ଭୂତାଶ୍ରଯୋ ଭୂତପତି- ସର୍ଵଭୂତନିଷେଵିତଃ। `ମଣିଃ ସୁଵର୍ଣୋ ଭୂତାତ୍ମା କାମଦଃ ସର୍ଵତୋମୁଖଃ।' [ସ୍ରଷ୍ଟା ସଂଵର୍ତକୋ ଵହ୍ନିଃ ସର୍ଵସ୍ଯାଦିରଲୋଲୁପଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆଧାର, ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ସମସ୍ତ ଜୀବ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ମଣି, ସୁନା, ପ୍ରାଣୀର ଆତ୍ମା, ଇଚ୍ଛା ପୂରଣକାରୀ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେଖୁଥିବା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସଂହାରକ, ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତର ଆରମ୍ଭ, ଅଲଗା।
ଅନନ୍ତଃ କପିଲୋ ଭାନୁଃ କାମଦଃ ସର୍ଵତୋମୁଖଃ।] ଜଯୋ ଵିଶାଲୋ ଵରଦଃ ସର୍ଵଧାତୁନିଷେଚିତା
ଅନନ୍ତ, କପିଳ, ଉଜ୍ୱଳ, ଇଚ୍ଛା ପୂରଣକାରୀ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେଖୁଥିବା, ବିଜୟୀ, ବିଶାଳ, ବରଦାନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଭରିଥିବା।
ମନଃ ସୁପର୍ଣୋ ଭୂତାଦିଃ ଶୀଘ୍ରଗଃ ପ୍ରାଣଧାରକଃ। ଧନ୍ଵନ୍ତରିର୍ଧୂମକେତୁରାଦିଦେଵୋଽଦିତେଃ ସୁତଃ
ମନ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆଦି, ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ, ପ୍ରାଣ ଧାରଣକାରୀ, ଧନ୍ୱନ୍ତରି, ଧୂମକେତୁ, ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତା, ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅ।
ଦ୍ଵାଦଶାତ୍ମାଽରଵିନ୍ଦାକ୍ଷଃ ପିତା ମାତା ପିତାମହଃ। ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରଂ ପ୍ରଜାଦ୍ଵାରଂ ମୋକ୍ଷଦ୍ଵାରଂ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍
ବାରୋଟି ରୂପ ଧାରୀ, ପଦ୍ମନୟନ, ପିତା, ମାଆ, ପିତାମହ, ସ୍ୱର୍ଗର ଦ୍ୱାର, ସନ୍ତାନର ଦ୍ୱାର, ମୋକ୍ଷର ଦ୍ୱାର, ଉତ୍ତମ ସ୍ୱର୍ଗ।
ଦେଵକର୍ତା ପ୍ରଶାନ୍ତାତ୍ମା ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖଃ। ଚରାଚରାତ୍ମା ସୂକ୍ଷ୍ମାତ୍ମା ମୈତ୍ରେଣ ଵପୁଷାଽନ୍ଵିତଃ
ଦେବତାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଶାନ୍ତ ମନ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ, ଚଳାଞ୍ଚଳ ଓ ଅଚଳ ଜୀବର ଆତ୍ମା, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆତ୍ମା, ମିତ୍ରତାର ଶରୀର ଧାରୀ।
ଏତଦ୍ଵୈ କୀର୍ତନୀଯସ୍ଯ ସୂର୍ଯସ୍ଯାମିତତେଜସଃ। ନାମ୍ନାମଷ୍ଟଶତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶକ୍ରେଣୋକ୍ତଂ ମହାତ୍ମନା
ଏହି ଅଟ୍ଠାଉଟି ପବିତ୍ର ନାମ ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର, ମହାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି।
ଶକ୍ରାଚ୍ଚ ନାରଦଃ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଧୌମ୍ଯଶ୍ଚ ତଦନ୍ତରମ୍। ଧୌମ୍ଯାଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠରଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ସର୍ଵାନ୍କମାନଵାପ୍ତଵାନ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ନାରଦ ପାଇଲେ, ତାପରେ ଧୌମ୍ୟ, ଧୌମ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପାଇଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଲେ।
ସୁରଗଣପିତୃଯକ୍ଷସେଵିତଂ ହ୍ଯସୁରନିଶାଚରସିଦ୍ଧଵନ୍ଦିତମ୍। ଵରକନକହୁତାଶନପ୍ରଭଂ ତ୍ଵମପି ମନସ୍ଯଭିଧେହି ଭାସ୍କରମ୍
ଦେବ, ପିତୃ ଓ ଯକ୍ଷମାନେ ଯେଉଁଠି ପୂଜା କରନ୍ତି, ଅସୁର, ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ଯେଉଁଠି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସୁନା ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ତେଜସ୍ୱୀ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ମନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର।
ସୂର୍ଯୋଦଯେ ଯଃ ସୁସମାହିତଃ ପଠେ- ତ୍ତ ପୁତ୍ରଦାରାନ୍ଧନରତ୍ନସଂଚଯାନ୍। ଲଭେତ ଜାତିସ୍ମରତାଂ ନରଃ ସଦା ଧୃତିଂ ଚ ମେଧାଂ ଚ ସ ଵିନ୍ଦତେ ପୁମାନ୍
ଯିଏ ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ବେଳେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ପଢେ, ସେ ପୁଅ, ଜଣାଣୀ, ଧନ ଓ ରତ୍ନ ଲାଭ କରେ। ସେ ସଦା ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି, ଧୃତି ଓ ବୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
[ଇମଂ ସ୍ତଵଂ ଦେଵଵରସ୍ଯ ଯୋ ନରଃ ପ୍ରକୀର୍ତଯେଚ୍ଛୁଚିସୁମନାଃ ସମାହିତଃ। ସ ମୁଚ୍ଯତେ ଶୋକଦଵାଗ୍ନିସାଗରା- ଲ୍ଲଭେତ କାମାନ୍ମନସା ଯଥେପ୍ସିତାନ୍
ଯିଏ ଏହି ଦେବମାନ୍ୟ ସ୍ତୁତିକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ପଢେ, ସେ ଶୋକର ସାଗରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ଓ ମନର ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ।
[ଇମଂ ସ୍ତଵଂ ପ୍ରଯତମନାଃ ସମାଧିନା ପଛେଦିହାନ୍ଯୋଽପି ଵରଂ ସମର୍ଥଯନ୍। ତତ୍ତ୍ସ୍ଯ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ରଵିର୍ମନୀଷିତଂ ତଦାଽଽପ୍ନୁଯାଦ୍ଯଦ୍ଯପି ତତ୍ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯିଏ ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତ ଓ ପ୍ରୟାସରେ ପଢେ, ଯଦି ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ହେଲେ ମଧ୍ୟ।
ଯଶ୍ଚେଦଂ ଧାରଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵାପ୍ଯଭୀକ୍ଷ୍ଣଶଃ। ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଧନାର୍ଥୀ ଲଭତେ ଧନମ୍। ଵିଦ୍ଯାର୍ଥୀ ଲଭତେ ଵିଦ୍ଯାଂ ପୁରୁଷୋପ୍ଯଥଵା ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ଯିଏ ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ସଦା ମନେ ରଖେ କିମ୍ବା ବାରମ୍ବାର ଶୁଣେ, ପୁଅ ଚାହିଁଲେ ପୁଅ, ଧନ ଚାହିଁଲେ ଧନ, ଶିକ୍ଷା ଚାହିଁଲେ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରେ; ପୁରୁଷ ହେଉ କି ନାରୀ।
ଉଭେ ସଂଧ୍ଯେ ପଠେନ୍ନିତ୍ଯଂ ନାରୀ ଵା ପୁରୁଷୋ ଯଦି। ଆପଦଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମୁଚ୍ଯେତ ବଦ୍ଧୋ ମୁଚ୍ଯେତ ବନ୍ଧନାତ୍
ସକାଳ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଯଦି କୌଣସି ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ନିତ୍ୟ ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ କଷ୍ଟରେ ପଡ଼ିବେ, ସେଠାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ; ଯଦି ବନ୍ଧନରେ ପଡ଼ିଥିବେ, ସେଠାରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।
ସଂଗ୍ରାମେ ଚ ଜଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଵିପୁଲଂ ଚାପ୍ନୁଯାଦ୍ଵସୁ। ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯଃ ସୂର୍ଯଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି ।।]
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଜିତିବେ ଏବଂ ବହୁ ଧନ-ଦୌଲତ ଲାଭ କରିବେ; ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବେ।
ଵନଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟେଷ୍ଵଥ ପାଣ୍ଡଵେଷୁ ପ୍ରଜ୍ଞାଚକ୍ଷୁସ୍ତପ୍ଯମାନୋଽମ୍ବିକେଯଃ। ଧର୍ମାତ୍ମାନଂ ଵିଦୁରମଗାଧବୁଦ୍ଧିଂ
ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପରେ, ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ପୁଅ ଦୂରଦର୍ଶୀ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ, ସେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ; ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଏବଂ ଗଭୀର ବୁଦ୍ଧି ସମ୍ପନ୍ନ ବିଦୁର ଥିଲେ।
ପ୍ରଜ୍ଞା ଚ ତେ ଭାର୍ଗଵସ୍ଯେଵ ଶୁଦ୍ଧା ଧର୍ମଂ ଚ ତ୍ଵଂ ପରମଂ ଵେତ୍ଥ ସୂକ୍ଷ୍ମମ୍। ସମଶ୍ଚ ତ୍ଵଂ ସଂମତଃ କୌରଵାଣାଂ ପଥ୍ଯଂ ଚୈଷାଂ ମମ ଚୈଵ ବ୍ରଵୀହି
ତୁମର ଜ୍ଞାନ ଭାର୍ଗବଙ୍କ ପରି ଶୁଦ୍ଧ; ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଧର୍ମକୁ ଜାଣ, ତୁମେ ସମଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ କୌରବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ; ସେମାନେ ଏବଂ ମୋ ପାଇଁ ଯାହା ଭଲ, ତୁମେ କହ।
ଏଵଂ ଗତେ ଵିଦୁରଯଦଦ୍ଯ କାର୍ଯଂ ପୌରାଶ୍ଚେମେ କଥମସ୍ମାନ୍ଭଜେରନ୍। ତେ ଚାପ୍ଯସ୍ମାନ୍ନୋଦ୍ଧରେଯୁଃ ସମୂଲା- ନ୍ନ କାମଯେ ତାଂଶ୍ଚ ଵିନଶ୍ଯମାନାନ୍
ବିଦୁର, ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଏବେ କଣ କରିବା ଉଚିତ? ଏହି ପୌରମାନେ କିପରି ଆମକୁ ସମର୍ଥନ କରିବେ? ଯଦି ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆମଠାରୁ ମୁହଁ ଫେରାନ୍ତି, ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ ଯେ ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ।
ସୌବଲେନୈଵ ପାପେନ ଦୁର୍ଯୋଧନହିତୈଷିଣା। କ୍ରୂରମାଚରିତଂ କ୍ଷତ୍ତର୍ନ ମେ ପ୍ରିଯମନୁଷ୍ଠିତମ୍
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଦୁଷ୍ଟ ସୌବଳ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ କାମ ହୋଇଛି, ହେ କ୍ଷତ୍ତ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ମନେ ପସନ୍ଦ କରେନି।
ତଥୈଵାଙ୍ଗୀକୃତେ ତତ୍ର ତଦ୍ଭଵାନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହତି। ଉତ୍ତରଂ ପ୍ରାପ୍ତକାଲଂ ଚ କିମନ୍ଯନ୍ମନ୍ଯତେ କ୍ଷମମ୍
ଏହି କଥା ତୁମେ ମାନିଛ, ତେଣୁ ସେଠାରେ ତୁମେ କହିବା ଉଚିତ; ଏହି ସମୟରେ ଅନ୍ୟ କଣ ଉପଯୁକ୍ତ ଉତ୍ତର ଥିବା ଭାବୁଛ?
ନାସ୍ତି ଧର୍ମେ ସହାଯତ୍ଵମିତି ମେ ଦୀର୍ଯତେ ମନଃ। ଯତ୍ର ପାଣ୍ଡୁସୁତାଃ ସର୍ଵେ କ୍ଲିଶ୍ଯନ୍ତି ଵାନମାଗତାଃ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ, ସେଠାରେ ଧର୍ମରେ ସହଯୋଗ ନାହିଁ, ଏହି ଭାବରେ ମୋ ମନ ଭାଙ୍ଗିଯାଉଛି।
ତ୍ରିଵର୍ଗୋଽଯଂ ଧର୍ମମୂଲୋ ନରେନ୍ଦ୍ର ରାଜ୍ଯଂ ଚେଦଂ ଧର୍ମମୂଲଂ ଵଦନ୍ତି। ଧର୍ମେ ରାଜନ୍ଵର୍ତମାନଃ ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯା ପୁତ୍ରାନ୍ସର୍ଵାନ୍ପାହି କୁନ୍ତୀସୁତାଂଶ୍ଚ
ହେ ରାଜା, ଏହି ତିନିଟି ପୁରୁଷାର୍ଥ ଧର୍ମରେ ଭିତି; ଏହି ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମ ଉପରେ ଆଧାରିତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଚାଲି, ତୁମେ ତୁମ ସମସ୍ତ ପୁଅ ଓ କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପୁଅମାନେକୁ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ସୁରକ୍ଷା କର।
ସ ଵୈ ଧ୍ରମୋ ଵିପ୍ରଲବ୍ଧଃ ସଭାଯାଂ ପାପାତ୍ମଭିଃ ସୌବଲେଯପ୍ରଧାନୈଃ। ଆହୂଯ କୁନ୍ତୀସୁତମକ୍ଷଵତ୍ଯାଂ ପରାଜୈଷୀତ୍ସତ୍ଯସନ୍ଧଂ ସୁତସ୍ତେ
ସୌବଳଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିମାନେ ସଭାରେ ଧର୍ମକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ; ତୁମ ପୁଅ ଏକ୍ଷ କ୍ରୀଡ଼ାକୁ ଡାକି, ସତ୍ୟବାନ୍ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ।
ଏତସ୍ଯ ତେ ଦୁଷ୍ପ୍ରଣୀତସ୍ଯ ରାଜ- ନ୍ଦ୍ଵେଷସ୍ଯାହଂ ପରିପଶ୍ଯାମ୍ଯୁପାଯମ୍। ଯଥା ପୁତ୍ରସ୍ତଵ କୌରଵ୍ଯ ପାପା- ନ୍ମୁକ୍ତୋ ଲୋକେ ପ୍ରତିତିଷ୍ଠେତ ସାଧୁ
ହେ ରାଜା, ଏହି ଭ୍ରଷ୍ଟ ଦ୍ୱେଷରୁ ବାହାରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଉପାୟ ଦେଖୁଛି, ଯେପରି ତୁମ ପୁଅ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ମଳ ରହିପାରିବ।
ତଦ୍ଵୈ ସର୍ଵଂ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରା ଲଭନ୍ତାଂ ଯତ୍ତଦ୍ରାଜନ୍ନତିସୃଷ୍ଟଂ ତ୍ଵଯାଽଽସୀତ୍। ଏଷ ଧର୍ମଃ ପରମୋ ଯତ୍ସ୍ଵକେନ ରାଜା ତୁଷ୍ଯେନ୍ନ ପରସ୍ଵେଷୁ ଗୃଦ୍ଧ୍ଯେତ୍
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେକୁ ଦେଇଥିଲ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନେ ପୁଣି ଲାଭ କରନ୍ତୁ। ଏହିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ: ରାଜା ନିଜ ଜିନିଷରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହିବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟର ଜିନିଷ ଉପରେ ଲୋଭ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
[ଯଶୋ ନେ ନଶ୍ଯେଜ୍ଜ୍ଞାତିଭେଦଶ୍ଚ ନ ସ୍ଯା- ଦ୍ଧର୍ମୋ ନ ସ୍ଯାନ୍ନୈଵ ଚୈଵଂ କୃତେ ତ୍ଵାମ୍।] ଏତତ୍କାର୍ଯେ ତଵ ସର୍ଵପ୍ରଧାନଂ ତେଷାଂ ତୁଷ୍ଟିଃ ଶକୁନେଶ୍ଚାଵମାନଃ
ତୁମର ମାନ୍ୟତା ନଷ୍ଟ ହେଉନାହିଁ, ବନ୍ଧୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିଭେଦ ହେଉନାହିଁ, ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହେଉନାହିଁ, ଏବଂ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏପରି କରନାହିଁ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ସମସ୍ତଠାରୁ ମୁଖ୍ୟ ହେଉଛି ସେମାନଙ୍କ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଓ ଶକୁନିଙ୍କ ଅବମାନ।
ଏଵଂ ଶେଷଂ ଯଦି ପୁତ୍ରେଷୁ ତେ ସ୍ଯା- ଦେତଦ୍ରାଜଂସ୍ତ୍ଵରମାଣଃ କୁରୁଷ୍ଵ। ଅଥୈତଦେଵଂ ନ କରୋଷି ରାଜନ୍ ଧ୍ରୁଵଂ କୁରୂଣାଂ ଭଵିତା ଵିନାଶଃ
ଯଦି ତୁମେ ଚାହୁଁଛ ଯେ ତୁମ ପୁଅମାନେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ପତି ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ତେବେ ଏହି କାମ ଶୀଘ୍ର କର; ଯଦି ଏହା କରିବା ନାହିଁ, ତେବେ କୁରୁମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ନଶ୍ଟ ହେବେ।
ନହି କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଭୀମସେନୋଽର୍ଜୁନୋ ଵା ଶେଷଂ କୁର୍ଯାଚ୍ଛାତ୍ରଵାଣାମନୀକେ। ଯେଷାଂ ଯୋଦ୍ଧା ସଵ୍ଯସାଚୀ କୃତାସ୍ତ୍ରୋ ଧନୁର୍ଯେଷାଂ ଗାଣ୍ଡିଵଂ ଲୋକସାରମ୍
ଭୀମସେନ କିମ୍ବା ଅର୍ଜୁନ ଯଦି କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେବେ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ସେନାକୁ ଛାଡ଼ିବେ ନାହିଁ; ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧା ସବ୍ୟସାଚୀ ଏବଂ ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଧନୁଷ ଗାଣ୍ଡୀବ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଂସାରରେ କିଛି ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ଯେଷାଂ ଭୀମୋ ବାହୁଶାଲୀ ଚ ଯୋଦ୍ଧା ତେଷାଂ ଲୋକେ କିଂନୁ ନ ପ୍ରାପ୍ଯମସ୍ତି। ଉକ୍ତଂ ପୂର୍ଵଂ ଜାତମାତ୍ରେ ସୁତେ ତେ ମଯା ଯତ୍ତେ ହିତମାସୀତ୍ତଦାନୀମ୍
ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧା ଭୀମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଥିବା, ସେମାନେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ କଣ ଅପ୍ରାପ୍ୟ ଅଛି? ତୁମ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହେବା ସମୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଯାହା ଭଲ କଥା କହିଥିଲି, ସେଠାରେ ତୁମ ଉପକାର ଥିଲା।
ପୁତ୍ରଂ ତ୍ଯଜେମମହିତଂ କୁଲସ୍ଯ ହିତଂ ପରଂ ନ ଚ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଚକର୍ଥ। ଇଦାନୀଂ ତେ ହିତମୁକ୍ତଂ ନ ଚେତ୍ତ୍ଵ- ମେଵଂ କର୍ତା ପରିତପ୍ତାଽସି ପଶ୍ଚାତ୍
ପରିବାର ପାଇଁ ଯେଉଁ ପୁଅ ଅହିତକାରକ, ତାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ ଥିଲା, ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ କରିବା ଉଚିତ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ତାହା କରିଲେ ନାହିଁ। ଏବେ ମୁଁ ଯାହା ଉପକାର କଥା କହୁଛି, ତୁମେ ତାହା ନମାନିଲେ, ପରେ ଦୁଃଖିତ ହେବ।
ଯଦ୍ଯେତଦେଵମନୁମନ୍ତା ସୁତସ୍ତେ ସଂପ୍ରୀଯମାଣଃ ପାଣ୍ଡଵୈରେକରାଜ୍ଯମ୍। ତାପୋ ନ ତେ ଭଵିତା ପ୍ରୀତିଯୋଗା- ତ୍ତ୍ଵଂ ଚେନ୍ନ ଗୃହ୍ଣାସି ସୁତଂ ସହାଯୈଃ
ଯଦି ତୁମ ପୁଅ ଏହି କଥାକୁ ମାନି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ର ରାଜ୍ୟରେ ଖୁସି ହୁଏ, ତେବେ ତୁମେ କଷ୍ଟ ଭୋଗିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମେ ତୁମ ପୁଅ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ତୁମେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବେ।