ଅହଂ ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ହନ୍ତା କର୍ଣଂ ହନ୍ତା ଧନଞ୍ଜଯଃ। ଶକୁନିଂ ଚାକ୍ଷକିତଵଂ ସହଦେଵୋ ହନିଷ୍ଯତି
ମୁଁ ଦୁର୍ୟୋଧନକୁ ମାରିବି, ଧନଞ୍ଜୟ କର୍ଣ୍ଣକୁ ମାରିବେ, ଶକୁନି ଯିଏ ଚକ୍ର ଖେଳେ, ସହଦେବ ତାକୁ ମାରିବେ।
ଦୁଶ୍ଶାସନସ୍ଯ ରୁଧିରଂ ପାସ୍ଯାମି ମୃଗରାଡିଵ
ମୁଁ ଦୁଶ୍ଶାସନଙ୍କ ରକ୍ତ ସିଂହ ଭଳି ପିଇବି।
ଭୀମସେନ ନ ତେ ସନ୍ତି ଯେଷାଂ ଵୈରଂ ତ୍ଵଯା ସହ। ନନ୍ଦା ଗୃହେଷୁ ନ ବୁଦ୍ଧ୍ଯନ୍ତେ ମହଦ୍ଭଯମ୍
ଭୀମସେନ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ସହ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଭଲ ହେବେ ନାହିଁ; ସେମାନଙ୍କ ଘରେ ମହାଭୟ ଆସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ନୈଵ ଵାଚା ଵ୍ଯଵସିତଂ ଭୀମ ଵିଜ୍ଞାଯତେ ସତାମ୍। ଯଦି ସ୍ଥାସ୍ଯନ୍ତି ସଙ୍ଗ୍ରାମେ କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମେଣ ଵୈ ସହ
ଭୀମ, ନିଷ୍ଠାବାନ ଲୋକଙ୍କ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କଥାରେ ପ୍ରକାଶ ହୁଏ ନାହିଁ; ଯଦି ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମ ରକ୍ଷା କରି ଦଢ଼ି ରହିବେ—
ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ଯ କର୍ଣସ୍ଯ ଶକୁନେଶ୍ଚ ଦୁରାତ୍ମନଃ। ଦୁଶ୍ଶାସନଚତୁର୍ଥାନାଂ ଭୂମିଃ ପାସ୍ଯତି ଶୋଣିତମ୍
ଦୁର୍ୟୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଷ୍ଟ ଶକୁନି ଓ ଚତୁର୍ଥ ଦୁଶ୍ଶାସନଙ୍କ ରକ୍ତ ମାଟି ପିଇବ।
ଅସୂଯିତାରଂ ଵକ୍ତାରଂ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାନାଂ ଦୁରାତ୍ମନାମ୍। ଭୀମସେନ ନିଯୋଗାତ୍ତେ ହନ୍ତାଽହଂ କର୍ଣମାହଵେ
ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଦମ୍ଭ କଥା କହି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଭୀମସେନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ କର୍ଣ୍ଣକୁ ମାରିବି।
କର୍ଣଂ କର୍ଣାନୁଗାଂଶ୍ଚୈଵ ରଣେ ହନ୍ତାଽସ୍ମି ପତ୍ରିଭିଃ। ଯେ ଚାନ୍ଯେ ଵିପ୍ରଯୋତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ବୁଦ୍ଧିମୋହେନ ମାଂ ନୃପାଃ। ତାନ୍ସ୍ମ ସର୍ଵଞ୍ଛିତୈର୍ବାଣୈର୍ନେତାଽସ୍ମି ଯମସାଦନମ୍
ମୁଁ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ତାଙ୍କ ସାଥିମାନେ ତୀରରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାରିବି; ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ମୋତେ ବୁଝି ଭୁଲି ବିରୋଧ କରିବେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଘାୟଲ କରି ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଦେବି।
ଚଲେଦ୍ଵି ହିମଵାନ୍ସ୍ଥାନାନ୍ନିଷ୍ପ୍ରଭଃ ସ୍ଯାଦ୍ଦିଵାକରଃ। ଶୈତ୍ଯଂ ସୋମାତ୍ପ୍ରଣଶ୍ଯେତ ମତ୍ସତ୍ଯଂ ଵିଚଲେଦ୍ଯଦି
ହିମାଳୟ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରୁ ହଟିପାରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ହରାଇପାରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶିତଳତା ହରାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ମୋର କଥା କେବେ ଡାହା ହେବ ନାହିଁ।
ଉତ୍ଯୁକ୍ତଵତି ପାର୍ଥେ ତୁ ଶ୍ରୀମାନ୍ମାଦ୍ରଵତୀସୁତଃ। ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ଵିପୁଲଂ ବାହୁଂ ସହଦେଵଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ପାର୍ଥ କହିବା ପରେ, ମାଦ୍ରବତୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶ୍ରୀମାନ୍ ସହଦେବ ତାଙ୍କ ବଡ଼ ହାତ ଉଠାଇଲେ।
ସୌବଲସ୍ଯ ଵଧପ୍ରେପ୍ସୁରିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍। କ୍ରୋଧସଂରକ୍ତନଯନୋ ନିଶ୍ଵସ୍ଯ ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ସୁବଲଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଚାହିଁ, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ହୋଇ, ସହଦେବ ଏକାଉଁ ଶ୍ବାସ ନେଇ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଯାନକ୍ଷାନ୍ମନ୍ଯସେ ମୂଢ ଗାନ୍ଧାରାଣାଂ ଯଶୋହର। ନୈତେ ହ୍ଯକ୍ଷାଃ ଶିତା ଵାଣାସ୍ତ୍ଵଯୈତେ ସମରେ ଧୃତାଃ
ମୂଢ଼, ତୁମେ ଗାନ୍ଧାରୀମାନେର ମହିମା ଭାବି ଯେ ଏହି ଦାୟା ଚାଲିଛ, ଏଗୁଡ଼ିକ ଦାୟା ନୁହେଁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଧରିଥିବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ।
ଯଥା ଚୈଵୋକ୍ତଵାନ୍ଭୀମସ୍ତ୍ଵାମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ସବାନ୍ଧଵମ୍। କର୍ତାଽହଂ କର୍ମଣା ଚାସ୍ଯ କୁରୁକାର୍ଯାଣି ସର୍ଵଶଃ। ଯଦି ସ୍ଥସ୍ଯାସି ସଙ୍ଗ୍ରାମେ କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମେଣ ସୌବଲ
ଭୀମ ଯେପରି ତୁମେ ଓ ତୁମ ବନ୍ଧୁମାନେଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କହିଛି, ସେପରି ମୁଁ କୁରୁମାନେଙ୍କ ସମସ୍ତ କାମ କରିବି, ଯଦି ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମରେ ତୁମେ ଠିଆ ହେବ।
ସହଦେଵଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନକୁଲୋଽପି ଵିଶାମ୍ପତେ। ଦର୍ଶନୀଯତମୋ ନୄଣାମିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ସହଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଦର୍ଶନୀୟ ନକୁଳ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ସୁତେଯଂ ଯଜ୍ଞସେନସ୍ଯ ଦ୍ଯୂତେଽସ୍ମିନ୍ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଜୈଃ। ଯୈର୍ଵାଚଃ ଶ୍ରାଵିତା ରୂକ୍ଷା ଧୂର୍ତୈର୍ଦୁର୍ଯୋଧନପ୍ରିଯୈଃ
ଯଜ୍ଞସେନଙ୍କ ଝିଅ ଏହି ଦ୍ୟୁତରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅପମାନିତ ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଚତୁର ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା କଠୋର କଥା କହିଥିଲେ।
ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାନ୍ସୁଦୁର୍ଵୃତ୍ତାନ୍ମୁମୂର୍ଷୂନ୍କାଲଚୋଦିତାନ୍। ଦର୍ଶଯିଷ୍ଯାମି ଭୂଯିଷ୍ଠମହଂ ଵୈଵସ୍ଵତକ୍ଷଯମ୍
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ପୁତ୍ରମାନେ, ଖରାପ ଚରିତ୍ର ଓ କାଳରେ ପ୍ରେରିତ, ମୁଁ ସେମାନେଙ୍କୁ ବଡ଼ ପରିମାଣରେ ଯମଙ୍କ ନାଶ ଦେଖାଇବି।
ଉଲୂକଂ ଚ ଦୁରାତ୍ମାନଂ ସୌବଲସ୍ଯ ପ୍ରିଯଂ ସୁତମ୍। ହନ୍ତାଽହମସ୍ମି ସମରେ ମମ ଶତ୍ରୁଂ ନରାଧମମ୍
ଉଲୂକ, ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଧାରଣ କରିଥିବା ସୁବଲଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ମୋ ଶତ୍ରୁ ଓ ନିମ୍ନ ମନୁଷ୍ୟ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାରିଦେବି।
ନିଦେଶାଦ୍ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଦ୍ରୌପଦ୍ଯାଃ ପଦଵୀଂ ଚରନ୍। ନର୍ଧାର୍ତରାଷ୍ଟାଂ ପୃଥିଵୀଂ କର୍ତାସ୍ମି ନଚିରାଦିଵା
ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଓ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରି, ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ ପୃଥିବୀକୁ ଗଞ୍ଜାଇଦେବି।
ଯସ୍ମାଚ୍ଚୋରୁଂ ଦର୍ଶଯସେ ଯସ୍ମାଚ୍ଚୋରୁଂ ନିରୀକ୍ଷସେ। ତସ୍ମାତ୍ତଵ ହ୍ଯଧର୍ମିଷ୍ଠ ଊରୌ ମୃତ୍ଯୁର୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ତୁମେ ଯେପରି ଅହଂକାରରେ ତୁମ ଉରୁ ଦେଖାଉଛ ଓ ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଛ, ଏହି ଅଧର୍ମୀ, ତୁମର ଉରୁରେ ମୃତ୍ୟୁ ଆସିବ।
ଯସ୍ମାଚ୍ଚୈଵଂ କ୍ଲେଶଯତି ଭ୍ରାତା ତେ ମାଂ ଦୁରାତ୍ମଵାନ୍। ତସ୍ମାଦୁଧିରମେଵାସ୍ଯ ପାସ୍ଯତେ ଵୈ ଵୃକୋଦରଃ
ତୁମର ଦୁଷ୍ଟ ଭାଇ ମୋତେ ଏଭଳି କଷ୍ଟ ଦେଉଛି, ଏହି କାରଣରୁ ଭୀମ ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ପିଇବେ।
ଇମଂ ଚ ପାପିଷ୍ଠମତିଂ କର୍ଣଂ ସମୁତବାନ୍ଧଵମ୍। ସାମାତ୍ଯଂ ସପରୀଵାରଂ ହନିଷ୍ଯତି ଧନଞ୍ଜଯଃ
ଏହି କର୍ଣ୍ଣ, ସବୁଠୁ ପାପୀ ମନ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପରିବାର ସହିତ, ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ହେବେ।
କ୍ଷୁଦ୍ରଧର୍ମଂ ନୈକୃତିକଂ ଶକୁନିଂ ପାପଚେତସମ୍। ସହଦେଵୋ ରଣେ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ହନିଷ୍ଯତି ସବାନ୍ଧଵମ୍
ଶକୁନି, ନିମ୍ନ ଚରିତ୍ର ଓ ପାପ ହୃଦୟ ଧାରଣ କରି, ସହଦେବ କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାରିଦେବେ।
ଏଵମୁକ୍ତେ ତୁ ଵଚନେ ଦ୍ରୌପଦ୍ଯା ଧର୍ମଶୀଲଯା। ତତୋଽନ୍ତରିକ୍ଷାତ୍ସୁମହତ୍ପୁଷ୍ପଵର୍ଷମଵାପତତମ୍
ଧର୍ମଶୀଳ ଦ୍ରୌପଦୀ ଏହି କଥା କହିବା ପରେ, ଆକାଶରୁ ବଡ଼ ପୁଷ୍ପ ବର୍ଷା ହେଲା।
ତେଷାଂ ତୁ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନୋଚୁସ୍ତତ୍ର ସଭାସଦଃ। ଅର୍ଜୁନସ୍ଯ ଭଯାଦ୍ରାଜନ୍ନଭୂନ୍ନିଶ୍ଶବ୍ଦମତ୍ର ଵୈ
ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସଭାରେ କେହି କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ, ରାଜା, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଭୟରେ ସେଠାରେ ନିରବତା ରହିଲା।
ଦ୍ରୌପଦ୍ଯା ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚୁକୋପାଥ ଧନଞ୍ଜଯଃ। ସ ତଦା କ୍ରୋଧତାମ୍ରାକ୍ଷ ଇଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଧନଞ୍ଜୟ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ; ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ହୋଇ, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅଯଂ ତୁ ମାଂ ଵାରଯତେ ଧର୍ମରାଜୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା କ୍ରୋଧତାମ୍ରାକ୍ଷୋ ଧନୁରାଦାଯ ଵୀର୍ଯଵାନ୍
ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ମୋତେ ରୋକିଛନ୍ତି।' ଏହି କଥା କହି, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନଞ୍ଜୟ ଧନୁଷ ଉଠାଇଲେ।
ସଵ୍ଯସାଚୀ ସମୁତ୍ପତ୍ଯ ତାଞ୍ଛତ୍ରୂନ୍ସମୁଦୈକ୍ଷତ। ଉଦ୍ଯତଂ ଫଲ୍ଗୁନଂ ତତ୍ର ଦଦୃଶୁଃ ସର୍ଵପାର୍ଥିଵାଃ
ସବ୍ୟସାଚୀ ଉଠି, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦେଖିଲେ; ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଫଳ୍ଗୁନଙ୍କୁ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଯୁଗାନ୍ତେ ସର୍ଵଲୋକାଂସ୍ତୁ ଦହନ୍ତମିଵ ପାଵକମ୍। ଵୀକ୍ଷମାଣଂ ଧନୁଷ୍ପାମିଂ ହନ୍ତୁକାମଂ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଦହାଉଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି, ଧନୁ ହାତରେ ଧରି, ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ପୁନିପୁନି ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଅର୍ଜୁନ ଦୃଢ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାହିଲେ।
ହନ୍ତୁକାମଂ ପଶୂନ୍କ୍ରୁଦ୍ଧଂ ରୁଦ୍ରଂ ଦକ୍ଷକ୍ରତୌ ଯଥା। ତଥାଭୂତଂ ନରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଷେଦୁସ୍ତତ୍ର ମାନଵାଃ
ଦକ୍ଷର ଯଜ୍ଞରେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ରୁଦ୍ର ପରି ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଭୟରେ ଅତି ଭୀତ ହେଲେ।
ଧନଞ୍ଜଯସ୍ଯଵ ଵୀର୍ଯଜ୍ଞା ନିରାଶା ଜୀଵିତେ ତଦା। ମୃତଭୂତା ଭଵନ୍ସର୍ଵେ ନେତ୍ରୈରନିମିଷୈରିଵ
ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କର ପ୍ରତାପ ଜାଣି, ସମସ୍ତେ ଜୀବନର ଆଶା ଛାଡିଦେଲେ; ଅନ୍ୟମାନେ ମୃତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି ଭଳି, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅନିମିଷ ରହିଗଲା।
ଅର୍ଜୁନଂ ଧର୍ମପୁତ୍ରଂ ଚ ସମୁଦୈକ୍ଷନ୍ତ ପାର୍ଥିଵାଃ। କ୍ରୁଦ୍ଧଂ ତଦାଽର୍ଜୁନଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୃଥିଵୀ ଚ ଚଚାଲ ହ
ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ଅର୍ଜୁନ ଓ ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଏକସাথে ଦେଖିଲେ; ଏବଂ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଦେଖି, ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିଗଲା।