ସଵାଚ୍ଯୋ ମମ ସଂଦେଶାଦ୍ଧର୍ମାତ୍ମା ସତ୍ଯସଂଗରଃ। ନୋତ୍କଣଅଠା ଫଲ୍ଗୁନେ କାର୍ଯା କୃତାସ୍ତ୍ରଃ ଶୀଘ୍ରମେଷ୍ଯତି
ଆପଣ ମୋର ସନ୍ଦେଶ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବାସ୍ତବବାନ୍ ୟୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିବେ। ଫଳ୍ଗୁନଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ହେବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ଶସ୍ତ୍ର ଶିକ୍ଷାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଫେରିଆସିବେ।
ନାଶୁଦ୍ବାହୁଵୀର୍ଯେଣ ନାକୃତାସ୍ତ୍ରେଣ ଵା ରଣେ। ଭୀଷ୍ମଦ୍ରୋଣାଦଯୋ ଯୁଦ୍ଧେ ଶକ୍ଯାଃ ପ୍ରତିସମାସିତୁମ୍
କେବଳ ବାହୁବଳ କିମ୍ବା ଅଶିକ୍ଷିତ ଯୋଦ୍ଧା ଦ୍ୱାରା ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିରୋଧ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଗୃହୀତାସ୍ତ୍ରୋ ଗୁଡାକେଶୋ ମହାବାହୁର୍ମହାମନାଃ। ନୃତ୍ତଵାଦିତ୍ରଗୀତାନାଂ ଦିଵ୍ଯାନାଂ ପାରମୀଯିଵାନ୍
ଗୁଡାକେଶ, ମହାବାହୁ ଓ ମହାମନା, ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି ଦିବ୍ୟ ନୃତ୍ୟ, ବାଦ୍ୟ, ଓ ଗୀତର ସମୁଦ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି।
ଭଵାନପି ଵିଵିକ୍ତାନି ତୀର୍ଥାନି ମନୁଜେଶ୍ଵର। ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତଃ ସର୍ଵୈର୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁମର୍ହତ୍ଯରିଂଦମ
ଆପଣ ମଧ୍ୟ, ହେ ମନୁଷ୍ୟମନ୍ଦିର, ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଏକାନ୍ତରେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନେ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍, ହେ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ।
ତୀର୍ଥେଷ୍ଵାପ୍ଲୁତ୍ଯ ପୁଣ୍ଯେଷୁ ଵିପାପ୍ମା ଵିଗତଜ୍ଵରଃ। ରାଜ୍ଯଂ ଭୋକ୍ଷ୍ଯସି ଧର୍ମେଣ ସୁଖୀ ଵିଗତକଲ୍ମପଃ
ସେହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନେ ସ୍ନାନ କରି, ପାପ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଆପଣ ଧର୍ମରେ ରାଜ୍ୟ ଭୋଗ କରିବେ, ସୁଖୀ ଓ ନିର୍ମଳ ହେବେ।
ଭଵାଂଶ୍ଚୈନଂ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ଯଟନ୍ତଂ ମହୀତଲମ୍। ତ୍ରାତୁମର୍ହତି ଵିପ୍ରାଗ୍ର୍ଯ ତପୋବଲସମନ୍ଵିତଃ
ଆପଣ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତପୋବଳ ଥିବା ଆପଣ, ସେଉଁଠି ଭୂମିରେ ଘୁରୁଥିବା ୟୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଗିରିଦୁର୍ଗେଷୁ ଚ ସଦା ଦେଶେଷୁ ଵିଷମେଷୁ ଚ। ଵସନ୍ତି ରାସା ରୌଦ୍ରାସ୍ତେଭ୍ଯୋରକ୍ଷାଂ ଵିଧାସ୍ଯତି
ପାହାଡ଼ ଦୁର୍ଗ ଓ କଠିନ ଦେଶମାନେ ସଦା ଭୟଙ୍କର ଦଳମାନେ ବସୁଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ଆପଣଙ୍କର।
ଏଵମୁକ୍ତେ ମହେନ୍ଦ୍ରେଣ ବୀଭତ୍ସୁରପି ଲୋମଶମ୍। ଉଵାଚ ପ୍ରଯତୋ ଵାକ୍ଯଂ ରକ୍ଷେଥାଃ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନମ୍
ମହେନ୍ଦ୍ର ଏପରି କହିବା ପରେ, ବୀଭତ୍ସୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଲୋମଶଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।'
[ଯଥା ଗୁପ୍ତସ୍ତ୍ଵଯା ରାଜା ଚରେତ୍ତୀର୍ଥାନି ସତ୍ତମ। ଦାନଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଯଥା ଚୈଵ ତଥା କୁରୁ ମହାମୁନେ ।।]
[ଯେପରି ରାଜା ଆପଣଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ତୀର୍ଥମାନେ ଦେଖିବେ ଓ ଯଥାଯଥ ଦାନ ଦେବେ, ସେପରି କରନ୍ତୁ, ହେ ମହାମୁନି।]
ତଥେତି ସଂପ୍ରତିଜ୍ଞାଯ ଲୋମଶଃ ସୁମହାତପାଃ। କାମଯ୍କଂ ଵନମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ସମୁପାଯାନ୍ମହୀତଲମ୍
‘ଏହିପରି ହେବ’ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି, ମହାତପସ୍ବୀ ଲୋମଶ କାମ୍ୟକ ଅରଣ୍ୟକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ପୃଥିବୀକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଦଦର୍ଶ ତତ୍ର କୌନ୍ତେଯଂ ଧର୍ମରାଜମରିଂଦମମ୍। ତାପସୈର୍ଭ୍ରାତୃଭିଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵତଃ ପରିଵାରିତମ୍
ସେଠାରେ ସେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ଧର୍ମରାଜ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କୁ ତାପସମାନେ ଓ ଭାଇମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରାଯାଇଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଅତ୍ଯଦ୍ଭୁତମିଦଂ କର୍ମ ପାର୍ଥସ୍ଯାମିତତେଜସଃ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ମହାତେଜାଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତତ୍ର କିମବ୍ରଵୀତ୍
ଏହି ପାର୍ଥଙ୍କ ଅସୀମ ତେଜର ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଟି ଶୁଣି, ମହାତ୍ମା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର କଣ କହିଥିଲେ?
ଶକ୍ରଲୋକଗତଂ ପାର୍ଥଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାଜାଽମ୍ବିକାସୁତଃ। ଦ୍ଵୈପାଯନାଦୃଷିଶ୍ରେଷ୍ଠାତ୍ସଂଜଯଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ପାର୍ଥ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଇଛି ବୋଲି ଶୁଣି, ରାଜା ଅମ୍ବିକାପୁତ୍ର ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ବ୍ୟାସ ମହାର୍ଷିଙ୍କଠାରୁ ଜାଣି, ସଞ୍ଜୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୁତଂ ମେ ସୂତ କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ କର୍ମ ପାର୍ଥସ୍ ଧୀମତଃ। କଚ୍ଚିତ୍ତଵାପି ଵିଦିତଂ ଯାଥାତଥ୍ଯେନ ସାରଥେ
ହେ ସାରଥି, ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ପାର୍ଥଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣିଛି; ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସଠିକ୍ ଭାବେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତଥ୍ୟ ଜାଣିଛ କି?
ପ୍ରମତ୍ତୋ ଗ୍ରାମ୍ଯଧର୍ମେଷୁ ମନ୍ଦାତ୍ମା ପାପନିଶ୍ଚଯଃ। ମମ ପୁତ୍ରଃ ସୁଦୁର୍ବୁଦ୍ଧିଃ ପୃଥିଵୀଂ ଘାତଯିଷ୍ଯତି
ମୋର ପୁଅ ଅବିବେକୀ, ମନ୍ଦମତି ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଲାଗିଥିବାରୁ, ସେ ପୃଥିବୀକୁ ବିନାଶ କରିଦେବ।
ଯସ୍ଯ ନିତ୍ଯମୃତା ଵାଚଃ ସ୍ଵୈରେଷ୍ଵପି ମହାତ୍ମନଃ। ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମପି ତସ୍ଯ ସ୍ଯାଦ୍ଯୋଦ୍ଧା ଯସ୍ଯ ଧନଂଜଯଃ
ଯାହାଙ୍କ କଥା ସଦା ସତ୍ୟ, ଏବଂ ମହାପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହାକୁ ଗଭୀର ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି—ଯଦି ଧନଞ୍ଜୟ ତାଙ୍କର ଯୋଦ୍ଧା, ସେ ତିନି ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବେ।
ଅସ୍ଯତଃ କର୍ଣିନାରାଚାଂସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣାଗ୍ରାଂଶ୍ଚ ଶିଲାଶିତାନ୍। ନାର୍ଜୁନସ୍ଯାଗ୍ରତସ୍ତିଷ୍ଠେଦପି ମୃତ୍ଯୁର୍ଜରାତିଗଃ
ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ଧନୁରୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ପାଥର ମୁଣ୍ଡିଆ ତୀର ଛାଡ଼ିବାବେଳେ, ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଠିଆ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ମମ ପୁତ୍ରା ଦୁରାତ୍ମାନଃ ସର୍ଵେ ମୃତ୍ଯୁଵଶଂଗତାଃ। ଯେଷାଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ଦୁରାଧର୍ଷୈଃ ପାଣ୍ଡଵୈଃ ସମୁପସ୍ଥିତମ୍
ମୋର ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ମନର, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁର ଅଧୀନକୁ ଚାଲିଗଲେ; କାରଣ, ଅଜୟ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି।
ତସ୍ଯୈଵ ଚ ନ ପଶ୍ଯାମି ଯୁଧି ଗାଣ୍ଡୀଵଧନ୍ଵନଃ। ଅନିଶଂ ଚିନ୍ତଯାନୋଽପି ଯ ଏନମୁଦିଯାଦ୍ଯୁଧି
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଚିନ୍ତା କରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଗାଣ୍ଡୀବଧାରୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କିଏ ଠିଆ ହୋଇପାରିବ, ଏହା ଦେଖିପାରୁନି; ଯୁଦ୍ଧରେ କିଏ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିପାରିବ?
ଦ୍ରୋଣକର୍ଣୌ ପ୍ରତୀଯାତାଂ ଯଦି ଭୀଷ୍ମୋଽପି ଵା ରଣେ। ମହାନ୍ସ୍ଯାତ୍ସଂଶଯୋଲୋକେ ନ ତୁ ପଶ୍ଯାମି ନୋ ଜଯମ୍
ଯଦି ଦ୍ରୋଣ, କର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଭୀଷ୍ମ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଆସନ୍ତି, ତେବେ ଲୋକେ ଭୟଭୀତ ହେବେ; ତଥାପି ଆମେ ଜିତିପାରିବା ବୋଲି ମୁଁ ଦେଖୁନି।
ଘୃଣୀ କର୍ଣଃ ପ୍ରମାଦୀ ଚ ଆଚାର୍ଯଃ ସ୍ଥଵିରୋ ଗୁରୁଃ। ଅମର୍ଷୀ ବଲଵାନ୍ପାର୍ଥଃ ସଂରମ୍ଭୀ ଦୃଢଵିକ୍ରମଃ
କର୍ଣ୍ଣ ଅଭିମାନୀ ଏବଂ ଅସାବଧାନ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ବୟସ୍କ ଏବଂ ବଡ଼; ପାର୍ଥ ଉତ୍ସାହୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କ୍ରୁଧ୍ଧ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପର।
ଭଵେତ୍ସୁତୁମୁଲଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ସର୍ଵସ୍ଯାପ୍ଯପରାଜିତମ୍। ସର୍ଵେ ହ୍ଯସ୍ତ୍ରଵିଦଃ ଶୂରାଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରାପ୍ତା ମହଦ୍ଯଶଃ
ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜୟ ହେବ; ସମସ୍ତେ ଶସ୍ତ୍ରଚଳନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସମସ୍ତେ ବୀର ଏବଂ ସମସ୍ତେ ମହାନ୍ କୀର୍ତ୍ତି ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି।
ଅପି ସର୍ଵେଶ୍ଵରତ୍ଵଂ ହି ନ ଵାଞ୍ଛେରନ୍ପରାଜିତାଃ। ଵଧେ ନୂନଂ ଭଵେଚ୍ଛାନ୍ତିରେତେଷାଂ ଫଲ୍ଗୁନସ୍ଯ ଵା
ଯଦିଓ ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରିବା ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତିନାହିଁ, ତଥାପି ପରାଜିତ ହେଲେ, ଫଳ୍ଗୁନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଛାଡ଼ି ସେମାନେ ଶାନ୍ତି ପାଇବେନାହିଁ।
ନ ତୁ ହନ୍ତାଽର୍ଜୁନସ୍ଯାସ୍ତି ଜେତା ଵାଽସ୍ଯ ନ ଵିଦ୍ଯତେ। ମନ୍ଯୁସ୍ତସ୍ଯ କଥଂ ଶାମ୍ଯେନ୍ମନ୍ଦାନ୍ପ୍ରତି ସମୁତ୍ଥିତଃ
ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ମାରିପାରିବା କିମ୍ବା ତାଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବା କୌଣସି ଲୋକ ନାହିଁ; ତେଣୁ ମୂର୍ଖମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ କିପରି ଶାନ୍ତ ହେବ?
ତ୍ରିଦଶେଶସମୋ ଵୀରଃ ଖାଣ୍ଡଵେଽଗ୍ନିମତର୍ପଯତ୍। ଜିଗା ପାର୍ଥିଵାନ୍ସର୍ଵାନ୍ରାଜସୂଯେ ମହାକ୍ରତୌ
ସେ ନାୟକ, ଦେବମାନେ ସମାନ, ଖଣ୍ଡବବନରେ ଅଗ୍ନିକୁ ତୃପ୍ତ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେକୁ ଜିତିଥିଲେ।
ଶେଷଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଗିରେର୍ଵଜ୍ରୋ ନିପତନ୍ମୂର୍ଧ୍ନି ସଂଜଯ। ନ ତୁ କୁର୍ଯୁଃ ଶରାଃ ଶେଷଂ କ୍ଷିପ୍ତାସ୍ତାତ କିରୀଟିନା
ସଞ୍ଜୟ, ପାହାଡ଼ ଉପରେ ବଜ୍ରପାତ ହେଲେ କିଛି ଅଂଶ ରହିଯାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ କିରିଟି ଅର୍ଜୁନ ଯେଉଁ ତୀର ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ କିଛି ରହିବା ଦେଉନାହିଁ।
ଯଥା ହି କିରଣା ଭାନୋସ୍ତପନ୍ତୀହ ଚରାଚରମ୍। ତଥା ପାର୍ଥଭୁଜୋତ୍ସୃଷ୍ଟାଃ ଶରାସ୍ତପ୍ସ୍ଯନ୍ତି ମତ୍ସୁତାନ୍
ଯେପରି ରବିଙ୍କ କିରଣ ସମସ୍ତ ଚରାଚରକୁ ତାପି ଦେଉଛି, ସେପରି ପାର୍ଥଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ତୀରମାନେ ମୋ ପୁଅମାନେକୁ ଦହିଦେବେ।
ଅପି ତଦ୍ରଥଘୋଷେଣ ଭଯାର୍ଥା ସଵ୍ଯସାଚିନଃ। ପ୍ରତିଭାତି ଵିଦୀର୍ଣେଵ ସର୍ଵତୋ ଭାରତୀ ଚମୂଃ
ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କ ରଥର ଧ୍ୱନି ଶୁଣି, ସମଗ୍ର ଭାରତୀୟ ସେନା ଭୟରେ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ଓ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ପରି ଲାଗେ।
ସମୁଦ୍ଧରନ୍ପ୍ରଵପଂଶ୍ଚୈଵ ବାଣାନ୍ ସ୍ତାତାଽଽତତାଯୀ ସମରେ କିରୀଟି। ସୃଷ୍ଟୋଽନ୍ତକଃ ସର୍ଵହରୋ ଵିଧାତ୍ରା ଭଵେଦ୍ଯଥା ତଦ୍ଵଦଵାରଣୀଯଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ କିରିଟି ଅର୍ଜୁନ ତୀର ଟାଣି ଏବଂ ଛାଡ଼ିବାବେଳେ, ସେ ଏମିତି ଦେଖାଯାନ୍ତି ଯେ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ମୃତ୍ୟୁ ସ୍ୱୟଂ, ତାଙ୍କୁ କେହି ବାଧା ଦେଇପାରିବେନାହିଁ।
ଯଦତତ୍କଥିତଂ ରାଜଂସ୍ତ୍ଵଯା ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ପ୍ରତି। ସର୍ଵମେତଦ୍ଯଥାତତ୍ତ୍ଵଂ ନତୁ ମିଥ୍ଯା ମହୀପତେ
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ଦୁର୍ୟୋଧନ ସମ୍ପର୍କରେ, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ଏକଦମ ସତ୍ୟ, ଏହିରେ କିଛି ମିଥ୍ୟା ନାହିଁ, ହେ ମହୀପତି।