ଅହଂ ଦାତାସ୍ମି ରତ୍ନାନାଂ ଧନାନାଂ ଚ ଵିଶାମ୍ପତେ। ମଦର୍ଥେ ଦେଵିତା ଚାଯଂ ଶକୁନିର୍ମାତୁଲୋ ମମ
ମହାରାଜ, ମୁଁ ରତ୍ନ ଓ ଧନର ଦାତା। ଏହି ମୋ ମାମା ଶକୁନି ମୋ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଅନ୍ଯେନାନ୍ଯସ୍ଯ ଵୈ ଦ୍ଯୂତଂ ଵିଷମଂ ପ୍ରତିଭାତି ମେ। ଏତଦ୍ଵିଦ୍ଵିନ୍ନୁପାଦତ୍ସ୍ଵ କାମମେଵଂ ପ୍ରଵର୍ତତମ୍
ମୋତେ ଲାଗେ, ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜୁଆ ଖେଳିବା ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ନୁହେଁ। ଏହା ଜାଣି, ତୁମେ ଯେପରି ଚାହଁ, ସେପରି କର।
ଉପୋହ୍ଯମାନେ ଦ୍ଯୂତେ ତୁ ରାଜାନଃ ସର୍ଵ ଏଵ ତେ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଵିଵିଶୁସ୍ତାଂ ସଭାଂ ତତଃ
ଯେତେବେଳେ ଜୁଆ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସେଇ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଭୀଷ୍ମୋ ଦ୍ରୋଣଃ କୃପଶ୍ଚୈଵ ଵିଦୁରଶ୍ଚ ମହାମତିଃ। ନାତିପ୍ରୀତେନ ମନସା ତେଽନ୍ଵଵର୍ତନ୍ତ ଭାରତ
ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ, କୃପ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବିଦୁର, ସେମାନେ ମନରେ ଖୁସି ନଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଯାଇଲେ।
ତେ ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଶଃ ପୃଥଚ୍କୈଵ ସିଂହଗ୍ରୀଵା ମହୌଜସଃ। ସିଂହାସନାନି ଭୂରିଣୀ ଵିଚିତ୍ରାଣି ଚ ଭେଜିରେ
ସେ ସିଂହଗ୍ରୀବ, ପ୍ରବଳ ରାଜାମାନେ, କେହି ଦୁଇଜଣି ମିଶି, କେହି ଏକା, ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗୀନ ଓ ଶୋଭାବନ୍ତି ସିଂହାସନରେ ବସିଲେ।
ଶୁଶୁଭେ ସା ସଭା ରାଜନ୍ରାଜଭିସ୍ତୈଃ ସମାଗତୈଃ। ଦେଵୈରିଵ ମହାଭାଗୈଃ ସମଵେତୈସ୍ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍
ହେ ରାଜା, ସେ ସଭା ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଏକଠା ହେବାରୁ ଏମିତି ଚମକୁଥିଲା, ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଏକଠା ହେଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଖାଯାଏ।
ସର୍ଵେ ଵେଦଵିଦଃ ଶୂରାଃ ସର୍ଵେ ଭାସ୍ଵରମୂର୍ତଯଃ। ପ୍ରଵର୍ତତ ମହାରାଜ ସୁହୃଦ୍ଦ୍ଯୂତମନନ୍ତରମ୍
ସମସ୍ତେ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତେ ପ୍ରବଳ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଏହା ପରେ, ହେ ମହାରାଜ, ସୁହୃଦ୍ ମଧ୍ୟରେ ଜୁଆ ଖେଳ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଅଯଂ ବୁହଧନୋ ରାଜନ୍ସାଗରାଵର୍ତସମ୍ଭଵଃ। ମଣିର୍ହାରୋତ୍ତରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍କନକୋତ୍ତମଭୂଷଣଃ
ହେ ରାଜା, ଏହା ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଥିବା ମଣି, ସାଗର ତରଙ୍ଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁନା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଏତଦ୍ରାଜନ୍ମମ ଧନଂ ପ୍ରତିପାଣୋଽସ୍ତି କସ୍ତଵ। ଯେନ ମାଂ ତ୍ଵଂ ମହାରାଜ ଧନେନ ପ୍ରତିଦୀଵ୍ଯସେ
ହେ ରାଜା, ଏହି ମୋ ଦାଉ। ତୁମର କଣ ଅଛି? କେଉଁ ଧନ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମୋ ସହିତ ଖେଳିବାକୁ ଚାହଁଛ?
ସନ୍ତି ମେ ମଣଯଶ୍ଚୈଵ ଧନାନି ସୁବହୂନି ଚ। ମତ୍ସରଶ୍ଚ ନ ମେଽର୍ଥେଷୁ ଜଯସ୍ଵୈନଂ ଦୁରୋଦରମ୍
ମୋ ପାଖରେ ଅନେକ ମଣି ଓ ବହୁତ ଧନ ଅଛି। ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି ପ୍ରତି ମୋର କୌଣସି ଆସକ୍ତି ନାହିଁ—ଏହି ଗଭୀର ମଣିକୁ ଜିତ।
ତତୋ ଜଗ୍ରାହ ଶକୁନିସ୍ତାନକ୍ଷାନକ୍ଷତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍। ଜିତମିତ୍ଯେଵ ଶକୁନିର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରମଭାଷତ
ତାପରେ ଅକ୍ଷ ଖେଳରେ ପାରଙ୍ଗତ ଶକୁନି ଅକ୍ଷ ନେଇ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଜିତିଗଲା!'
ମତ୍ତ କୈତକେନୈଵ ଯଜ୍ଜିତୋଽସ୍ମି ଦୁରୋଦରେ। ଶକୁନେ ହନ୍ତ ଦୀଵ୍ଯାମୋ ଗ୍ଲହମାନାଃ ପରସ୍ପରମ୍
ମୁଁ ଏହି ଖେଳରେ ଚତୁରତା ଦ୍ୱାରା ହାରିଛି, ଶକୁନି, ଚାଲ, ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ଏକାପରି ଏକା ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରି ଖେଳିବା।
ସନ୍ତି ନିଷ୍କସହସ୍ରସ୍ଯ ଭାଣ୍ଡିନ୍ଯୋ ଭରିତାଃ ଶୁଭାଃ। କୋଶୋ ହିରଣ୍ଯମକ୍ଷଯ୍ଯଂ ଜାତରୂପମନେକଶଃ। ଏତଦ୍ରାଜନ୍ମମ ଧନଂ ତେନ ଦୀଵ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତ୍ଵଯା
ହଜାର ନିଷ୍କ ଭରିଥିବା ଶୋଭାବନ୍ତି ଭାଣ୍ଡା ଅଛି, ବହୁ ରୂପରେ ଅଶେଷ ସୁନା ରହିଥିବା ଧନାଗାର ଅଛି। ହେ ରାଜା, ଏହି ମୋ ଧନ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଖେଳୁଛି।
କୌରଵାଣାଂ କୁଲକରଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ପାଣ୍ଡଵମଚ୍ଯୁତମ୍। ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ଶକୁନିଃ ପ୍ରାହ ଜିତମିତ୍ଯେଵ ତଂ ନୃପମ୍
କୌରବଙ୍କ ଗୌରବ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଏପରି କହିବା ପରେ, ଶକୁନି ରାଜାଙ୍କୁ 'ଜିତିଗଲା!' ବୋଲି କହିଲେ।
ଅଯଂ ସହସ୍ରସମିତୋ ଵୈଯାଘ୍ରଃ ସୁପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ। ସୁଚକ୍ରୋପସ୍କରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍କିଙ୍କିଣୀଜାଲମଣ୍ଡିତଃ
ଏଠାରେ ଏକ ହଜାର ରଥ ସମାନ, ଭଲ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ରଥ ଅଛି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପକରଣ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଝୁଣ୍ଡି ଘଣ୍ଟି ଲାଗିଥିବା ଏହି ରଥ ଅତି ଶୋଭାମୟ।
ସଂହ୍ରାଦନୋ ରାଜରଥୋ ଯ ଇହାସ୍ମାନୁପାଵହତ୍। ଜୌତ୍ରୋ ରଥଵରଃ ପୁଣ୍ଯୋ ମେଘସାଗରନିଃ ସ୍ଵନଃ
ଏହି ରାଜରଥ, ଯାହା ମେଘ ଓ ସାଗରର ଗର୍ଜନ ପରି ଶବ୍ଦ କରେ, ଆମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆଣାଯାଇଛି, ଏହା ପୁଣ୍ୟମୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଅଷ୍ଟୌ ଯଂ କୁରରଚ୍ଛାଯାଃ ସଦଶ୍ଵା ରାଷ୍ଟ୍ରସଂମତାଃ। ଵହନ୍ତି ନୈଷାଂ ମୁଚ୍ଯେତ ପଦାଦ୍ଭୂମିମୁପସ୍ପୃଶନ୍। ଏତଦ୍ରାଜନ୍ଧନଂ ମହ୍ଯଂ ତେନ ଦୀଵ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତ୍ଵଯା
ଏହି ରଥକୁ ଆଠଟି କୁରର ପରି ଛାୟା ଥିବା ଘୋଡ଼ା, ଦେଶରେ ସମ୍ମାନିତ, ଏମିତି ଟାଣେ ଯେ ସେମାନେ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ଛୁଁନ୍ତି ନାହିଁ। ହେ ରାଜା, ଏହି ମୋ ଧନ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଖେଳୁଛି।
ଏଵଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵ୍ଯଵସିତୋ ନିକୃତିଂ ସମୁପାଶ୍ରିତଃ। ଜିତମିତ୍ଯେଵ ଶକୁନିର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରମଭାଷତ
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନିଷ୍ଠାବାନ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ଚତୁରତା ଅଂଗୀକାର କଲେ। ଏବଂ ଶକୁନି ପୁଣି 'ଜିତିଗଲା!' ବୋଲି କହିଲେ।
ଶତଂ ଦାସୀସହସ୍ରାଣି ତରୁଣ୍ଯୋ ହେମଭଦ୍ରିକାଃ। କମ୍ବୁକେଯୂରଧାରିଣ୍ଯୋ ନିଷ୍କକଣ୍ଠ୍ଯଃ ସ୍ଵଲଙ୍କୃତାଃ
ମୋ ପାଖରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଦାସୀ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଯୁବତୀ ଏବଂ ସୁନାର ସିଂହାସନରେ ବସିଥାନ୍ତି, ସୁନାର କଙ୍କଣ ଓ ହାର ପିନ୍ଧି, ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ରହନ୍ତି।
ମହାର୍ହମାଲ୍ଯାଭରଣାଃ ସୁଵସ୍ତ୍ରାଶ୍ଚନ୍ଦନୋକ୍ଷିତାଃ। ମଣୀନ୍ହେମ ଚ ବିଭ୍ରତ୍ଯଶ୍ଚତୁଃଷଷ୍ଟିଵିଶାରଦାଃ
ସେମାନେ ମୂଲ୍ୟବାନ ମାଳା ଓ ଗହଣା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଭଲ ଜମା ପିନ୍ଧି, ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଛନ୍ତି, ମଣି ଓ ସୁନାର ଗହଣା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଚଉଷଠି ପ୍ରକାର କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଅନୁସେଵାଂ ଚରନ୍ତୀମାଃ କୁଶଲା ନୃତ୍ତସାମସୁ। ସ୍ନାତକାନାମମାତ୍ଯାନାଂ ରାଜ୍ଞାଂ ଚ ମମ ଶାସନାତ୍। ଏତଦ୍ରାଜନ୍ମମ ଧନଂ ତେନ ଦୀଵ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତ୍ଵଯା
ଏହି ଯୁବତୀମାନେ ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତରେ ଦକ୍ଷ, ସ୍ନାତକ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ମୋ ଆଦେଶରେ ସେବା କରନ୍ତି। ଏହି ହେଉଛି, ରାଜା, ମୋ ଧନ, ଯାହା ସହିତ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଦ୍ୟୁତ କରୁଛି।
ଏତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ଵ୍ଯଵସିତୋ ନିକୃତିଂ ସମୁପାଶ୍ରିତଃ। ଜିତମିତ୍ଯେଵ ଶକୁନିର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରମଭାଷତ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତାରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇ, ଶକୁନି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହାରିଗଲୁ!"
ଏତାଵନ୍ତି ଚ ଦାସାନାଂ ସହସ୍ରାଣ୍ଯୁତ ସନ୍ତି ମେ। ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାନୁଲୋମାଶ୍ଚ ପ୍ରାଵାରଵସନାଃ ସଦା
ମୋ ପାଖରେ ହଜାର ହଜାର ପୁରୁଷ ଦାସ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଭଲ ଜମା ପିନ୍ଧି, ସବୁବେଳେ ମୋ ଚାରିପାଖରେ ଶୁଭ ଦିଗରେ ଘୂରୁଛନ୍ତି।
ପ୍ରାଜ୍ଞା ମେଧାଵିନୋ ଦାନ୍ତା ଯୁଵାନୋ ମୃଷ୍ଟକୁଣ୍ଡଲାଃ। ପାତ୍ରୀହସ୍ତା ଦିଵାରାତ୍ରମତିଥୀନ୍ଭୋଜଯନ୍ତ୍ଯୁତ। ଏତଦ୍ରାଜନ୍ମମ ଧନଂ ତେନ ଦୀଵ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତ୍ଵଯା
ସେମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମେଧାବୀ, ନିୟମିତ, ଯୁବକ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ହାତରେ ପାତ୍ର ଧରି ଦିନ ରାତି ଅତିଥିମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ହେଉଛି, ରାଜା, ମୋ ଧନ, ଯାହା ସହିତ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଦ୍ୟୁତ କରୁଛି।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵ୍ଯଵସିତୋ ନିକୃତିଂ ସମୁପାଶ୍ରିତଃ। ଜିତମିତ୍ଯେଵ ଶକୁନିର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରଭାଷତ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତାରେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇ, ଶକୁନି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହାରିଗଲୁ!"
ସହସ୍ରସଙ୍ଖ୍ଯା ନଗା ମେ ମତ୍ତାସ୍ତିଷ୍ଠନ୍ତି ସୌବଲ। ହେମକକ୍ଷାଃ କୃତାପୀଡାଃ ପଦ୍ମିନୋ ହେମମାଲିନଃ
ମୋ ପାଖରେ ହଜାର ହଜାର ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ସୁନାର ଶୃଙ୍ଖଳ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ଶୋଭା ଓ ସୁନାର ମାଳା ପିନ୍ଧି, ପଦ୍ମ ଚିହ୍ନ ଥିବା।
ସୁଦାନ୍ତା ରାଜଵହନାଃ ସର୍ଵଶବ୍ଦକ୍ଷମା ଯୁଧି। ଈଷାଦନ୍ତା ମହାକାଯାଃ ସର୍ଵେ ଚାଷ୍ଟକରେଣଵଃ
ସେହି ହାତୀମାନେ ଭଲ ଶିକ୍ଷିତ, ରାଜାଙ୍କ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଶବ୍ଦ ସହିପାରନ୍ତି, ହଳକା ଭାବେ ବାକା ଦାଁତ ଓ ବଡ଼ ଦେହ ଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଠଟି କର ଅଛି।
ସର୍ଵେ ଚ ପୁରଭେତ୍ତାରୋ ନଵମେଘନିଭା ଗଜାଃ। ଏତଦ୍ରାଜନ୍ମମ ଧନଂ ତେନ ଦୀଵ୍ଯାମ୍ଯହଂ ତ୍ଵଯା
ସମସ୍ତ ହାତୀ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିପାରନ୍ତି, ନୂତନ ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାନ୍ତି। ଏହି ହେଉଛି, ରାଜା, ମୋ ଧନ, ଯାହା ସହିତ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଦ୍ୟୁତ କରୁଛି।
ଇତ୍ଯେଵଂଵାଦିନଂ ପାର୍ଥଂ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ ସୌବଲଃ। ଜିତମିତ୍ଯେଵ ଶକୁନିର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରମଭାଷତ
ଏଭଳି କଥା କହୁଥିବା ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଦେଖି, ସୌବଳ ହସି କହିଲେ, "ହାରିଗଲୁ!"
ରଥାସ୍ତାଵନ୍ତ ଏଵେମେ ହେମଦଣ୍ଡାଃ ପତାକିନଃ। ହଯୈର୍ଵିନୀତୈଃ ସମ୍ପନ୍ନା ରଥିଭିଶ୍ଚିତ୍ରଯୋଧିଭିଃ
ମୋ ପାଖରେ ଏତିକି ରଥ ଅଛି, ସମସ୍ତେ ସୁନାର ଦଣ୍ଡ ଓ ପତାକା ଥିବା, ଭଲ ଶିକ୍ଷିତ ଘୋଡ଼ା ଓ ଦକ୍ଷ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଚାଳାନ୍ତି।