ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଧନୁରାଯମ୍ଯ ଚିତ୍ରଂ ଵିଦ୍ଧଂ ଲକ୍ଷ୍ଯଂ ପାତିତଂ ଵୈ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍। କୃଷ୍ଣାଂ ହୃତାଂ ପ୍ରେକ୍ଷତାଂ ସର୍ଵରାଜ୍ଞାଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେବେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି ଯେ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ଧନୁଷ ଟାଣି, ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ବିଧିଲେ ଏବଂ ଭୂମିରେ ପକାଇଲେ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଆଗରେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ବିଜୟ କଲେ, ସେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଦ୍ଵାରକାଯାଂ ସୁଭଦ୍ରାଂ ପ୍ରସହ୍ଯୋଢାଂ ମାଧଵୀମର୍ଜୁନେନ। ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥଂ ଵୃଷ୍ଣିଵୀରୌ ଚ ଯାତୌ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେବେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି ଦ୍ୱାରକାର ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଅର୍ଜୁନ ଜୋରକରି ବିବାହ କଲେ, ଏବଂ ଦୁଇ ବୃଷ୍ଣି ବୀର ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଗଲେ, ସେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଦେଵରାଜଂ ପ୍ରଵୃଷ୍ଟଂ ଶରୈର୍ଦିଵ୍ଯୈର୍ଵାରିତଂ ଚାର୍ଜୁନେନ। ଅଗ୍ନିଂ ତଥା ତର୍ପିତଂ ଖାଣ୍ଡଵେ ଚ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେବେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି ଅର୍ଜୁନ ଦିବ୍ୟ ଶର ଦ୍ୱାରା ଦେବରାଜଙ୍କୁ ପଛେଇଲେ, ଏବଂ ଖାଣ୍ଡବ ଦାହରେ ଅଗ୍ନିକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ, ସେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଜାତୁଷାଦ୍ଵେଶ୍ମନସ୍ତା- ନ୍ମୁକ୍ତାନ୍ପାର୍ଥାନ୍ପଞ୍ଚ କୁନ୍ତ୍ଯା ସମେତାନ୍। ଯୁକ୍ତଂ ଚୈଷାଂ ଵିଦୁରଂ ସ୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧ୍ଯୈ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେବେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି ଜାତୁ ଘରରୁ କୁନ୍ତୀ ସହିତ ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ବଞ୍ଚିଗଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ ବିଦୁର ସହଯୋଗ କଲେ, ସେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଦ୍ରୌପଦୀଂ ରଙ୍ଗମଧ୍ଯେ ଲକ୍ଷ୍ଯଂ ଭିତ୍ତ୍ଵା ନିର୍ଜିତାମର୍ଜୁନେନ। ଶୂରାନ୍ପଞ୍ଚାଲାନ୍ପାଣ୍ଡଵେଯାଂଶ୍ଚ ଯୁକ୍ତାଂ- ସ୍ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେବେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି ଅର୍ଜୁନ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଭେଦ କରି ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ବିଜୟ କଲେ, ଏବଂ ସାହସୀ ପଞ୍ଚାଳ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ସେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ମାଗଧାନାଂ ଵରିଷ୍ଠଂ ଜରାସନ୍ଧଂ କ୍ଷ୍ଵମଧ୍ଯେ ଜ୍ଵଲନ୍ତମ୍। ଦୋର୍ଭ୍ଯାଂ ହତଂ ଭୀମସେନେନ ଗତ୍ଵା ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେବେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି ମାଗଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ଭୀମସେନ ଦୁଇ ହାତରେ ମାରିଦେଲେ, ସେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଦିଗ୍ଜଯେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରୈ- ର୍ଵଶୀକୃତାନ୍ଭୂମିପାଲାନ୍ପ୍ରସହ୍ଯ। ମହାକ୍ରତୁଂ ରାଜସୂଯଂ କୃତଂ ଚ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେବେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ ଦିଗ୍ବିଜୟ କରି ଭୂମିର ରାଜାମାନେକୁ ବଶ କଲେ, ଏବଂ ମହା ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ସେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଦ୍ରୌପଦୀମଶ୍ରୁକଣ୍ଠୀଂ ସଭାଂ ନୀତାଂ ଦୁଃଖିତାମେକଵସ୍ତ୍ରାମ୍। ରଜସ୍ଵଲାଂ ନାଥଵତୀମନାଥଵ- ତ୍ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେବେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି ଦ୍ରୌପଦୀ ଏକବସ୍ତ୍ରା, ଦୁଃଖିତ ଓ କାନ୍ଦୁଥିବାବେଳେ, ସଭାକୁ ଟାଣିଆନେଇଗଲେ, ସେ ରଜସ୍ୱଳା ଥିଲେ, ରକ୍ଷକ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅନାଥ ଭଳି ହେଲେ, ସେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଵାସସାଂ ତତ୍ର ରାଶିଂ ସମାକ୍ଷିପତ୍କିତଵୋ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧିଃ। ଦୁଃଶାସନୋ ଗତଵାନ୍ନୈଵଂ ଚାନ୍ତଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେବେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି ମୂର୍ଖ ଦୁଃଶାସନ ସେଠାରେ ବସ୍ତ୍ରର ଏକ ଢେର ଜମା କଲେ, ଏବଂ ଦୁଃଶାସନ ଏହାର ଶେଷ କଲେ ନାହିଁ, ସେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ହୃତରାଜ୍ଯଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ପରାଜିତଂ ସୌବଲେନାକ୍ଷଵତ୍ଯାମ୍। ଅନ୍ଵାଗତଂ ଭ୍ରାତୃଭିରପ୍ରମେଯୈ- ସ୍ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେବେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଶକୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୟୂତରେ ହାରି ରାଜ୍ୟ ହରାଇଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅପୂର୍ବ ଭାଇମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ଚାଲିଗଲେ, ସେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଶ୍ରୌଷଂ ଵିଵିଧାସ୍ତତ୍ର ଚେଷ୍ଟା ଧର୍ମାତ୍ମନାଂ ପ୍ରସ୍ଥିତାନାଂ ଵନାଯ। ଜ୍ଯେଷ୍ଠପ୍ରୀତ୍ଯା କ୍ଲିଶ୍ଯତାଂ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜେଷ୍ଠଭାଇ ପ୍ରତି ପ୍ରେମରେ ଦୁଃଖ ସହି ବନକୁ ଯାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ କଷ୍ଟ ଭୋଗୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽ?ଶ୍ରୌଷଂ ସ୍ନାତକାନାଂ ସହସ୍ରୈ- ରନ୍ଵାଗତଂ ଧର୍ମରାଜଂ ଵନସ୍ଥମ୍। ଭିକ୍ଷାଭୁଜାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ମହାତ୍ମନାଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ବନରେ ବସୁଥିବା ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ହଜାର ହଜାର ଉପନୟନ ସମାପ୍ତ କରିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଭିକ୍ଷା ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଵନଵାସେନ ପାର୍ଥା- ନ୍ସମାଗତାନ୍ମହର୍ଷିଭିଃ ପୁରାଣୈଃ। ଉପାସ୍ଯମାନାନ୍ସଗଣୈର୍ଜାତସଖ୍ଯାଂ- ସ୍ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜର୍ଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ବନବାସ ସମୟରେ ପୃଥାପୁତ୍ରମାନେ ପୁରୁଣା ମହାର୍ଷିମାନେ ସହିତ ମିଶିଥିଲେ, ଏହି ମହାର୍ଷିମାନେ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ଓ ସେବକ ହୋଇଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଶ୍ରୌଷଂ ତ୍ରିଦିଵସ୍ଥଂ ଧନଂଜଯଂ ଶକ୍ରାତ୍ସାକ୍ଷାଦ୍ଦିଵ୍ଯମସ୍ତ୍ରଂ ଯଥାଵତ୍। ଅଧୀଯାନଂ ଶଂସିତଂ ସତ୍ଯସନ୍ଧଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ଧନଞ୍ଜୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ଦେବୀ ଅସ୍ତ୍ର ଠିକ୍ ଭାବେ ଶିଖିଲେ ଓ ସତ୍ୟବାନ୍ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୋଷଂ କାଲକେଯାସ୍ତତସ୍ତେ ପୌଲୋମାନୋ ଵରଦାନାଚ୍ଚ ଦୃପ୍ତାଃ। ଦେଵୈରଜେଯା ନିର୍ଜିତାଶ୍ଚାର୍ଜୁନେନ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, କାଳକେୟ ଓ ପୌଳୋମମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଅଜୟ, ଦାନରେ ଅହଂକାରୀ, ସେମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହରାଇଯାଇଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷମସୁରାଣାଂ ଵଧାର୍ଥେ କିରୀଟିନଂ ଯାନ୍ତମମିତ୍ରକର୍ଶନମ୍। କୃତାର୍ଥଂ ଚାପ୍ଯାଗତଂ ଶକ୍ରଲୋକା- ତ୍ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ମୁକୁଟଧାରୀ ଶତ୍ରୁଦଳନୀ ଅର୍ଜୁନ ଅସୁରମାନଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଗଲେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରୁ ସଫଳ ହୋଇ ଫେରିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାପ୍ରଵୃତ୍ତଂ ପାଣ୍ଡୋଃ ସୁତଂ ସହିତଂ ଲୋମଶେନ। ବୃହଦଶ୍ଵାଦକ୍ଷହୃଦଯଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ତଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଲୋମଶ ଋଷି ସହିତ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲେ ଓ ବୃହଦଶ୍ୱଙ୍କଠାରୁ ଦ୍ୟୁତର ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଜାଣିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଵୈଶ୍ରଵଣେନ ସାର୍ଧଂ ସମାଗତଂ ଭୀମନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ପାର୍ଥାନ୍। ତସ୍ମିନ୍ଦେଶେ ମାନୁଷାଣାମଗମ୍ଯେ ତଦା ନାଶଂସି ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯା
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ଭୀମ ଓ ଅନ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନେ ମାନବମାନେ ପାଇଁ ଅପହ୍ରାମ୍ୟ ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥାନରେ ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଘୋଷଯାତ୍ରାଗତାନାଂ ବନ୍ଧଂ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ମୋକ୍ଷଣଂ ଚାର୍ଜୁନେନ। ସ୍ଵେଷାଂ ସୁତାନାଂ କର୍ଣବୁଦ୍ଧୌ ରତାନାଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ଗୋଧନ ଅଭିଯାନ ସମୟରେ ମୋ ପୁଅମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧି ନିଆଯାଇଥିଲେ ଓ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିରେ ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଥିଲା, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଯକ୍ଷରୂପେଣ ଧର୍ମଂ ସମାଗତଂ ଧର୍ମରାଜେନ ସୂତ। ପ୍ରଶ୍ନାନ୍କାଂଶ୍ଚିଦ୍ଵିବ୍ରୁଵାଣଂ ଚ ସମ୍ଯକ୍ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଯକ୍ଷ ରୂପରେ ଧର୍ମଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଥିଲେ ଓ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ନ ଵିଦୁର୍ମାମକାସ୍ତାନ୍ ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନରୂପାନ୍ଵସତଃ ପାଣ୍ଡଵେଯାନ୍। ଵିରାଟରାଷ୍ଟ୍ରେ ସହ କୃଷ୍ଣଯା ଚ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ମୋର ଲୋକମାନେ ବିରାଟ ରାଜ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣା ସହିତ ଗୁପ୍ତ ରୂପରେ ବସୁଥିବା ପାଣ୍ଡବମାନେ କିଏ ତାହା ଚିହ୍ନିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ କୀଚକାନାଂ ଵରିଷ୍ଠଂ ନିଷୂଦିତଂ ଭ୍ରାତୃଶତେନ ସାର୍ଧମ୍। ଦ୍ରୌପଦ୍ଯର୍ଥେ ଭୀମସେନେନ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ଭୀମସେନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପାଇଁ କୀଚକ ଓ ତାଙ୍କର ଶତଭାଇଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ମାମକାନାଂ ଵରିଷ୍ଠା- ନ୍ଧନଂଜଯେନୈକରଥେନ ଭଗ୍ନାନ୍। ଵିରାଟରାଷ୍ଟ୍ରେ ଵସତା ମହାତ୍ମନା ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ବିରାଟ ରାଜ୍ୟରେ ବସୁଥିବା ଧନଞ୍ଜୟ ଏକା ରଥରେ ଚଢି ମୋର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅମାନେ ହରାଇଦେଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ସତ୍କୃତଂ ମତ୍ସ୍ଯରାଜ୍ଞା ସୁତାଂ ଦତ୍ତାମୁତ୍ତରାମର୍ଜୁନାଯ। ତାଂ ଚାର୍ଜୁନଃ ପ୍ରତ୍ଯଗୃହ୍ଣାତ୍ସୁତାର୍ଥେ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ମତ୍ସ୍ୟରାଜ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ ଓ ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ଉତ୍ତରାକୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଅର୍ଜୁନ ତାକୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ନିର୍ଜିତସ୍ଯାଧନସ୍ଯ ପ୍ରଵ୍ରାଜିତସ୍ଯ ସ୍ଵଜନାତ୍ପ୍ରଚ୍ଯୁତସ୍ଯ। ଅକ୍ଷୌହିଣୀଃ ସପ୍ତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ଯ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ।। 196
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ହାରିଥିବା, ଧନହୀନ, ନିର୍ବାସିତ ଓ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ହରାଇଥିବା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସତ୍ତେ ମଧ୍ୟ ସାତ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ମାଧଵଂ ଵାସୁଦେଵଂ ସର୍ଵାତ୍ମନା ପାଣ୍ଡଵାର୍ଥେ ନିଵିଷ୍ଟମ୍। ଯସ୍ଯେମାଂ ଗାଂ ଵିକ୍ରମମେକମାହୁ- ସ୍ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ମାଧବ ବାସୁଦେବ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ନିବେଶିତ ଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ଏକ ପଦକ୍ରମରେ ପୃଥିବୀ ଆବୃତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ନରନାରାଯଣୌ ତୌ କୃଷ୍ଣାର୍ଜୁନୌ ଵଦତୋ ନାରଦସ୍ଯ। ଅହଂ ଦ୍ରଷ୍ଟା ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ଚ ସମ୍ଯକ୍ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ନାରଦ କହିଲେ ଯେ କୃଷ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନ ହେଉଛନ୍ତି ପୁରାତନ ଋଷି ନର ଓ ନାରାୟଣ, ଏବଂ ମୁଁ ଏହି କଥା ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖିଥିଲି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଲୋକହିତାଯ କୃଷ୍ଣଂ ଶମାର୍ଥିନମୁପଯାତଂ କୁରୂଣାମ୍। ଶମଂ କୁର୍ଵାଣମକୃତାର୍ଥଂ ଚ ଯାତଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ।। 199
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, କୃଷ୍ଣ ଲୋକର ଭଲ ପାଇଁ କୁରୁମାନେ ପାଖକୁ ଶାନ୍ତି ଚାହିଁ ଆସିଥିଲେ, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ କିନ୍ତୁ ସଫଳ ହେଲେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ବୁଦ୍ଧିଂ କୃତାଂ ନିଗ୍ରହେ କେଶଵସ୍ଯ। ତଂ ଚାତ୍ମାନଂ ବହୁଧା ଦର୍ଶଯାନଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି, କେଶବ ନିଜ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଠାନିଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଜକୁ ବହୁ ରୂପରେ ଦେଖାଇଲେ, ସେତେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଵାସୁଦେଵେ ପ୍ରଯାତେ ରଥସ୍ଯୈକାମଗ୍ରତସ୍ତିଷ୍ଠମାନାମ୍। ଆର୍ତାଂ ପୃଥାଂ ସାନ୍ତ୍ଵିତାଂ କେଶଵେନ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି, ବାସୁଦେବ ରଥର ଆଗରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଯାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଦୁଃଖିତ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଉଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।