ଜିତ୍ଵା ତୁ ତାନ୍ମହୀପାଲାନ୍ସର୍ଵାନ୍କର୍ଣପୁରୋଗମାନ୍। ଲେଭେ କୃଷ୍ଣାଂ ଶୁଭାଂ ପାର୍ଥୋ ଯୁଧ୍ଵା ଵୀର୍ଯବଲାତ୍ତଦା
କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି, ପାର୍ଥ ତାଙ୍କର ଶୂରତା ଓ ଶକ୍ତିରେ ଶୁଭ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଲାଭ କଲେ।
ସର୍ଵକ୍ଷତ୍ରସମୂହେଷୁ ଅମ୍ବାଂ ଭୀଷ୍ମୋ ଯଥା ପୁରା। ତତଃ କଦାଚିଦ୍ବୀଭତ୍ସୁସ୍ତୀର୍ଯଯାତ୍ରାଂ ଯଯୌ ସ୍ଵଯମ୍
ପୂର୍ବରୁ ଭୀଷ୍ମ ଯେପରି ଅମ୍ବାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ନେଇଥିଲେ, ସେହିପରି ବିଭତ୍ସୁ ଏକା ଏକା ଦିଗ୍ବିଜୟ ଯାତ୍ରାକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଅଥୋଲୂପୀଂ ଶୁଭାଂ ତାତ ନାଗରାଜସତାଂ ତଦା। ନାଗେଷ୍ଵାପ ଵରାଗ୍ର୍ଯେଷୁ ପ୍ରାର୍ଥିତୋଽଥ ଯଥା ତଥା
ତାପରେ, ନାଗମାନେ ଉଲୂପୀଙ୍କୁ ପାଇଁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, ତେଣୁ ସେ ନାଗକନ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉଲୂପୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତତୋ ଗୋଦାଵରୀଂ କୃଷ୍ଣାଂ କାଵେରୀଂ ଚାଵଗାହତ। ତତ୍ର ପାଣ୍ଡ୍ଯଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତସ୍ଯ କନ୍ଯାମଵାପ ସଃ
ଅର୍ଜୁନ ଗୋଦାବରୀ, କୃଷ୍ଣା ଓ କାଭେରୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ପାଣ୍ଡ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଗଲେ ଓ ତାଙ୍କର କନ୍ୟାକୁ ଲାଭ କଲେ।
ଲବ୍ଧ୍ଵା ଜିଷ୍ଣୁର୍ମୁଦଂ ତତ୍ର ତତୋ ଯାମ୍ଯାଂ ଦିଶଂ ଯଯୌ
ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କରି, ଜିଷ୍ଣୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ସ ଦକ୍ଷିଣଂ ସମୁଦ୍ରାନ୍ତଂ ଗତ୍ଵା ଚାପ୍ସରସାଂ ଚ ଵୈ। କୁମାରତୀର୍ଥମାସାଦ୍ଯ ମୋକ୍ଷଯାମାସ ଚାର୍ଜୁନଃ
ଅର୍ଜୁନ ଦକ୍ଷିଣ ସମୁଦ୍ରର ସୀମା ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳ କୁମାରତୀର୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେଠାରେ ଅପ୍ସରାମାନେଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଲେ।
ଗ୍ରାହରୂପାଶ୍ଚ ତାଃ ପଞ୍ଚ ଅତିଶୌର୍ଯେଣ ଵୈ ବଲାତ୍। କନ୍ଯାତୀର୍ଥଂ ସମଭ୍ଯେତ୍ଯ ତତୋ ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ଯଯୌ
ସେଉଁଠି ପାଞ୍ଚ ଅପ୍ସରା କୁମ୍ଭୀର ରୂପ ନେଇ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଶୂରତା ଓ ଶକ୍ତିରେ କନ୍ୟାତୀର୍ଥକୁ ଆସିଲେ; ତାପରେ ସେ ଦ୍ୱାରାବତୀକୁ ଗଲେ।
ତତ୍ର କୃଷ୍ଣନିଦେଶାତ୍ସ ସୁଭଦ୍ରାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଫଲ୍ଗୁନଃ। ତାମାରୋପ୍ଯ ରଥୋପସ୍ଥେ ପ୍ରଯଯୌ ସ୍ଵପୁରୀଂ ପ୍ରତି
ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଫଳ୍ଗୁନା ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ପାଇଲେ; ତାଙ୍କୁ ରଥରେ ବସାଇ ନିଜ ସହରକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଅଥାଦାଯ ଗତେ ପାର୍ଥେ ତେ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵଯାଦଵାଃ। ତମଭ୍ଯଧାଵନ୍ତ୍ସଙ୍କ୍ରୁଦ୍ଧାଃ ସିଂହଵ୍ଯାଘ୍ରଗଣା ଇଵ
ପାର୍ଥ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ନେଇ ଚାଲିଗଲାପରେ, ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନେ ଏହା ଶୁଣି, ସିଂହ ଓ ବାଘର ଦଳ ପରି ଭୟଙ୍କର ରୋଷରେ ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଃ କୃତଵର୍ମା ଚ ଗଦଃ ସାରଣସାତ୍ଯକୀ। ଆହୁକଶ୍ଚୈଵ ସାମ୍ବଶ୍ଚ ଚାରୁଦେଷ୍ଣୋ ଵିଦୂରଥଃ
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, କୃତବର୍ମା, ଗଦା, ସାରଣ, ସାତ୍ୟକୀ, ଆହୁକ, ସାମ୍ବ, ଚାରୁଦେଷ୍ଣ ଓ ବିଦୂରଥ,
ଅନ୍ଯେ ଚ ଯାଦଵାଃ ସର୍ଵେ ବଲଦେଵପୁରୋଗମାଃ। ଏକମେଵ ପରେ କୃଷ୍ଣଂ ଗଜଵାଜିରଥୈର୍ଯୁତାଃ
ବଳଦେବଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟ ଯାଦବମାନେ ହାତୀ, ଘୋଡା ଓ ରଥ ସହିତ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଘେରି ରଖିଲେ।
ଅଥାସାଦ୍ଯ ଵନେ ଯାନ୍ତଂ ପରିଵାର୍ଯ ଧନଞ୍ଜଯମ୍। ଚକ୍ରୁର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ସୁସଙ୍କ୍ରୁଦ୍ଧା ବହୁକୋଟ୍ଯଶ୍ଚ ଯାଦଵାଃ
ଅର୍ଜୁନ ଜଙ୍ଗଲ ମାଧ୍ୟରେ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ଅନେକ କୋଟି ଯାଦବମାନେ ଭୟଙ୍କର ରୋଷରେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଏକ ଏଵ ତୁ ପାର୍ଥସ୍ତୈର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ଚକ୍ରେ ସୁଦାରୁଣମ୍। ତେନ ତେଷାଂ ସମଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ମୁହୂର୍ତଂ ପ୍ରବଭୂଵ ହ
କିନ୍ତୁ ପାର୍ଥ ଏକା ଏକା ତାଙ୍କ ସହିତ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇପକ୍ଷର ଯୁଦ୍ଧ ସମାନ ହେଇ ରହିଲା।
ତତଃ ପାର୍ଥୋ ରଣେ ସର୍ଵାନ୍ଵାରଯିତ୍ଵା ଶିତୈଃ ଶରୈଃ। ବଲାଦ୍ଵିଜିତ୍ଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଵୀରସ୍ତାନ୍ସର୍ଵଯାଦଵାନ୍। ତାଂ ସୁଭଦ୍ରାମଥାଦାଯ ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥଂ ଵିଵେଶ ହ
ତାପରେ, ରାଜା, ପାର୍ଥ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରୋକି, ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନେଙ୍କୁ ଜିତି, ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ନେଇ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଭୂଯଃ ଶୃଣୁ ମହାରାଜ ଫଲ୍ଗୁନସ୍ଯ ଚ ସାହସମ୍। ଦଦୌ ସ ଵହ୍ନେର୍ବିଭତ୍ସୁଃ ପ୍ରାର୍ଥିତଂ ଖାଣ୍ଡଵଂ ଵନମ୍
ଏବେ ଆପଣ ମହାରାଜା, ଫଳ୍ଗୁନାଙ୍କ ସାହସ ଆଉ ଶୁଣନ୍ତୁ; ବିଭତ୍ସୁ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ ଖାଣ୍ଡବବନ ଦେଲେ।
ଲବ୍ଧମାତ୍ରେ ତୁ ତେନାଥ ଭଗଵାନ୍ହଵ୍ଯଵାହନଃ। ଭକ୍ଷିତୁଂ ଖାଣ୍ଡଵଂ ରାଜଂସ୍ତତ୍ରସ୍ଥାନୁପଚକ୍ରମେ
ଅଗ୍ନି ଖାଣ୍ଡବବନ ପାଇଲେ, ସେ ତାହା ଓ ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭକ୍ଷଣ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ରାଜା।
ତତସ୍ତଂ ଭକ୍ଷଯନ୍ତଂ ଵୈ ସଵ୍ଯସାଚୀ ଵିଭାଵସୁମ୍। ରଥା ଧନ୍ଵୀ ଶରାନ୍ଗୃହ୍ଯ ସ କଲାପଯୁତଃ ପ୍ରଭୁଃ। ପାଲଯାମାସ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵଵୀର୍ଯେଣ ମହାବଲଃ
ତାପରେ ସବ୍ୟସାଚୀ, ରଥ, ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ନେଇ ତାଙ୍କ ରଥୀ ସହିତ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ ଖାଣ୍ଡବବନ ଭକ୍ଷଣ କରିବା ସମୟରେ ସୁରକ୍ଷା କଲେ।
ତତଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହେନଦ୍ରସ୍ତୁ ମେଘାଂସ୍ତାନ୍ସନ୍ଦିଦେଶ ହ। ତେନୋକ୍ତା ମେଘସଙ୍ଘାସ୍ତେ ଵଵର୍ଷୁରତିଵୃଷ୍ଟିଭିଃ
ଏହା ଶୁଣି, ବଡ଼ ଇନ୍ଦ୍ର ମେଘମାନେକୁ ପଠାଇଲେ; ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ମେଘମାନେ ଭୟଙ୍କର ବର୍ଷା କରିଲେ।
ତତୋ ମେଘଗାଣାନ୍ପାର୍ଥଃ ଶରଵ୍ରାତୈଃ ସମାନ୍ତତଃ। ଖଗମୈର୍ଵାରଯାମାସ ତଦାଶ୍ଚର୍ଯମିଵାଭଵତ୍
ତାପରେ ଅର୍ଜୁନ ଚାରିପଟେ ମେଘମାନଙ୍କୁ ତୀରବର୍ଷା କରି ରୋକିଦେଲେ; ଏହା ଦେଖିବାକୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗୁଥିଲା।
ଵାରିତାନ୍ମେଘସଙ୍ଘାଂଶ୍ଚ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ପୁରନ୍ଦରଃ। ପାଣ୍ଡରଂ ଗଜମାସ୍ଥାଯ ସର୍ଵଦେଵଗଣୈର୍ଵୃତଃ। ଯଯୌ ପାର୍ଥେନ ସଂଯୋଦ୍ଧୁଂ ରକ୍ଷାର୍ଥଂ ଖାଣ୍ଡଵସ୍ଯ ଚ
ମେଘମାନେ ଚିଥରିଯିବା କଥା ଶୁଣି ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ; ସେ ସବୁ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କର ସ୍ୱେତ ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଅର୍ଜୁନ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଏବଂ ଖଣ୍ଡବ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆଗେଇଲେ।
ରୁଦ୍ରାଶ୍ଚ ମରୁତଶ୍ଚୈଵ ଵସଵଶ୍ଚାଶ୍ଵିନୌ ତଦା। ଆଦିତ୍ଯାଶ୍ଚୈଵ ସାଧ୍ଯାଶ୍ଚ ନିଶ୍ଵେଦେଵାଶ୍ଚ ଭାରତ। ଗନ୍ଧର୍ଵାଶ୍ଚୈଵ ସହିତା ଅନ୍ଯେ ଦେଵଗଣାଶ୍ଚ ଯେ
ସେଇ ସମୟରେ ରୁଦ୍ର, ମରୁତ, ବସୁ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ଆଦିତ୍ୟ, ସାଧ୍ୟ, ଦେବଗଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏକଠା ହେଲେ।
ତେ ସର୍ଵେ ଶସ୍ତ୍ରସମ୍ପନ୍ନା ଦୀପ୍ଯମାନାଃ ସ୍ଵତେଜସା। ଧନଞ୍ଜଯଂ ଜିଘାଂସନ୍ତଃ ପ୍ରପେତୁର୍ଵିବୁଧାଧିପାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଏବଂ ନିଜ ତେଜରେ ଉଜ୍ୱଳ, ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ମାରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ନାୟକଙ୍କ ସହ ଏଗିଯାଇଲେ।
ଯୁଗାନ୍ତେ ଯାନି ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ନିମିତ୍ତାନି ମହାନ୍ତ୍ଯପି। ସର୍ଵାଣି ତତ୍ର ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ନିମିତ୍ତାନି ମହୀପତେ
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଅପଶକୁନ ଯୁଗାନ୍ତରେ ଦେଖାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସେଠାରେ ରାଜା, ସବୁଠାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
ତତୋ ଦେଵଗମାଃ ସର୍ଵେ ପାର୍ଥଂ ସମଭିଦୁଦ୍ରୁଵୁଃ। ଅସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତସ୍ତୁ ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ ତାଂ ଦେଵମଯୀଂ ଚମୂମ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ; ସେ ଦେବମୟ ସେନାକୁ ଦେଖି ଅର୍ଜୁନ କିଛି ଭୟ କଲେନି।
ତ୍ଵରିତଃ ଫଲ୍ଗୁନୋ ଗୃହ୍ଯ ତୀକ୍ଷ୍ଣାଂସ୍ତାନାଶୁଗାଂସ୍ତଦା। ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଦେଵାଂଶ୍ଚ ସମ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ତସ୍ଥୌ କାଲ ଇଵାତ୍ଯଯେ
ଫଳ୍ଗୁନ ତୁରନ୍ତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଏବଂ ତୀବ୍ର ତୀର ଧରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ସେ ଯେମିତି ସମୟ ଶେଷରେ ଅଡିଯାଏ, ସେଭଳି ଅଡି ରହିଲେ।
ତତୋ ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ବୀଭତ୍ସୁଂ ସପୁରନ୍ଦରାଃ। ଅଵାକିରଞ୍ଛରଵ୍ରାତୈର୍ମାନୁଷଂ ତଂ ମହୀପତେ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ମାନବ ଉପରେ ତୀରର ବର୍ଷା କରିଲେ, ରାଜା।
ତତଃ ପାର୍ଥୋ ମହାତେଜା ଗାଣ୍ଡିଵଂ ଗୃହ୍ଯ ସତ୍ଵରଃ। ଵାରଯାମାସ ଦେଵାନାଂ ଶରଵ୍ରାତୈଃ ଶରାଂସ୍ତଦା
ତୁରନ୍ତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କର ଗାଣ୍ଡୀବ ଧରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ତୀରବର୍ଷାକୁ ନିଜ ତୀରରେ ପ୍ରତିହତ କଲେ।
ପୁନଃ କ୍ରୁଦ୍ଧାଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ମର୍ତ୍ଯଂ ତଂ ସୁଭହାବଲାଃ। ନାନାଶସ୍ତ୍ରୈର୍ଵଵର୍ଷୁସ୍ତଂ ସଵ୍ଯସାଚୀ ମହୀପତେ
ପୁଣିଥରେ, କ୍ରୋଧିତ ଏବଂ ବଳଶାଳୀ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର ଏହି ମର୍ତ୍ୟ ଉପରେ ବର୍ଷା କଲେ, କିନ୍ତୁ ସବ୍ୟସାଚୀ ଅଡି ରହିଲେ।
ତାନ୍ପାର୍ଥଃ ଶସ୍ତ୍ରଵର୍ଷାନ୍ଵୈ ଵିସୃଷ୍ଟାନ୍ଵିବୁଧୈସ୍ତଦା। ଦ୍ଵିଧା ତ୍ରିଧା ସ ଚିଚ୍ଛେଦ ସ ଏଵ ନିଶିତୈଃ ଶରୈଃ
ଅର୍ଜୁନ ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଛାଡ଼ିଥିବା ଅସ୍ତ୍ରବର୍ଷାକୁ ତାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀରରେ ଦୁଇ ଓ ତିନି ଭାଗ କରି କଟିଦେଲେ।
ପୁନଶ୍ଚ ପାର୍ଥଃ ସଙ୍କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ମଣ୍ଡଲୀକୃତକାର୍ମୁକଃ। ଦେଵସଙ୍ଘାଞ୍ଛରୈସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣୈରର୍ପଯନ୍ଵୈ ସମନ୍ତତଃ
ପୁଣି ଅର୍ଜୁନ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଧନୁଷ୍ୟକୁ ମଣ୍ଡଳାକାରେ ତାଣି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଚାରିପଟେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀର ଛାଡ଼ିଲେ।