ଦଦର୍ଶ ତତ୍ର କୌନ୍ତେଯଂ ଧର୍ମରାଜମରିଂଦମମ୍। ତାପସୈର୍ଭ୍ରାତୃଭିଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵତଃ ପରିଵାରିତମ୍
ସେଠାରେ ସେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ଧର୍ମରାଜ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କୁ ତାପସମାନେ ଓ ଭାଇମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରାଯାଇଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଅତ୍ଯଦ୍ଭୁତମିଦଂ କର୍ମ ପାର୍ଥସ୍ଯାମିତତେଜସଃ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ମହାତେଜାଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତତ୍ର କିମବ୍ରଵୀତ୍
ଏହି ପାର୍ଥଙ୍କ ଅସୀମ ତେଜର ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଟି ଶୁଣି, ମହାତ୍ମା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର କଣ କହିଥିଲେ?
ଶକ୍ରଲୋକଗତଂ ପାର୍ଥଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାଜାଽମ୍ବିକାସୁତଃ। ଦ୍ଵୈପାଯନାଦୃଷିଶ୍ରେଷ୍ଠାତ୍ସଂଜଯଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ପାର୍ଥ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଇଛି ବୋଲି ଶୁଣି, ରାଜା ଅମ୍ବିକାପୁତ୍ର ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ବ୍ୟାସ ମହାର୍ଷିଙ୍କଠାରୁ ଜାଣି, ସଞ୍ଜୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୁତଂ ମେ ସୂତ କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ କର୍ମ ପାର୍ଥସ୍ ଧୀମତଃ। କଚ୍ଚିତ୍ତଵାପି ଵିଦିତଂ ଯାଥାତଥ୍ଯେନ ସାରଥେ
ହେ ସାରଥି, ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ପାର୍ଥଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣିଛି; ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସଠିକ୍ ଭାବେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତଥ୍ୟ ଜାଣିଛ କି?
ପ୍ରମତ୍ତୋ ଗ୍ରାମ୍ଯଧର୍ମେଷୁ ମନ୍ଦାତ୍ମା ପାପନିଶ୍ଚଯଃ। ମମ ପୁତ୍ରଃ ସୁଦୁର୍ବୁଦ୍ଧିଃ ପୃଥିଵୀଂ ଘାତଯିଷ୍ଯତି
ମୋର ପୁଅ ଅବିବେକୀ, ମନ୍ଦମତି ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଲାଗିଥିବାରୁ, ସେ ପୃଥିବୀକୁ ବିନାଶ କରିଦେବ।
ଯସ୍ଯ ନିତ୍ଯମୃତା ଵାଚଃ ସ୍ଵୈରେଷ୍ଵପି ମହାତ୍ମନଃ। ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମପି ତସ୍ଯ ସ୍ଯାଦ୍ଯୋଦ୍ଧା ଯସ୍ଯ ଧନଂଜଯଃ
ଯାହାଙ୍କ କଥା ସଦା ସତ୍ୟ, ଏବଂ ମହାପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାକୁ ଗଭୀର ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି—ଯଦି ଧନଞ୍ଜୟ ତାଙ୍କର ଯୋଦ୍ଧା, ସେ ତିନି ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବେ।
ଅସ୍ଯତଃ କର୍ଣିନାରାଚାଂସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣାଗ୍ରାଂଶ୍ଚ ଶିଲାଶିତାନ୍। ନାର୍ଜୁନସ୍ଯାଗ୍ରତସ୍ତିଷ୍ଠେଦପି ମୃତ୍ଯୁର୍ଜରାତିଗଃ
ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ଧନୁରୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ପାଥର ମୁଣ୍ଡିଆ ତୀର ଛାଡ଼ିବାବେଳେ, ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଠିଆ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ମମ ପୁତ୍ରା ଦୁରାତ୍ମାନଃ ସର୍ଵେ ମୃତ୍ଯୁଵଶଂଗତାଃ। ଯେଷାଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ଦୁରାଧର୍ଷୈଃ ପାଣ୍ଡଵୈଃ ସମୁପସ୍ଥିତମ୍
ମୋର ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ମନର, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ଅଧୀନକୁ ଚାଲିଗଲେ; କାରଣ, ଅଜୟ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି।
ତସ୍ଯୈଵ ଚ ନ ପଶ୍ଯାମି ଯୁଧି ଗାଣ୍ଡୀଵଧନ୍ଵନଃ। ଅନିଶଂ ଚିନ୍ତଯାନୋଽପି ଯ ଏନମୁଦିଯାଦ୍ଯୁଧି
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଚିନ୍ତା କରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଗାଣ୍ଡୀବଧାରୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କିଏ ଠିଆ ହୋଇପାରିବ, ଏହା ଦେଖିପାରୁନି; ଯୁଦ୍ଧରେ କିଏ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିପାରିବ?
ଦ୍ରୋଣକର୍ଣୌ ପ୍ରତୀଯାତାଂ ଯଦି ଭୀଷ୍ମୋଽପି ଵା ରଣେ। ମହାନ୍ସ୍ଯାତ୍ସଂଶଯୋଲୋକେ ନ ତୁ ପଶ୍ଯାମି ନୋ ଜଯମ୍
ଯଦି ଦ୍ରୋଣ, କର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଭୀଷ୍ମ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଆସନ୍ତି, ତେବେ ଲୋକେ ଭୟଭୀତ ହେବେ; ତଥାପି ଆମେ ଜିତିପାରିବା ବୋଲି ମୁଁ ଦେଖୁନି।
ଘୃଣୀ କର୍ଣଃ ପ୍ରମାଦୀ ଚ ଆଚାର୍ଯଃ ସ୍ଥଵିରୋ ଗୁରୁଃ। ଅମର୍ଷୀ ବଲଵାନ୍ପାର୍ଥଃ ସଂରମ୍ଭୀ ଦୃଢଵିକ୍ରମଃ
କର୍ଣ୍ଣ ଅଭିମାନୀ ଏବଂ ଅସାବଧାନ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ବୟସ୍କ ଏବଂ ବଡ଼; ପାର୍ଥ ଉତ୍ସାହୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କ୍ରୁଧ୍ଧ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପର।
ଭଵେତ୍ସୁତୁମୁଲଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ସର୍ଵସ୍ଯାପ୍ଯପରାଜିତମ୍। ସର୍ଵେ ହ୍ଯସ୍ତ୍ରଵିଦଃ ଶୂରାଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରାପ୍ତା ମହଦ୍ଯଶଃ
ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜୟ ହେବ; ସମସ୍ତେ ଶସ୍ତ୍ରଚଳନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସମସ୍ତେ ବୀର ଏବଂ ସମସ୍ତେ ମହାନ୍ କୀର୍ତ୍ତି ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି।
ଅପି ସର୍ଵେଶ୍ଵରତ୍ଵଂ ହି ନ ଵାଞ୍ଛେରନ୍ପରାଜିତାଃ। ଵଧେ ନୂନଂ ଭଵେଚ୍ଛାନ୍ତିରେତେଷାଂ ଫଲ୍ଗୁନସ୍ଯ ଵା
ଯଦିଓ ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରିବା ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତିନାହିଁ, ତଥାପି ପରାଜିତ ହେଲେ, ଫଳ୍ଗୁନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଛାଡ଼ି ସେମାନେ ଶାନ୍ତି ପାଇବେନାହିଁ।
ନ ତୁ ହନ୍ତାଽର୍ଜୁନସ୍ଯାସ୍ତି ଜେତା ଵାଽସ୍ଯ ନ ଵିଦ୍ଯତେ। ମନ୍ଯୁସ୍ତସ୍ଯ କଥଂ ଶାମ୍ଯେନ୍ମନ୍ଦାନ୍ପ୍ରତି ସମୁତ୍ଥିତଃ
ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ମାରିପାରିବା କିମ୍ବା ତାଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବା କୌଣସି ଲୋକ ନାହିଁ; ତେଣୁ ମୂର୍ଖମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ କିପରି ଶାନ୍ତ ହେବ?
ତ୍ରିଦଶେଶସମୋ ଵୀରଃ ଖାଣ୍ଡଵେଽଗ୍ନିମତର୍ପଯତ୍। ଜିଗା ପାର୍ଥିଵାନ୍ସର୍ଵାନ୍ରାଜସୂଯେ ମହାକ୍ରତୌ
ସେ ନାୟକ, ଦେବମାନେ ସମାନ, ଖଣ୍ଡବବନରେ ଅଗ୍ନିକୁ ତୃପ୍ତ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେକୁ ଜିତିଥିଲେ।
ଶେଷଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଗିରେର୍ଵଜ୍ରୋ ନିପତନ୍ମୂର୍ଧ୍ନି ସଂଜଯ। ନ ତୁ କୁର୍ଯୁଃ ଶରାଃ ଶେଷଂ କ୍ଷିପ୍ତାସ୍ତାତ କିରୀଟିନା
ସଞ୍ଜୟ, ପାହାଡ଼ ଉପରେ ବଜ୍ରପାତ ହେଲେ କିଛି ଅଂଶ ରହିଯାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ କିରିଟି ଅର୍ଜୁନ ଯେଉଁ ତୀର ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ କିଛି ରହିବା ଦେଉନାହିଁ।
ଯଥା ହି କିରଣା ଭାନୋସ୍ତପନ୍ତୀହ ଚରାଚରମ୍। ତଥା ପାର୍ଥଭୁଜୋତ୍ସୃଷ୍ଟାଃ ଶରାସ୍ତପ୍ସ୍ଯନ୍ତି ମତ୍ସୁତାନ୍
ଯେପରି ରବିଙ୍କ କିରଣ ସମସ୍ତ ଚରାଚରକୁ ତାପି ଦେଉଛି, ସେପରି ପାର୍ଥଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ତୀରମାନେ ମୋ ପୁଅମାନେକୁ ଦହିଦେବେ।
ଅପି ତଦ୍ରଥଘୋଷେଣ ଭଯାର୍ଥା ସଵ୍ଯସାଚିନଃ। ପ୍ରତିଭାତି ଵିଦୀର୍ଣେଵ ସର୍ଵତୋ ଭାରତୀ ଚମୂଃ
ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କ ରଥର ଧ୍ୱନି ଶୁଣି, ସମଗ୍ର ଭାରତୀୟ ସେନା ଭୟରେ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ଓ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ପରି ଲାଗେ।
ସମୁଦ୍ଧରନ୍ପ୍ରଵପଂଶ୍ଚୈଵ ବାଣାନ୍ ସ୍ତାତାଽଽତତାଯୀ ସମରେ କିରୀଟି। ସୃଷ୍ଟୋଽନ୍ତକଃ ସର୍ଵହରୋ ଵିଧାତ୍ରା ଭଵେଦ୍ଯଥା ତଦ୍ଵଦଵାରଣୀଯଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ କିରିଟି ଅର୍ଜୁନ ତୀର ଟାଣି ଏବଂ ଛାଡ଼ିବାବେଳେ, ସେ ଏମିତି ଦେଖାଯାନ୍ତି ଯେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ମୃତ୍ୟୁ ସ୍ୱୟଂ, ତାଙ୍କୁ କେହି ବାଧା ଦେଇପାରିବେନାହିଁ।
ଯଦତତ୍କଥିତଂ ରାଜଂସ୍ତ୍ଵଯା ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ପ୍ରତି। ସର୍ଵମେତଦ୍ଯଥାତତ୍ତ୍ଵଂ ନତୁ ମିଥ୍ଯା ମହୀପତେ
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ଦୁର୍ୟୋଧନ ସମ୍ପର୍କରେ, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ଏକଦମ ସତ୍ୟ, ଏହିରେ କିଛି ମିଥ୍ୟା ନାହିଁ, ହେ ମହୀପତି।
ମନ୍ଯୁନା ହି ସମାଵିଷ୍ଟାଃ ପାଣ୍ଡଵାସ୍ତ୍ଵମିତୌଜସଃ। ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂ ସଭାଂ ନୀତାଂ ଧର୍ମପତ୍ନୀଂ ଯଶସ୍ଵିନୀଂ
ପାଣ୍ଡବମାନେ ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରକୋପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ମହାନ ଯଶସ୍ୱିନୀ ଧର୍ମପତ୍ନୀ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ସଭାରେ ଟାଣି ନେଉଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଦୁଃଶାସନସ୍ଯ ତା ଵାଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵୈ କଟୁକୋଦଯାଃ। କର୍ଣସ୍ଯ ଚ ମହାରାଜ ନ ସ୍ଵପ୍ସ୍ଯନ୍ତୀତି ମେ ମତିଃ
ଦୁଃଶାସନ ଓ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କର କଠୋର ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ଭାବୁଛି, ରାଜା, ସେମାନେ ଏହି ଦୁଃଖରେ ଶୟନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଶ୍ରୁତଂ ହି ତେ ମହାରାଜ ଯଥା ପାର୍ଥେନ ସଂଯୁଗେ। ଏକାଦଶତନୁଃ ସ୍ଥାଣୁର୍ଧେନୁଷା ପରିତୋଷିତଃ
ରାଜା, ତୁମେ ଶୁଣିଛ, ଯେଉଁପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥ କଉଡ଼ିଏ ଦେଇ ଏକାଦଶ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଷ୍ଠାଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ।
କୈରାତଂ ଵେଷମାସ୍ଥାଯ ଯୋଧଯାମାସ ଫଲ୍ଗୁନମ୍। ଜିଜ୍ଞାସୁଃ ସର୍ଵଦେଵେଶଃ କପର୍ଦୀ ଭଗଵାନ୍ସ୍ଵଯମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ନାୟକ, ଜଟାଧାରୀ ଭଗବାନ୍ ସ୍ୱୟଂ କିରାଟ ବେଶ ଧାରଣ କରି, ଫଳ୍ଗୁନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।
ଲେଭେ ପାଶୁପତଂ ଚାପି ପରମାସ୍ତ୍ରଂ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ।' ତତ୍ରୈନଂ ଲୋକପାଲାସ୍ତେ ଦର୍ଶଯାମାସୁରର୍ଜୁନମ୍। ଅସ୍ତ୍ରହେତୋଃ ପରାକ୍ରାନ୍ତଂ ତପସା କୌରଵର୍ଷଭମ୍
ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଅର୍ଜୁନ ପାଶୁପତ ନାମକ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ, ଲୋକପାଳମାନେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ତ୍ର ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା କୌରବମଧ୍ୟରୁ ସିଂହ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ପାଖରେ ଦେଖାଇଥିଲେ।
ନୈତଦୁତ୍ସହତେ ଚାନ୍ଯୋ ଲବ୍ଧୁମନ୍ଯତ୍ର ଫଲ୍ଗୁନାତ୍। ସାକ୍ଷାଦ୍ଦର୍ଶନମେତେଷାମୀଶ୍ଵରାଣାଂ ନରୋ ଭୁଵି
ଏହି ଭୂମିରେ ଫଳ୍ଗୁନ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମଣିଷ ଏମିତି ଦେବତାମାନେ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ଦେଖିବାର ଶକ୍ତି ରଖେନାହିଁ।
ମହେଶ୍ଵରେଣ ଯୋ ରାଜନ୍ନ ଜୀର୍ଣୋ ଗ୍ରସ୍ତମୂର୍ତିମାନ୍। କସ୍ତମୁତ୍ସହତେ ଵୀରୋ ଯୁଦ୍ଧେ ଜରଯିତୁଂ ପୁମାନ୍
ରାଜା, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କରି ଅପରିଜିତ ଥିବା ଏମିତି ବୀରକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ କିଏ ଦୁର୍ବଳ କରିପାରିବ?
ଆସାଦିତମିଦଂ ଘୋରଂ ତୁମୁଲଂ ରୋମହର୍ଷଣମ୍। ଦ୍ରୌପଦୀଂ ପରିକର୍ଷଦ୍ଭିଃ କୋପଯଦ୍ଭିଶ୍ଚ ପାଣ୍ଡଵାନ୍
ଏହି ଭୟଙ୍କର, ଉତ୍ତେଜନାପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୋମାଞ୍ଚକାରୀ ଘଟଣା ଘଟିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଟାଣି ନେଉଥିଲେ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନେ ରେଗିଯାଇଥିଲେ।
ଯତ୍ର ଵିସ୍ଫୁରମାଣୌଷ୍ଠୋ ଭୀମଃ ପ୍ରାହ ଵଚୋଽର୍ଥଵତ୍। ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୁର୍ଯୋଧନେନୋରୂ ଦ୍ରୌପଦ୍ଯା ଦର୍ଶିତାଵୁଭୌ
ସେଠାରେ, ଭୀମଙ୍କ ଠୋଡ଼ ରେଗି ଫଫାଡ଼ିଉଠିଲା, ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ସେ ଦୁର୍ୟୋଧନ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କର ଉଭୟ ଉରୁ ଦେଖାଯିବାକୁ ଦେଖିଲେ।
ଊରୁଂ ଭେତ୍ସ୍ଯାମି ତେ ପାପ ଗଦଯା ଵଜ୍ରକଲ୍ପଯା। ତ୍ରଯୋଦଶାନାଂ ଵର୍ଷାଣାମନ୍ତେ ଦୁର୍ଦ୍ଯୂତଦେଵିନଃ
ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ ଜୁଆଡ଼ିଆ, ତେର ଦିନ ପରେ ମୁଁ ମୋର ବଜ୍ର ସମାନ ଗଦା ଦ୍ୱାରା ତୋର ଉରୁ ଭାଙ୍ଗିଦେବି।