ଯାଦୃଶୋ ମେ ସୁତଃ ପାଣ୍ଡୁସ୍ତାଦୃଶୋ ମେଽସି ପୁତ୍ରକ। ଵିଦୁରଶ୍ଚ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞଃ ସ୍ନେହାଦେତଦ୍ବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍
ମୋର ପୁଅ ପାଣ୍ଡୁ ଯେପରି, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ମୋ ପୁଅ; ଏବଂ ବିଦୁର, ଯିଏ ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀ, ମୁଁ ଏହି କଥା ସ୍ନେହରୁ କହୁଛି।
ଚିରାଯ ତଵ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଶତମେକଶ୍ଚ ଭାରତ। ପାଣ୍ଡୌଃ ପଞ୍ଚୈଵ ଲକ୍ଷ୍ଯନ୍ତେ ତେଽପି ମନ୍ଦାଃସୁଦୁଃଖିତାଃ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ହେଲା, ତୁମର ପୁଅମାନେ ଏକଶଏକ ଅଛନ୍ତି, ହେ ଭାରତ; କିନ୍ତୁ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପଞ୍ଚ ପୁଅ ଅତି କମ୍ ଓ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ଅଛନ୍ତି।
କଥଂ ଜୀଵେଯୁରତ୍ଯନ୍ତଂ କଥଂ ଵର୍ଧେଯୁରିତ୍ଯପି। ଇତି ଦୀନେଷୁ ପାର୍ଥେଷୁ ମନୋ ମେ ପରିତପ୍ଯତେ
ସେମାନେ କିପରି ବଞ୍ଚିବେ, କିପରି ବଢ଼ିବେ—ଏହି ଚିନ୍ତାରେ ମୋ ମନ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଦୁଃଖିତ ପୁଅମାନେ ପାଇଁ ଦୁଃଖିତ ହୁଏ।
ଯଦି ପାର୍ଥିଵ କୌଖ୍ଯାଞ୍ଜୀଵମାନାନିହେଚ୍ଛସି। ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ତଵ ସୁତଃ ଶମଂ ଗଚ୍ଛତୁ ପାଣ୍ଡଵୈଃ
ଯଦି ରାଜା, ତୁମେ ଚାହୁଁଛ, ତୁମ ପୁଅମାନେ ମର୍ଯ୍ୟାଦାରେ ବଞ୍ଚୁନ୍ତୁ, ତେବେ ତୁମ ପୁଅ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହିତ ଶାନ୍ତି କରୁ।
ଏଵମେତନ୍ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଯଥା ଵଦସି ମାଂ ମୁନେ। ଅହଂ ଚୈଵ ଵିଜାନାମି ସର୍ଵେ ଚେମେ ନରାଧିପାଃ
ଏହିପରି ଠିକ୍ କହିଛ, ହେ ମହାପ୍ରଜ୍ଞ ମୁନି, ଯେପରି ତୁମେ ମୋତେ କହିଛ; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହା ବୁଝିପାରୁଛି, ଏବଂ ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଭଵାଂଶ୍ଚ ମନ୍ଯତେ ସାଧୁ ଯତ୍କୁରୂଣାଂ ସୁଖୋଦଯମ୍। ତଦେଵ ଵିଦୁରୋଽପ୍ଯାହ ଭୀଷ୍ମୋ ଦ୍ରୋଣଶ୍ଚ ମାଂ ମୁନେ
ତୁମେ ଯାହା କୁରୁମାନେର ସୁଖ ପାଇଁ ଭଲ ଭାବୁଛ, ସେଇ କଥା ବିଦୁର, ଭୀଷ୍ମ ଓ ଦ୍ରୋଣ ମଧ୍ୟ ମୋତେ କହିଛନ୍ତି, ହେ ମୁନି।
ଯଦିତ୍ଵହମନୁଗ୍ରାହ୍ଯଃ କୌରଵ୍ଯେଷୁ ଦଯା ଯଦି। ଅନ୍ଵଶାଧି ଦୁରାତ୍ମାନଂ ପୁତ୍ରଂ ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ମମ
ଯଦି ମୋତେ କୃପା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ଯଦି କୌରବମାନେ ମଧ୍ୟରେ କୃପା ଥାଏ, ତେବେ ମୋର ପୁଅ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟ କାମ କରେ, ତାଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର।
ଅଯମାଯାତି ଵୈ ରାଜନ୍ମୈତ୍ରେଯୋ ଭଗଵାନୃଷିଃ। ଅନ୍ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ପାଣ୍ଡଵାନ୍ଭ୍ରାତୃନିହୈଵାଽସ୍ମଦ୍ଦିଦୃକ୍ଷଯା
ଏବେ, ହେ ରାଜା, ମହାନ ଋଷି ମୈତ୍ରେୟ ଆସୁଛନ୍ତି, ସେ ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ଦେଖି, ଆମ୍ଭେ ଭାଇମାନେକୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି।
ଏଷ ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ପୁତ୍ରଂ ତଵ ରାଜନ୍ମହାନୃଷିଃ। ଅନୁଶାସ୍ତା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଶମାଯାସ୍ଯ କୁଲସ୍ଯ ଚ
ହେ ରାଜା, ଏହି ମହାନ ଋଷି ତୁମ ପୁଅ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟ ଅନୁଯାୟୀ ଉପଦେଶ ଦେଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶାନ୍ତି ଓ ତୁମ ସମସ୍ତ ପରିବାରର ଭଲ ପାଇଁ।
ବ୍ରୂଯାଦ୍ଯଦେଷ କୌରଵ୍ଯ ତତ୍କାର୍ଯମଵିଶଙ୍କଯା। ଅକ୍ରିଯାଯାଂ ତୁ କାର୍ଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରଂ ତେ ଶପ୍ସ୍ଯତେ ରୁଷା
ହେ କୁରୁବଂଶୀ, ଏହି ଋଷି ଯାହା କହିବେ, ସେଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନ ରଖି ନିଷ୍ପାଦନ କରିବା ଉଚିତ୍; ଯଦି ତୁମ ପୁଅ କିଛି କରିବାରେ ବିଫଳ ହେବେ, ତେବେ ତାଙ୍କୁ କ୍ରୋଧରେ ଶାପ ମିଳିବ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଯଯୌ ଵ୍ଯାସୋ ମୈତ୍ରେଯଃ ପ୍ରତ୍ଯଦୃଶ୍ଯତ। ପୂଜଯା ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ସପୁତ୍ରସ୍ତଂ ନରାଧିପଃ
ଏପରି କହି ବ୍ୟାସଦେବ ଚାଲିଗଲେ, ଏବଂ ମୈତ୍ରେୟ ଦେଖାଦେଲେ; ରାଜା ତାଙ୍କର ପୁଅ ସହିତ ଉଚିତ୍ ସମ୍ମାନରେ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
କୃତ୍ଵାଽର୍ଧ୍ଯାଦ୍ଯାଃ କ୍ରିଯାଃ ସର୍ଵା ଵିଶ୍ରାନ୍ତଂ ମୁନିସତ୍ତମମ୍ ପ୍ରଶ୍ରଯେଣାବ୍ରଵୀଦ୍ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋଽମ୍ବିକାସୁତଃ
ସମସ୍ତ ଆତିଥ୍ୟ ଓ ଆଦର ଦେଇ, ଅମ୍ବିକାପୁତ୍ର ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ନମ୍ରତାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନିଙ୍କୁ ବିଶ୍ରାମ କରିବା ପରେ କଥା କହିଲେ।
ସୁଖେନାଗମନଂ କଚ୍ଚିଦ୍ଭଗଵନ୍କୁରୁଜାଙ୍ଗଲେ। କଚ୍ଚିତ୍କୁଶଲିନୋ ଵୀରା ଭ୍ରାତରଃ ପଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡଵାଃ
ଭଗବନ୍ତ, କୁରୁ ଦେଶ ମାଧ୍ୟମରେ ତୁମ ଯାତ୍ରା ସୁଖଦ ହେଲା କି? ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବ ଭାଇମାନେ ସୁସ୍ଥ ଓ ସୁରକ୍ଷିତ ଅଛନ୍ତି କି?
ସମଯେ ସ୍ଥାତୁମିଚ୍ଛନ୍ତି କଚ୍ଚିଚ୍ଚ ଭରତର୍ଷଭାଃ। କଚ୍ଚିତ୍କୁରୂଣାଂ ସୌଭ୍ରାତ୍ରମଵ୍ଯୁଚ୍ଛିନ୍ନଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଭାରତବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଚୁକ୍ତିକୁ ମାନିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି କି? କୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମିତ୍ରତା ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହିବ କି?
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାମନୁକ୍ରାମନ୍ପ୍ରାପ୍ତୋଽସ୍ମି କୁରୁଜାଙ୍ଗଲାନ୍। ଯଦୃଚ୍ଛଯା ଧର୍ମରାଜଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵଵାନ୍କାମ୍ଯକେ ଵନେ
ମୁଁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିବା ସମୟରେ କୁରୁ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚିଲି; ସଂଯୋଗବଶତଃ କାମ୍ୟକ ଅରଣ୍ୟରେ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦେଖିଲି।
ତଂ ଜଟାଜିନସଂଵୀତଂ ତପୋଵନନିଵାସିନମ୍। ସମାଜଗ୍ମୁର୍ମହାତ୍ମାନଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ମୁନିଗଣାଃ ପ୍ରଭୋ
ସେଠାରେ, ଜଟା ଓ ମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ତପୋବନରେ ବସିଥିବା ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ବହୁ ମୁନିମାନେ ଆସିଥିଲେ।
ତତ୍ରାଶ୍ରୌଷଂ ମହାରାଜ ପୁତ୍ରାଣାଂ ତଵ ଵିଗ୍ରହମ୍। ଅନଯଂ ଦ୍ଯୂତରୂପେଣ ମହାଭଯମୁପସ୍ଥିତମ୍
ହେ ମହାରାଜ, ସେଠାରେ ମୁଁ ତୁମ ପୁଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦ ଓ ଜୁଆ ଆକାରରେ ଆସିଥିବା ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ୟାୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲି।
ତତୋଽହଂ ତ୍ଵାମନୁପ୍ରାପ୍ତଃ କୌରଵାଣାମଵେକ୍ଷଯା ।। ସଦା ହ୍ଯଭ୍ଯଧିକଃ ସ୍ନେହଃ ପ୍ରୀତିଶ୍ଚ ତ୍ଵଯି ମେ ପ୍ରଭୋ
ସେଥିପାଇଁ, କୁରୁମାନଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ଦେଖିବାକୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି; କାରଣ, ମୋର ସବୁବେଳେ ତୁମ ପ୍ରତି ଅଧିକ ସ୍ନେହ ଓ ଆଦର ଅଛି।
ନୈତଦୌପଯିକଂ ରାଜଂସ୍ତ୍ଵଯି ଭୀଷ୍ମେ ଚ ଜୀଵତି। ଯଦନ୍ଯୋନ୍ଯେନ ତେ ପୁତ୍ରା ଵିରୁଧ୍ଯନ୍ତେ କଥଂଚନ
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଓ ଭୀଷ୍ମ ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ ତୁମ ପୁଅମାନେ ପରସ୍ପର ବିରୋଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ମେଢୀଭୂତଃ ସ୍ଵଯଂ ରାଜନ୍ନିଗ୍ରହେ ପ୍ରଗ୍ରହେ ଭଵାନ୍। କିମର୍ଥମନଯଂ ଘୋରମୁତ୍ପତନ୍ତମୁପେକ୍ଷସେ
ହେ ରାଜା, ନିୟମ ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ତୁମେ ନିଜେ ଦୃଢ଼ ଆଧାର; ତେବେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ୟାୟ ଦେଖି ମଧ୍ୟ କାହିଁକି ଚୁପ୍ ରହୁଛ?
ଦସ୍ଯୂନାମିଵ ଯଦ୍ଵୃତ୍ତଂ ସଭାଯାଂ କୁରୁନନ୍ଦନ। ତେନ ନ ଭ୍ରାଜସେ ରାଜଂସ୍ତାପସାନାଂ ସମାଗମେ
ହେ କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ସଭାରେ ଯେଉଁ ଘଟଣା ଘଟିଲା, ତାହା ଚୋରମାନେ କରିଥିବା କାମ ପରି; ଏହି କାରଣରୁ ତୁମେ ତାପସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାନ୍ୟତା ହରାଇଛ।
ତତୋ ଵ୍ଯାଵୃତ୍ଯ ରାଜାନଂ ଦୁର୍ଯୋଧନମମର୍ଷଣମ୍। ଉଵାଚ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ଵାଚା ମୈତ୍ରେଯୋ ଭଗଵାନୃପିଃ
ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଭଗବାନ୍ ମୈତ୍ରେୟ ମୃଦୁ କଥାରେ ଅଡ଼ିଗ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଦୁର୍ଯୋଧନ ମହାବାହୋ ନିବୋଧ ଵଦତାଂ ଵର। ଵଚନଂ ମେ ମହାଭାଗ ବ୍ରୁଵତୋ ଯଦ୍ଧିତଂ ତଵ
ହେ ଦୁର୍ଯୋଧନ, ବଳଶାଳୀ, କଥା କହିବାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣ, କାରଣ ଏହା ତୁମ ଭଲ ପାଇଁ।
ମା ଦ୍ରୁହଃ ପାଣ୍ଡଵାନ୍ରାଜନ୍କୁରୁଷ୍ଵ ହିତମାତ୍ମନଃ। ପାଣ୍ଡଵାନାଂ କୁରୂଣାଂ ଚ ଲୋକସ୍ଯ ଚ ନରର୍ଷଭ
ହେ ରାଜା, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ କରିନାହ, ନିଜ ଭଲ, ପାଣ୍ଡବ, କୁରୁ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କାମ କର।
ପାଣ୍ଡଵାନ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ତାନ୍ରାତ୍ରୌ କିର୍ମୀରୋ ନାମ ରାକ୍ଷସଃ। ଅଵୃତ୍ଯ ମାର୍ଗଂ ରୌଦ୍ରାତ୍ମା ତସ୍ଥୌ ଗିରିଵାଚଲଃ
ରାତିରେ, କିର୍ମୀର ନାମକ ଏକ ରାକ୍ଷସ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପଥ ଅଟକାଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ପର୍ବତ ପରି ଦଢ଼ି ରହିଥିଲା।
ତଂ ଭୀମଃ ସମରସ୍ଲାଘୀ ବଲେନ ବଲିନାଂ ଵରଃ। ଜଘାନ ପଶୁମାରେଣ ଵ୍ଯାଘ୍ରଃ କ୍ଷୁଦ୍ରମୃଗଂ ଯଥା
ସେଠାରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ବଳବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୀମ, ଏହି ରାକ୍ଷସକୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ମାରିଦେଲେ, ଯେପରି ଏକ ବଘ ଛୋଟ ପଶୁକୁ ମାରେ।
ପଶ୍ଯ ଦିଗ୍ଵିଜଯେ ରାଜନ୍ଯଥା ଭୀମେନ ପାତିତଃ। ଜରାସନ୍ଧୋ ମହେଷ୍ଵାସୋ ନାଗାଯୁତବଲୋ ଯୁଧି
ଦିଗ୍ବିଜୟ କାଳରେ ଭୀମ କିପରି ଯରାସନ୍ଧଙ୍କୁ, ଯିଏ ଦଶ ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତି ଥିଲେ ଏବଂ ଶୂର ବାଣଧାରୀ ଥିଲେ, ସେଠି ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ କଲେ, ଦେଖ।
ସଂବନ୍ଧୀ ଵାସୁଦେଵଶ୍ଚ ଶ୍ଯାଲାଃ ସର୍ଵେ ଚ ପାର୍ଷତାଃ। ତେ ହି ସର୍ଵେ ନରଵ୍ଯାଘ୍ରାଃ ଶୂରା ଵିକ୍ରାନ୍ତଯୋଧିନଃ
ବାସୁଦେବ ତାଙ୍କର ସମ୍ବନ୍ଧୀ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାର୍ଷଦମାନେ ତାଙ୍କର ଶ୍ୟାଳା। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ, ଶୂର ଏବଂ ପ୍ରବଳ ଯୋଦ୍ଧା।
ସର୍ଵେ ନାଗାଯୁତପ୍ରାଣା ଵଜ୍ରସଂହନନା ଦୃଢଃ। ସତ୍ଯଵ୍ରତଧରାଃ ସର୍ଵେସର୍ଵେ ପୁରୁଷମାନିନଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦଶ ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ବଜ୍ର ପରି ଦୃଢ଼, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଏବଂ ସମସ୍ତେ ନିଜକୁ ସତ୍ୟ ପୁରୁଷ ଭାବନ୍ତି।
ହନ୍ତାରୋ ଦେଵଶତ୍ରୂଣାଂ ରକ୍ଷସାଂ କାମରୂପିଣାମ୍। ହିଡିମ୍ବବକମୁଖ୍ଯାନାଂ କିର୍ମୀରସ୍ ଚ ରକ୍ଷସଃ। କସ୍ତାନ୍ଯୁଧି ସମାସୀତ ଜରାମରଣଵାନ୍ନରଃ
ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ଏବଂ ରୂପ ବଦଳାଇପାରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହିଡିମ୍ବ ଏବଂ ବକା ପ୍ରମୁଖ, ଏବଂ କିର୍ମୀର ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ମାରିଛନ୍ତି। ଏମିତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ କିଏ ଟିକିପାରିବ, ଯିଏ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁର ଅଧୀନ?