ସ୍ଵାଗତଂ ସର୍ଵଥା ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ପାଣ୍ଡୋଃ ପଶ୍ଯାମ ସନ୍ତତିମ୍। ଉଚ୍ଯତାଂ ସ୍ଵାଗତମିତି ଵାଚୋଽଶ୍ରୂଯନ୍ତ ସର୍ଵଶଃ
'ସ୍ବାଗତ! ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆମେ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ବଂଶକୁ ଦେଖିପାରୁଛୁ!'—ଏପରି ସ୍ବାଗତର କଥା ସମସ୍ତଠାରେ ଶୁଣାଗଲା।
ତସ୍ମିନ୍ନୁପରତେ ଶବ୍ଦେ ଦିଶଃ ସର୍ଵା ନିନାଦଯନ୍। ଅନ୍ତର୍ହିତାନାଂ ଭୂତାନାଂ ନିଃସ୍ଵନସ୍ତୁମୁଲୀଽଭଵତ୍
ଏହି ଶବ୍ଦ ଶାନ୍ତ ହେବା ପରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଏମିତି ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ ହେଲା, ଯେପରି ଅଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଚିତ୍କାର କରୁଛନ୍ତି।
ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିଃ ଶୁଭା ଗନ୍ଧାଃ ଶଙ୍ଖଦୁନ୍ଦୁଭିନିଃସ୍ଵନାଃ। ଆସନ୍ପ୍ରଵେଶେ ପାର୍ଥାନାଂ ତଦଦ୍ଭୁତମିଵାଭଵତ୍
ପାଣ୍ଡବମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିବାବେଳେ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି, ଶୁଭ ଗନ୍ଧ ଓ ଶଂଖ ଡ଼଼ମ୍ବ ର ଧ୍ୱନି ହେଲା; ସେ ସମୟରେ ଏହା ଏମିତି ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗିଲା।
ତତ୍ପ୍ରୀତ୍ଯା ଚୈଵ ସର୍ଵେଷାଂ ପୌରାଣାଂ ହର୍ଷସଂଭଵଃ। ଶବ୍ଦ ଆସୀନ୍ମହାଂସ୍ତତ୍ର ଦିଵସ୍ପୃକ୍କୀର୍ତିଵର୍ଧନଃ
ସେହି ଖୁସିରେ ସମସ୍ତ ନଗରବାସୀଙ୍କ ମନରେ ଅନେକ ଆନନ୍ଦ ଉପଜିଲା; ସେଠାରେ ଏମିତି ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ହେଲା, ଯାହା ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଲା ଓ ସେମାନଙ୍କର କୀର୍ତିକୁ ବଢ଼ାଇଲା।
ତେଽଧୀତ୍ଯ ନିଖିଲାନ୍ଵେଦାଞ୍ଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ। ନ୍ଯଵସନ୍ପାଣ୍ଡଵାସ୍ତତ୍ର ପୂଜିତା ଅକୁତୋଭଯାଃ
ପାଣ୍ଡବମାନେ ସମସ୍ତ ବେଦ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ର ଶିଖି ଏଠାରେ ନିର୍ଭୟ ଓ ସମ୍ମାନିତ ଭାବରେ ବସିଥିଲେ।
ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ଯ ଶୌଚେନ ପ୍ରୀତାଃ ପ୍ରକୃତଯୋଽଭଵନ୍। ଧୃତ୍ଯା ଚ ଭୀମସେନସ୍ଯ ଵିକ୍ରମେଣାର୍ଜୁନସ୍ଯ ଚ
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କର ପବିତ୍ରତାକୁ ଦେଖି ଲୋକମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ଭୀମସେନଙ୍କର ଧୃଢତା ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ପ୍ରାକ୍ରମକୁ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଖୁସି ହେଲେ।
ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷଯା କୁନ୍ତ୍ଯା ଯମଯୋର୍ଵିନଯେନ ଚ। ତୁତୋଷ ଲୋକଃ ସକଲସ୍ତେଷାଂ ଶୌର୍ଯଗୁଣେନ ଚ
କୁନ୍ତୀଙ୍କର ବଡମାନେଙ୍କୁ ସେବା, ଯମଦ୍ୱୟଙ୍କର ନମ୍ରତା ଓ ସମସ୍ତଙ୍କର ବୀରତା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ସମଵାଯେ ତତୋ ରାଜ୍ଞାଂ କନ୍ଯାଂ ଭର୍ତୃସ୍ଵଯଂଵରାମ୍। ପ୍ରାପ୍ତଵାନର୍ଜୁନଃ କୃଷ୍ଣାଂ କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍
ତାପରେ ରାଜାମାନେ ଯୋଗୁ ଏକ ସଭାରେ, ଅର୍ଜୁନ ଅତି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସ୍ୱୟଂବରରେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ଲୋକେଽସ୍ମିନ୍ପୂଜ୍ଯଃ ସର୍ଵଧନୁଷ୍ମତାମ୍। ଆଦିତ୍ଯ ଇଵ ଦୁଷ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯଃ ସମରେଷ୍ଵପି ଚାଭଵତ୍
ସେଥିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଏହି ଜଗତରେ ସେ ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ, ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଦୁର୍ଲଭ।
ସ ସର୍ଵାନ୍ପାର୍ଥିଵାଞ୍ଜିତ୍ଵା ସର୍ଵାଂଶ୍ଚ ମହତୋ ଗଣାନ୍। ଆଜହାରାର୍ଜୁନୋ ରାଜ୍ଞୋ ରାଜସୂଯଂ ମହାକ୍ରତୁମ୍
ଅର୍ଜୁନ ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ବଡ ଦଳକୁ ଜିତି, ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ଆଣିଥିଲେ।
ଯୁଧିଷ୍ଠିରେଣ ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ରାଜସୂଯୋ ମହାକ୍ରତୁଃ
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଡ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା।
ସୁନଯାଦ୍ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଭୀମାର୍ଜୁନବଲେନ ଚ। ଘାତଯିତ୍ଵା ଜରାସନ୍ଧଂ ଚୈଦ୍ଯଂ ଚ ବଲଗର୍ଵିତମ୍
ବାସୁଦେବଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ଓ ଭୀମ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଜରାସନ୍ଧ ଓ ଗର୍ବିତ ଚେଦି ରାଜାଙ୍କୁ ବଧ କରାଯାଇଥିଲା।
ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ସମାଗଚ୍ଛନ୍ନର୍ହଣାନି ତତସ୍ତତଃ। ମଣିକାଞ୍ଚନରତ୍ନାନି ଗୋହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵଧନାନି ଚ
ତାପରେ ଦୁର୍ୟୋଧନ ସେଠାକୁ ଆସି, ବହୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି, ସୁନା, ରତ୍ନ, ଗାଈ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଧନ ଦେଖିଲେ।
ଵିଚିତ୍ରାଣି ଚ ଵାସାଂସି ପ୍ରାଵାରାଵରଣାନି ଚ। କମ୍ବଲାଜିନରତ୍ନାନି ରାଙ୍କଵାସ୍ତରଣାନି ଚ
ସେ ବିଭିନ୍ନ ପୋଷାକ, ଚଦର, ଆବରଣ, କମ୍ବଳ, ମୃଗଚର୍ମ, ମୂଲ୍ୟବାନ ଚଟାଇ ଓ ସୁନ୍ଦର ଶୈଳୀର ଶୋଇବା ପାତା ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ସମୃଦ୍ଧାଂ ତାଂ ତଥା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ତଦା ଶ୍ରିଯମ୍। ଈର୍ଷ୍ଯାସମୁତ୍ଥଃ ସୁମହାଂସ୍ତସ୍ଯ ମନ୍ଯୁରଜାଯତ
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ଏତେ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ମନରେ ଇର୍ଷ୍ୟା ଜନିତ ବଡ ରୋଷ ଉପଜିଲା।
ଵିମାନପ୍ରତିମାଂ ତତ୍ର ମଯେନ ସୁକୃତାଂ ସଭାମ୍। ପାଣ୍ଡଵାନାମୁପହୃତାଂ ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପର୍ଯତପ୍ଯତ
ମୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଦେବମନ୍ଦିର ସଦୃଶ ସଭା ଯେଉଁଟି ପାଣ୍ଡବମାନେ ପାଇଥିଲେ, ତାହା ଦେଖି ସେ ଅନ୍ତରେ ଜଳିଉଠିଲେ।
ତତ୍ରାଵହସିତଶ୍ଚାସୀତ୍ପ୍ରସ୍କନ୍ଦନ୍ନିଵ ସଂଭ୍ରମାତ୍। ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଭୀମେନାନଭିଜାତଵତ୍
ସେଠାରେ ଦୁର୍ୟୋଧନ ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ି ଠୋକର ଖାଇଲେ, ଯାହାକୁ ଦେଖି ବାସୁଦେବ ଓ ଭୀମ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ହସିଲେ, ମନେ ହେଲା ସେ ମାନ୍ୟତା ହୀନ।
ସ ଭୋଗାନ୍ଵିଵିଧାନ୍ଭୁଞ୍ଜନ୍ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ। କଥିତୋ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ଵିଵର୍ଣୋ ହରିଣଃ କୃଶଃ
ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗ ଓ ରତ୍ନ ଉପଭୋଗ କରୁଥିବା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅ, ହରିଣ ସଦୃଶ କ୍ଷୀଣ ଓ ମାନ୍ଦ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ।
ଅନ୍ଵଜାନାତ୍ତତୋ ଦ୍ଯୂତଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଃ ସୁତପ୍ରିଯଃ। ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ କୋପଃ ସମଭଵନ୍ମହାନ୍
ପୁଅ ପ୍ରେମରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଦ୍ୟୂତକ୍ରୀଡ଼ାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ; ଏହି କଥା ଶୁଣି ବାସୁଦେବଙ୍କ ମନରେ ବଡ ରୋଷ ଉପଜିଲା।
ନାତିପ୍ରୀତମନାଶ୍ଚାସୀଦ୍ଵିଵାଦାଂଶ୍ଚାନ୍ଵମୋଦତ। ଦ୍ଯୂତାଦୀନନଯାନ୍ଘୋରାନ୍ଵିଵିଧାଂଶ୍ଚାପ୍ଯୁପୈକ୍ଷତ
ତାଙ୍କର ମନ ଖୁସି ଥିଲାନି, ବିବାଦରେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ନ ପାଇଲେ; ଦ୍ୟୂତରୁ ଉପଜିଥିବା ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ୟାୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ ଅବହେଳା କଲେ।
ନିରସ୍ଯ ଵିଦୁରଂ ଭୀଷ୍ମଂ ଦ୍ରୋଣଂ ଶାରଦ୍ଵତଂ କୃପମ୍। ଵିଗ୍ରହେ ତୁମୁଲେ ତସ୍ମିନ୍ଦହନ୍କ୍ଷତ୍ରଂ ପରସ୍ପରମ୍
ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ବିରୋଧ ହେବାବେଳେ, ବିଦୁର, ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ, ଶାରଦ୍ୱତ ଓ କୃପଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପରସ୍ପରେ ଦ୍ୱେଷରେ ଜଳିଉଠିଲେ।
ଜଯତ୍ସୁ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରେଷୁ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସୁମହଦପ୍ରିଯମ୍। ଦୁର୍ଯୋଧନମତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା କର୍ଣସ୍ଯ ଶକୁନେସ୍ତଥା
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ ଜିତିଥିବା ବେଳେ, ବଡ ଅପ୍ରିୟ ଘଟଣା ଶୁଣି, ଦୁର୍ୟୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶକୁନିଙ୍କ ମନସ୍କାମନା ବୁଝି ପଡ଼ିଲେ।
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଶ୍ଚିରଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସଂଜଯଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍। ଶୃଣୁ ସଂଜଯ ସର୍ଵଂ ମେ ନଚାସୂଯିତୁମର୍ହସି
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚିନ୍ତା କରି ସଞ୍ଜୟଙ୍କୁ କହିଲେ, "ସଞ୍ଜୟ, ମୋର ସମସ୍ତ କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ, ଏବଂ କୌଣସି ରୂପେ ମନେ କ୍ଷୁଦ୍ରତା ଆଣିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।"
ଶ୍ରୁତଵାନସି ମେଧାଵୀ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ପ୍ରାଜ୍ଞସଂମତଃ। ନ ଵିଗ୍ରହେ ମମ ମତିର୍ନ ଚ ପ୍ରୀଯେ କୁଲକ୍ଷଯେ
ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ। ମୋର ମନରେ କୌଣସି ବିରୋଧ ନାହିଁ, ଏବଂ ଘରର ନାଶରେ କେବେ ଆନନ୍ଦ ମାନେ ନାହିଁ।
ନ ମେ ଵିଶେଷଃ ପୁତ୍ରେଷୁ ସ୍ଵେଷୁ ପାମ୍ଡୁସୁତେଷୁ ଵା। ଵୃଦ୍ଧଂ ମାମଭ୍ଯସୂଯନ୍ତି ପୁତ୍ରା ମନ୍ଯୁପରାଯଣାଃ
ମୁଁ ମୋର ପୁଅମାନେ କିମ୍ବା ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ଦୁହିଁ ପ୍ରତି କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ରଖେ ନାହିଁ। ତଥାପି, ମୋର ପୁଅମାନେ କ୍ରୋଧରେ ମୋତେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଯଦିଓ ମୁଁ ବୃଦ୍ଧ।
ଅହଂ ତ୍ଵଚକ୍ଷୁଃ କାର୍ପଣ୍ଯାତ୍ପୁତ୍ରପ୍ରୀତ୍ଯା ସହାମି ତତ୍। ମୁହ୍ଯନ୍ତଂ ଚାନୁମୁହ୍ଯାମି ଦୁର୍ଯୋଧନମଚେତନମ୍
ମୁଁ ଅନ୍ଧ ଓ ଦୁର୍ବଳ, ପୁଅମାନଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ସବୁ ଭୋଗୁଛି। ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଅବିବେକ ଓ ଭ୍ରମରେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଭ୍ରମିତ ହେଉଛି।
ରାଜସୂଯେ ଶ୍ରିଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାଣ୍ଡଵସ୍ଯ ମହୌଜସଃ। ତଚ୍ଚାଵହସନଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସଭାରୋହଣଦର୍ଶନେ
ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଶ୍ରୀ ଓ ପ୍ରଭାବ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ସିଂହାସନ ଅଭିଷେକ ଦେଖି, ମୋର ପୁଅ ଅପମାନିତ ହେଲେ।
ଅମର୍ଷିତଃ ସ୍ଵଯଂ ଜେତୁମଶକ୍ତଃ ପାଣ୍ଡଵାନ୍ରଣେ। ନିରୁତ୍ସାହଶ୍ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ତୁଂ ସୁଶ୍ରିଯଂ କ୍ଷତ୍ରିଯୋଽପି ସନ୍
କ୍ଷତ୍ରିୟ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଉପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଦୁଃଖରେ ତାଙ୍କର ମନ ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ସେ ଏମିତି ଶ୍ରୀ ଅର୍ଜନ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଗାନ୍ଧାରରାଜସହିତଶ୍ଛଦ୍ମଦ୍ଯୂତମମନ୍ତ୍ରଯତ୍। ତତ୍ର ଯଦ୍ଯଦ୍ଯଥା ଜ୍ଞାତଂ ମଯାଂ ସଂଜଯ ତଚ୍ଛୃଣୁ
ଗାନ୍ଧାର ରାଜା ସହିତ ମିଶି, ସେ ଚୁପଚାପ ଚକ୍ରାନ୍ତ କରି ଝୁଟିଆ ଦ୍ୟୂତ ଖେଳ ଆୟୋଜନ କଲେ। ଏଠାରେ ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା, ମୁଁ ଯେତେ ଜାଣେ, ସଞ୍ଜୟ, ସେସବୁ ଶୁଣ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ମମ ଵାକ୍ଯାନି ବୁଦ୍ଧିଯୁକ୍ତାନି ତତ୍ତ୍ଵତଃ। ତତୋ ଜ୍ଞାସ୍ଯସି ମାଂ ସୌତେ ପ୍ରଜ୍ଞାଟଚକ୍ଷୁଷମିତ୍ଯୁତ
ମୋର କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଯଦି ତୁମେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ଶୁଣିବ, ତେବେ, ହେ ସୂତପୁତ୍ର, ମୋତେ ଜ୍ଞାନ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବୋଲି ବୁଝିପାରିବ।