ଵିମୁହ୍ଯମାନାଂ ତାଂ ତତ୍ର ଜଗୃହୁଃ ପଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡଵାଃ। ଇନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ପ୍ରସକ୍ତାନି ଵିଷଯେଷୁ ଯଥାରତିମ୍
ସେଠାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଥିବା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବ ସମ୍ଭାଳିଲେ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ବିଷୟରୁ ଅଟକିଯାଏ।
ଅଥ ତାଂ ରାକ୍ଷସୀଂ ମାଯାମୁତ୍ଥିତାଂ ଘୋରଦର୍ଶନାମ୍। ରକ୍ଷୋଘ୍ନୈର୍ଵିଵିଧୈର୍ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଧୌମ୍ଯଃ ସମ୍ଯକ୍ପ୍ରଯୋଜିତୈଃ
ତାପରେ, ଉଠିଥିବା ଏହି ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସୀ ମାୟାକୁ ଧୌମ୍ୟ, ବିଭିନ୍ନ ରାକ୍ଷସ ନାଶକ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଠିକ୍ ଭଳି ବ୍ୟବହାର କରି, ନିବାରଣ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ପଶ୍ଯତାଂ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରାଣାଂ ନାଶଯାମାସ ଵୀର୍ଯଵାନ୍। ସ ନଷ୍ଟମାଯୋଽତିବଲଃ କ୍ରୋଧଵିସ୍ଫାରିତେକ୍ଷଣଃ
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କ୍ରୋଧରେ ଚକ୍ଷୁ ଜ୍ୱାଳାମୟ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ମାୟାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ ଏବଂ ନିଜର ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
କାମମୂର୍ତିଧରଃ କ୍ରୂରଃ କାଲକଲ୍ପୋ ଵ୍ଯଦୃଶ୍ଯତ। ତମୁଵାଚ ତତୋ ରାଜା ଦୀର୍ଘପ୍ରଜ୍ଞୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ଭୟାନକ ଆକୃତିରେ, କାମନାର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ମୃତ୍ୟୁ ସ୍ୱରୂପ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିବା ସେ ରାକ୍ଷସକୁ ଦେଖି, ଦୀର୍ଘଦୃଷ୍ଟି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
କୋ ଭଵାନ୍କସ୍ଯ ଵା କିଂ ତେ କ୍ରିଯତାଂ କାର୍ଯମୁଚ୍ଯତାମ୍। ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚାଥ ତଦ୍ରକ୍ଷୋ ଧର୍ମରାଜଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍
"ତୁମେ କିଏ? କାହାର ପରିଚୟ? କ'ଣ ଚାହୁଁଛ? କେଉଁ କାମରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ?" ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ତାହାର ଉତ୍ତରରେ ସେ ରାକ୍ଷସ କହିଲା।
ଅହଂ ଵକସ୍ଯ ଵୈ ଭ୍ରାତା କିର୍ମୀର ଇତି ଵିଶ୍ରୁତଃ। ଵନେଽସ୍ମିନ୍କାମ୍ଯକେ ଶୂନ୍ଯେ ନିଵସାମି ଗତଜ୍ଵରଃ
"ମୁଁ ବକାସୁରଙ୍କ ଭାଇ, କିର୍ମୀର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହି ଶୂନ୍ୟ କାମ୍ୟକ ଅରଣ୍ୟରେ ନିର୍ବିଗ୍ନ ଭାବେ ବସି ଆସୁଛି।"
ଯୁଧି ନିର୍ଜିତ୍ଯ ପୁରୁଷାନାହାରଂ ନିତ୍ଯମାଚରନ୍। କେ ଯୂଯମଭିସଂପ୍ରାପ୍ତା ଭକ୍ଷ୍ଯଭୂତା ମମାନ୍ତିକମ୍। ଯୁଧି ନିର୍ଜିତ୍ଯଵଃ ସର୍ଵାନ୍ଭକ୍ଷଯିଷ୍ଯେ ଗତଜ୍ଵରଃ
"ଯୁଦ୍ଧରେ ମଣିଷମାନେକୁ ହରାଇ, ସେମାନେକୁ ମୋ ଭୋଜନ କରିଥାଏ। ତୁମେ କିଏ, ଯେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ, ମୋର ଭକ୍ଷ୍ୟ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ? ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇ, ନିର୍ବିଗ୍ନ ଭାବେ ଭକ୍ଷିବି।"
ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ତୁ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଦୁରାତ୍ମନଃ। ଆଚଚକ୍ଷେ ତତଃ ସର୍ଵଂ ଗୋତ୍ରନାମାଦି ଭାରତ
ସେ ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସମସ୍ତଙ୍କ ନାମ ଓ ବଂଶ ପରିଚୟ ସେଠାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ହେ ଭାରତ।
ପାଣ୍ଡଵୋ ଧର୍ମରାଜୋଽହଂ ଯଦି ତେ ଶ୍ରୋତ୍ରମାଗତଃ। ସହିତୋ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସର୍ଵୈର୍ଭୀମସେନାର୍ଜୁନାଦିଭିଃ
"ମୁଁ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଯଦି ତୁମେ ଶୁଣିଥିବେ। ମୋ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ, ଭୀମସେନ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ଅଛି।"
ହୃତରାଜ୍ଯୋ ଵନେ ଵାସଂ ଵସ୍ତୁଂ କୃତମତିସ୍ତତଃ। ଵନମଭ୍ଯାଗତୋ ଘୋରମିଦଂ ତଵ ପରିଗ୍ରହମ୍
"ରାଜ୍ୟ ହରାଇ, ଅମେ ଅରଣ୍ୟରେ ବସିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରିଛୁ। ଏହି ଭୟାନକ ଅରଣ୍ୟ, ଯାହା ତୁମର ଅଧିକାର, ସେଠାକୁ ଆସିଛୁ।"
ଵିସ୍ମଯଂ ପରମଂ ଗତ୍ଵା ରାକ୍ଷସୋ ଘୋରଦର୍ଶନଃ।' କିର୍ମୀରସ୍ତ୍ଵବ୍ରଵୀଦେନଂ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଦେଵୈରିଦଂ ମମ। ଉପପାଦିତମଦ୍ଯେହ ଚିରକାଲାନ୍ମନୋରଥମ୍
ସେ ଭୟାନକ ଦେଖାଯାଉଥିବା କିର୍ମୀର ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ି, କହିଲା, "ଦେବତାମାନଙ୍କ କୃପାରେ, ଆଜି ମୋର ଦୀର୍ଘଦିନର ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।"
ଭୀମସେନଵଧାର୍ଥଂ ହି ନିତ୍ଯମଭ୍ଯୁଦ୍ଯତାଯୁଧଃ। ଚରାମି ପୃଥିଵୀଂ କୃତ୍ସ୍ନାଂ ନୈନଂ ଚାସାଦଯାମ୍ଯହମ୍
"ଭୀମସେନକୁ ମାରିବା ପାଇଁ, ମୁଁ ସବୁବେଳେ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଘୁଞ୍ଚିଲି, କିନ୍ତୁ ସେକୁ ମିଳିଲି ନାହିଁ।"
ସୋଯମାସାଦିତୋ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଭ୍ରାତୃହା କାଙ୍କ୍ଷିତଶ୍ଚିରମ୍। ଅନେନ ହି ମମ ଭ୍ରାତା ବକୋ ଵିନିହତଃ ପ୍ରିଯଃ
"ଆଜି ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ସେ ମୋ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି—ଯାହାକୁ ମୁଁ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ଖୋଜୁଥିଲି, ଯିଏ ମୋର ପ୍ରିୟ ଭାଇ ବକାକୁ ମାରିଥିଲା।"
ଵୈତ୍ରକୀଯଵନେ ରାଜନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଚ୍ଛଦ୍ମରୂପିଣା। ଵିଦ୍ଯାବଲମୁପାଶ୍ରିତ୍ଯ ନ ହ୍ମସ୍ତ୍ଯସ୍ଯୌରସଂ ବଲମ୍
"ଭୂତପୂର୍ବକାଳରେ ବୈତ୍ରକୀ ଅରଣ୍ୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭେଷ ଧାରଣ କରି, ନିଜ ବୁଦ୍ଧି ଶକ୍ତିରେ ଭିତରି, ସେ ମୋ ଭାଇକୁ ମାରିଦେଇଥିଲା; ତାଙ୍କ ପରାକ୍ରମର ସମାନ କେହି ନାହିଁ।"
ହିଡିମ୍ବଶ୍ଚ ସଖା ମହ୍ମଂ ଦଯିତୋ ଵନଗୋଚରଃ। ହତୋ ଦୁରାତ୍ମନାଽନେନ ସ୍ଵସା ଚାସ୍ଯ ହୃତା ପୁରା
"ମୋର ପ୍ରିୟ ବନବାସୀ ବନ୍ଧୁ ହିଡିମ୍ବାକୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ମାରିଦେଇଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭଉଣୀକୁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବେ ନେଇଯାଇଥିଲା।"
ସୋଯମଭ୍ଯାଗତୋ ମୂଢୋ ମମେଦଂ ଗହନଂ ଵନମ୍। ପ୍ରଚାରସମଯେଽସ୍ମାକମର୍ଦ୍ଧରାତ୍ରେ ସ୍ଥିତେ ସମେ
"ଏହି ମୂର୍ଖ ଏବେ ମୋର ଗଭୀର ଅରଣ୍ୟକୁ ଆସିଛି, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଚରାଇଁ, ମଧ୍ୟରାତିରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଶାନ୍ତ।"
ଅଦ୍ଯାସ୍ଯ ଯାତଯିଷ୍ଯାମି ତଦ୍ଵୈରଂ ଚିରସଂଭୃତମ୍। ତର୍ପଯିଷ୍ଯାମି ଚ ବକଂ ରୁଧିରେଣାସ୍ଯ ଭୂରିଣା
"ଆଜି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ମାରି, ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ଜମା ଥିବା ଶତ୍ରୁତା ପୂରଣ କରିବି, ଏବଂ ବକାକୁ ତାଙ୍କର ରକ୍ତରେ ତୃପ୍ତ କରିଦେବି।"
ଅଦ୍ଯାହମନୃଣୋ ଭୂତ୍ଵା ଭ୍ରାତୁଃ ସଖ୍ଯୁସ୍ତଥୈଵ ଚ। ଶାନ୍ତିଂ ଲବ୍ଧାସ୍ମି ପରମାଂ ହତ୍ଵା ରାକ୍ଷସକଣ୍ଟକମ୍
"ଆଜି ମୁଁ ମୋ ଭାଇ ଓ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ଋଣ ଶୋଧି, ଏହି ରାକ୍ଷସମଧ୍ୟରେ ଅନର୍ଥକୁ ମାରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶାନ୍ତି ଲାଭ କରିବି।"
ଯଦି ତେନ ପୁରା ମୁକ୍ତୋ ଭୀମସେନୋ ବକେନ ଵୈ। ଅଦ୍ଯୈନଂ ଭକ୍ଷଯିଷ୍ଯାମି ପଶ୍ଯତସ୍ତେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
"ପୂର୍ବେ ଯଦି ଭୀମସେନ ବକାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଛାଡ଼ାଯାଇଥିଲେ, ତେବେ ଆଜି ତୁମର ସାମ୍ନାରେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ଷିବି।"
ଏନଂ ହି ଵିପୁଲପ୍ରାଣମଦ୍ଯ ହତ୍ଵା ଵୃକୋଦରମ୍। ସଂଭକ୍ଷ୍ଯ ଜରଯିଷ୍ଯାମି ଯଥାଽଗସ୍ତ୍ଯୋ ମହାସୁରମ୍
"ଆଜି ଏହି ପ୍ରବଳ ଭୀମସେନକୁ ମାରି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଖାଇ ହଜମ କରିଦେବି, ଯେପରି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମହାଅସୁରକୁ ଗିଲିଥିଲେ।"
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ଧର୍ମାତ୍ମା ସତ୍ଯସନ୍ଧୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ନୈତଦସ୍ତୀତି ସକ୍ରୋଧୋ ଭର୍ତ୍ସଯାମାସ ରାକ୍ଷସମ୍
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ସତ୍ୟବାନ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, କ୍ରୋଧିତ ହେଇ, ରାକ୍ଷସକୁ ଡାକି ଦେଲେ — 'ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ!'
ତତୋ ଭୀମୋ ମହାବାହୁରାରୁଜ୍ଯତରସା ଦ୍ରୁମମ୍। ଦଶଵ୍ଯାମମଥୋଦ୍ଵିଦ୍ଧଂ ନିଷ୍ପତ୍ରମକରୋତ୍ତଦା
ତାପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମ ତୁରନ୍ତ ଦଶ ହାତ ଉଚ୍ଚ ଗଛକୁ ଉପଡ଼ି, ତାହାର ପତ୍ର ଏବଂ ଡାଳ ଖସାଇ ଦେଲେ।
ଚକାର ସଜ୍ଯଂ ଗାଣ୍ଡୀଵଂ ଵଜ୍ରନିଷ୍ପେଷଗୌରଵମ୍। ନିମେଷାନ୍ତରମାତ୍ରେଣ ତଥୈଵ ଵିଜଯୋଽର୍ଜୁନଃ
ବିଜୟୀ ଅର୍ଜୁନ ଏକ ଝଟକାରେ ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁକୁ ତଯାର କରିଲେ, ଯାହାର ଓଜନ ବଜ୍ର ପରି।
ନିଵାର୍ଯ ଭୀମୋ ଜିଷ୍ଣୁଂ ତଂ ତଦ୍ରକ୍ଷୋ ମେଘନିଃସ୍ଵନମ୍। ଅଭିଦ୍ରୁତ୍ଯାବ୍ରଵୀଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ତିଷ୍ଠତିଷ୍ଠେତି ଭାରତ
ଭୀମ ଅର୍ଜୁନକୁ ରୋକିଲେ, ଏବଂ ସେଇ ରାକ୍ଷସ ମେଘର ଗର୍ଜନ ପରି ଚିତ୍କାର କରି, ଆଗକୁ ଆସି କହିଲେ — 'ଥାଉ, ଥାଉ!'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵୈନମତିକ୍ରୁଦ୍ଧଃ କକ୍ଷ୍ଯାମୁତ୍ପୀଡ୍ଯ ପାଣ୍ଡଵଃ। ନିଷ୍ପିଷ୍ଯ ପାଣିନା ପାଣିଂ ସଂଦଷ୍ଟୌଷ୍ଠପୁଟୋ ବଲୀ। ତମଭ୍ଯଧାଵଦ୍ଵେଗେନ ଭୀମୋ ଵୃକ୍ଷାଯୁଧସ୍ତଦା
ଏପରି କହି, ରୁଷ୍ଟ ପାଣ୍ଡବ ତାଙ୍କର କମରବନ୍ଧ କୁ ଭାଙ୍ଗି, ହାତକୁ ମୋଡ଼ି, ଓଠ କଟି, ଗଛକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବେ ନେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମ ରାକ୍ଷସ ଉପରେ ଚାଲି ଆସିଲେ।
ଯମଦଣ୍ଡପ୍ରତୀକାଶଂ ତତସ୍ତଂ ତସ୍ଯ ମୂର୍ଧନି। ପାତଯାମାସ ଵେଗେନ କୁଲିଶଂ ମଘଵାନିଵ
ତାପରେ, ଭୀମ ଯମର ଦଣ୍ଡ ପରି ଗଛକୁ ଉଠାଇ ରାକ୍ଷସର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ପରି ଜୋରରେ ପିଟିଲେ।
ଅସଂଭ୍ରାନ୍ତଂ ତୁ ତଦ୍ରକ୍ଷଃ ସମରେ ପ୍ରତ୍ଯଦୃଶ୍ଯତ। ଚିକ୍ଷେପ ଚୋଲ୍ମୁକଂ ଦୀପ୍ତମଶନିଂ ଜ୍ଵଲିତାମିଵ
ତଥାପି, ରାକ୍ଷସ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଶାନ୍ତ ହେଲେ ନାହିଁ, ତାହା ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଦଣ୍ଡକୁ ବଜ୍ର ପରି ଭୀମ ଉପରେ ଫିଙ୍ଗିଲେ।
ତଦୁଦସ୍ତମଲାତଂ ତୁ ଭୀମଃ ପ୍ରହରତାଂ ଵରଃ। ପଦା ସଵ୍ଯେନ ଚିକ୍ଷେପ ତଦ୍ରକ୍ଷଃ ପୁନରାଵ୍ରଜତ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୀମ ତାହା ଉଠାଇଥିବା ଦଣ୍ଡକୁ ବାମ ପାଦରେ ଟିପି ଦେଲେ, ଏବଂ ରାକ୍ଷସ ପୁନି ଫେରି ଆସିଲେ।
କିର୍ମୀରଶ୍ଚାପି ସହସା ଵୃକ୍ଷମୁତ୍ପାଟ୍ଯ ପାଣ୍ଡଵମ୍। ଦଣ୍ଡପାଣିରିଵ କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ସମରେ ପ୍ରତ୍ଯଧାଵତ
ହଠାତ୍, କିର୍ମିର ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଦଣ୍ଡଧାରୀ ପରି ଏକ ଗଛକୁ ଉପଡ଼ି, ପାଣ୍ଡବ ଉପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତଦ୍ଵୃକ୍ଷଯୁଦ୍ଧମଭଵନ୍ମହୀରୁହଵିନାଶନମ୍। ଵାଲିସୁଗ୍ରୀଵଯୋର୍ଭ୍ରାତ୍ରୋର୍ଯଥା ସ୍ତ୍ରୀକାଙ୍କ୍ଷିଣୋଃ ପୁରା
ସେଠାରେ ଗଛ ଦେଇ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଜଙ୍ଗଲ ଭଞ୍ଜିଗଲା, ପୁରୁଣା କାଳରେ ବାଲି ଓ ସୁଗ୍ରୀବ ଭାଇମାନେ ଜଣେ ମହିଳାକୁ ଚାହିଁ ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।