ଏତାଵତା ପୁରୁଷଂ ଯେ ତ୍ଯଜନ୍ତି ତେଷାଂ ସଖ୍ଯମନ୍ତଵଦ୍ବ୍ରୂହି ରାଜନ୍। ରାଜ୍ଞାଂ ହି ଚିତ୍ତାନି ପରିପ୍ଲୁତାନି ସାନ୍ତ୍ଵଂ ଦତ୍ଵା ମୁସଲୈର୍ଘାତଯନ୍ତି
ଏପରି କାରଣରେ ଯେଉଁମାନେ ଜଣେ ଲୋକକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ରାଜା, କହନ୍ତୁ, ସେମାନଙ୍କର ମିତ୍ରତା କେତେ ଦିନ ଟିକେ? ରାଜାମାନଙ୍କର ମନ ଅସ୍ଥିର; ମିଠା କଥା କହି, ପଛରେ ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ଘାତ କରନ୍ତି।
ଅବାଲତ୍ଵଂ ମନ୍ଯସେ ରାଜପୁତ୍ର ବାଲୋଽହମିତ୍ଯେଵ ସୁମନ୍ଦବୁଦ୍ଧେ। ଯଃ ସୌହୃଦେ ପୁରୁଷଂ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ପଶ୍ଚାଦେନଂ ଦୂଷଯତେ ସ ବାଲଃ
ହେ ରାଜପୁତ୍ର, ଆପଣ ମୋତେ ଶିଶୁ ଭାବୁଛନ୍ତି, 'ମୁଁ ଶିଶୁ' ବୋଲି କହୁଛନ୍ତି, ମୂଢ଼ମତି। ଯିଏ ମିତ୍ରତା ଦେଇ, ପରେ ତାହାକୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେଉଁଠି ତାହା ସତ୍ୟ ଶିଶୁ ଅଟେ।
ନ ଶ୍ରେଯସେ ନୀଯତେ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧିଃ ସ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯସ୍ଯେଵ ଗୃହେ ପ୍ରଦୁଷ୍ଟା। ଧ୍ରୁଵଂ ନ ରୋଚେଦ୍ଭରତର୍ଷଭସ୍ଯ ପତିଃ କୁମାର୍ଯା ଇଵ ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷଃ
ମୂଢ଼ମତି ଲୋକ ଭଲ ପଥକୁ ନେଇଯିବାଠାରେ ଅସମର୍ଥ, ଯେପରି ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ଜନାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ ଭଲ କାମ ଆଣିପାରେନାହିଁ। ନିଶ୍ଚିତ, ଭାରତମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକ ଖୁସି ହେବେନାହିଁ, ଯେପରି ଏକ ଛଅ ବର୍ଷର ଝିଅ ସହିତ ସ୍ୱାମୀ।
ଅତଃ ପ୍ରିଯଂ ଚେଦନୁକାଙ୍କ୍ଷସେ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵେଷୁ କାର୍ଯେଷୁ ହିତାହିତେଷୁ ସ୍ତ୍ରିଯଶ୍ଚ ରାଜଞ୍ଜଡପଙ୍ଗୁକାଂଶ୍ଚ ପୃଚ୍ଛ ତ୍ଵଂ ଵୈ ତାଦୃଶାଂଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵାନ୍
ଏହିପରି, ଯଦି ଆପଣ ପ୍ରିୟ ଜିନିଷ ଚାହାନ୍ତି, ସମସ୍ତ କାମରେ, ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ, ଜନାନୀମାନେ, ମୂଢ଼, ଖୋଞ୍ଚା ଓ ଏପରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତୁ, ରାଜା।
ଲଭ୍ଯତେ ଖଲୁ ପାପୀଯାନ୍ନରୋଽନୁ ପ୍ରିଯଵାଗିହ। ଅପ୍ରିଯସ୍ଯ ହି ପଥ୍ଯସ୍ଯ ଵକ୍ତା ଶ୍ରୋତା ଚ ଦୁର୍ଲଭଃ
ଏଠି ମିଠା କଥା କହିବା ଲୋକ ସହଜରେ ମିଳିଯାଏ; କିନ୍ତୁ ଯିଏ କଷ୍ଟଦାୟକ ତଥା ଭଲ କଥା କହେ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ଦୁର୍ଲଭ।
ଯସ୍ତୁ ଧର୍ମପରଶ୍ଚ ସ୍ଯାଦ୍ଧିତ୍ଵା ଭର୍ତୁଃ ପ୍ରିଯାପ୍ରିଯେ। ଅପ୍ରିଯାଣ୍ଯାହ ପଥ୍ଯାନି ତେନ ରାଜା ସହାଯଵାନ୍
ଯିଏ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ-ଅପ୍ରିୟକୁ ଛାଡ଼ି, କଷ୍ଟଦାୟକ ତଥା ଭଲ କଥା କହେ, ସେଉଁଠି ରାଜା ପ୍ରକୃତ ସାଥି ପାଉଛନ୍ତି।
ଅଵ୍ଯାଧଇଜଂ କଟୁଜଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣମୁଷ୍ଣଂ ଯଶୋମୁଷଂ ପରୁଷଂ ପୂତିଗନ୍ଧିମ୍। ସତାଂ ପେଯଂ ଯନ୍ନ ପିବନ୍ତ୍ଯସନ୍ତୋ ମନ୍ଯୁଂ ମହାରାଜ ପିବ ପ୍ରଶାମ୍ଯ
ଯାହା ତୀତ, କଢ଼ା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଗରମ, ଯଶ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା, କଠୋର ଓ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଥିବା—ଭଲ ଲୋକ ତାହା ସହଜରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ନୁହେଁ। ହେ ମହାରାଜ, ନିଜ କ୍ରୋଧକୁ ଗିଲି ଶାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଵୈଚିତ୍ରଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଯଶୋ ଧନଂ ଚ ଵାଞ୍ଛାମ୍ଯହଂ ସହପୁତ୍ରସ୍ଯ ଶଶ୍ଵତ୍। ଯଥା ତଥା ତେଽସ୍ତୁ ନମଶ୍ଚତେଽସ୍ତୁ ମମାପି ଚ ସ୍ଵସ୍ତି ଦିଶନ୍ତୁ ଵିପ୍ରାଃ
ମୁଁ ସଦା ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ଓ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନଙ୍କର ଯଶ ଓ ଧନ ଚାହେଁ। ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଯେମିତି ଚାହାନ୍ତି, ସେମିତି ହେଉ। ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ମଙ୍ଗଳ କରନ୍ତୁ।
ଆଶୀଵିଷାନ୍ନେତ୍ରଵିଷାନ୍କୋପଯେନ୍ନ ଚ ପଣ୍ଡିତଃ। ଏଵଂ ତେଽହଂ ଵଦାମୀଦଂ ପ୍ରଯତଃ କୁରୁନନ୍ଦନ
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ସାପ ଭଳି, କିମ୍ବା ମନ ଦୁଷ୍ଟତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ସହିତ ଜଣେ ପଣ୍ଡିତ କ୍ରୋଧ କରେନାହିଁ। ଏହିପରି କଥା ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସାବଧାନ ହୋଇ କହିଲି, ହେ କୁରୁବଂଶର ଗର୍ବ।
ବହୁଵିତ୍ତଂ ପରାଜୈଷୀଃ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିର। ଆଚକ୍ଷ୍ଵ ଵିତ୍ତଂ କୌନ୍ତେଯ ଯଦି ତେଽସ୍ତ୍ଯପରାଜିତମ୍
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଆପଣ ପାଣ୍ଡବମାନେଠାରୁ ଅଧିକ ଧନ ଜିତିଛନ୍ତି। ହେ କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନ, ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ପାଖରେ କିଛି ଅଜିତ ଧନ ଅଛି, ତେବେ କହନ୍ତୁ।
ମମ ଵିତ୍ତମସଙ୍ଖ୍ଯେଯଂ ଯଦହଂ ଵେଦ ସୌବଲ। ଅଥ ତ୍ଵଂ ଶକୁନେ କସ୍ମାଦ୍ଵିତ୍ତଂ ସମନୁପୃଚ୍ଛସି
ମୋର ଧନ ଏତେ ବେସି ଯେ ଗଣନା କରିବା ଯାଏଁ ନୁହେଁ, ମୁଁ ଯେତେ ଜାଣେ, ସେତେ ଅଛି, ସୌବଳପୁତ୍ର ଶକୁନି, ତେବେ ତୁମେ କାହିଁକି ମୋ ଧନ ବିଷୟରେ ପଚାରୁଛ?
ଅଯୁତଂ ପ୍ରଯୁତଂ ଚୈଵ ଶଙ୍କୁଂ ପଦ୍ମଂ ତଥାର୍ବୁଦମ୍। ଖର୍ଵଂ ଶଙ୍ଖଂ ନିଖର୍ଵଂ ଚ ମହାପଦ୍ମଂ ଚ କୋଟଯଃ
ଦଶ ହଜାର, ଏକ ଲକ୍ଷ, ଶଙ୍କୁ, ପଦ୍ମ, ଅର୍ବୁଦ, ଖର୍ବ, ଶଂଖ, ନିଖର୍ବ, ମହାପଦ୍ମ ଏବଂ କୋଟି ଧନ—
ମଧ୍ଯଂ ଚୈଵ ପରାର୍ଧଂ ଚ ସପରଂ ଚାତ୍ର ପଣ୍ଯତାମ୍। ଏତନ୍ମମ ଧନଂ ରାଜଂସ୍ତେନ ଦୀଵ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତ୍ଵଯା
ମଧ୍ୟମ, ପରାର୍ଧ ଏବଂ ସପର ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ହିସାବରେ ରଖାଯାଇଛି। ଏହି ସବୁ ମୋର ଧନ, ରାଜା, ଏହି ସହିତ ମୁଁ ତୁମେ ସହ ଜୁଆ ଖେଳୁଛି।
ଏତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ଵ୍ଯଵସିତୋ ନିକୃତିଂ ସମୁପାଶ୍ରିତଃ। ଜିତମିତ୍ଯେଵ ଶକୁନିର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରମଭାଷତ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦୃଢ ହୋଇ ଓ ଚତୁରତା ଆଶ୍ରୟ କରି, ଶକୁନି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ— 'ତୁମେ ହାରିଗଲା।'
ଗଵାଶ୍ଵଂ ବହୁଧେନୂକମସଙ୍ଖ୍ଯେଯମଜାଵିକମ୍। ଯତ୍କିଞ୍ଚିଦନୁ ପର୍ଣାଶାଂ ପ୍ରାକ୍ ସିନ୍ଧୋରପି ସୌବଲ। ଏତନ୍ମମ ଧନଂ ସର୍ଵଂ ତେନ ଦୀଵ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତ୍ଵଯା
ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ଅଗଣନୀୟ ଛାଗ ଓ ମେଷ, ପତ୍ରାଶ୍ରମ ପାରେ ଯେଉଁଠି ଯାହାକିଛି ଅଛି, ସିନ୍ଧୁ ନଦୀର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଯାହା ଅଛି, ସୌବଳପୁତ୍ର, ଏହି ସବୁ ମୋର ଧନ; ଏହି ସହିତ ମୁଁ ତୁମେ ସହ ଜୁଆ ଖେଳୁଛି।
ଏତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ଵ୍ଯଵସିତୋ ନିକୃତିଂ ସମୁପାଶ୍ରିତଃ। ଜିତମିତ୍ଯେଵ ଶକୁନିର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରମଭାଷତ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦୃଢ ହୋଇ ଓ ଚତୁରତା ଆଶ୍ରୟ କରି, ଶକୁନି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ— 'ତୁମେ ହାରିଗଲା।'
ପୁରଂ ଜନପଦୋ ଭୂମିରବ୍ରାହ୍ମଣଧନୈଃ ସହ। ଅବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚ ପୁରୁଷା ରାଜଞ୍ଶିଷ୍ଟଂ ଧନଂ ମମ। ଏତଦ୍ରାଜନ୍ମମ ଧନଂ ତେନ ଦୀଵ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତ୍ଵଯା
ନଗର, ଜନପଦ, ଜମି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ଧନ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ନୁହଁଥିବା ଲୋକମାନେ, ରାଜା, ଏହି ଅବଶିଷ୍ଟ ଧନ ସବୁ ମୋର। ଏହି ସହିତ, ରାଜା, ମୁଁ ତୁମେ ସହ ଜୁଆ ଖେଳୁଛି।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵ୍ଯଵସିତୋ ନିକୃତିଂ ସମୁପାଶ୍ରିତଃ। ଜିତମିତ୍ଯେଵ ଶକୁନିର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରମଭାଷତ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦୃଢ ହୋଇ ଓ ଚତୁରତା ଆଶ୍ରୟ କରି, ଶକୁନି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ— 'ତୁମେ ହାରିଗଲା।'
ରାଜପୁତ୍ରା ଇମେ ରାଜଞ୍ଛୋମନ୍ତେ ଯୈର୍ଵିଭୂଷିତାଃ। କୁମ୍ଡଲାନି ଚ ନିଷ୍କାଶ୍ଚ ସର୍ଵଂ ରାଜଵିଭୂଷଣମ୍। ଏତନ୍ମମ ଧନଂ ରାଜଂସ୍ତେନ ଦୀଵ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତ୍ଵଯା
ଏହି ରାଜପୁତ୍ରମାନେ, ରାଜା, ଅଳଙ୍କାର, କୁଣ୍ଡଳ ଓ ନିଷ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଅଳଙ୍କାର—ଏହି ସବୁ ମୋର ଧନ, ରାଜା, ଏହି ସହିତ ମୁଁ ତୁମେ ସହ ଜୁଆ ଖେଳୁଛି।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵ୍ଯଵସିତୋ ନିକୃତିଂ ସମୁପାଶ୍ରିତଃ। ଜିତମିତ୍ଯେଵ ଶକୁନିର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରମଭାଷତ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦୃଢ ହୋଇ ଓ ଚତୁରତା ଆଶ୍ରୟ କରି, ଶକୁନି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ— 'ତୁମେ ହାରିଗଲା।'
ଶ୍ଯାମୋ ଯୁଵା ଲୋହିତାକ୍ଷଃ ସିଂହସ୍କନ୍ଧୋ ମହାଭୁଜଃ। ନକୁଲୋ ଗ୍ଲହ ଏଵୈକୀ ଵିଦ୍ଧ୍ଯେତନ୍ମମ ତଦ୍ଧନମ୍
କଳା, ଯୁବକ, ରକ୍ତ ଚକ୍ଷୁ, ସିଂହ ଭଳି କନ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ—ନକୁଳ ଏହି ଖେଳରେ ଏକମାତ୍ର ଦାଉ; ଏହାକୁ ମୋର ଧନ ବୋଲି ଜାଣ।
ପ୍ରିଯସ୍ତେ ନକୁଲୋ ରାଜନ୍ରାଜପୁତ୍ରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିର। ଅସ୍ମାକଂ ଵଶତାଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଭୂଯଃ କେନେହ ଦୀଵ୍ଯସେ
ନକୁଳ ତୁମ ପ୍ରିୟ, ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏହି ରାଜପୁତ୍ର ଆମ ଅଧୀନକୁ ଆସିଗଲେ; ଏହିଠାରେ ତୁମେ ଏଉଁଠି ଆଉ କାହିଁକି ଜୁଆ ଖେଳୁଛ?
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ତାନକ୍ଷାଞ୍ଶକୁନିଃ ପ୍ରତ୍ଯଦୀଵ୍ଯତ। ଜିତମିତ୍ଯେଵ ଶକୁନିର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରମଭାଷତ
ଏଭଳି କହି, ଶକୁନି ପୁଣି ଦାଉ ଖେଳିଲେ; ଏବଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ— 'ତୁମେ ହାରିଗଲା।'
ଅଯଂ ଧର୍ମାନ୍ସହଦେଵୋଽନୁଶାସ୍ତି ଲୋକେ ହ୍ଯସ୍ମିନ୍ପଣ୍ଡିତାଖ୍ଯାଂ ଗତଶ୍ଚ। ଅନର୍ହତା ରାଜପୁତ୍ରେଣ ତେନ ଦୀଵ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଚାପ୍ରିଯଵତ୍ପ୍ରିଯେଣ
ଏହି ସହଦେବ ଧର୍ମ ଶିଖାଏ, ଏହି ଜଗତରେ ପଣ୍ଡିତ ବୋଲି ପରିଚିତ। ଏହି ଅନର୍ହ ରାଜପୁତ୍ର ସହିତ, ମୁଁ ମୋତେ ପ୍ରିୟ ଓ ଅପ୍ରିୟ ଭାବି ଜୁଆ ଖେଳୁଛି।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵ୍ଯଵସିତୋ ନିକୃତିଂ ସମୁପାଶ୍ରିତଃ। ଜିତମିତ୍ଯେଵ ଶକୁନିର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରମଭାଷତ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦୃଢ ହୋଇ ଓ ଚତୁରତା ଆଶ୍ରୟ କରି, ଶକୁନି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ— 'ତୁମେ ହାରିଗଲା।'
ମାଦ୍ରୀପୁତ୍ରୌ ପ୍ରିଯୌ ରାଜଂସ୍ତଵେମୌ ଵିଜିତୌ ମଯା। ଗରୀଯାଂସୌ ତୁ ମନ୍ଯେ ଭୀମସେନଧନଞ୍ଜଯୌ
ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ, ରାଜା, ତୁମ ପ୍ରିୟ, ସେମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଜିତାଯାଇଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଭୀମସେନ ଓ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଅଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଉଛି।
ଅଧର୍ମଂ ଚରସେ ନୂନଂ ଯୋ ନାଵେକ୍ଷସି ଵୈ ନଯମ୍। ଯୋ ନଃ ସୁମନସାଂ ମୂଢ ଵିଭେଦଂ କର୍ତୁମିଚ୍ଛସି
ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଅଧର୍ମ କରୁଛ, କାରଣ ନୟ ଭାବିବାକୁ ଚାହୁଁନାହ, ମୂଢ, ତୁମେ ଆମେ ସମ୍ମତିରେ ଥିବା ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିଭେଦ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ଗର୍ତେ ମତ୍ତଃ ପ୍ରପତତେ ପ୍ରମତ୍ତଃ ସ୍ଥାଣୁମୃଚ୍ଛତି। ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ରାଜନ୍ଵ୍ରରିଷ୍ଠୋଽସି ନମସ୍ତେ ଭରତର୍ଷଭ
ମଦୋନ୍ମତ ଗର୍ତ୍ତରେ ପଡ଼ିଯାଏ, ଅସାବଧାନ ଲୋକ ଗଛକୁ ଧରିଥାଏ; ଆପଣ ଜେଷ୍ଠ, ରାଜା, ଭାରତବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା।
ସ୍ଵପ୍ନେ ତାନି ନ ଦୃଶ୍ଯନ୍ତେ ଜାଗ୍ରତୋ ଵା ଯୁଧିଷ୍ଠିର। କିତଵା ଯାନି ଦୀଵ୍ଯନ୍ତଃ ପ୍ରଲପନ୍ତ୍ଯୁତ୍କଟା ଇଵ
ଯେଉଁ କଥା ଚତୁର ଜୁଆରିମାନେ ମଦମସ୍ତ ହୋଇ କହନ୍ତି, ସେଗୁଡିକୁ ସ୍ୱପ୍ନରେ ବି ନାହିଁ, ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥାରେ ବି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନାହିଁ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
ଯୋ ନଃ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ନୌରିଵ ପାରନେତା ଜେତା ରିପୂଣାଂ ରାଜପୁତ୍ରସ୍ତରସ୍ଵୀ। ଅନର୍ହତା ଲୋକଵୀରେଣ ତେନ ଦୀଵ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଶକୁନେ ଫାଲ୍ଗୁନେନ
ଯେଉଁ ରାଜପୁତ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ନାଉକା ଚାଳକ ପରି ଆମକୁ ଆଗେଇ ନେଇଯାଅନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜିତିବାରେ ଦକ୍ଷ, ସେଇ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ ମୁଁ ଦାଉ ରଖୁଛି, ଶକୁନି, ଯେଉଁଠି ସେ ଦାଉ ହେବାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।