ଶୃଣୋମି ଵାକ୍ଯଂ ତଵ ରାଜପୁତ୍ରି ନେମେ ପାର୍ଥାଃ କିଞ୍ଚିଦପି ବ୍ରୁଵନ୍ତି। ସା ତ୍ଵଂ ପ୍ରିଯାର୍ଥଂ ଶୃଣୁ ଵାକ୍ଯମେତ- ଦ୍ଯଦୁଚ୍ଯତେ ପାପମତିଃ କୃତଘ୍ନଃ
ମୁଁ ତୁମର କଥା ଶୁଣୁଛି, ରାଜକୁମାରୀ, କିନ୍ତୁ ପାଣ୍ଡବମାନେ କିଛି କହୁନାହାନ୍ତି। ଏହିଁଠି, ତୁମ ପ୍ରିୟର ନିମିତ୍ତେ, ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଓ କୃତଘ୍ନ ମୋର କଥା ଶୁଣ।
ସୁଯୋଧନଃ ସାନୁଚରଃ ସୁଦୁଷ୍ଟଃ ସହୈଵ ରାଜା ନିକୃତଃ ସୂନୁନା ଚ ଯଦ୍ଯେଷ ଵାଚଂ ମହଦୁଚ୍ଯମାନାଂ ନ ଶ୍ରୋଷ୍ଯତେ ପାପମତିଃ ସୁଦୁଷ୍ଟଃ
ସୁୟୋଧନ ଓ ତାଙ୍କ ସାଥିମାନେ ବଡ଼ ଦୁଷ୍ଟ; ରାଜା ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅ ମିଶ୍ଚି ଚାଳାକ। ଯଦି ଏହି ଦୁଷ୍ଟମନା ବଡ଼ କଥା ଶୁଣିବ ନାହିଁ, ତେବେ ସେ ସର୍ବଦା ଦୁଷ୍ଟ ହେବ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ପୁତ୍ରୀଂ କ୍ଷତ୍ତାଽବ୍ରଵୀଦ୍ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ପୁତ୍ରମ୍
ଏପରି କହି ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ଝିଅଙ୍କୁ, ସାରଥି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମା କ୍ଲିଶ୍ଯତାଂ ଵୈ ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ପୁତ୍ରୀଂ ମା ତ୍ଵଂ ଚରୀଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ରାଜପୁତ୍ର
ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ଝିଅଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଅନାହଁ। ରାଜପୁତ୍ର, ତୁମେ ସୁଖ ଦେଖିବ ନାହଁ।
ଯଦ୍ଯେଵଂ ତ୍ଵଂ ମହାରାଜ ସଙ୍କ୍ଲେଶଯସି ଦ୍ରୌପଦୀମ୍। ଅଚିରେଣୈଵ କାଲେନ ପୁତ୍ରସ୍ତେ ସହ ମନ୍ତ୍ରିଭିଃ। ଗମିଷ୍ଯତି କ୍ଷଯଂ ପାପଃ ପାଣ୍ଡଵକ୍ଷଯକାରଣାତ୍
ମହାରାଜ, ଯଦି ତୁମେ ଏପରି ଭାବେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଉଛ, ତେବେ ଅତି ଶୀଘ୍ର ତୁମ ପୁଅ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରିବାରୁ, ନଶ୍ଟ ହେବ।
ଭୀମାର୍ଜୁନାଭ୍ଯାଂ କ୍ରୁଦ୍ଧାଭ୍ଯାଂ ମାଦ୍ରୀପୁତ୍ରଦ୍ଵଯେନ ଚ। ତସ୍ମାନ୍ନିଵାରଯ ସୁତଂ ମା ଵିନାଶଂ ଵିଚିନ୍ତଯ
ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନ ରୁଷ୍ଟ ଅଛନ୍ତି, ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି; ତେଣୁ ତୁମ ପୁଅକୁ ରୋକ, ନାଶ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରନାହଁ।
ଏତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧିର୍ନୋତ୍ତରଂ କିଞ୍ଚିଦବ୍ରଵୀତ୍। ତତୋ ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ତତ୍ର ଦୈଵମୋହବଲାତ୍କୃତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ବୁଝି ନପାରିଥିବା ସେ କିଛି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ। ତାପରେ ଦୁର୍ୟୋଧନ, ଭାଗ୍ୟ ଓ ମାୟାର ଶକ୍ତିରେ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ।
ଅଚିନ୍ତ୍ଯ କ୍ଷତ୍ତୁର୍ଵଚନଂ ହର୍ଷେଣାଯତଲୋଚନଃ। ଊରୂ ଦର୍ଶଯତେ ପାପୋ ଦ୍ରୌପଦ୍ଯା ଵୈ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ସାରଥିଙ୍କ କଥାକୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରି, ଆନନ୍ଦରେ ଚକ୍ଷୁ ବଡ଼ କରି, ଦୁଷ୍ଟ ଦୁର୍ୟୋଧନ ବାରମ୍ବାର ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଉରୁ ଦେଖାଉଥିଲେ।
ଊରୌ ସନ୍ଦର୍ଶ୍ଯମାନେ ତୁ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ତୁ ସୁଯୋଧନମ୍। ଵୃକୋଦରସ୍ତଦାଲୋକ୍ଯ ନେତ୍ରେ ଚୋଲ୍ଫାଲ୍ଯ ଲୋହିତେ
ସେ ଉରୁ ଦେଖାଉଥିବା ସମୟରେ, ଭୀମ ସୁୟୋଧନକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ଆଖି ରକ୍ତ ଓ ଭୃକୁଟି ଚଢ଼ାଇ ଚାଲିଥିଲେ।
ଏତତ୍ସମୀକ୍ଷ୍ଯାତ୍ମନି ଚାଵମାନଂ ନିଯମ୍ଯ ମନ୍ଯୁଂ ବଲନାନ୍ସ ମାନୀ। ରାଜାନୁଜଃ ସଂସଦି କୌରଵାଣାଂ ଵିନିଷ୍କ୍ରମନ୍ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ଭୀମଃ
ଏହି ଅପମାନ ଦେଖି, ଦୁଃଖ ଦମନ କରି, ଗର୍ବିତ ରାଜାଙ୍କ ଭାଉଣ୍ଡ, କୌରବ ସଭାରେ ଉଠି ଭୀମ କହିଲେ—
ଅହଂ ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ହନ୍ତା କର୍ଣଂ ହନ୍ତା ଧନଞ୍ଜଯଃ। ଶକୁନିଂ ଚାକ୍ଷକିତଵଂ ସହଦେଵୋ ହନିଷ୍ଯତି
ମୁଁ ଦୁର୍ୟୋଧନକୁ ମାରିବି, ଧନଞ୍ଜୟ କର୍ଣ୍ଣକୁ ମାରିବେ, ଶକୁନି ଯିଏ ଚକ୍ର ଖେଳେ, ସହଦେବ ତାକୁ ମାରିବେ।
ଦୁଶ୍ଶାସନସ୍ଯ ରୁଧିରଂ ପାସ୍ଯାମି ମୃଗରାଡିଵ
ମୁଁ ଦୁଶ୍ଶାସନଙ୍କ ରକ୍ତ ସିଂହ ଭଳି ପିଇବି।
ଭୀମସେନ ନ ତେ ସନ୍ତି ଯେଷାଂ ଵୈରଂ ତ୍ଵଯା ସହ। ନନ୍ଦା ଗୃହେଷୁ ନ ବୁଦ୍ଧ୍ଯନ୍ତେ ମହଦ୍ଭଯମ୍
ଭୀମସେନ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ସହ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ଭଲ ହେବେ ନାହିଁ; ସେମାନଙ୍କ ଘରେ ମହାଭୟ ଆସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ନୈଵ ଵାଚା ଵ୍ଯଵସିତଂ ଭୀମ ଵିଜ୍ଞାଯତେ ସତାମ୍। ଯଦି ସ୍ଥାସ୍ଯନ୍ତି ସଙ୍ଗ୍ରାମେ କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମେଣ ଵୈ ସହ
ଭୀମ, ନିଷ୍ଠାବାନ ଲୋକଙ୍କ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କଥାରେ ପ୍ରକାଶ ହୁଏ ନାହିଁ; ଯଦି ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମ ରକ୍ଷା କରି ଦଢ଼ି ରହିବେ—
ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ଯ କର୍ଣସ୍ଯ ଶକୁନେଶ୍ଚ ଦୁରାତ୍ମନଃ। ଦୁଶ୍ଶାସନଚତୁର୍ଥାନାଂ ଭୂମିଃ ପାସ୍ଯତି ଶୋଣିତମ୍
ଦୁର୍ୟୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଷ୍ଟ ଶକୁନି ଓ ଚତୁର୍ଥ ଦୁଶ୍ଶାସନଙ୍କ ରକ୍ତ ମାଟି ପିଇବ।
ଅସୂଯିତାରଂ ଵକ୍ତାରଂ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାନାଂ ଦୁରାତ୍ମନାମ୍। ଭୀମସେନ ନିଯୋଗାତ୍ତେ ହନ୍ତାଽହଂ କର୍ଣମାହଵେ
ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଦମ୍ଭ କଥା କହି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଭୀମସେନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ କର୍ଣ୍ଣକୁ ମାରିବି।
କର୍ଣଂ କର୍ଣାନୁଗାଂଶ୍ଚୈଵ ରଣେ ହନ୍ତାଽସ୍ମି ପତ୍ରିଭିଃ। ଯେ ଚାନ୍ଯେ ଵିପ୍ରଯୋତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ବୁଦ୍ଧିମୋହେନ ମାଂ ନୃପାଃ। ତାନ୍ସ୍ମ ସର୍ଵଞ୍ଛିତୈର୍ବାଣୈର୍ନେତାଽସ୍ମି ଯମସାଦନମ୍
ମୁଁ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ତାଙ୍କ ସାଥିମାନେ ତୀରରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାରିବି; ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ମୋତେ ବୁଝି ଭୁଲି ବିରୋଧ କରିବେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଘାୟଲ କରି ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଦେବି।
ଚଲେଦ୍ଵି ହିମଵାନ୍ସ୍ଥାନାନ୍ନିଷ୍ପ୍ରଭଃ ସ୍ଯାଦ୍ଦିଵାକରଃ। ଶୈତ୍ଯଂ ସୋମାତ୍ପ୍ରଣଶ୍ଯେତ ମତ୍ସତ୍ଯଂ ଵିଚଲେଦ୍ଯଦି
ହିମାଳୟ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରୁ ହଟିପାରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ହରାଇପାରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶିତଳତା ହରାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ମୋର କଥା କେବେ ଡାହା ହେବ ନାହିଁ।
ଉତ୍ଯୁକ୍ତଵତି ପାର୍ଥେ ତୁ ଶ୍ରୀମାନ୍ମାଦ୍ରଵତୀସୁତଃ। ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ଵିପୁଲଂ ବାହୁଂ ସହଦେଵଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ପାର୍ଥ କହିବା ପରେ, ମାଦ୍ରବତୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶ୍ରୀମାନ୍ ସହଦେବ ତାଙ୍କ ବଡ଼ ହାତ ଉଠାଇଲେ।
ସୌବଲସ୍ଯ ଵଧପ୍ରେପ୍ସୁରିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍। କ୍ରୋଧସଂରକ୍ତନଯନୋ ନିଶ୍ଵସ୍ଯ ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ସୁବଲଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଚାହିଁ, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ହୋଇ, ସହଦେବ ଏକାଉଁ ଶ୍ବାସ ନେଇ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଯାନକ୍ଷାନ୍ମନ୍ଯସେ ମୂଢ ଗାନ୍ଧାରାଣାଂ ଯଶୋହର। ନୈତେ ହ୍ଯକ୍ଷାଃ ଶିତା ଵାଣାସ୍ତ୍ଵଯୈତେ ସମରେ ଧୃତାଃ
ମୂଢ଼, ତୁମେ ଗାନ୍ଧାରୀମାନେର ମହିମା ଭାବି ଯେ ଏହି ଦାୟା ଚାଲିଛ, ଏଗୁଡ଼ିକ ଦାୟା ନୁହେଁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଧରିଥିବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ।
ଯଥା ଚୈଵୋକ୍ତଵାନ୍ଭୀମସ୍ତ୍ଵାମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ସବାନ୍ଧଵମ୍। କର୍ତାଽହଂ କର୍ମଣା ଚାସ୍ଯ କୁରୁକାର୍ଯାଣି ସର୍ଵଶଃ। ଯଦି ସ୍ଥସ୍ଯାସି ସଙ୍ଗ୍ରାମେ କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମେଣ ସୌବଲ
ଭୀମ ଯେପରି ତୁମେ ଓ ତୁମ ବନ୍ଧୁମାନେଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କହିଛି, ସେପରି ମୁଁ କୁରୁମାନେଙ୍କ ସମସ୍ତ କାମ କରିବି, ଯଦି ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମରେ ତୁମେ ଠିଆ ହେବ।
ସହଦେଵଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନକୁଲୋଽପି ଵିଶାମ୍ପତେ। ଦର୍ଶନୀଯତମୋ ନୄଣାମିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ସହଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଦର୍ଶନୀୟ ନକୁଳ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ସୁତେଯଂ ଯଜ୍ଞସେନସ୍ଯ ଦ୍ଯୂତେଽସ୍ମିନ୍ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଜୈଃ। ଯୈର୍ଵାଚଃ ଶ୍ରାଵିତା ରୂକ୍ଷା ଧୂର୍ତୈର୍ଦୁର୍ଯୋଧନପ୍ରିଯୈଃ
ଯଜ୍ଞସେନଙ୍କ ଝିଅ ଏହି ଦ୍ୟୁତରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅପମାନିତ ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଚତୁର ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା କଠୋର କଥା କହିଥିଲେ।
ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାନ୍ସୁଦୁର୍ଵୃତ୍ତାନ୍ମୁମୂର୍ଷୂନ୍କାଲଚୋଦିତାନ୍। ଦର୍ଶଯିଷ୍ଯାମି ଭୂଯିଷ୍ଠମହଂ ଵୈଵସ୍ଵତକ୍ଷଯମ୍
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ପୁତ୍ରମାନେ, ଖରାପ ଚରିତ୍ର ଓ କାଳରେ ପ୍ରେରିତ, ମୁଁ ସେମାନେଙ୍କୁ ବଡ଼ ପରିମାଣରେ ଯମଙ୍କ ନାଶ ଦେଖାଇବି।
ଉଲୂକଂ ଚ ଦୁରାତ୍ମାନଂ ସୌବଲସ୍ଯ ପ୍ରିଯଂ ସୁତମ୍। ହନ୍ତାଽହମସ୍ମି ସମରେ ମମ ଶତ୍ରୁଂ ନରାଧମମ୍
ଉଲୂକ, ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଧାରଣ କରିଥିବା ସୁବଲଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ମୋ ଶତ୍ରୁ ଓ ନିମ୍ନ ମନୁଷ୍ୟ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାରିଦେବି।
ନିଦେଶାଦ୍ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଦ୍ରୌପଦ୍ଯାଃ ପଦଵୀଂ ଚରନ୍। ନର୍ଧାର୍ତରାଷ୍ଟାଂ ପୃଥିଵୀଂ କର୍ତାସ୍ମି ନଚିରାଦିଵା
ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଓ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରି, ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ ପୃଥିବୀକୁ ଗଞ୍ଜାଇଦେବି।
ଯସ୍ମାଚ୍ଚୋରୁଂ ଦର୍ଶଯସେ ଯସ୍ମାଚ୍ଚୋରୁଂ ନିରୀକ୍ଷସେ। ତସ୍ମାତ୍ତଵ ହ୍ଯଧର୍ମିଷ୍ଠ ଊରୌ ମୃତ୍ଯୁର୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ତୁମେ ଯେପରି ଅହଂକାରରେ ତୁମ ଉରୁ ଦେଖାଉଛ ଓ ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଛ, ଏହି ଅଧର୍ମୀ, ତୁମର ଉରୁରେ ମୃତ୍ୟୁ ଆସିବ।
ଯସ୍ମାଚ୍ଚୈଵଂ କ୍ଲେଶଯତି ଭ୍ରାତା ତେ ମାଂ ଦୁରାତ୍ମଵାନ୍। ତସ୍ମାଦୁଧିରମେଵାସ୍ଯ ପାସ୍ଯତେ ଵୈ ଵୃକୋଦରଃ
ତୁମର ଦୁଷ୍ଟ ଭାଇ ମୋତେ ଏଭଳି କଷ୍ଟ ଦେଉଛି, ଏହି କାରଣରୁ ଭୀମ ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ପିଇବେ।
ଇମଂ ଚ ପାପିଷ୍ଠମତିଂ କର୍ଣଂ ସମୁତବାନ୍ଧଵମ୍। ସାମାତ୍ଯଂ ସପରୀଵାରଂ ହନିଷ୍ଯତି ଧନଞ୍ଜଯଃ
ଏହି କର୍ଣ୍ଣ, ସବୁଠୁ ପାପୀ ମନ ଧାରଣ କରି, ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପରିବାର ସହିତ, ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ହେବେ।