ଅହଂ ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ହନ୍ତା କର୍ଣଂ ହନ୍ତା ଧନଞ୍ଜଯଃ। ଶକୁନିଂ ଚାକ୍ଷକିତଵଂ ସହଦେଵୋ ହନିଷ୍ଯତି
ମୁଁ ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ମାରିବି; ଧନଞ୍ଜୟ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ମାରିବେ; ଶକୁନି, ଯିଏ ଛକା ଖେଳେ, ସହଦେବ ତାକୁ ମାରିବେ।
ଇଦଂ ଚ ଭୂଯୋ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସଭାମଧ୍ଯେ ବୃହଦ୍ଵଚଃ। ସତ୍ଯଂ ଦେଵାଃ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ଯନ୍ନୋ ଯୁଦ୍ଧଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମୁଁ ପୁଣିଥରେ ସଭାମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ କଥା କହୁଛି: ଯେଉଁ ଯୁଦ୍ଧ ହେବ, ଦେବତାମାନେ ତାହାକୁ ସତ୍ୟ କରିଦେବେ।
ସୁଯୋଧନମିମଂ ପାପଂ ହନ୍ତାଽସ୍ମି ଗଦଯା ଯୁଧି। ଶିରଃ ପାଦେନ ଚାସ୍ଯାହମଧିଷ୍ଠାସ୍ଯାମି ଭୂତଲେ
ଏହି ପାପୀ ସୁୟୋଧନକୁ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଗଦାରେ ମାରିବି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ମୋ ପାଦ ରଖିବି।
ଵାକ୍ଯଶୂରସ୍ଯ ଚୈଵାସ୍ଯ ପରୁଷସ୍ଯ ଦୁରାତ୍ମନଃ। ଦୁଃଶାସନସ୍ଯ ରୁଧିରଂ ପାତାଽସ୍ମି ମୃଗରାଡିଵ
ଏହି କଠୋର କଥା କହୁଥିବା, ଦୁଷ୍ଟ ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ରକ୍ତକୁ ମୁଁ ସିଂହ ଭଳି ପିଇବି।
ଭୀମସେନ ନ ତେ ସନ୍ତି ଯେଷାଂ ଵୈରଂ ତ୍ଵଯା ତ୍ଵିହ। ମତ୍ତା ମୃଗେଷୁ ସୁଖିନୋ ନ ବୁଦ୍ଧ୍ଯନ୍ତେ ମହଦ୍ଭଯମ୍
ଭୀମସେନ, ଏଠାରେ ତୁମ ସହ ବିରୋଧ ରଖୁଥିବାମାନେ ଏହି ଭୟକୁ ଅନୁଭବ କରୁନାହାନ୍ତି; ସେମାନେ ମଦମସ୍ତ ପଶୁମାନେ ପରି ଅସତର୍କ।
ନୈଵଂ ଵାଚା ଵ୍ଯଵସିତଂ ଭୀମ ଵିଜ୍ଞାଯତେ ସତାମ୍। ଇତଶ୍ଚତୁର୍ଦଶେ ଵର୍ଷେ ଦ୍ରଷ୍ଟାରୋ ଯଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ଭୀମ, କେବଳ କଥାରେ ଏପରି ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ସତ୍ପୁରୁଷମାନେ ଚିହ୍ନି ପାରନ୍ତିନାହିଁ; ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ ସେମାନେ ଯାହା ଘଟିବ ତାହା ଦେଖିବେ।
ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ଯ କର୍ଣସ୍ଯ ଶକୁନେଶ୍ଚ ଦୁରାତ୍ମନଃ। ଦୁଃଶାସନଚତୁର୍ଥାନାଂ ଭୂମିଃ ପାସ୍ଯତି ଶୋଣିତମ୍
ଦୁର୍ୟୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଷ୍ଟ ଶକୁନି ଓ ଚତୁର୍ଥ ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ରକ୍ତ ଭୂମି ଶୋଷିବ।
ଅସୂଯିତାରଂ ଦ୍ରଷ୍ଟାରଂ ପ୍ରଵକ୍ତାରଂ ଵିକତ୍ଥନମ୍। ଭୀମସେନ ନିଯୋଗାତ୍ତେ ହନ୍ତାହଂ କର୍ଣମାହଵେ
ଭୀମସେନଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଅସୂୟା, ଦୃଷ୍ଟି, କଥା ଓ ଗର୍ବ ପାଇଁ ମୁଁ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାରିବି।
ଅର୍ଜୁନଃ ପ୍ରତିଜାନୀତେ ଭୀମସ୍ଯ ପ୍ରିଯକାମ୍ଯଯା। କର୍ଣଂ କର୍ଣାନୁଗାଂଶ୍ଚୈଵ ରଣେ ହନ୍ତାଽସ୍ମି ପତ୍ରିଭିଃ
ଅର୍ଜୁନ ଭୀମଙ୍କ ପ୍ରେମ ପାଇଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି: 'ମୁଁ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେଂକୁ ତୀରରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାରିଦେବି।'
ଯେ ଚାନ୍ଯେ ପ୍ରତିଯୋତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ବୁଦ୍ଧିମୋହେନ ମାଂ ନୃପାଃ। ତାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵାନହଂ ବାଣୈର୍ନେତାଽସ୍ମି ଯମସାଦନମ୍
ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ମତିଭ୍ରମରେ ମୋ ସହ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରିବେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ତୀରରେ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଦେବି।
ଚଲେଦ୍ଵି ହିମଵାନ୍ସ୍ଥାନାନ୍ନିଷ୍ପ୍ରଭଃ ସ୍ଯାଦ୍ଦିଵାକରଃ। ଶୈତ୍ଯଂ ସୋମାତ୍ପ୍ରଣଶ୍ଯେତ ମତ୍ସତ୍ଯଂ ଵିଚଲେଦ୍ଯଦି
ମୋ ସତ୍ୟ କମ୍ପିଗଲେ, ହିମାଳୟ ତାହାର ସ୍ଥାନ ଛାଡ଼ିଦେଉ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ହରାଇଦେଉ, ଚନ୍ଦ୍ରର ଶୀତଳତା ନଷ୍ଟ ହେଉ।
ନ ପ୍ରଦାସ୍ଯତି ଚେଦ୍ରାଜ୍ଯମିତୋ ଵର୍ଷେ ଚତୁର୍ଦଶେ। ଦୁର୍ଯୋଧନୋଽଭିସତ୍କୃତ୍ଯ ସତ୍ଯମେତଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ ଦୁର୍ୟୋଧନ ରାଜ୍ୟ ଫେରାଇନଦେଲେ, ତେବେ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ହେବା ପରେ ଏହି ସତ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵତି ପାର୍ଥେ ତୁ ଶ୍ରୀମାନ୍ମାଦ୍ରଵତୀସୁତଃ। ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ଵିପୁଲଂ ବାହୁଂ ସହଦେଵଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ଏପରି କହିବା ପରେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ, ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅ, ଶୂରବୀର ସହଦେବ ତାଙ୍କର ମଜବୁତ ବାହୁକୁ ଧରିଲେ।
ସୌବଲସ୍ଯ ଵଧଂ ପ୍ରେପ୍ସୁରିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍। କ୍ରୋଧସଂରକ୍ତନଯନୋ ନିଃ ଶ୍ଵସନ୍ନିଵ ପନ୍ନଗଃ
ସଉବଳଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଆଶା କରି, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଆଖି, ନାଗ ଭଳି ଗଭୀର ଶ୍ୱାସ ନେଇ, ସହଦେବ ଏହି କଥା କହିଲେ:
ଅକ୍ଷାନ୍ଯାନ୍ମନ୍ଯସେ ମୂଢ ଗାନ୍ଧାରାଣାଂ ଯଶୋହର। ନୈତେଽକ୍ଷା ନିଶିତା ବାଣାସ୍ତ୍ଵଯୈତେ ସମରେ ଵୃତାଃ
ମୂଢ଼, ତୁମେ ଭାବୁଛ, ଏଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୟୁତର ଗୋଟି, ଗାନ୍ଧାର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ନାଶ କରୁଥିବା! ଏଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୟୁତ ନୁହେଁ, ଏହା ଯୁଦ୍ଧର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ, ଯାହା ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛ।
ଯଥା ଚୈଵୋକ୍ତଵାନ୍ଭୀମସ୍ତ୍ଵାମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ସବାନ୍ଧଵମ୍। କର୍ତାହଂ କର୍ମଣସ୍ତସ୍ଯ କୁରୁ କାର୍ଯାଣି ସର୍ଵଶଃ
ଭୀମ ଯେପରି ତୁମେ ଓ ତୁମ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କହିଥିଲେ, ସେହି କାମକୁ ମୁଁ ସଫଳ କରିବି; ହେ କୁରୁ, ତୁମେ ଯାହା କରିବାକୁ ଉଚିତ, ସେସବୁ କର।
ହନ୍ତାଽସ୍ମି ତରସା ଯୁଦ୍ଧେ ତ୍ଵାମେଵହେ ସବାନ୍ଧଵମ୍। ଯଦି ସ୍ଥାସ୍ଯସି ସଙ୍ଗ୍ରାମେ କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମେଣ ସୌବଲ
ଯଦି ତୁମେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ରୁହ, ସଉବଳ, ତେବେ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଓ ତୁମ ବନ୍ଧୁମାନେକୁ ଶକ୍ତିରେ ମାରିଦେବି।
ସହଦେଵଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନକୁଲୋଽପି ଵିଶାମ୍ପତେ। ଦର୍ଶନୀଯତମୋ ନୄଣାମିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ସହଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଦର୍ଶନୀୟ ନକୁଳ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା କହିଲେ:
ସୁତେଯଂ ଯଜ୍ଞସେନସ୍ଯ ଦ୍ଯୂତେଽସ୍ମିନ୍ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଜୈଃ। ଯୈର୍ଵାଚଃ ଶ୍ରାଵିତା ରୂକ୍ଷାଃ ସ୍ଥିତୈର୍ଦୁର୍ଯୋଧନପ୍ରିଯେ
ଏହି ଯଜ୍ଞସେନଙ୍କ କନ୍ୟାକୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଦ୍ୟୁତରେ ଜିତିଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ରୁଖା କଥା କହିଥିଲେ।
ତାନ୍ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାନ୍ଦୁର୍ଵୃତ୍ତାନ୍ମୁମୂର୍ଷୂନ୍କାଲନୋଦିତାନ୍। ଗମଯିଷ୍ଯାମି ଭୂଯିଷ୍ଠାନହଂ ଵୈଵସ୍ଵତକ୍ଷଯମ୍
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଦୁର୍ଚରିତ୍ର ପୁଅମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ଆଶା କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ସମୟ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶଙ୍କୁ ମୁଁ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଦେବି।
ଉଲୂକଂ ଚ ଦୁରାତ୍ମାନଂ ସୌବଲସ୍ଯ ସୁତଂ ପ୍ରିଯମ୍। କ୍ରୂରଂ ହନ୍ତାଽସ୍ମି ସମରେ ତଂ ଵୈ କ୍ରୂରଂ ନରାଧମମ୍
ଏବଂ ସଉବଳଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଦୁଷ୍ଟ ପୁଅ ଉଲୂକ, ଯିଏ କ୍ରୁର ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧମ, ମୁଁ ସେଇ କ୍ରୁରକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଶ୍ଚିତ ମାରିଦେବି।
ନିଦେଶାଦ୍ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଦ୍ରୌପଦ୍ଯାଃ ପଦଵୀଂ ଚରନ୍। ନିର୍ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାଂ ପୃଥିଵୀଂ କର୍ତାଽସ୍ମି ନଚିରାଦିଵ
ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରି, ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଶୂନ୍ୟ କରି ଏଇ ପୃଥିବୀକୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେବି।
ଏଵଂ ତେ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରାଃ ସର୍ଵେ ଵ୍ଯାଯତବାହଵଃ। ପ୍ରତିଜ୍ଞା ବହୁଲାଃ କୃତ୍ଵା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରମୁପାଗମନ୍
ଏଭଳି, ସେଇ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ବିସ୍ତାର କରି, ବହୁତ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଆମନ୍ତ୍ରଯାମି ଭରତାଂସ୍ତଥା ଵୃଦ୍ଧଂ ପିତାମହମ୍।। ରାଜାନଂ ସୋମଦତ୍ତଂ ଚ ମହାରାଜଂ ଚ ବାହ୍ଲିକମ୍
ମୁଁ ଭାରତବଂଶୀମାନେ, ବୃଦ୍ଧ ପିତାମହ, ରାଜା ସୋମଦତ୍ତ, ଏବଂ ବଡ ରାଜା ବାହ୍ଲିକଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଉଛି।
ଦ୍ରୋଣଂ କୃପଂ ନୃପାଂଶ୍ଚାନ୍ଯାନଶ୍ଵତ୍ଥାମାନମେଵ ଚ। ଵିଦୁରଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଚ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ
ମୁଁ ଦ୍ରୋଣ, କୃପ, ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, ବିଦୁର, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେକୁ ବିଦାୟ ନେଉଛି।
ସୌମଦତ୍ତିଂ ମହାଵୀର୍ଯଂ ଵିକର୍ଣଂ ଚ ମହାମତିମ୍'। ଯୁଯୁତ୍ସୁଂ ସଞ୍ଜଯଂ ଚୈଵ ତଥୈଵାନ୍ଯାନ୍ସଭାସଦଃ
ମୁଁ ପ୍ରବଳ ସୌମଦତ୍ତି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବିକର୍ଣ୍ଣ, ଯୁୟୁତ୍ସୁ, ସଞ୍ଜୟ ଏବଂ ସଭାର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଉଛି।
ଗାନ୍ଧାରୀଂ ଚ ମହାଭାଗାଂ ମାତରଂ ଚ ତଥା ପୃଥାମ୍'। ସର୍ଵାନାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ଗଚ୍ଛାମି ଦ୍ରଷ୍ଟାଽସ୍ମି ପୁନରେତ୍ଯ ଵଃ
ମୁଁ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳି ଗାନ୍ଧାରୀ ଏବଂ ମୋର ମାଆ ପୃଥାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଉଛି; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ମୁଁ ଚାଲିଯାଉଛି, ପୁଣି ଫେରି ଆସି ତୁମମାନେକୁ ଦେଖିବି।
ନ ଚ କିଞ୍ଚିଦଥୋଚୁସ୍ତଂ ହ୍ରିଯାଽଽସନ୍ନା ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ମନୋଭିରେଵ କଲ୍ଯାଣଂ ଦଧ୍ଯୁସ୍ତେ ତସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ସେମାନେ ଲଜ୍ଜାରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ମନରେ ସେଇ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ଭଲ ହେଉ ବୋଲି ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ଆର୍ଯା ପୃଥା ରାଜପୁତ୍ରୀ ନାରଣ୍ଯଂ ଗନ୍ତୁମର୍ହତି। ସୁକୁମାରୀ ଚ ଵୃଦ୍ଧା ଚ ନିତ୍ଯଂ ଚୈଵ ସୁଖୋଚିତା
ଆର୍ୟା ପୃଥା, ରାଜକୁମାରୀ, ଅରଣ୍ୟକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସେ ସୁକୁମାର, ବୃଦ୍ଧ ଏବଂ ସଦା ସୁଖରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ।
ଇହ ଵତ୍ସ୍ଯତି କଲ୍ଯାଣୀ ସତ୍କୃତା ମମ ଵେଶ୍ମନି। ଇତି ପାର୍ଥା ଵିଜାନୀଧ୍ଵମଗଦଂ ଵୋଽସ୍ତୁ ସର୍ଵଶଃ
ଏଠାରେ ମୋ ଘରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସେଇ ଶୁଭାଗ୍ୟବତୀ ରୁହନ୍ତୁ; ଏହିପରି ଜାଣନ୍ତୁ, ହେ ପାର୍ଥପୁତ୍ରମାନେ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ନ ହେଉ।