ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ତଥା ପୁତ୍ରା ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନପୁରୋଗମାଃ। ଵିରାଟୋ ଧୃଷ୍ଟକେତୁଶ୍ଚ କେକଯାଶ୍ଚ ମହାରଥାଃ
ତେଣୁ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ବିରାଟ, ଧୃଷ୍ଟକେତୁ ଓ କେକୟମାନେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମହାରଥୀ।
ତୈଶ୍ଚ ଯତ୍କଥିତଂ ରାଜନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାର୍ଥାନ୍ପରାଜିତାନ୍। ଚାରେଣ ଵିଦିତଂ ସର୍ଵଂ ତନ୍ମଯା ଵେଦିତଂ ଚ ତେ
ହେ ରାଜା, ପାଣ୍ଡବମାନେ ହାରିଯିବା ପରେ ସେମାନେ ଯାହା କହିଥିଲେ, ଚରମାନେ ଯାହା ଜାଣିଥିଲେ, ସେ ସବୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଜଣାଇଛି।
ସମାଗମ୍ଯ ଵୃତସ୍ତତ୍ର ପାଣ୍ଡଵୈର୍ମଧୁସୂଦନଃ। ସାରଥ୍ଯେ ଫଲ୍ଗୁନସ୍ଯାଜୌ ତଥେତ୍ଯାହ ଚ ତାନ୍ହରିଃ
ସେଠାରେ, ମଧୁସୂଦନ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୋଗ ଦେଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସାରଥି ହେବାକୁ ସ୍ୱୀକାର କଲେ, ହରି କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହୋ।'
ଅମର୍ଷିତୋ ହି କୃଷ୍ଣୋପି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାର୍ଥାଂସ୍ତଦା ଗତାନ୍। କୃଷ୍ଣାଜିନୋତ୍ତରାସଙ୍ଗାନବ୍ରଵୀଚ୍ଚ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍
କୃଷ୍ଣ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ, କୃଷ୍ଣାଜିନ ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେଖି, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯା ସା ସମୃଦ୍ଧିଃ ପାର୍ଥାନାମିନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥେ ବଭୂଵ ହ। ରାଜସୂଯେ ମଯା ଦୃଷ୍ଟା ନୃପୈରନ୍ଯୈଃ ସୁଦୁର୍ଲଭା
ପୃଥାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥରେ ଯେଉଁ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ମୁଁ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ଦେଖିଥିଲି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର—
ଯତ୍ରସର୍ଵାନ୍ମହୀପାଲାଞ୍ଶସ୍ତ୍ରତେଜୋଭଯାର୍ଦିତାନ୍। ସଵଙ୍ଗାଙ୍ଗାନ୍ସପୌଣ୍ଡ୍ରୌଢ୍ରାନ୍ସଚୋଲଦ୍ରଵିଡାନ୍ଧ୍ରକାନ୍
ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଭୂମିର ରାଜାମାନେ, ଶସ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରଭାବରେ ପୀଡିତ, ଭଙ୍ଗ, ଅଙ୍ଗ, ପୌଣ୍ଡ୍ର, ଓଡ଼୍ର, କୋଳ, ଦ୍ରାବିଡ଼, ଆନ୍ଧ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—
ସାଗରାନୂପକାଂଶ୍ଚୈଵ ଯେ ଚ ପତ୍ତନଵାସିନଃ। ସିଂହଲାନ୍ବର୍ବରାନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛାନ୍ଯେ ଚ ଲଙ୍କାନିଵାସିନଃ
ସାଗର ନିକଟରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ, ସହର ରହଣିଆ, ସିଂହଳ, ବର୍ବର, ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଓ ଲଙ୍କାରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ—
ପଶ୍ଚିମାନି ଚରାଷ୍ଟ୍ରାଣି ଶତଶଃ ସାଗରାନ୍ତିକାନ୍। ପହ୍ଲଵାନ୍ଦରଦାନ୍ସର୍ଵାନ୍କିରାତାନ୍ଯଵନାଞ୍ଶକାନ୍
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର କରଣ ଜନମାନେ, ସାଗର ପାଖରେ ଥିବା ଅନେକ ଲୋକ, ସମସ୍ତ ପହ୍ଲବ, ଦରଦ, କିରାତ, ଯବନ ଓ ଶକମାନେ—
ହାରହୂଣାଂଶ୍ଚ ଚୀନାଂଶ୍ଚ ତୁଷାରାନ୍ସୈନ୍ଧଵାଂସ୍ତଥା। ଜାଗୁଡାନ୍ରାମଠାନ୍ମୁଣ୍ଡାନ୍ସ୍ତ୍ରୀରାଜ୍ଯମଥ ତଙ୍ଗଣାନ୍
ହାରହୁଣ, ଚୀନ, ତୁଷାର, ସିନ୍ଧୁ, ଜାଗୁଡ଼, ରାମଠ, ମୁଣ୍ଡା, ଷ୍ଟ୍ରୀରାଜ୍ୟ ଓ ତଙ୍ଗଣମାନେ—
କେକଯାନ୍ମାଲଵାଂଶ୍ଚୈଵ ତଥା କାଶ୍ମୀରକାନପି। ଅଦ୍ରାକ୍ଷମହମାହୂତାନ୍ଯଜ୍ଞେ ତେ ପରିଵେଷକାନ୍
କେକୟ, ମାଳବ ଓ କାଶ୍ମୀର ଲୋକମାନେ—ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଥିବା ଦେଖିଥିଲି।
ସା ତେ ସମୃଦ୍ଧିର୍ଯୈରାତ୍ତା ଚପଲା ପ୍ରତିସାରିଣୀ। ଆଦାଯ ଜୀଵିତଂ ତେଷାମାହରିଷ୍ଯାମି ତାମହମ୍
ତୁମର ଯେଉଁ ସମୃଦ୍ଧି ଚଞ୍ଚଳ ଓ ଲୋଭୀମାନେ ହରିନେଇଥିଲେ, ସେହି ସମୃଦ୍ଧିକୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ ନେଇ ଫେରାଇ ଆଣିବି।
ରାମେଣ ସହ କୌରଵ୍ଯ ଭୀମାର୍ଜୁନଵଯୈସ୍ତଥା। ଅକ୍ରୂରଗଦସାମ୍ବୈଶ୍ଚ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନେନାହୁକେନ ଚ
ରାମ, ଭୀମ, ଅର୍ଜୁନ, ଅକୃର, ଗଦ, ସାମ୍ବ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅହୁକ—ଏମାନେ ସହିତ, ହେ କୌରବ, ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।
ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନେନ ଵୀରେଣ ଶିଶୁପାଲାତ୍ମଜେନ ଚ। ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ରଣେ ହତ୍ଵା ସଦ୍ଯଃ କର୍ଣଂ ଚ ଭାରତ। ଦୁଃଶାସନଂ ସୌବଲେଯଂ ଯଶ୍ଚାନ୍ଯଃ ପ୍ରତିଯୋତ୍ସ୍ଯତି
ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଶିଶୁପାଳଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ, ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁର୍ୟୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଃଶାସନ, ସୌବଳୀୟ ଓ ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦି ହେବେ ସେମାନଙ୍କୁ ମାରିଦେବି।
ତତସ୍ତ୍ଵଂ ହାସ୍ତିନପୁରେ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତୋ ଵସନ୍। ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀଂ ଶ୍ରିଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପ୍ରଶାଧି ପୃଥିଵୀମିମାଂ
ତାପରେ, ତୁମେ ଭାଇମାନେ ସହିତ ହସ୍ତିନାପୁରରେ ବସି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କର ସମ୍ପଦ ଲାଭ କରି, ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଶାସନ କରିବ।
ଅଥୈନମବ୍ରଵୀଦ୍ରାଜା ତସ୍ମିନ୍ଵୀରସମାଗମେ। ଶୃଣ୍ଵତ୍ସ୍ଵେତେଷୁ ଵୀରେଷୁ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନମୁଖେଷୁ ଚ
ସେହି ବୀରମାନେ ଏକଠା ହୋଇଥିବା ବେଳେ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଆଦି ସମସ୍ତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରାଜା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ—
ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାମି ତେ ଵାଚମିମାଂ ସତ୍ଯାଂ ଜନାର୍ଦନ। ଅମିତ୍ରାନ୍ମେ ମହାବାହୋ ସାନୁବନ୍ଧାନ୍ହନିଷ୍ଯସି
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମୁଁ ତୁମ ଏହି ସତ୍ୟ କଥାକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ମହାବାହୁ, ତୁମେ ମୋ ଶତ୍ରୁମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେକୁ ମାରିଦେବ।
ଵର୍ଷାତ୍ରଯୋଦଶାଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ସତ୍ଯଂ ମାଂ କୁରୁ କେଶଵ। ପ୍ରତିଜ୍ଞାତୋ ଵନେ ଵାସୋ ରାଜ୍ଞାଂମଧ୍ଯେ ମଯା ହ୍ଯଯମ୍
ତେର ବର୍ଷ ପରେ, ମୋ ପାଇଁ ଏହି କଥାକୁ ସତ୍ୟ କର, ହେ କେଶବ; ମୁଁ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବନବାସ ନେବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛି।
ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଵଚନଂ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତ୍ଯ ସଭାସଦଃ। ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନପୁରୋଗାସ୍ତେ ସମଯାମାସୁର଼ଞ୍ଜସା
ଧର୍ମରାଜଙ୍କ କଥାକୁ ସଭାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଶୁଣି, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଆଦି ସମସ୍ତେ ସହଜରେ ସମ୍ମତି ଦେଲେ।
କେଶଵଂ ମଧୁରୈର୍ଵାକ୍ଯୈଃ କାଲଯୁକ୍ତୈରମର୍ଷିତମ୍। ପାଞ୍ଚାଲୀଂ ପ୍ରାହୁରକ୍ଲିଷ୍ଟାଂ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଶୃଣ୍ଵତଃ
ମଧୁର ଓ ସମୟଯୋଗ୍ୟ କଥାରେ, କ୍ରୋଧ ଛାଡ଼ି, ସେମାନେ ପଞ୍ଚାଳୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ଦୋଷରହିତ, ବାସୁଦେବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ତଵ କ୍ରୋଧାଦ୍ଦେଵି ତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯତି ଜୀଵିତମ୍। ପ୍ରତିଜାନୀମ ତେ ସତ୍ଯଂ ମା ଶୁଚୋ ଵରଵର୍ଣିନି
ଦୁର୍ୟୋଧନ କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦେବେ, ହେ ଦେବୀ; ଏହି କଥାକୁ ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି—ତୁମେ ଦୁଃଖ କରନି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଯେ ସ୍ମ ତେ କୁରଵଃ କୃଷ୍ଣେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ଵାଂ ପ୍ରାହସଂସ୍ତଦା। ମାଂସାନି ତେଷାଂ ଖାଦନ୍ତୋ ହରିଷ୍ଯନ୍ତି ଵୃକଦ୍ଵିଜାଃ
ହେ କୃଷ୍ଣେ, ଯେ କୁରୁମାନେ ତୁମକୁ ଦେଖି ହସିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମାଂସକୁ ବଘ୍ର ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ଖାଇଯିବେ।
ପାସ୍ଯନ୍ତି ରୁଧିରଂ ତେଷାଂ ଗୃଧ୍ରା ଗୋମାଯଵସ୍ତଥା। ଉତ୍ତମାଙ୍ଗାନି କର୍ଷନ୍ତୋ ଯୈଃ କୃଷ୍ଟାଽସି ସଭାତଲେ
ଯେମାନେ ସଭା ମଝିରେ ତୁମକୁ ଅପମାନ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ରକ୍ତକୁ ଗୃଧ୍ର ଓ କୁଆ ଖାଇବେ, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ଟାଣି ନେଇଯିବେ।
ତେଷାଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ପାଞ୍ଚାଲି ଗାତ୍ରାଣି ପୃଥିଵୀତଲେ। କ୍ରଵ୍ଯାଦୈଃ କୃଷ୍ଯମାଣାନି ଭକ୍ଷ୍ଯମାଣାନି ଚାସକୃତ୍
ହେ ପାଞ୍ଚାଳୀ, ତୁମେ ଦେଖିବେ ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ମାଟି ଉପରେ ପଡ଼ିଛି, ମୃଗମାନେ ଟାଣି ଟାଣି ବାରମ୍ବାର ଖାଉଛନ୍ତି।
ପରିକ୍ଲିଷ୍ଟାଽସିଯୈସ୍ତତ୍ରଯୈଶ୍ଚାସି ସମୁପେକ୍ଷିତା। ତେଷାମୁତ୍କୃତ୍ତଶିରସାଂ ଭୂମିଃ ପାସ୍ଯତି ଶୋଣିତମ୍
ସେଠାରେ ତଳୱାରରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଥିବା ସେମାନଙ୍କ ଛେଦିତ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଦେହର ରକ୍ତ ମାଟି ପିଉଥିବ।
ଏଵଂ ବହୁଵିଧା ଵାଚସ୍ତ ଊଚୁଃ ପୁରୁଷର୍ଷଭାଃ। ସର୍ଵେତେଜସ୍ଵିନଃ ଶୂରାଃ ସର୍ଵେଚାହତଲକ୍ଷଣାଃ
ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରକାର କଥା ଶୂରବୀର ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ସମସ୍ତେ ଆଘାତ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ, କହିଥିଲେ।
ତେ ଧର୍ମରାଜେନ ଵୃତାଵର୍ଷାଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ତ୍ରଯୋଦଶାତ୍। ପୁରସ୍କୃତ୍ଯୋପଯାସ୍ଯନ୍ତି ଵାସୁଦେଵଂ ମହାରଥାଃ
ତେବେ ତ୍ରୟୋଦଶ ବର୍ଷ ପରେ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚୟନିତ ସେ ସମସ୍ତ ମହାରଥୀମାନେ ପ୍ରଥମେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବେ।
ରାମଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣଶ୍ଚ ଧନଂଜଯଶ୍ଚ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନସାମ୍ବୌ ଯୁଯୁଧାନଭୀମୌ। ମାଦ୍ରୀସୁତୌ କେକଯରାଜପୁତ୍ରାଃ ପାଞ୍ଚାଲପୁତ୍ରାଃ ସହ ମତ୍ସ୍ଯରାଜ୍ଞା
ରାମ, କୃଷ୍ଣ, ଧନଞ୍ଜୟ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ସାମ୍ବ, ଯୁୟୁଧାନ, ଭୀମ, ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ, କେକୟ ରାଜାଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ପାଞ୍ଚାଳ ପୁଅମାନେ ଏବଂ ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜା ସହିତ—
ଏତାନ୍ସର୍ଵାଲ୍ଲୋଁକଵୀରାନଜେଯା- ନ୍ମହାତ୍ମନଃ ସାନୁବନ୍ଧାନ୍ସସୈନ୍ଯାନ୍। କୋ ଜୀଵିତାର୍ଥୀ ସମରେଽଭ୍ଯୁଦୀଯା- ତ୍କ୍ରୁଦ୍ଧାନ୍ସିଂହାନ୍କେସରିଣୋ ଯଥୈଵ
ଏମିତି ଅଜୟ, ମହାନ୍ତ, ସାଥୀ ଓ ସେନା ସହିତ, ସିଂହ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ ପରି କ୍ରୋଧିତ ଏହି ସମସ୍ତ ବୀରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କିଏ ଜୀବନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆଗେ ବଢ଼ିପାରିବ?
ଯନ୍ମାଽବ୍ରଵୀଦ୍ଵିଦୁରୋ ଦ୍ଯୂତକାଲେ ତ୍ଵଂ ପାଣ୍ଡଵାଞ୍ଜେଷଯ୍ସି ଚେନ୍ନରେନ୍ଦ୍ର। ଧ୍ରୁଵଂ କୁରୂଣାମଯମନ୍ତକାଲୋ ମହାଭଯୋ ଭଵିତା ଶୋଣିତୌଧଃ
ଯେଉଁ ସମୟରେ ଦ୍ୱାପର ଖେଳରେ ବିଦୁର ମୋତେ କହିଥିଲେ—'ରାଜା, ଯଦି ତୁମେ ପାଣ୍ଡବମାନେଂକୁ ହରାଅ, ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୁରୁମାନେଂକର ଅନ୍ତ, ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ ଓ ରକ୍ତର ସମୁଦ୍ର ଆସିବ'—
ମନ୍ଯେ ଯଥା ତଦ୍ଭଵିତେତି ସୂତ ଯଥା କ୍ଷତ୍ତା ପ୍ରାହ ଵଚଃ ପୁରା ମାମ୍। ଅସଂଶଯଂ ଭଵିତା ଯୁଦ୍ଧମେତ- ଦ୍ଗତେ କାଲେ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଯଥୋକ୍ତମ୍
ହେ ସାରଥି, ମୁଁ ଭାବୁଛି, କ୍ଷତ୍ତା ପୂର୍ବେ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେହିପରି ନିଶ୍ଚିତ ଘଟିବ; ସମୟ ଆସିଲେ ପାଣ୍ଡବମାନେଂକ ପାଇଁ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ନିଶ୍ଚିତ ହେବ।