ଉଲୂକଂ ଚ ଦୁରାତ୍ମାନଂ ସୌବଲସ୍ଯ ସୁତଂ ପ୍ରିଯମ୍। କ୍ରୂରଂ ହନ୍ତାଽସ୍ମି ସମରେ ତଂ ଵୈ କ୍ରୂରଂ ନରାଧମମ୍
ଏବଂ ସଉବଳଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଦୁଷ୍ଟ ପୁଅ ଉଲୂକ, ଯିଏ କ୍ରୁର ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧମ, ମୁଁ ସେଇ କ୍ରୁରକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଶ୍ଚିତ ମାରିଦେବି।
ନିଦେଶାଦ୍ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଦ୍ରୌପଦ୍ଯାଃ ପଦଵୀଂ ଚରନ୍। ନିର୍ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାଂ ପୃଥିଵୀଂ କର୍ତାଽସ୍ମି ନଚିରାଦିଵ
ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରି, ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଶୂନ୍ୟ କରି ଏଇ ପୃଥିବୀକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେବି।
ଏଵଂ ତେ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରାଃ ସର୍ଵେ ଵ୍ଯାଯତବାହଵଃ। ପ୍ରତିଜ୍ଞା ବହୁଲାଃ କୃତ୍ଵା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରମୁପାଗମନ୍
ଏଭଳି, ସେଇ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ବିସ୍ତାର କରି, ବହୁତ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଆମନ୍ତ୍ରଯାମି ଭରତାଂସ୍ତଥା ଵୃଦ୍ଧଂ ପିତାମହମ୍।। ରାଜାନଂ ସୋମଦତ୍ତଂ ଚ ମହାରାଜଂ ଚ ବାହ୍ଲିକମ୍
ମୁଁ ଭାରତବଂଶୀମାନେ, ବୃଦ୍ଧ ପିତାମହ, ରାଜା ସୋମଦତ୍ତ, ଏବଂ ବଡ ରାଜା ବାହ୍ଲିକଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଉଛି।
ଦ୍ରୋଣଂ କୃପଂ ନୃପାଂଶ୍ଚାନ୍ଯାନଶ୍ଵତ୍ଥାମାନମେଵ ଚ। ଵିଦୁରଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଚ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ
ମୁଁ ଦ୍ରୋଣ, କୃପ, ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, ବିଦୁର, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେକୁ ବିଦାୟ ନେଉଛି।
ସୌମଦତ୍ତିଂ ମହାଵୀର୍ଯଂ ଵିକର୍ଣଂ ଚ ମହାମତିମ୍'। ଯୁଯୁତ୍ସୁଂ ସଞ୍ଜଯଂ ଚୈଵ ତଥୈଵାନ୍ଯାନ୍ସଭାସଦଃ
ମୁଁ ପ୍ରବଳ ସୌମଦତ୍ତି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବିକର୍ଣ୍ଣ, ଯୁୟୁତ୍ସୁ, ସଞ୍ଜୟ ଏବଂ ସଭାର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଉଛି।
ଗାନ୍ଧାରୀଂ ଚ ମହାଭାଗାଂ ମାତରଂ ଚ ତଥା ପୃଥାମ୍'। ସର୍ଵାନାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ଗଚ୍ଛାମି ଦ୍ରଷ୍ଟାଽସ୍ମି ପୁନରେତ୍ଯ ଵଃ
ମୁଁ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳି ଗାନ୍ଧାରୀ ଏବଂ ମୋର ମାଆ ପୃଥାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଉଛି; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ମୁଁ ଚାଲିଯାଉଛି, ପୁଣି ଫେରି ଆସି ତୁମମାନେକୁ ଦେଖିବି।
ନ ଚ କିଞ୍ଚିଦଥୋଚୁସ୍ତଂ ହ୍ରିଯାଽଽସନ୍ନା ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ମନୋଭିରେଵ କଲ୍ଯାଣଂ ଦଧ୍ଯୁସ୍ତେ ତସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ସେମାନେ ଲଜ୍ଜାରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ମନରେ ସେଇ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ଭଲ ହେଉ ବୋଲି ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ଆର୍ଯା ପୃଥା ରାଜପୁତ୍ରୀ ନାରଣ୍ଯଂ ଗନ୍ତୁମର୍ହତି। ସୁକୁମାରୀ ଚ ଵୃଦ୍ଧା ଚ ନିତ୍ଯଂ ଚୈଵ ସୁଖୋଚିତା
ଆର୍ୟା ପୃଥା, ରାଜକୁମାରୀ, ଅରଣ୍ୟକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସେ ସୁକୁମାର, ବୃଦ୍ଧ ଏବଂ ସଦା ସୁଖରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ।
ଇହ ଵତ୍ସ୍ଯତି କଲ୍ଯାଣୀ ସତ୍କୃତା ମମ ଵେଶ୍ମନି। ଇତି ପାର୍ଥା ଵିଜାନୀଧ୍ଵମଗଦଂ ଵୋଽସ୍ତୁ ସର୍ଵଶଃ
ଏଠାରେ ମୋ ଘରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସେଇ ଶୁଭାଗ୍ୟବତୀ ରୁହନ୍ତୁ; ଏହିପରି ଜାଣନ୍ତୁ, ହେ ପାର୍ଥପୁତ୍ରମାନେ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ନ ହେଉ।
ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଽବ୍ରୁଵନ୍ସର୍ଵେ ଯଥା ନୋ ଵଦସେଽନଘ। ତ୍ଵଂ ପିତୃଵ୍ଯଃ ପିତୃସମୋ ଵଯଂ ଚ ତ୍ଵତ୍ପରାଯଣାଃ
ଏହିପରି କହି ସମସ୍ତେ କହିଲେ, "ଯେପରି ଆପଣ ଆମକୁ କହୁଛନ୍ତି, ଆମେ ସେହିପରି କରିବା। ଆପଣ ଆମ ପିସା ଏବଂ ପିତା ସମାନ; ଆମେ ସବୁବେଳେ ଆପଣଙ୍କୁ ନିର୍ଭର କରିଛୁ।"
ଯଥାଽଽଜ୍ଞାପଯସେ ଵିଦ୍ଵଂସ୍ତ୍ଵଂ ହି ନଃ ପରମୋ ଗୁରୁଃ। ଯଚ୍ଚାନ୍ଯଦପି କର୍ତଵ୍ଯଂ ତଦ୍ଵିଧତ୍ସ୍ଵ ମହାମତେ
ଯେପରି ଆପଣ ଆଦେଶ ଦେଉଛନ୍ତି, ଆମେ ସେହିପରି କରିବା। କାରଣ ଆପଣ ଆମ ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ। ଆଉ କିଛି କରିବା ଦରକାର ଥିଲେ, ଦୟାକରି ଆମକୁ କହନ୍ତୁ।
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଵିଜାନୀହି ମମେଦଂ ଭରତର୍ଷଭ। ନାଧର୍ମେଣ ଜିତଃ କଶ୍ଚିଦ୍ଵ୍ଯଥତେ ଵୈ ପରାଜଯେ
ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏହି କଥା ମୋ ଠାରୁ ଜାଣ; ଭାରତବଂଶୀ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅନ୍ୟାୟରେ ହାରିଥିବା କେହି ମଧ୍ୟ ହାରରେ ଦୁଃଖ ପାଏ ନାହିଁ।
ତ୍ଵଂ ଵୈ ଧର୍ମଂ ଵିଜାନୀଷେ ଯୁଦ୍ଧେ ଜେତା ଧନଞ୍ଜଯଃ। ହନ୍ତାଽରୀଣାଂ ଭୀମସେନୋ ନକୁଲସ୍ତ୍ଵର୍ଥସଙ୍ଗ୍ରହୀ
ତୁମେ ଧର୍ମକୁ ଭଲଭାବେ ଜାଣ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନଞ୍ଜୟ ଜିତିବେ; ଭୀମସେନ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରିବେ; ନକୁଳ ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରିବେ।
ସଂଯନ୍ତା ସହଦେଵସ୍ତୁ ଧୌମ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଵିଦୁତ୍ତମଃ। ଧର୍ମାର୍ଥକୁଶଲା ଚୈଵ ଦ୍ରୌପଦୀ ଧର୍ମଚାରିଣୀ
ସହଦେବ ନିୟମ ରଖିବେ; ଧୌମ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ; ଡ୍ରୌପଦୀ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ଧର୍ମରେ ଚାଲିଥିବା।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରିଯାଃ ସର୍ଵେ ତଥୈଵ ପ୍ରିଯଦର୍ଶନାଃ। ପରୈରଭେଦ୍ଯାଃ ସନ୍ତୁଷ୍ଟାଃ କୋ ଵୋନ ନ ସ୍ପୃହଯେଦିହ
ସମସ୍ତେ ପରସ୍ପରକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ମଧୁର; ବାହାର ଲୋକ ତୁମମାନେକୁ ଭାଙ୍ଗିପାରିବେ ନାହିଁ, ସମସ୍ତେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ; ଏଠାରେ କିଏ ତୁମମାନେକୁ ଚାହିବେ ନାହିଁ?
ଏଷ ଵୈ ସର୍ଵକଲ୍ଯାଣଃ ସମାଧିସ୍ତଵ ଭାରତ। ନୈନଂ ଶତ୍ରୁର୍ଵିଷହତେ ଶକ୍ରେଣାପି ସମୋଽପ୍ଯୁତ
ଏହି ତୁମର ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳକାମନା ଭରା ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ, ଭାରତ। ଏହାକୁ କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଏହା ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ହିମଵତ୍ଯନୁଶିଷ୍ଟୋଽସି ମେରୁସାଵର୍ଣିନା ପୁରା। ଦ୍ଵୈପାଯନେନ କୃଷ୍ଣେନ ନଗରେ ଵାରଣାଵତେ
ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ହିମାଳୟ, ମେରୁ ପର୍ବତର ସୁନା ରଙ୍ଗ ଥିବା ମହାପୁରୁଷ ଓ କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କ ଠାରୁ ବାରଣାବତ ନଗରରେ ଶିକ୍ଷା ନେଇଥିଲ।
ଭୃଗୁତୁଙ୍ଗେ ଚ ରାମେଣ ଦୃଷ୍ଟଦ୍ଵତ୍ଯାଂ ଚ ଶମ୍ଭୁନା। ଅଶ୍ରୌଷୀରସି ତସ୍ଯାପି ମହର୍ଷେରଞ୍ଜନଂ ପ୍ରତି
ଭୃଗୁ ପର୍ବତରେ ରାମ ଓ ଦୃଷ୍ଟଦ୍ୱତୀ ନଦୀପାରେ ଶିବଙ୍କ ଠାରୁ ତୁମେ ଶିକ୍ଷା ନେଇଥିଲ; ଏବଂ ସେ ମହାର୍ଷିଙ୍କ ଠାରୁ ଅଞ୍ଜନା ବିଷୟରେ ଶୁଣିଥିଲ।
କଲ୍ମାଷୀତୀରସଂସ୍ଥସ୍ଯ ଗତସ୍ତ୍ଵଂ ଶିଷ୍ଯତାଂ ଭୃଗୋଃ। ଦ୍ରଷ୍ଟା ସଦା ନାରଦସ୍ତେ ଧୌମ୍ଯସ୍ତେଽଯଂ ପୁରୋହିତଃ
ତୁମେ କଳ୍ମାଷୀ ନଦୀପାରେ ଥିବା ଭୃଗୁଙ୍କ ଠାରେ ଶିଷ୍ୟ ହୋଇଥିଲ; ନାରଦ ସବୁବେଳେ ତୁମକୁ ଦେଖନ୍ତି; ଧୌମ୍ୟ ତୁମର ପୁରୋହିତ।
ମାହାସୀଃ ସାମ୍ପରାଯେ ତ୍ଵଂ ବୁଦ୍ଧିଂ ତାମୃଷିପୂଜିତାମ୍। ପୁରୂରଵସମୈଲଂ ତ୍ଵଂ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଜଯସି ପାଣ୍ଡଵ
ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ବଡ଼ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଛ; ମୁନିମାନେ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେହି ଜ୍ଞାନ ତୁମେ ଧାରଣ କରିଛ; ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା, ହେ ପାଣ୍ଡବ, ପୁରୁରବା ଓ ଇଳାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଉଛ।
ଶକ୍ତ୍ଯା ଜଯସି ରାଜ୍ଞୋଽନ୍ଯାନୃଷୀନ୍ଧର୍ଗୋପସେଵଯା। ଐନ୍ଦ୍ରେ ଜଯେ ଧୃତମନା ଯାମ୍ଯେ କୋପଵିଧାରଣେ
ତୁମର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେକୁ ଜିତିପାର; ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ସେବା କରି ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଉଛ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଜିତରେ ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛା ରଖ; ଯମଙ୍କ ମାନେ ଯେପରି ରୋଷ ଦମନ କରନ୍ତି, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ।
ତଥା ଵିସର୍ଗେ କୌବେରେ ଵାରୁଣେ କୋପଵିଧାରଣେ।। ଆତ୍ମପ୍ରଦାନଂ ସୌମ୍ଯତ୍ଵମଦ୍ଭ୍ଯଶ୍ଚୈଵୋପଜୀଵନମ୍
ଏହିପରି କୁବେର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ରୋଷ ଦମନ କର; ଆପଣକୁ ଦେଇବା, ମୃଦୁତା ଦେଖେଇବା ଏବଂ ଜଳ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ଜୀବନ ଯାପନ କର।
ଭୂମେଃ କ୍ଷମା ଚ ତେଜଶ୍ଚ ସମଗ୍ରଂ ସୂର୍ଯମଣ୍ଡଲାତ୍। ଵାଯୋର୍ବଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୁହି ତ୍ଵଂ ଭୂତେଭ୍ଯଶ୍ଚାତ୍ମସମ୍ପଦମ୍
ପୃଥିବୀଠାରୁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ତେଜସ୍ୱୀତା, ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳଠାରୁ ସମସ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା; ବାୟୁଠାରୁ ଶକ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଠାରୁ ଆତ୍ମବଳ ପାଅ।
ଅଗଦଂ ଵୋଽସ୍ତୁ ଭଦ୍ରଂ ଵୋ ଦ୍ରଷ୍ଟାଽସ୍ମି ପୁନରାଗତାନ୍। ଆପଦ୍ଧର୍ମାର୍ଥକୃଚ୍ଛ୍ରେଷୁ ସର୍ଵକାର୍ଯେଷୁ ଵା ପୁନଃ
ତୁମମାନେ ରୋଗମୁକ୍ତ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ; ଆମେ ତୁମକୁ ପୁଣି ଫେରିଲେ ଦେଖିବା। ଦୁଃଖ, ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥର କଷ୍ଟ, କିମ୍ବା ଯେକୌଣସି କାମରେ ଆଉ ଦେଖିବି।
ଯଥାଵତ୍ପ୍ରତିପଦ୍ଯେଥାଃ କାଲେ କାଲେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର। ଆପୃଷ୍ଟୋଽସୀହ କୌନ୍ତେଯ ସ୍ଵସ୍ତି ପ୍ରାପ୍ନୁହି ଭାରତ
ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଯଥାଯଥ କର। ଏଠାରେ ତୁମକୁ ବିଦାୟ ଦେଉଛି, କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନ; ଭାରତ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
କୃତାର୍ଥଂ ସ୍ଵସ୍ମିମନ୍ତଂ ତ୍ଵାଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମଃ ପୁନରାଗତମ୍। ନ ହି ଵୋ ଵୃଜିନଂ କିଞ୍ଚିଦ୍ଵେଦ କଶ୍ଚିତ୍ପୁରାକୃତମ୍
ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ପୁଣି ଫେରିବ, ସଫଳ ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଅବସ୍ଥାରେ ତୁମକୁ ଦେଖିବା। ତୁମମାନେ ପୂର୍ବରୁ କୌଣସି ଦୁଃଖଦାୟକ କାମ କରିନାହାଁତ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପାଣ୍ଡଵଃ ସତ୍ଯଵିକ୍ରମଃ। ଭୀଷ୍ମଦ୍ରୋଣୌ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ପ୍ରାତିଷ୍ଠତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ସତ୍ୟବୀର ପାଣ୍ଡବ କହିଲେ, "ଏହିପରି ହେଉ।" ଭୀଷ୍ମ ଓ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତତଃ ସମ୍ପ୍ରସ୍ଥିତେ ତତ୍ର ଧର୍ମରାଜେ ତଦା ନୃପ। ଜନାଃ ସମନ୍ତାଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ତଂ ସମାରୁରୁହୁରାତୁରାଃ
ତାପରେ ଧର୍ମରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଲେ, ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଲୋକେ ଚାରିପଟେଠାରୁ ଦୁଃଖିତ ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଗଲେ।
ତତଃ ପ୍ରାସାଦଵର୍ଯାଣି ଵିମାନଶିଖରାଣି ଚ। ଗୋପୁରାଣି ଚ ସର୍ଵାଣି ଵୃକ୍ଷାନନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ
ସେମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ରାଜମହଳ, ମନ୍ଦିରର ଉଚ୍ଚ ଶିଖର, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରଦେଉଳ ଏବଂ ଯେଉଁ ଗଛ ମିଳିଲା, ସେଠାକୁ ଚଢ଼ିଗଲେ।