଵିନ୍ଦତି
ମେଧାବିକକୁ ପହଞ୍ଚି, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କଲେ, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ, ସ୍ମୃତି ଓ ବୁଦ୍ଧି ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।
ଅତ୍ର କାଲଞ୍ଜରଂ ଗତ୍ଵା ପର୍ଵତଂ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତମ୍। ତତ୍ର ଦେଵହ୍ରଦେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଏଠି, ଖ୍ୟାତିନାମ କାଳଞ୍ଜର ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେଠି ଦେବତାଙ୍କ ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ଫଳ ମିଳେ।
ଆତ୍ମାନଂ ସ୍ନାପଯେତ୍ତତ୍ରଗିରୌ କାଲଞ୍ଜରେ ନୃପ। ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯେତ ନରୋ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେଠାରେ, କାଳଞ୍ଜର ପହାଡ଼ରେ ନିଜେ ନିଜକୁ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କାରଣରୁ ଏକ ମଣିଷ ସ୍ବର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତତୋ ଗିରିଵରଶ୍ରେଷ୍ଠେ ଚିତ୍ରକୂଟେ ଵିଶାଂପତେ। ମନ୍ଦାକିନୀଂ ସମାସାଦ୍ଯ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶିନୀମ୍
ତାପରେ, ଗିରିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଚିତ୍ରକୂଟ ପହାଡ଼କୁ, ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚିବା ଉଚିତ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ।
ତତ୍ରାଭିଷେକଂ କୁର୍ଵାଣଃ ପିତୃଦେଵାର୍ଚନେ ରତଃ। ଅଶ୍ଵମେଧମଵାପ୍ନୋତି ଗତିଂ ଚ ପରମାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଲଗ୍ନ ହେଲେ, ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚିବା ଯୋଗ୍ୟତା ହୁଏ।
ତତୋ ଗଚ୍ଛେତ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଭର୍ତୃସ୍ଥାନମନୁତ୍ତମମ୍। ଯତ୍ର ନିତ୍ଯଂ ମହାସେନୋ ଗୁହଃ ସନ୍ନିହିତୋ ନୃପ
ତାପରେ, ଧର୍ମଜ୍ଞ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଭର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ମହାସେନ କାର୍ତ୍ତିକେୟ, ଗୁହା, ସଦାବାସ କରନ୍ତି।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗମନାଦେଵ ସିଧ୍ଯତି। କୋଟିତୀର୍ଥେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍
ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, କେବଳ ଯିବାରେ ଲାଭ ହୁଏ; କୋଟିତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ଏକ ହଜାର ଗାଁର ଫଳ ମିଳେ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମୁପାଵୃତ୍ଯ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ଥାନଂ ଵ୍ରଜେନ୍ନରଃ। ଅଭିଗମ୍ଯ ମହାଦେଵଂ ଵିରାଜତି ଯଥା ଶଶୀ
ପରିକ୍ରମା କରି, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ମହାଦେବଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖିନ କରି, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କ ଚାନ୍ଦ୍ରର ପରି ଚମକେ।