ତ୍ରିଵର୍ଗୋଽଯଂ ଧର୍ମମୂଲୋ ନରେନ୍ଦ୍ର ରାଜ୍ଯଂ ଚେଦଂ ଧର୍ମମୂଲଂ ଵଦନ୍ତି। ଧର୍ମେ ରାଜନ୍ଵର୍ତମାନଃ ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯା ପୁତ୍ରାନ୍ସର୍ଵାନ୍ପାହି କୁନ୍ତୀସୁତାଂଶ୍ଚ
ହେ ରାଜା, ଏହି ତିନିଟି ପୁରୁଷାର୍ଥ ଧର୍ମରେ ଭିତି; ଏହି ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମ ଉପରେ ଆଧାରିତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଚାଲି, ତୁମେ ତୁମ ସମସ୍ତ ପୁଅ ଓ କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପୁଅମାନେକୁ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ସୁରକ୍ଷା କର।
ସ ଵୈ ଧ୍ରମୋ ଵିପ୍ରଲବ୍ଧଃ ସଭାଯାଂ ପାପାତ୍ମଭିଃ ସୌବଲେଯପ୍ରଧାନୈଃ। ଆହୂଯ କୁନ୍ତୀସୁତମକ୍ଷଵତ୍ଯାଂ ପରାଜୈଷୀତ୍ସତ୍ଯସନ୍ଧଂ ସୁତସ୍ତେ
ସୌବଳଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିମାନେ ସଭାରେ ଧର୍ମକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ; ତୁମ ପୁଅ ଏକ୍ଷ କ୍ରୀଡ଼ାକୁ ଡାକି, ସତ୍ୟବାନ୍ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ।
ଏତସ୍ଯ ତେ ଦୁଷ୍ପ୍ରଣୀତସ୍ଯ ରାଜ- ନ୍ଦ୍ଵେଷସ୍ଯାହଂ ପରିପଶ୍ଯାମ୍ଯୁପାଯମ୍। ଯଥା ପୁତ୍ରସ୍ତଵ କୌରଵ୍ଯ ପାପା- ନ୍ମୁକ୍ତୋ ଲୋକେ ପ୍ରତିତିଷ୍ଠେତ ସାଧୁ
ହେ ରାଜା, ଏହି ଭ୍ରଷ୍ଟ ଦ୍ୱେଷରୁ ବାହାରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଉପାୟ ଦେଖୁଛି, ଯେପରି ତୁମ ପୁଅ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ମଳ ରହିପାରିବ।
ତଦ୍ଵୈ ସର୍ଵଂ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରା ଲଭନ୍ତାଂ ଯତ୍ତଦ୍ରାଜନ୍ନତିସୃଷ୍ଟଂ ତ୍ଵଯାଽଽସୀତ୍। ଏଷ ଧର୍ମଃ ପରମୋ ଯତ୍ସ୍ଵକେନ ରାଜା ତୁଷ୍ଯେନ୍ନ ପରସ୍ଵେଷୁ ଗୃଦ୍ଧ୍ଯେତ୍
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେକୁ ଦେଇଥିଲ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନେ ପୁଣି ଲାଭ କରନ୍ତୁ। ଏହିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ: ରାଜା ନିଜ ଜିନିଷରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହିବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟର ଜିନିଷ ଉପରେ ଲୋଭ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
[ଯଶୋ ନେ ନଶ୍ଯେଜ୍ଜ୍ଞାତିଭେଦଶ୍ଚ ନ ସ୍ଯା- ଦ୍ଧର୍ମୋ ନ ସ୍ଯାନ୍ନୈଵ ଚୈଵଂ କୃତେ ତ୍ଵାମ୍।] ଏତତ୍କାର୍ଯେ ତଵ ସର୍ଵପ୍ରଧାନଂ ତେଷାଂ ତୁଷ୍ଟିଃ ଶକୁନେଶ୍ଚାଵମାନଃ
ତୁମର ମାନ୍ୟତା ନଷ୍ଟ ହେଉନାହିଁ, ବନ୍ଧୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିଭେଦ ହେଉନାହିଁ, ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହେଉନାହିଁ, ଏବଂ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏପରି କରନାହିଁ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ସମସ୍ତଠାରୁ ମୁଖ୍ୟ ହେଉଛି ସେମାନଙ୍କ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଓ ଶକୁନିଙ୍କ ଅବମାନ।
ଏଵଂ ଶେଷଂ ଯଦି ପୁତ୍ରେଷୁ ତେ ସ୍ଯା- ଦେତଦ୍ରାଜଂସ୍ତ୍ଵରମାଣଃ କୁରୁଷ୍ଵ। ଅଥୈତଦେଵଂ ନ କରୋଷି ରାଜନ୍ ଧ୍ରୁଵଂ କୁରୂଣାଂ ଭଵିତା ଵିନାଶଃ
ଯଦି ତୁମେ ଚାହୁଁଛ ଯେ ତୁମ ପୁଅମାନେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ପତି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ତେବେ ଏହି କାମ ଶୀଘ୍ର କର; ଯଦି ଏହା କରିବା ନାହିଁ, ତେବେ କୁରୁମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ନଶ୍ଟ ହେବେ।
ନହି କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଭୀମସେନୋଽର୍ଜୁନୋ ଵା ଶେଷଂ କୁର୍ଯାଚ୍ଛାତ୍ରଵାଣାମନୀକେ। ଯେଷାଂ ଯୋଦ୍ଧା ସଵ୍ଯସାଚୀ କୃତାସ୍ତ୍ରୋ ଧନୁର୍ଯେଷାଂ ଗାଣ୍ଡିଵଂ ଲୋକସାରମ୍
ଭୀମସେନ କିମ୍ବା ଅର୍ଜୁନ ଯଦି କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେବେ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ସେନାକୁ ଛାଡ଼ିବେ ନାହିଁ; ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧା ସବ୍ୟସାଚୀ ଏବଂ ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଧନୁଷ ଗାଣ୍ଡୀବ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଂସାରରେ କିଛି ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଯେଷାଂ ଭୀମୋ ବାହୁଶାଲୀ ଚ ଯୋଦ୍ଧା ତେଷାଂ ଲୋକେ କିଂନୁ ନ ପ୍ରାପ୍ଯମସ୍ତି। ଉକ୍ତଂ ପୂର୍ଵଂ ଜାତମାତ୍ରେ ସୁତେ ତେ ମଯା ଯତ୍ତେ ହିତମାସୀତ୍ତଦାନୀମ୍
ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧା ଭୀମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଥିବା, ସେମାନେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ କଣ ଅପ୍ରାପ୍ୟ ଅଛି? ତୁମ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହେବା ସମୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା ଭଲ କଥା କହିଥିଲି, ସେଠାରେ ତୁମ ଉପକାର ଥିଲା।
ପୁତ୍ରଂ ତ୍ଯଜେମମହିତଂ କୁଲସ୍ଯ ହିତଂ ପରଂ ନ ଚ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଚକର୍ଥ। ଇଦାନୀଂ ତେ ହିତମୁକ୍ତଂ ନ ଚେତ୍ତ୍ଵ- ମେଵଂ କର୍ତା ପରିତପ୍ତାଽସି ପଶ୍ଚାତ୍
ପରିବାର ପାଇଁ ଯେଉଁ ପୁଅ ଅହିତକାରକ, ତାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ ଥିଲା, ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ କରିବା ଉଚିତ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ତାହା କରିଲେ ନାହିଁ। ଏବେ ମୁଁ ଯାହା ଉପକାର କଥା କହୁଛି, ତୁମେ ତାହା ନମାନିଲେ, ପରେ ଦୁଃଖିତ ହେବ।
ଯଦ୍ଯେତଦେଵମନୁମନ୍ତା ସୁତସ୍ତେ ସଂପ୍ରୀଯମାଣଃ ପାଣ୍ଡଵୈରେକରାଜ୍ଯମ୍। ତାପୋ ନ ତେ ଭଵିତା ପ୍ରୀତିଯୋଗା- ତ୍ତ୍ଵଂ ଚେନ୍ନ ଗୃହ୍ଣାସି ସୁତଂ ସହାଯୈଃ
ଯଦି ତୁମ ପୁଅ ଏହି କଥାକୁ ମାନି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ର ରାଜ୍ୟରେ ଖୁସି ହୁଏ, ତେବେ ତୁମେ କଷ୍ଟ ଭୋଗିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମେ ତୁମ ପୁଅ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ତୁମେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବେ।
ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ତ୍ଵହିତଂ ଵୈ ନିଗୃହ୍ଯ ପାଣ୍ଡୋଃ ପୁତ୍ରଂ ପ୍ରକୁରୁଷ୍ଵାଧିପତ୍ଯେ। `ଧ୍ରୁଵଂ ଵିନାଶସ୍ତଵ ପୁତ୍ରେଣ ଧୀମନ୍ ସବନ୍ଧୁଵର୍ଗେଣ ସହୈଵ ରାଜଭିଃ
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ, ଯିଏ ଶତ୍ରୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ, ତାଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ଏବଂ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟରେ ବସାଅ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ତୁମେ ଏବଂ ତୁମ ପୁଅମାନେ, ସମସ୍ତ ପରିବାର ଓ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ସହିତ ବିନାଶ ପାଇବେ।
ଚତୁର୍ଦଶେ ଚୈଵ ଵର୍ଷେ ନରେନ୍ଦ୍ର କୁଲକ୍ଷଯଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ରାଜସିଂହ। ତସ୍ମାତ୍କୁରୁଷ୍ଵାଧିପତ୍ଯେ ନରେନ୍ଦ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ଧର୍ମଭୃତାଂ ଵରିଷ୍ଠମ୍
ଚୌଦ୍ଦ ଓଷରେ, ରାଜା, ତୁମ ବଂଶର ନାଶ ହେବ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ। ସେଠିପାଇଁ, ଧର୍ମରେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟରେ ବସାଅ।
ଅଜାତଶତ୍ରୁର୍ହି ଵିମୁକ୍ତରାଗୋ ଧର୍ମୋଣେମାଂ ପୃଥିଵୀଂ ଶାସ୍ତୁ ରାଜନ୍। ତତୋ ରାଜନ୍ପାର୍ଥିଵାଃ ସର୍ଵ ଏଵ ଵୈଶ୍ଯା ଇଵାସ୍ମାନୁପତିଷ୍ଠନ୍ତୁ ସଦ୍ଯଃ
ଅଜାତଶତ୍ରୁ, ଯିଏ ରାଗରୁ ମୁକ୍ତ, ଧର୍ମରେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଶାସନ କରୁନ୍ତୁ, ରାଜା। ତାପରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଆମକୁ ତୁରନ୍ତ ସେବା କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ମାନ୍ୟମାନେ ନିଜ ମାଲିକଙ୍କୁ କରନ୍ତି।
ଦୁର୍ଯୋଧନଃ ଶକୁନିଃ ସୂତପୁତ୍ରଃ ପ୍ରୀତ୍ଯା ରାଜନ୍ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରାନ୍ଭଜନ୍ତୁ। ଦୁଃଶାସନୋ ଯାଚତୁ ଭୀମସେନଂ ସଭାମଧ୍ଯେ ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯାତ୍ମଜାଂ ଚ
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ଶକୁନି ଏବଂ ସୂତପୁତ୍ର, ରାଜା, ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ। ଦୁଃଶାସନ ସଭା ମଧ୍ୟରେ ଭୀମସେନ ଓ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କ ଦୟା ଚାହିଁବ।
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ତ୍ଵଂ ପରିସାନ୍ତ୍ଵଯସ୍ଵ ରାଜ୍ଯେ ଚୈନଂ ସ୍ଥାପଯସ୍ଵାଭିପୂଜ୍ଯ। ତ୍ଵଯା ପୃଷ୍ଟଃ କିମହମନ୍ଯଦ୍ଵଦେଯ- ମେତତ୍କୃତ୍ଵା କୃତକୃତ୍ଯୋସି ରାଜନ୍
ତୁମେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ମନ ରଖିବା ଉଚିତ ଏବଂ ସମ୍ମାନ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟରେ ବସାଅ। ରାଜା, ଏହା କରିଲେ ତୁମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ ହେବ; ଆଉ କ'ଣ କହିବି?
ଏତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଵିଦୁର ଯତ୍ତେ ସଭାଯା- ମିହ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପାଣ୍ଡଵାନ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ମାଂ ଚ। ହିତଂ ତେଷାମହିତଂ ମାମକାନା- ମେତତ୍ସର୍ଵଂ ମମ ନାଵୈଦି ଚେତଃ
ଏହି ଉପଦେଶ, ବିଦୁର, ତୁମେ ଏଠାରେ ସଭାରେ ଯାହା କହିଛ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ମୋ ପାଇଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ, କିନ୍ତୁ ମୋ ପକ୍ଷରେ ଖରାପ। ଏହି ସବୁକୁ ମୋ ମନ ମାନିପାରୁନି।
ଇଦଂ ତ୍ଵିଦାନୀଂ ଗତ ଏଵ ନିଶ୍ଚିତଂ ତେଷାମର୍ଥେ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଯଦାତ୍ଥ। ତେନାଦ୍ଯ ମନ୍ଯେ ନାସି ହିତୋ ମମେତି କଥଂ ହି ପୁତ୍ରଂ ପାଣ୍ଡଵାର୍ଥେ ତ୍ଯଜେଯମ୍
ଏବେ ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲା: ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ତୁମେ ଯାହା କହିଛ। ତେଣୁ ଆଜି ମୁଁ ଭାବୁଛି ତୁମେ ମୋ ପକ୍ଷରେ ନୁହଁ। ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ କିପରି ମୋ ପୁଅକୁ ତ୍ୟାଗ କରିପାରିବି?
ଅସଂଶଯଂ ତେଽପି ମମୈଵ ପୁତ୍ରା ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ତୁ ମମ ଦେହାତ୍ପ୍ରମୂତଃ। ସ୍ଵଂ ଵୈ ଦେହଂ ପରହେତୋସ୍ତ୍ଯଜେତି କୋନୁ ବ୍ରୂଯାତ୍ସମତାମନ୍ଵଵେକ୍ଷନ୍
ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋର ପୁଅ, କିନ୍ତୁ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ମୋ ଦେହରୁ ଜନ୍ମିଛି। ଅନ୍ୟର ଉପକାର ପାଇଁ କିଏ ନିଜ ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବ? ଏହା ଭାବି କିଏ ସମତାର କଥା କହିପାରିବ?
ସ ମାଂ ଜିହ୍ମଂ ଵିଦୁର ସର୍ଵଂ ବ୍ରଵୀପି ମନ୍ଯୁଂ ତେଽହମଧିକଂ ଧାରଯାମି। ଯଥେଚ୍ଛକଂ ଗଚ୍ଛ ଵା ତିଷ୍ଠ ଵା ତ୍ଵଂ ସୁସାନ୍ତ୍ଵ୍ଯମାନାଽପ୍ଯସତୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଜହାତି
ବିଦୁର, ତୁମେ ମୋତେ ଟେଢ଼ା କହୁଛ, ଯଦିଓ ସତ୍ୟ କଥା କହୁଛ। ମୁଁ ତୁମ ଉପରେ ଅଧିକ କ୍ରୋଧ ଧରିଛି। ଚାହିଁଲେ ଯାଅ କିମ୍ବା ରୁହ। ଯେପରି ଭଲଭାବେ ମନ ରଖିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅବିଶ୍ୱାସିନୀ ଜଣେ ନାରୀ ପତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଦେଇଥାଏ।
ଏତାଵଦୁକ୍ତ୍ଵା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋଽନ୍ଵପଦ୍ଯ- ଦନ୍ତର୍ଵେଶ୍ମ ସହସୋତ୍ଥାଯ ରାଜନ୍। ନେଦମସ୍ତୀତ୍ଯଥ ଵିଦୁରୋ ଭାପମାପ୍ପଃ ସଂପ୍ରାଦ୍ରଵଦ୍ଯତ୍ର ପାର୍ଥା ବଭୂଵୁଃ
ଏପରି କହି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ତୁରନ୍ତ ଉଠି ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ଚଲିଗଲେ। ବିଦୁର ଭାବିଲେ—'ଏଠାରେ କିଛି ନାହିଁ'—ଏବଂ ଶୀଘ୍ରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଚଲିଗଲେ।
ପାଣ୍ଡଵାସ୍ତୁ ଵନେ ଵାସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଭରତର୍ପଭାଃ। ପ୍ରଯଯୁର୍ଜାହ୍ନଵୀକୂଲାତ୍କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ସହାନୁଗାଃ
ପାଣ୍ଡବମାନେ, ଅରଣ୍ୟରେ ବାସ କରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କରି, ଗଙ୍ଗା ତଟ ଛାଡି ନିଜ ଅନୁଗାମୀମାନେ ସହ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଚଲିଗଲେ।
ସରସ୍ଵତୀଦୃପଦ୍ଵତ୍ଯୌ ଯମୁନାଂ ଚ ନିଷେଵ୍ଯ ତେ। ଯଯୁର୍ଵନନୈଵ ଵନଂ ସତତଂ ପଶ୍ଚିମାଂ ଦିଶମ୍
ସେମାନେ ସରସ୍ୱତୀ, ଦୃପଦ୍ବତୀ ଓ ଯମୁନା ନଦୀକୁ ଦେଖି, ଏକ ଅରଣ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଉଥିଲେ, ସଦା ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ।
ତତଃ ସରସ୍ଵତୀକୂଲେ ସମେଷୁ ମରୁଧନ୍ଵସୁ। କାମ୍ଯକଂ ନାମ ଦଦୃଶୁର୍ଵନଂ ମୁନିଜନପ୍ରିଯମ୍
ତାପରେ ସରସ୍ୱତୀ ତଟର ସମ ମାଟି ଓ ବାଲି ଭୂମିରେ, ସେମାନେ ମୁନିମାନେ ପ୍ରିୟ କାମ୍ୟକ ଅରଣ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ।
ତତ୍ର ତେ ନ୍ଯଵସନ୍ଵୀରା ଵନେ ବହୁମୃଗଦ୍ଵିଜେ। ଅନ୍ଵାସ୍ଯମାନା ମୁନିଭିଃ ସାନ୍ତ୍ଵ୍ଯମାନାଶ୍ଚ ଭାରତ
ସେଠାରେ ସେ ଶୂରମାନେ ବହୁ ପଶୁପକ୍ଷୀ ଥିବା ଅରଣ୍ୟରେ ବାସ କଲେ, ଏବଂ ମୁନିମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଓ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ।
ଵିଦୁରସ୍ତ୍ଵଥ ପାଣ୍ଡୂନାଂ ସଦା ଦର୍ଶନଲାଲସଃ। ଜଗାମୈକରଥେନୈଵ କାମ୍ଯକଂ ଵନମୃଦ୍ଧିମତ୍
ବିଦୁର, ସଦା ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ, ଏକା ରଥରେ ବସି ଧନୀ କାମ୍ୟକ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚଲିଗଲେ।
ତତୋ ଗତ୍ଵା ଵିଦୁରଃ କାମ୍ଯକଂ ତ- ଚ୍ଛୀଘ୍ରୈରଶ୍ଵୈର୍ଵାହିତଃ ସ୍ଯନ୍ଦନେନ। ଦଦର୍ଶାସୀନଂ ଧର୍ମାତ୍ମାନଂ ଵିଵିକ୍ତେ ସାର୍ଧଂ ଦ୍ରୌପଦ୍ଯା ଭ୍ରାତୃଭିର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୈଶ୍ଚ
ତାପରେ ବିଦୁର ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ନିଏଯାଇ କାମ୍ୟକ ଅରଣ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦ୍ରୌପଦୀ, ଭାଇମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ଏକାନ୍ତରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ତତୋଽପଶ୍ଯଦ୍ଵିଦୁରଂ ତୂର୍ଣମାରା- ଦଭ୍ଯାଯାନ୍ତଂ ସତ୍ଯସନ୍ଧଃ ସ ରାଜା। ଅଥାବ୍ରଵୀଦ୍ଧାତରଂ ଭୀମସେନଂ କିଂନୁ କ୍ଷତ୍ତା ଵକ୍ଷ୍ଯତିନଃ ସମେତ୍ଯ
ତାପରେ ସତ୍ୟବାନ୍ ରାଜା ବିଦୁରଙ୍କୁ ଦ୍ରୁତ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଭାଇ ଭୀମସେନଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ସେଇ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଆସିଲେ ପରେ ଆମକୁ କ'ଣ କହିବେ?'
କଚ୍ଚିନ୍ନାଯଂ ଵଚନାତ୍ସୌବଲସ୍ଯ ସମାହ୍ଵାତୁଂ ଦେଵନାଯୋପଯାତି। କଚ୍ଚିତ୍କ୍ଷୁଦ୍ରଃ କୁଶଲୀ ଚାଽଯୁଧାନି ଜେଷ୍ଯତ୍ଯସ୍ମାକଂ ପୁନରେଵାକ୍ଷଵତ୍ଯାମ୍
ସେ କି ଶକୁନିଙ୍କ କଥାରେ ଆମକୁ ପୁଣି ଦ୍ୟୂତକ୍ରୀଡ଼ାକୁ ଡାକିବାକୁ ଆସୁଛନ୍ତି? ସେ ଦୁଷ୍ଟ କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି କି? ସେ ପୁଣି ଆମକୁ ଅକ୍ଷବତୀରେ ଦ୍ୟୂତରେ ହରାଇବେ କି?
ସମାହୂତଃ କେନଚିଦାହଵାଯ ନାହଂ ଶକ୍ତୋ ଭୀମସେନାପଯାତୁମ୍। ଗାଣ୍ଡୀଵେ ଚ ସଂଶଯିତେ କଥଂ ନୁ ରାଜ୍ଯପ୍ରାପ୍ତିଃ ସଂଶଯିତା ଭଵେନ୍ନଃ
ମୋତେ ଯଦି କେହି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଡାକିବେ, ମୁଁ ପଛକୁ ହଟିପାରିବି ନାହିଁ, ଭୀମସେନ। ଏବଂ ଯଦି ଗାଣ୍ଡୀବ ନେଇ ସନ୍ଦେହ ରହିଯାଏ, ତେବେ ଆମେ ରାଜ୍ୟ ପାଇବା ନେଇ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇପାରିବୁ କିପରି?
ତତ ଉତ୍ଥାଯ ଵିଦୁରଂ ପାଣ୍ଡଵେଯାଃ ପ୍ରତ୍ଯଗୃହ୍ଣନ୍ନୃପତେ ସର୍ଵ ଏଵ। ତୈଃ ସତ୍କୃତଃ ସ ଚ ତାନାଜମୀଢୋ ଯଥୋଚିତଂ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରାନ୍ସମେଯାତ୍
ତାପରେ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସମସ୍ତେ ଉଠିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଏବଂ ବିଦୁରଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ସ୍ୱାଗତ କଲେ, ରାଜା। ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ମାନ ପାଇ ବିଦୁର, ଅଜାମୀଢଙ୍କ ପୁଅ, ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।