ସ୍ପୃଷ୍ଟସ୍ଯ ତ୍ର୍ଯମ୍ବକେଣାଥ ଫଲ୍ଗୁନସ୍ଯାମିତୌଜସଃ। ଯତ୍କିଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ଯନୁଜ୍ଞାତସ୍ତ୍ର୍ଯମ୍ବକେଣ ତଦାଽର୍ଜୁନଃ
ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶିତ ହେବା ପରେ, ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଫଳ୍ଗୁନ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଚାହିଁଥିବା ଯେଉଁଠିକୁ ଚାଲିପାରିବାକୁ ପାଇଲେ।
ସ୍ଵର୍ଗଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ଯନୁଜ୍ଞାତସ୍ତ୍ର୍ଯମ୍ବକେଣ ତଦାଽର୍ଜୁନଃ। ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ରାଜନ୍ପ୍ରାଞ୍ଜଲିର୍ଭଵମୈକ୍ଷତ
ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଅର୍ଜୁନ, ରାଜନ୍, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ହାତ ଜୋଡି ଦେଖିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭୁସ୍ତ୍ରିଦିଵନିଵାସିନାଂ ଵସୀ ମହାମତିର୍ଗିରିଶ ଉମାପତିଃ ଶିଵଃ। ଧନୁର୍ମହଦ୍ଦିତିଜପିଶାଚସୂଦନଂ ଦଦୌ ଭଵଃ ପୁରୁଷଵରାଯ ଗାଣ୍ଡିଵମ୍
ତାପରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକ, ପାହାଡ଼ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ରୀ, ଉମାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଶିବ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେବ, ଦାନବ ଓ ପିଶାଚ ନାଶକ ମହାଧନୁ ଗାଣ୍ଡୀବ ଦେଲେ।
ତତଃ ଶୁଭଂ ଗିରିଵରମୀଶ୍ଵରସ୍ତଦା ସହୋମଯାଽସିତତଟସାନୁକନ୍ଦରମ୍। ଵିହାଯ ତଂ ପତଗମହର୍ଷିସେଵିତଂ ଜଗାମ ସ୍ଵଂ ପୁରୁଷଵରସ୍ଯ ପଶ୍ଯତଃ
ତାପରେ, ପାହାଡ଼ର ଇଶ୍ୱର ଉମାଙ୍କ ସହିତ, କଳା ପାହାଡ଼ ତଟ ଓ ଗୁହା ଥିବା ଶୁଭ୍ର ପାହାଡ଼କୁ ଛାଡ଼ି, ପକ୍ଷୀମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଛାଡ଼ି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ନିଜ ଗ୍ରହକୁ ଯାଇଲେ।
ତସ୍ଯ ସଂପଶ୍ଯତସ୍ତ୍ଵେଵ ପିନାକୀ ଗୋଵୃଷଧ୍ଵଜଃ। ଜଗାମାଦର୍ଶନଂ ଭାନୁର୍ଲୋକସ୍ଯେଵାସ୍ତମୀଯିଵାନ୍
ସେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ବୃଷଧ୍ୱଜୀ ପିନାକୀ ଶିବ ଏପରି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଜଗତରୁ ଅସ୍ତମାନିଯାଏ ।
ତତୋଽର୍ଜୁନଃ ପରଂ ଚକ୍ରେ ଵିସ୍ମଯଂ ପରଵୀରହା। ମଯା ସାକ୍ଷାନ୍ମହାଦେଵୋ ଦୃଷ୍ଟ ଇତ୍ଯେଵ ଭାରତ
ତାପରେ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବିଜୟ କରିଥିବା ଅର୍ଜୁନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଗଲେ, ଭାବିଲେ — 'ମୁଁ ମହାଦେବଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖିଛି ।'
ଧନ୍ଯୋସ୍ମ୍ଯନୁଗୃହୀତୋସ୍ମି ଯନ୍ମଯା ତ୍ର୍ଯମ୍ବକୋ ହରଃ। ପିନାକୀ ଵରଦୋ ରୂପୀ ଦୃଷ୍ଟଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟଶ୍ଟ ପାଣିନା
ମୁଁ ଧନ୍ୟ ଏବଂ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଛି, କାରଣ ମୁଁ ତ୍ରୟମ୍ବକ, ହର, ପିନାକୀ, ଦୟାଳୁ ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ୱରୂପରେ ଦେଖିଛି ଏବଂ ନିଜ ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିଛି ।
କୃତାର୍ଥଂ ଚାଵଗଚ୍ଛାମି ପରମାତ୍ମାନମାତ୍ମନା। ଶତ୍ରୂଂଶ୍ଚ ଵିଜିତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ନିର୍ଵୃତ୍ତଂ ଚ ପ୍ରଯୋଜନମ୍
ମୁଁ ବୁଝିପାରିଛି ଯେ, ମୋ ଜୀବନ ସଫଳ ହୋଇଛି; ମୁଁ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଅନୁଭବ କରିଛି, ଶତ୍ରୁମାନେ ସମସ୍ତେ ବିଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ହୋଇଛି ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଚିନ୍ତଯାନସ୍ଯ ପାର୍ଥସ୍ଯାମିତତେଜସଃ। ତତୋ ଵୈଡୂର୍ଯଵର୍ଣାଭୋ ଭାସଯନ୍ସର୍ଵତୋ ଦିଶଃ। ଯାଦୋଗଣଵୃତଃ ଶ୍ରୀମାନାଜଗାମ ଜଲେଶ୍ଵରଃ
ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାର୍ଥ ଏପରି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ, ତାପରି ବେରିଲ୍ ପଥର ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆଲୋକ ଝରାଉଥିବା, ଜଳରେ ବସୁଥିବା ବହୁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଚାରିପଟେ ଘେରିଥିବା, ମହା ମହିମା ଥିବା ଜଳର ମାଳିକ ଆସିଲେ।
ନାଗୈର୍ନଦୈର୍ନଦୀଭିଶ୍ଚ ଦୈତ୍ଯୈଃ ସାଧ୍ଯୈର୍ମରୁଦ୍ଗଣୈଃ। ଵରୁଣୋ ଯାଦସାଂଭର୍ତା ଵଶୀ ତଂ ଦେଶମାଗମତ୍
ନାଗ, ନଦୀ, ଝରଣା, ଦାନବ, ସାଧ୍ୟ, ମରୁତ ଏବଂ ଅନେକ ଜଳପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସହିତ, ଯାଦସମ୍ପ୍ରଦାୟର ନାୟକ ଏବଂ ସବୁକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା ଜଳଦେବ ଭଗବାନ ବରୁଣ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଲେ।
ଅଥ ଜାମ୍ବୂନଦଵପୁର୍ଵିମାନେନ ମହାର୍ଚିଷା। କୁବେରଃ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତୋ ଯକ୍ଷୈରନୁଗତଃ ପ୍ରଭୁଃ
ତାପରେ, ବଡ଼ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୁନାର ବିମାନରେ ବସି, ଯକ୍ଷମାନେ ସହିତ ଧନର ଦେବତା କୁବେର ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ଵିଦ୍ଯୋତଯନ୍ନିଵାକାଶମଦ୍ଭୁତୋପମଦର୍ଶନଃ। ଧନାନାମଧିପଃ ଶ୍ରୀମାନର୍ଜୁନଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମାଗତଃ
ସେ ବିମାନ ଆକାଶକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରୁଥିଲା, ଦେଖିବାକୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗୁଥିଲା। ଧନର ମାଲିକ, ଶ୍ରୀମାନ୍ କୁବେର, ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ।
ତଥା ଲୋକାନ୍ତକଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଯମଃ ସାକ୍ଷାତ୍ପ୍ରତାପଵାନ୍। ମର୍ତ୍ଯମୂର୍ତିଧରୈଃ ସାର୍ଧଂ ପିତୃଭିର୍ଲୋକଭାଵନୈଃ
ଏହିପରି, ଲୋକମାନଙ୍କର ଶେଷକାରୀ, ଶ୍ରୀମାନ୍ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଯମ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ପିତୃମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସଂସାରକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଏକଠି ଆସିଥିଲେ।
ଦଣ୍ଡପାଣିରଚିନ୍ତ୍ଯାତ୍ମା ସର୍ଵଭୂତଵିନାଶକୃତ୍। ଵୈଵସ୍ଵତୋ ଧର୍ମରାଜୋ ଵିମାନେନାଵଭାସଯନ୍
ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା, ଅପାର ମନର ଯମ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନାଶକାରୀ, ବୈବସ୍ବତ ଧର୍ମରାଜ, ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲେ।
ତ୍ରୀଲ୍ଲୋକାନ୍ଗୁହ୍ଯକାଂଶ୍ଚୈଵ ଗନ୍ଧର୍ଵାଶ୍ଚୈଵ ପନ୍ନଗାନ୍। ଦ୍ଵିତୀଯ ଇଵ ମାର୍ତାଣ୍ଡୋ ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ
ସେ ତିନି ଲୋକ, ଗୁହ୍ୟକ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ନାଗମାନେକୁ ଏମିତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଦେଲେ, ଯେପରି ଯୁଗ ଶେଷରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ।
ଭାନୁମନ୍ତି ଵିଚିତ୍ରାଣି ଶିଖରାଣି ମହାଗିରେଃ। ସମାସ୍ଥାଯାର୍ଜୁନଂ ତତ୍ରଦଦୃଶୁସ୍ତପସାନ୍ଵିତମ୍
ବଡ଼ ପାହାଡ଼ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ବିବିଧ ଶିଖର ଉପରେ ବସି, ସେମାନେ ତାହାଁଠାରେ ତପସ୍ୟାରତ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତତୋ ମୁହୂର୍ତାଦ୍ଭଗଵାନୈରାଵତଶିରୋଗତଃ। ଆଜଗାମ ସହେନ୍ଦ୍ରାଣ୍ଯା ଶକ୍ରଃ ସୁରଗଣୈର୍ଵୃତଃ
ତାପରେ, କିଛି ଖଣ୍ଡ ପରେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଇରାବତଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ବସି, ସଚୀ ଓ ଦେବମାନେ ସହ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ପାଣ୍ଡୁରେଣାତପତ୍ରେଣ ଧ୍ରିଯମାଣେନ ମୂର୍ଧନି। ଶୁଶୁଭେ ନାଗରାଜସ୍ଥଃ ସିତମଭ୍ରମିଵ ସ୍ଥିତଃ
ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧରାଯାଇଥିବା ଧଳା ଛତା ସହିତ, ନାଗରାଜ ଉପରେ ବସିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ଆକାଶରେ ଧଳା ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ସଂସ୍ତୂଯମାନୋ ଗନ୍ଧର୍ଵୈର୍ଋଷିଭିଶ୍ଚ ତପୋଧନୈଃ। ଶୃଙ୍ଗଂ ଗିରେଃ ସମାସାଦ୍ଯ ତସ୍ଥୌ ସୂର୍ଯ ଇଵୋଦିତଃ
ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ତପୋଧନ ଋଷିମାନେ ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ, ସେ ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ଉପରେ ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଉଥିଲେ।
ଅଥ ମେଘସ୍ଵନୋ ଧୀମାନ୍ଵ୍ଯାଜହାର ଶୁଭାଂ ଗିରମ୍। ଯମଋ ପରମଧର୍ମଜ୍ଞୋ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦିଶମାସ୍ଥିତଃ
ତାପରେ, ମେଘର ଗର୍ଜନ ସଦୃଶ କଣ୍ଠ ଓ ଗଭୀର ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଯମ ଶୁଭ ଉକ୍ତି କହିଲେ। ସେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଉଥିଲେ।
ଅର୍ଜୁନାର୍ଜୁନ ପଶ୍ଯାସ୍ମାଁଲ୍ଲୋକପାଲାନ୍ସମାଗତାନ୍। ଦୃଷ୍ଟିଂ ତେ ଵିତରାମୋଽଦ୍ଯ ଭଵାନର୍ହତି ଦର୍ଶନମ୍
“ଅର୍ଜୁନ, ଅର୍ଜୁନ, ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳମାନେ ଏଠାରେ ଏକଠି ହୋଇଛନ୍ତି, ଦେଖ। ଆଜି ଆମେ ତୁମକୁ ଦର୍ଶନ ଦେଉଛୁ; ତୁମେ ଏହା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।”
ପୂର୍ଵର୍ଷିରମିତାତ୍ମା ତ୍ଵଂ ନରୋ ନାମ ମହାବଲଃ। ନିଯୋଗାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତାତ ମର୍ତ୍ଯତାଂ ସମୁପାଗତଃ
“ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ଅମିତ ଆତ୍ମା ଥିବା ଋଷି ଥିଲେ, ବର୍ତ୍ତମାନ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନର ନାମକ ମାନବ ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ମର୍ତ୍ୟ ହୋଇ ଆସିଛ।
ତ୍ଵଯା ଚ ଵସୁସଂଭୂତୋ ମହାଵୀର୍ଯଃ ପିତାମହଃ। ଭୀଷ୍ମଃ ପରମଧର୍ମାତ୍ମା ଜେତଵ୍ଯଶ୍ଚ ରଣେଽନଘ
“ତୁମ ଦ୍ୱାରା, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉତ୍ତମ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଭୀଷ୍ମ, ଯିଏ ବସୁମାନଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ହେ ନିଷ୍ପାପ।
କ୍ଷତ୍ରଂ ଚାଗ୍ନିସମସ୍ପର୍ଶଂ ଭାରଦ୍ଵାଜେନ ରକ୍ଷିତମ୍। ନିଵାତକଵଚାଶ୍ଚୈଵ ସଂସାଧ୍ଯାଃ କୁରୁନନ୍ଦନ
“ଅଗ୍ନି ପରି ତୀବ୍ର ଓ ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ସେନା, ଏବଂ ନିବାତକବଚମାନେ ମଧ୍ୟ, ହେ କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ତୁମେ ଜିତିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ପିତୁର୍ମମାଂଶୋ ଦେଵସ୍ଯ ସର୍ଵଲୋକପ୍ରତାପିନଃ। କର୍ଣଶ୍ଵ ସୁମହାଵୀର୍ଯସ୍ତ୍ଵଯା ଵଧ୍ଯୋ ଧନଂଜଯ
“ମୋ ପିତା, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଦେବତାଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର୍ଣ୍ଣ, ହେ ଧନଞ୍ଜୟ, ତୁମେ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଅଂଶାଶ୍ଚ କ୍ଷିତିସଂପ୍ରାପ୍ତା ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵରକ୍ଷସାମ୍। ତ୍ଵଯା ନିପାତିତା ଯୁଦ୍ଧେସ୍ଵକର୍ମଫଲନିର୍ଜିତାମ୍। ଗତିଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯନ୍ତି କୌନ୍ତେଯ ଯଥାସ୍ଵମରିକର୍ଶନ
“ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଅଂଶ ଏ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇବ, କର୍ମର ଫଳରେ ପରାଜିତ ହେବେ, ସେମାନେ ନିଜ ଯଥାଯଥା ଗତିକୁ ପାଇବେ, ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଶତ୍ରୁଦଳନ।
ଅକ୍ଷଯା ତଵ କୀର୍ତିଶ୍ଚ ଲୋକେ ସ୍ଥାସଯ୍ତି ଫଲ୍ଗୁନ। ତ୍ଵଯା ସାକ୍ଷାନ୍ମହାଦେଵସ୍ତୋଷିତୋ ହି ମହାମୃଧେ
“ହେ ଫଳ୍ଗୁନ, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଅକ୍ଷୟ ରହିବ, କାରଣ ତୁମେ ମହାସଂଗ୍ରାମରେ ସ୍ୱୟଂ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଛ।
ଲଘ୍ଵୀ ଵସୁମତୀ ଚାପି କର୍ତଵ୍ଯା ଵିଷ୍ଣୁନା ସହ
“ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ହାଲୁକା କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ରହିଛି।
ଗୃହାଣାସ୍ତ୍ରଂ ମହାବାହୋ ଦଣ୍ଡମପ୍ରତିଵାରଣମ୍। ଅନେନାସ୍ତ୍ରେଣ ସୁମହତ୍ତ୍ଵଂ ହି କର୍ମ କରିଷ୍ଯସି
ହେ ମହାବାହୁ, ଏହି ଅପରାଜିତ ଦଣ୍ଡାସ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କର। ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଏକ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିପାରିବ।
ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ପାର୍ଥୋପି ଵିଧିଵତ୍କୁରୁନନ୍ଦନଃ। ସମନ୍ତ୍ରଂ ସୋପରୋଧଂ ଚ ସମୋକ୍ଷଵିନିଵର୍ତନମ୍
ତାପରେ କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ପାର୍ଥ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର, ଏହାର ମନ୍ତ୍ର, ନିୟମ ଓ ମୁକ୍ତି-ବନ୍ଧନ ବିଧି ସହିତ ଗ୍ରହଣ କଲେ।