ଭୀମାର୍ଜୁନୌ ପୁରୋଧାଯ ଯଦା ତୌ ରଣମୂର୍ଧନି। ସ୍ଥାସ୍ଯେତେ ସିଂହଵିକ୍ରାନ୍ତାଵଶ୍ଵିନାଵିଵ ଦୁଃସହୌ
ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନ ସାମ୍ନାରେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସିଂହର ଭଳି ଚାଲିବେ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କ ଭଳି ଅପରାଜେୟ ଓ ଅସହ୍ୟ ହେବେ।
ନିଃଶେଷମିହ ପଶ୍ଯାମି ମମ ସୈନ୍ଯସ୍ଯ ସଂଜଯ
ହେ ସଞ୍ଜୟ, ଏଠାରେ ମୋ ସେନାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିନାଶ ଦେଖୁଛି।
ତୌ ହ୍ଯପ୍ରତିରଥୌ ଯୁଦ୍ଧେ ଦେଵପୁତ୍ରୌ ମହାରଥୌ। ଦ୍ରୌପଦ୍ଯାସ୍ତଂ ପରିକ୍ଲେଶଂ ନ କ୍ଷଂସ୍ଯେତେଽତ୍ଯମର୍ଷିଣୌ
ସେ ଦୁଇଜଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ ଓ ଦେବପୁତ୍ର, ମହାରଥୀ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଯେତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଆଯାଇଛି, ତାହା ସେମାନେ କେବେ ମାନିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ।
ଵୃଷ୍ଣଯୋଽଥ ମହେଷ୍ଵାସାଃ ପାଞ୍ଚାଲା ଵା ମହୌଜସଃ। ଯୁଧି ସତ୍ଯାଭିସନ୍ଧେନ ଵାସୁଦେଵେନ ରକ୍ଷିତାଃ। ପ୍ରଧକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ରଣେ ପାର୍ଥାଃ ପୁତ୍ରାଣାଂ ମମ ଵାହିନୀମ୍
ବୃଷ୍ଣିମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର, ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କେକୟମାନେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସତ୍ୟପ୍ରତିଜ୍ଞ ବାସୁଦେବଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ, ପୃଥାପୁତ୍ରମାନେ ସହିତ ମିଶି, ମୋ ପୁଅମାନଙ୍କ ସେନାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବେ।
ରାମକୃଷ୍ଣପ୍ରଣୀତାନାଂ ଵୃଷ୍ଣୀନାଂ ସୂତନନ୍ଦନ। ନ ଶକ୍ଯଃ ସହିତୁଂ ଵେଗଃ ପର୍ଵତୈରପି ଦୁଃସହଃ
ହେ ସୂତପୁତ୍ର, ବଳରାମ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଥିବା ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ବଳ, ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଝେଲିପାରିବ ନାହିଁ, ଏହା ସହିବା ଅସମ୍ଭବ।
ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ମହେଷ୍ଵାସୋ ଭୀମୋ ଭୀମପରାକ୍ରମଃ। ଶୈକ୍ଯଯା ଵୀରଘାତିନ୍ଯା ଗଦଯା ଵିଚରିଷ୍ଯତି
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମ, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରତାପୀ, ନୀଳ ଗଦା ନେଇ, ବୀରମାନଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଘୁରିବେ।
ତଥା ଗାଣ୍ଡୀଵନିର୍ଘୋଷଂ ଵିସ୍ଫୂର୍ଜିତମିଵାଶନେଃ। ଗଦାଵେଗଂ ଚ ଭୀମସ୍ଯ ନାଲଂ ସୋଢୁଂ ନରାଧିପାଃ
ତେଣୁ ଗାଣ୍ଡୀବର ଗର୍ଜନ ଓ ଭୀମଙ୍କ ଗଦାର ଭୟଙ୍କର ଆଘାତ—ଏହାକୁ କୌଣସି ରାଜା ଝେଲିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତତୋଽହଂ ସୁହୃଦାଂ ଵାଚୋ ଦୁର୍ଯୋଧନଵଶାନୁଗଃ। ସ୍ମରଣୀଯାଃ ସ୍ମରିଷ୍ଯାମି ମଯା ଯା ନ କୃତାଃ ପୁରା
ତାପରେ, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଚାଲି, ଯାହା ଭଲ କାମ ପୂର୍ବରୁ କରିପାରିଥାନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ମନେ ପକାଇବି।
ଵ୍ଯତିକ୍ରମୋଽଯଂ ସୁମହାଂସ୍ତ୍ଵଯା ରାଜନ୍ନୁପେକ୍ଷିତଃ। ସମର୍ଥେନାପି ଯନ୍ମୋହାତ୍ପୁତ୍ରସ୍ତେ ନ ନିଵାରିତଃ
ହେ ରାଜା, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ୟାୟକୁ ତୁମେ ଅନଦେଖା କଲା। ଶକ୍ତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋହରେ ପଡ଼ି, ତୁମେ ତୁମ ପୁଅକୁ ବାଞ୍ଚିଲେ ନାହିଁ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵାଽଯଂ ନିର୍ଜିତାନ୍ଦ୍ଯୂତେ ପାଣ୍ଡଵାନ୍ମଧୁସୂଦନଃ। ତ୍ଵରିତଃ କାମଯ୍କେ ପାର୍ଥାନ୍ସମଭାଵଯଦଚ୍ଯୁତଃ
ମଧୁସୂଦନ ଶୁଣିଲେ ଯେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜୁଆରେ ହାରିଗଲେ, ସେ ତୁରନ୍ତ ପୃଥାପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେବାକୁ ଗଲେ।
ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ତଥା ପୁତ୍ରା ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନପୁରୋଗମାଃ। ଵିରାଟୋ ଧୃଷ୍ଟକେତୁଶ୍ଚ କେକଯାଶ୍ଚ ମହାରଥାଃ
ତେଣୁ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ବିରାଟ, ଧୃଷ୍ଟକେତୁ ଓ କେକୟମାନେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମହାରଥୀ।
ତୈଶ୍ଚ ଯତ୍କଥିତଂ ରାଜନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାର୍ଥାନ୍ପରାଜିତାନ୍। ଚାରେଣ ଵିଦିତଂ ସର୍ଵଂ ତନ୍ମଯା ଵେଦିତଂ ଚ ତେ
ହେ ରାଜା, ପାଣ୍ଡବମାନେ ହାରିଯିବା ପରେ ସେମାନେ ଯାହା କହିଥିଲେ, ଚରମାନେ ଯାହା ଜାଣିଥିଲେ, ସେ ସବୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଜଣାଇଛି।
ସମାଗମ୍ଯ ଵୃତସ୍ତତ୍ର ପାଣ୍ଡଵୈର୍ମଧୁସୂଦନଃ। ସାରଥ୍ଯେ ଫଲ୍ଗୁନସ୍ଯାଜୌ ତଥେତ୍ଯାହ ଚ ତାନ୍ହରିଃ
ସେଠାରେ, ମଧୁସୂଦନ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୋଗ ଦେଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସାରଥି ହେବାକୁ ସ୍ୱୀକାର କଲେ, ହରି କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହୋ।'
ଅମର୍ଷିତୋ ହି କୃଷ୍ଣୋପି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାର୍ଥାଂସ୍ତଦା ଗତାନ୍। କୃଷ୍ଣାଜିନୋତ୍ତରାସଙ୍ଗାନବ୍ରଵୀଚ୍ଚ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍
କୃଷ୍ଣ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ, କୃଷ୍ଣାଜିନ ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେଖି, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯା ସା ସମୃଦ୍ଧିଃ ପାର୍ଥାନାମିନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥେ ବଭୂଵ ହ। ରାଜସୂଯେ ମଯା ଦୃଷ୍ଟା ନୃପୈରନ୍ଯୈଃ ସୁଦୁର୍ଲଭା
ପୃଥାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥରେ ଯେଉଁ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ମୁଁ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ଦେଖିଥିଲି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର—
ଯତ୍ରସର୍ଵାନ୍ମହୀପାଲାଞ୍ଶସ୍ତ୍ରତେଜୋଭଯାର୍ଦିତାନ୍। ସଵଙ୍ଗାଙ୍ଗାନ୍ସପୌଣ୍ଡ୍ରୌଢ୍ରାନ୍ସଚୋଲଦ୍ରଵିଡାନ୍ଧ୍ରକାନ୍
ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଭୂମିର ରାଜାମାନେ, ଶସ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରଭାବରେ ପୀଡିତ, ଭଙ୍ଗ, ଅଙ୍ଗ, ପୌଣ୍ଡ୍ର, ଓଡ଼୍ର, କୋଳ, ଦ୍ରାବିଡ଼, ଆନ୍ଧ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—
ସାଗରାନୂପକାଂଶ୍ଚୈଵ ଯେ ଚ ପତ୍ତନଵାସିନଃ। ସିଂହଲାନ୍ବର୍ବରାନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛାନ୍ଯେ ଚ ଲଙ୍କାନିଵାସିନଃ
ସାଗର ନିକଟରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ, ସହର ରହଣିଆ, ସିଂହଳ, ବର୍ବର, ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଓ ଲଙ୍କାରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ—
ପଶ୍ଚିମାନି ଚରାଷ୍ଟ୍ରାଣି ଶତଶଃ ସାଗରାନ୍ତିକାନ୍। ପହ୍ଲଵାନ୍ଦରଦାନ୍ସର୍ଵାନ୍କିରାତାନ୍ଯଵନାଞ୍ଶକାନ୍
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର କରଣ ଜନମାନେ, ସାଗର ପାଖରେ ଥିବା ଅନେକ ଲୋକ, ସମସ୍ତ ପହ୍ଲବ, ଦରଦ, କିରାତ, ଯବନ ଓ ଶକମାନେ—
ହାରହୂଣାଂଶ୍ଚ ଚୀନାଂଶ୍ଚ ତୁଷାରାନ୍ସୈନ୍ଧଵାଂସ୍ତଥା। ଜାଗୁଡାନ୍ରାମଠାନ୍ମୁଣ୍ଡାନ୍ସ୍ତ୍ରୀରାଜ୍ଯମଥ ତଙ୍ଗଣାନ୍
ହାରହୁଣ, ଚୀନ, ତୁଷାର, ସିନ୍ଧୁ, ଜାଗୁଡ଼, ରାମଠ, ମୁଣ୍ଡା, ଷ୍ଟ୍ରୀରାଜ୍ୟ ଓ ତଙ୍ଗଣମାନେ—
କେକଯାନ୍ମାଲଵାଂଶ୍ଚୈଵ ତଥା କାଶ୍ମୀରକାନପି। ଅଦ୍ରାକ୍ଷମହମାହୂତାନ୍ଯଜ୍ଞେ ତେ ପରିଵେଷକାନ୍
କେକୟ, ମାଳବ ଓ କାଶ୍ମୀର ଲୋକମାନେ—ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଥିବା ଦେଖିଥିଲି।
ସା ତେ ସମୃଦ୍ଧିର୍ଯୈରାତ୍ତା ଚପଲା ପ୍ରତିସାରିଣୀ। ଆଦାଯ ଜୀଵିତଂ ତେଷାମାହରିଷ୍ଯାମି ତାମହମ୍
ତୁମର ଯେଉଁ ସମୃଦ୍ଧି ଚଞ୍ଚଳ ଓ ଲୋଭୀମାନେ ହରିନେଇଥିଲେ, ସେହି ସମୃଦ୍ଧିକୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାଣ ନେଇ ଫେରାଇ ଆଣିବି।
ରାମେଣ ସହ କୌରଵ୍ଯ ଭୀମାର୍ଜୁନଵଯୈସ୍ତଥା। ଅକ୍ରୂରଗଦସାମ୍ବୈଶ୍ଚ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନେନାହୁକେନ ଚ
ରାମ, ଭୀମ, ଅର୍ଜୁନ, ଅକୃର, ଗଦ, ସାମ୍ବ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅହୁକ—ଏମାନେ ସହିତ, ହେ କୌରବ, ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।
ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନେନ ଵୀରେଣ ଶିଶୁପାଲାତ୍ମଜେନ ଚ। ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ରଣେ ହତ୍ଵା ସଦ୍ଯଃ କର୍ଣଂ ଚ ଭାରତ। ଦୁଃଶାସନଂ ସୌବଲେଯଂ ଯଶ୍ଚାନ୍ଯଃ ପ୍ରତିଯୋତ୍ସ୍ଯତି
ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଶିଶୁପାଳଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ, ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁର୍ୟୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଃଶାସନ, ସୌବଳୀୟ ଓ ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦି ହେବେ ସେମାନଙ୍କୁ ମାରିଦେବି।
ତତସ୍ତ୍ଵଂ ହାସ୍ତିନପୁରେ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତୋ ଵସନ୍। ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀଂ ଶ୍ରିଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପ୍ରଶାଧି ପୃଥିଵୀମିମାଂ
ତାପରେ, ତୁମେ ଭାଇମାନେ ସହିତ ହସ୍ତିନାପୁରରେ ବସି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କର ସମ୍ପଦ ଲାଭ କରି, ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଶାସନ କରିବ।
ଅଥୈନମବ୍ରଵୀଦ୍ରାଜା ତସ୍ମିନ୍ଵୀରସମାଗମେ। ଶୃଣ୍ଵତ୍ସ୍ଵେତେଷୁ ଵୀରେଷୁ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନମୁଖେଷୁ ଚ
ସେହି ବୀରମାନେ ଏକଠା ହୋଇଥିବା ବେଳେ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଆଦି ସମସ୍ତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରାଜା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ—
ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାମି ତେ ଵାଚମିମାଂ ସତ୍ଯାଂ ଜନାର୍ଦନ। ଅମିତ୍ରାନ୍ମେ ମହାବାହୋ ସାନୁବନ୍ଧାନ୍ହନିଷ୍ଯସି
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମୁଁ ତୁମ ଏହି ସତ୍ୟ କଥାକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ମହାବାହୁ, ତୁମେ ମୋ ଶତ୍ରୁମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେକୁ ମାରିଦେବ।
ଵର୍ଷାତ୍ରଯୋଦଶାଦୂର୍ଧ୍ଵଂ ସତ୍ଯଂ ମାଂ କୁରୁ କେଶଵ। ପ୍ରତିଜ୍ଞାତୋ ଵନେ ଵାସୋ ରାଜ୍ଞାଂମଧ୍ଯେ ମଯା ହ୍ଯଯମ୍
ତେର ବର୍ଷ ପରେ, ମୋ ପାଇଁ ଏହି କଥାକୁ ସତ୍ୟ କର, ହେ କେଶବ; ମୁଁ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବନବାସ ନେବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛି।
ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଵଚନଂ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତ୍ଯ ସଭାସଦଃ। ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନପୁରୋଗାସ୍ତେ ସମଯାମାସୁର଼ଞ୍ଜସା
ଧର୍ମରାଜଙ୍କ କଥାକୁ ସଭାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଶୁଣି, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଆଦି ସମସ୍ତେ ସହଜରେ ସମ୍ମତି ଦେଲେ।
କେଶଵଂ ମଧୁରୈର୍ଵାକ୍ଯୈଃ କାଲଯୁକ୍ତୈରମର୍ଷିତମ୍। ପାଞ୍ଚାଲୀଂ ପ୍ରାହୁରକ୍ଲିଷ୍ଟାଂ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଶୃଣ୍ଵତଃ
ମଧୁର ଓ ସମୟଯୋଗ୍ୟ କଥାରେ, କ୍ରୋଧ ଛାଡ଼ି, ସେମାନେ ପଞ୍ଚାଳୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ଦୋଷରହିତ, ବାସୁଦେବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ତଵ କ୍ରୋଧାଦ୍ଦେଵି ତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯତି ଜୀଵିତମ୍। ପ୍ରତିଜାନୀମ ତେ ସତ୍ଯଂ ମା ଶୁଚୋ ଵରଵର୍ଣିନି
ଦୁର୍ୟୋଧନ କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦେବେ, ହେ ଦେବୀ; ଏହି କଥାକୁ ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି—ତୁମେ ଦୁଃଖ କରନି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।