ମଯି ସ୍ନେହୋଽସ୍ତି ଚେଦ୍ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯଦ୍ଯନୁଗ୍ରହଭାଗହମ୍। ଭଗଵନ୍ନାସ୍ତି ଚେଦ୍ଗୁଦ୍ଯଂ ତଚ୍ଚ ମେ ବ୍ରୂହି ସାଂପ୍ରତମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଭଲପାଉଛ, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ ଦୟାର ଯୋଗ୍ୟ, ତେବେ ଭଗବାନ୍, ଏଠି ମୋତେ କିଛି କରିବାକୁ ଅଛି କି ନାହିଁ, ସେଥିରେ ଏବେ ମୋତେ କହ।
ଶୃଣୁଷ୍ଵାଂଵହିତୋ ରାଜଞ୍ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ସମାହିତଃ। କ୍ଷଣଂ ଚ କୁରୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଗୁହ୍ଯଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତେ ହିତମ୍
ହେ ରାଜା, ମନ ଲଗାଇ ଶୁଣ, ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ଧ୍ୟାନ ଧର। ଏକ କ୍ଷଣ ଅପେକ୍ଷା କର, ହେ ରାଜାଧିରାଜ, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଏକ ଗୁପ୍ତ ଉପଦେଶ କହିବି।
ଧୌମ୍ଯେନ ତୁ ଯଥାପ୍ରୋକ୍ତଂ ପାର୍ଥାଯ ସୁମହାତ୍ମନେ। ନାମ୍ନାମଷ୍ଟୋତ୍ତରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶତଂ ତଚ୍ଛୃଣୁ ଭୂପତେ
ଧୌମ୍ୟଙ୍କ କହିଥିବା ପ୍ରକାର, ହେ ମହାତ୍ମା ପାର୍ଥ, ଏହି ପବିତ୍ର ଏକଶଅଠି ନାମ ଶୁଣ, ହେ ଭୂପତି, ଏହାକୁ ଶୁଣ।
ସୂର୍ଯୋଽର୍ଯଭା ଭଗସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ପୂଷାଽର୍କଃ ସଵିତା ରଵିଃ। ଗଭସ୍ତିମାନଜଃ କାଲୋ ମୃତ୍ଯୁର୍ଧାତା ପ୍ରଭାକରଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅର୍ୟମା, ଭଗ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ପୂଷା, ଅର୍କ, ସବିତା, ରବି, ଗଭସ୍ତିମାନ୍, ଅଜ, କାଳ, ମୃତ୍ୟୁ, ଧାତା, ପ୍ରଭାକର—
ପୃଥିଵ୍ଯାପଶ୍ଚ ତେଜଶ୍ଚ ଖଂ ଵାଯୁଶ୍ଚ ପରାଯଣମ୍। ସୋମୋ ବୃହସ୍ପତିଃ ଶୁକ୍ରୋ ବୁଧୋଽଙ୍ଗାରକ ଏଵ ଚ
ପୃଥିବୀ, ପାଣି, ଅଗ୍ନି, ଆକାଶ ଓ ବାୟୁ — ଏହିମାନେ ତୁମର ନିବାସ ସ୍ଥାନ। ସୋମ, ବୃହସ୍ପତି, ଶୁକ୍ର, ବୁଧ ଓ ଅଙ୍ଗାରକ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଅଂଶ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ଦୀପ୍ତାଂଶୁଃ ଶୁଚିଃ ଶୌରିଃ ଶନୈଶ୍ଚରଃ। ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚ ସ୍କନ୍ଦୋ ଵୈଶ୍ରଵଣୋ ଯମଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ବିବସ୍ବାନ୍, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକର ଧାରୀ, ପବିତ୍ର, ଶୌରି, ଶନି, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର, ସ୍କନ୍ଦ, କୁବେର ଓ ଯମ — ସମସ୍ତେ ତୁମ ଅଂଶ।
ଵୈଦ୍ଯୁତୋ ଜାଠରଶ୍ଚାଗ୍ନିରୈନ୍ଧନସ୍ତେଜସାଂ ପତିଃ। ଧର୍ମଧ୍ଵଜୋ ଵେଦକର୍ତା ଵେଗାଙ୍ଗୋ ଵେଦଵାହନଃ
ବିଦ୍ୟୁତ, ଜଠରାଗ୍ନି, ହୋମ ଅଗ୍ନି, ଅଗ୍ନିର ମାଲିକ, ଧର୍ମର ପତାକା, ବେଦର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ, ବେଦବାହକ — ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଅଂଶ।
କୃତଂ ତ୍ରେତା ଦ୍ଵାପରଶ୍ଚ କଲିଃ ସର୍ଵାମରାଶ୍ରଯଃ। କଲା କାଷ୍ଠା ମୁହୂର୍ତାଶ୍ଚ ପକ୍ଷା ମାସା ଋତୁସ୍ତଥା
କୃତ, ତ୍ରେତା, ଦ୍ୱାପର ଓ କଳି — ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ। କଳା, କଷ୍ଠା, ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ପକ୍ଷ, ମାସ ଓ ଋତୁ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଅଂଶ।
ସଂଵତ୍ସରକରୋଽଶ୍ଵତ୍ଥଃ କାଲଚକ୍ରୋ ଵିଭାଵସୁଃ। ପୁରୁଷଃ ଶାଶ୍ଵତୋ ଯୋଗୀ ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତଃ ସନାତନଃ
ବର୍ଷ ତିଆରିକର୍ତ୍ତା, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ବୃକ୍ଷ, ସମୟର ଚକ୍ର, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି, ଚିରଞ୍ଜୀବ ପୁରୁଷ, ଯୋଗୀ, ପ୍ରକଟ ଓ ଅପ୍ରକଟ, ସନାତନ — ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଅଂଶ।
ଲୋକାଧ୍ଯକ୍ଷଃ ସୁରାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ତମୋନୁଦଃ। ଵରୁଣଃ ସାଗରୋଂଶଶ୍ଚ ଜୀମୂତୋ ଜୀଵନୋଽରିହା
ସମସ୍ତ ଲୋକର ଦେଖାଶୁଣାକାରୀ, ଦେବତାଙ୍କର ମାଲିକ, ସୃଷ୍ଟିର ଶିଳ୍ପୀ, ଅନ୍ଧକାର ଦୂରକର୍ତ୍ତା, ବରୁଣ, ସାଗର, ସାଗରର ଅଂଶ, ମେଘ, ଜୀବନ ଦାତା, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ।
ଭୂତାଶ୍ରଯୋ ଭୂତପତି- ସର୍ଵଭୂତନିଷେଵିତଃ। `ମଣିଃ ସୁଵର୍ଣୋ ଭୂତାତ୍ମା କାମଦଃ ସର୍ଵତୋମୁଖଃ।' [ସ୍ରଷ୍ଟା ସଂଵର୍ତକୋ ଵହ୍ନିଃ ସର୍ଵସ୍ଯାଦିରଲୋଲୁପଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆଧାର, ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ସମସ୍ତ ଜୀବ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ମଣି, ସୁନା, ପ୍ରାଣୀର ଆତ୍ମା, ଇଚ୍ଛା ପୂରଣକାରୀ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେଖୁଥିବା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସଂହାରକ, ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତର ଆରମ୍ଭ, ଅଲଗା।
ଅନନ୍ତଃ କପିଲୋ ଭାନୁଃ କାମଦଃ ସର୍ଵତୋମୁଖଃ।] ଜଯୋ ଵିଶାଲୋ ଵରଦଃ ସର୍ଵଧାତୁନିଷେଚିତା
ଅନନ୍ତ, କପିଳ, ଉଜ୍ୱଳ, ଇଚ୍ଛା ପୂରଣକାରୀ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେଖୁଥିବା, ବିଜୟୀ, ବିଶାଳ, ବରଦାନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଭରିଥିବା।
ମନଃ ସୁପର୍ଣୋ ଭୂତାଦିଃ ଶୀଘ୍ରଗଃ ପ୍ରାଣଧାରକଃ। ଧନ୍ଵନ୍ତରିର୍ଧୂମକେତୁରାଦିଦେଵୋଽଦିତେଃ ସୁତଃ
ମନ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆଦି, ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ, ପ୍ରାଣ ଧାରଣକାରୀ, ଧନ୍ୱନ୍ତରି, ଧୂମକେତୁ, ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତା, ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅ।
ଦ୍ଵାଦଶାତ୍ମାଽରଵିନ୍ଦାକ୍ଷଃ ପିତା ମାତା ପିତାମହଃ। ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରଂ ପ୍ରଜାଦ୍ଵାରଂ ମୋକ୍ଷଦ୍ଵାରଂ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍
ବାରୋଟି ରୂପ ଧାରୀ, ପଦ୍ମନୟନ, ପିତା, ମାଆ, ପିତାମହ, ସ୍ୱର୍ଗର ଦ୍ୱାର, ସନ୍ତାନର ଦ୍ୱାର, ମୋକ୍ଷର ଦ୍ୱାର, ଉତ୍ତମ ସ୍ୱର୍ଗ।
ଦେଵକର୍ତା ପ୍ରଶାନ୍ତାତ୍ମା ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖଃ। ଚରାଚରାତ୍ମା ସୂକ୍ଷ୍ମାତ୍ମା ମୈତ୍ରେଣ ଵପୁଷାଽନ୍ଵିତଃ
ଦେବତାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଶାନ୍ତ ମନ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ, ଚଳାଞ୍ଚଳ ଓ ଅଚଳ ଜୀବର ଆତ୍ମା, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆତ୍ମା, ମିତ୍ରତାର ଶରୀର ଧାରୀ।
ଏତଦ୍ଵୈ କୀର୍ତନୀଯସ୍ଯ ସୂର୍ଯସ୍ଯାମିତତେଜସଃ। ନାମ୍ନାମଷ୍ଟଶତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶକ୍ରେଣୋକ୍ତଂ ମହାତ୍ମନା
ଏହି ଅଟ୍ଠାଉଟି ପବିତ୍ର ନାମ ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର, ମହାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି।
ଶକ୍ରାଚ୍ଚ ନାରଦଃ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଧୌମ୍ଯଶ୍ଚ ତଦନ୍ତରମ୍। ଧୌମ୍ଯାଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠରଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ସର୍ଵାନ୍କମାନଵାପ୍ତଵାନ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ ନାରଦ ପାଇଲେ, ତାପରେ ଧୌମ୍ୟ, ଧୌମ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପାଇଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଲେ।
ସୁରଗଣପିତୃଯକ୍ଷସେଵିତଂ ହ୍ଯସୁରନିଶାଚରସିଦ୍ଧଵନ୍ଦିତମ୍। ଵରକନକହୁତାଶନପ୍ରଭଂ ତ୍ଵମପି ମନସ୍ଯଭିଧେହି ଭାସ୍କରମ୍
ଦେବ, ପିତୃ ଓ ଯକ୍ଷମାନେ ଯେଉଁଠି ପୂଜା କରନ୍ତି, ଅସୁର, ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ଯେଉଁଠି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସୁନା ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ତେଜସ୍ୱୀ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ମନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କର।
ସୂର୍ଯୋଦଯେ ଯଃ ସୁସମାହିତଃ ପଠେ- ତ୍ତ ପୁତ୍ରଦାରାନ୍ଧନରତ୍ନସଂଚଯାନ୍। ଲଭେତ ଜାତିସ୍ମରତାଂ ନରଃ ସଦା ଧୃତିଂ ଚ ମେଧାଂ ଚ ସ ଵିନ୍ଦତେ ପୁମାନ୍
ଯିଏ ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ବେଳେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ପଢେ, ସେ ପୁଅ, ଜଣାଣୀ, ଧନ ଓ ରତ୍ନ ଲାଭ କରେ। ସେ ସଦା ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି, ଧୃତି ଓ ବୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
[ଇମଂ ସ୍ତଵଂ ଦେଵଵରସ୍ଯ ଯୋ ନରଃ ପ୍ରକୀର୍ତଯେଚ୍ଛୁଚିସୁମନାଃ ସମାହିତଃ। ସ ମୁଚ୍ଯତେ ଶୋକଦଵାଗ୍ନିସାଗରା- ଲ୍ଲଭେତ କାମାନ୍ମନସା ଯଥେପ୍ସିତାନ୍
ଯିଏ ଏହି ଦେବମାନ୍ୟ ସ୍ତୁତିକୁ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଏକାଗ୍ର ମନରେ ପଢେ, ସେ ଶୋକର ସାଗରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ଓ ମନର ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ।
[ଇମଂ ସ୍ତଵଂ ପ୍ରଯତମନାଃ ସମାଧିନା ପଛେଦିହାନ୍ଯୋଽପି ଵରଂ ସମର୍ଥଯନ୍। ତତ୍ତ୍ସ୍ଯ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ରଵିର୍ମନୀଷିତଂ ତଦାଽଽପ୍ନୁଯାଦ୍ଯଦ୍ଯପି ତତ୍ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯିଏ ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତ ଓ ପ୍ରୟାସରେ ପଢେ, ଯଦି ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ହେଲେ ମଧ୍ୟ।
ଯଶ୍ଚେଦଂ ଧାରଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵାପ୍ଯଭୀକ୍ଷ୍ଣଶଃ। ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଧନାର୍ଥୀ ଲଭତେ ଧନମ୍। ଵିଦ୍ଯାର୍ଥୀ ଲଭତେ ଵିଦ୍ଯାଂ ପୁରୁଷୋପ୍ଯଥଵା ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ଯିଏ ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ସଦା ମନେ ରଖେ କିମ୍ବା ବାରମ୍ବାର ଶୁଣେ, ପୁଅ ଚାହିଁଲେ ପୁଅ, ଧନ ଚାହିଁଲେ ଧନ, ଶିକ୍ଷା ଚାହିଁଲେ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରେ; ପୁରୁଷ ହେଉ କି ନାରୀ।
ଉଭେ ସଂଧ୍ଯେ ପଠେନ୍ନିତ୍ଯଂ ନାରୀ ଵା ପୁରୁଷୋ ଯଦି। ଆପଦଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମୁଚ୍ଯେତ ବଦ୍ଧୋ ମୁଚ୍ଯେତ ବନ୍ଧନାତ୍
ସକାଳ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଯଦି କୌଣସି ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ନିତ୍ୟ ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ କଷ୍ଟରେ ପଡ଼ିବେ, ସେଠାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ; ଯଦି ବନ୍ଧନରେ ପଡ଼ିଥିବେ, ସେଠାରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।
ସଂଗ୍ରାମେ ଚ ଜଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଵିପୁଲଂ ଚାପ୍ନୁଯାଦ୍ଵସୁ। ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯଃ ସୂର୍ଯଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି ।।]
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଜିତିବେ ଏବଂ ବହୁ ଧନ-ଦୌଲତ ଲାଭ କରିବେ; ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବେ।
ଵନଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟେଷ୍ଵଥ ପାଣ୍ଡଵେଷୁ ପ୍ରଜ୍ଞାଚକ୍ଷୁସ୍ତପ୍ଯମାନୋଽମ୍ବିକେଯଃ। ଧର୍ମାତ୍ମାନଂ ଵିଦୁରମଗାଧବୁଦ୍ଧିଂ
ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପରେ, ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ପୁଅ ଦୂରଦର୍ଶୀ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ, ସେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ; ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଏବଂ ଗଭୀର ବୁଦ୍ଧି ସମ୍ପନ୍ନ ବିଦୁର ଥିଲେ।
ପ୍ରଜ୍ଞା ଚ ତେ ଭାର୍ଗଵସ୍ଯେଵ ଶୁଦ୍ଧା ଧର୍ମଂ ଚ ତ୍ଵଂ ପରମଂ ଵେତ୍ଥ ସୂକ୍ଷ୍ମମ୍। ସମଶ୍ଚ ତ୍ଵଂ ସଂମତଃ କୌରଵାଣାଂ ପଥ୍ଯଂ ଚୈଷାଂ ମମ ଚୈଵ ବ୍ରଵୀହି
ତୁମର ଜ୍ଞାନ ଭାର୍ଗବଙ୍କ ପରି ଶୁଦ୍ଧ; ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଧର୍ମକୁ ଜାଣ, ତୁମେ ସମଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ କୌରବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ; ସେମାନେ ଏବଂ ମୋ ପାଇଁ ଯାହା ଭଲ, ତୁମେ କହ।
ଏଵଂ ଗତେ ଵିଦୁରଯଦଦ୍ଯ କାର୍ଯଂ ପୌରାଶ୍ଚେମେ କଥମସ୍ମାନ୍ଭଜେରନ୍। ତେ ଚାପ୍ଯସ୍ମାନ୍ନୋଦ୍ଧରେଯୁଃ ସମୂଲା- ନ୍ନ କାମଯେ ତାଂଶ୍ଚ ଵିନଶ୍ଯମାନାନ୍
ବିଦୁର, ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଏବେ କଣ କରିବା ଉଚିତ? ଏହି ପୌରମାନେ କିପରି ଆମକୁ ସମର୍ଥନ କରିବେ? ଯଦି ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆମଠାରୁ ମୁହଁ ଫେରାନ୍ତି, ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ ଯେ ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ।
ସୌବଲେନୈଵ ପାପେନ ଦୁର୍ଯୋଧନହିତୈଷିଣା। କ୍ରୂରମାଚରିତଂ କ୍ଷତ୍ତର୍ନ ମେ ପ୍ରିଯମନୁଷ୍ଠିତମ୍
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ଦୁଷ୍ଟ ସୌବଳ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ କାମ ହୋଇଛି, ହେ କ୍ଷତ୍ତ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ମନେ ପସନ୍ଦ କରେନି।
ତଥୈଵାଙ୍ଗୀକୃତେ ତତ୍ର ତଦ୍ଭଵାନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହତି। ଉତ୍ତରଂ ପ୍ରାପ୍ତକାଲଂ ଚ କିମନ୍ଯନ୍ମନ୍ଯତେ କ୍ଷମମ୍
ଏହି କଥା ତୁମେ ମାନିଛ, ତେଣୁ ସେଠାରେ ତୁମେ କହିବା ଉଚିତ; ଏହି ସମୟରେ ଅନ୍ୟ କଣ ଉପଯୁକ୍ତ ଉତ୍ତର ଥିବା ଭାବୁଛ?
ନାସ୍ତି ଧର୍ମେ ସହାଯତ୍ଵମିତି ମେ ଦୀର୍ଯତେ ମନଃ। ଯତ୍ର ପାଣ୍ଡୁସୁତାଃ ସର୍ଵେ କ୍ଲିଶ୍ଯନ୍ତି ଵାନମାଗତାଃ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ, ସେଠାରେ ଧର୍ମରେ ସହଯୋଗ ନାହିଁ, ଏହି ଭାବରେ ମୋ ମନ ଭାଙ୍ଗିଯାଉଛି।