ଅଦ୍ରୋହସମଂଯ କୃତ୍ଵା ଚିଚ୍ଛେଦ ନମୁଚେଃ ଶିରଃ। ଶକ୍ରଃ ସାଽଭିମତା ତସ୍ଯ ରିପୌ ଵୃତ୍ତିଃ ସନାତନୀ
ଅଦ୍ରୋହ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ନାମୁଚିଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ; ଏପରି ଶତ୍ରୁ ପ୍ରତି ଆଚରଣ ସନାତନ ପ୍ରଥା ଭାବେ ଗଣାଯାଏ।
ଦ୍ଵାଵେତୌ ଗ୍ରସତେ ଭୂମିଃ ସର୍ପୋ ବିଲଶଯାନିଵ। ରାଜାନଂ ଚାଵିରୋଦ୍ଧାରଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଚାପ୍ରଵାସିନମ୍
ଏ ଦୁଇଜଣକୁ ଭୂମି ଗଳିଯାଏ, ଅନ୍ତର୍ଗୃହରେ ରହୁଥିବା ସାପ ପରି—ଏକ ରାଜା ଯିଏ ପ୍ରତିରୋଧ କରେନାହିଁ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯିଏ ପ୍ରବାସ କରେନାହିଁ।
ନାସ୍ତି ଵୈ ଜାତିତଃ ଶତ୍ରୁଃ ପୁରୁଷସ୍ଯ ଵିଶାମ୍ପତେ। ଯେନ ସାଧାରଣୀ ଵୃତ୍ତିଃ ସ ଶତ୍ରୁର୍ନେତରୋ ଜନଃ
ଏ ମହାରାଜ, ଜନ୍ମରୁ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ନାହିଁ; ଯେଉଁଠି ଲାଭର ସଂଘର୍ଷ ଅଛି, ସେ ଶତ୍ରୁ, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ।
ଶତ୍ରୁପକ୍ଷଂ ସମୃଧ୍ଯନ୍ତଂ ଯୋ ମୋହାତ୍ସମୁପେକ୍ଷତେ। ଵ୍ଯାଧିରାପ୍ଯାଯିତ ଇଵ ତସ୍ଯ ମୂଲଂ ଛିନତ୍ତି ସଃ
ଯିଏ ମୂଢତାରେ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷର ବୃଦ୍ଧିକୁ ଅନଦେଖା କରେ, ସେ ନିଜ ମୂଳକୁ କାଟିଦେଉଛି, ଅସୁସ୍ଥତା ବଢିଲେ ଯେପରି ହୁଏ।
ଅଲ୍ପୋଽପି ହ୍ଯରିରତ୍ଯର୍ଥଂ ଵର୍ଧମାନଃ ପରାକ୍ରମୈଃ। ଵଲ୍ମୀକୋ ମୂଲଜ ଇଵ ଗ୍ରସତେ ଵୃକ୍ଷମନ୍ତିକାତ୍
ସାଧାରଣ ଶତ୍ରୁ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଅତ୍ୟଧିକ ପ୍ରଭାବ ବଢିଯାଏ, ସେ ନିକଟରୁ ଗଛକୁ ମୂଳରେ ଉପଜିଥିବା ବାଉଁସ ପରି ଗଳିଦେଉଛି।
ଆଜମୀଢ ରିପୋର୍ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ମା ତେ ରୋଚିଷ୍ଟ ଭାରତ। ଏଷ ଭାରଃ ସତ୍ଵଵତାଂ ନ ଯଃ ଶିରସି ଧିଷ୍ଠିତଃ
ଏ ଆଜମୀଢଂକୁ ଭାରତ, ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଶ୍ରୀ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉନାହିଁ; ଏହି ଭାର ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ପାଇଁ, ଯେଉଁଠି ମୁଣ୍ଡରେ ରହିଥାଏ ନୁହେଁ।
ଜନ୍ମଵୃଦ୍ଧିମିଵାର୍ଥାନାଂ ଯୋ ଵୃଦ୍ଧିମାଭିକାଙ୍କ୍ଷତେ। ଏଧତେ ଜ୍ଞାତିଷୁ ସ ଵୈ ସଦ୍ଯୋ ଵୃଦ୍ଧିର୍ହି ଵିକ୍ରମଃ
ଯିଏ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଆର୍ଥିକ ବୃଦ୍ଧିକୁ ପୁତ୍ର ବୃଦ୍ଧି ପରି ଆଶା କରେ, ସେ ନିଜ ଜ୍ଞାତିମାନେ ମଧ୍ୟେ ଉନ୍ନତି ପାଏ; ବୃଦ୍ଧି ହେଉଛି ପ୍ରଭାବ।
ନାପ୍ରାପ୍ଯ ପାଣ୍ଡଵୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ସଂଶଯୋ ମେ ଭଵିଷ୍ଯତି। ଅଵାପ୍ସ୍ଯେ ଵା ଶ୍ରିଯଂ ତାଂ ହି ଶଯିଷ୍ଯେ ଵା ହତୋ ଯୁଧି
ପାଣ୍ଡବଙ୍କର ଶାସନ ଲାଭ କରିନଥିବା ଦିନ, ମୋତେ ସନ୍ଦେହ ରହିବ; ମୁଁ ଏହି ଶ୍ରୀକୁ ଲାଭ କରିବି କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ ହେବି।
ଏତାଦୃଶସ୍ଯ କିଂ ମେଽଦ୍ଯ ଜୀଵିତେନ ଵିଶାମ୍ପତେ। ଵର୍ଧନ୍ତେ ପାଣ୍ଡଵା ନିତ୍ଯଂ ଵଯଂ ସ୍ଵସ୍ଥିରଵୃଦ୍ଧଯଃ
ଏ ମହାରାଜ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସଦା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି, ଆମେ ଏହିପରି ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛୁ—ଏଠି ଆଜି ଜୀବନର କଣ ଉପଯୋଗ?
ଯାଂ ତ୍ଵମେତାଂ ଶ୍ରିଯଂ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରେ। ତପ୍ଯସେ ତାଂ ହରିଷ୍ଯାମି ଦ୍ଯୂତେନ ଜଯତାଂ ଵର
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କର ଏହି ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ତୁମେ ଦୁଃଖିତ ହେଉଛ, ମୁଁ ଏହାକୁ ଜୁଆରେ ଜିତି ନେଇଯିବି, ଜୟୀମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଆହୂଯତାଂ ପରଂ ରାଜନ୍କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଅଗତ୍ଵା ସଂଶଯମହମଯୁଦ୍ଧ୍ଵା ଚ ଚମୂମୁଖେ
ଏ ରାଜା, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଡାକାଯାଉ; ସେ ନଆସିଲେ, ମୋତେ ସନ୍ଦେହ ହେବ, ଏବଂ ସେ ରଙ୍ଗଶାଳାରେ ଖେଳିବାକୁ ଚାହିଁନଥିଲେ।
ଅକ୍ଷାନ୍କ୍ଷିପନ୍ନକ୍ଷତଃ ସନ୍ଵିଦ୍ଵାନଵିଦୁଷୋ ଜଯେ। ଗ୍ଲହାନ୍ଧନୂଂଷି ମେ ଵିଦ୍ଧି ଶରାନକ୍ଷାଂଶ୍ଚ ଭାରତ
ଜୟରେ ଜ୍ଞାତ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାତ, ସେ ଅକ୍ଷ ଫେଙ୍ଗିବାରେ ଅପରିହତ ହେଉ; ଭାରତ, ମୋର ଅକ୍ଷଗୁଡିକ ହେଉଛି ଶର, ଏବଂ ଦାଉ ହେଉଛି ଧନୁ।
ଅକ୍ଷାଣାଂ ହୃଦଯଂ ମେ ଜ୍ଯାଂ ରଥଂ ଵିଦ୍ଧି ମମାସ୍ଫୁରମ୍
ମୋ ପାଇଁ ଦାୟଖେଳ ହେଉଛି ମୋର ହୃଦୟ, ଧନୁର ତାର ହେଉଛି ମୋର ରଥ, ଯାହା ମୋ ଭିତରେ ଉତ୍ସାହ ଜଗାଏ।
ଅଯମୁତ୍ସହତେ ରାଜଚ୍ଛ୍ରିଯମାହର୍ତୁମକ୍ଷଵିତ୍। ଦ୍ଯୂତେନ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରେଭ୍ଯସ୍ତଦନୁଜ୍ଞାତୁମର୍ହସି
ଏହି ଦକ୍ଷ ଦାୟଖେଳିଆ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଠାରୁ ରାଜ୍ୟ ଭାଗ୍ୟ ଦାୟ ଦ୍ୱାରା ହସଲ କରିପାରିବ; ତୁମେ ଏହାକୁ ଅନୁମତି ଦେବା ଉଚିତ।
ସ୍ଥିତୋଽସ୍ମି ଶାସନେ ଭ୍ରାତୁର୍ଵିଦୁରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ। ତେନ ସଙ୍ଗମ୍ଯ ଵେତ୍ସ୍ଯାମି କାର୍ଯସ୍ଯାସ୍ଯ ଵିନିଶ୍ଚଯମ୍
ମୁଁ ମୋ ବଡ଼ ଭାଇ ବିଦୁରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଅଛି; ସେଠାରେ ଯାଇ ତାଙ୍କ ସହ ପରାମର୍ଶ କରି, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିବି।
କୃଷ୍ଣାଦଭ୍ଯାଧିକଃ ସୋଽପି କ୍ଷତ୍ତା ବୋଦ୍ଧା ଵିଶାମ୍ପତେ। କେଵଲଂ ଧର୍ମମେଵାହ ନ ତଦ୍ଵିଜଯସାଧକମ୍
ବିଦୁର, ଯିଏ ଜ୍ଞାନରେ କୃଷ୍ଣଠାରୁ ଅଧିକ, ସେ ମଧ୍ୟ କେବଳ ଧର୍ମର କଥା କହନ୍ତି, ବିଜୟ ଆଣିବା ଉପାୟର କଥା ନୁହେଁ।
ଜଯଶ୍ଚ ଧର୍ମତୋପେତସ୍ତଥୈଵ ଭରତର୍ଷଭ। ତସ୍ମାଦ୍ଵିନଯତୋ ଜେତା ତାଵୁଭୌ ଚ ଵିରୋଧିନୌ
ଧର୍ମ ସହିତ ଥିବା ବିଜୟ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ; ଏହିଠାରେ ଯିଏ ନମ୍ରତା ଦେଖାଏ, ସେ ଦୁଇ ପକ୍ଷ ବିପକ୍ଷକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବ।
ଵ୍ଯପନେଷ୍ଯତି ତେ ବୁଦ୍ଧିଂ ଵିଦୁରୋ ମୁକ୍ତସଂଶଯଃ। ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ହିତେ ଯୁକ୍ତୋ ନ ତଥା ମମ କୌରଵ
ବିଦୁର, ଯିଏ ସନ୍ଦେହରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ତୁମର ବୁଦ୍ଧିକୁ ଦୂର କରିଦେବେ; ସେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ, ମୋ ପାଇଁ ତେତେ ନୁହେଁ, ହେ କୌରବ।
ନାରଭେତାନ୍ଯସାମର୍ଥ୍ଯାତ୍ପୁରୁଷଃ କାର୍ଯମାତ୍ମନଃ। ମତିସାମ୍ଯଂ ଦ୍ଵଯୋର୍ନାସ୍ତି କାର୍ଯେଷୁ କୁରୁନନ୍ଦନ
ମଣିଷ କେବେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଠାରୁ ବଡ଼ କାମ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୁଇ ପକ୍ଷର ବୁଦ୍ଧି ସମାନ ନୁହେଁ, ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ।
ଭଯଂ ପରିହରନ୍ମତ୍ତ ଆତ୍ମାନଂ ପରିପାଲଯନ୍। ଵର୍ଷାସୁ କ୍ଲିନ୍ନଵଟଵତ୍ତିଷ୍ଠନ୍ନୈଵାଵସୀଦତି
ଭୟକୁ ଦୂର କରି, ନିଜକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖି, ଯେପରି ବର୍ଷାରେ ଭିଜିଥିବା ବଟବୃକ୍ଷ ଭାବେ ଦଢ଼ ରହିଥାଏ, ସେପରି ମଣିଷ ଅବିଚଳିତ ରହେ।
ନ ଵ୍ଯାଧଯୋ ନାପି ଯମଃ ପ୍ରାପ୍ତୁଂ ଶ୍ରେଯଃ ପ୍ରତୀକ୍ଷତେ। ଯାଵଦେଵ ଭଵେତ୍କଲ୍ପସ୍ତାଵଚ୍ଛ୍ରେଯଃ ସମାଚରେତ୍
ନ ରୋଗ, ନ ମୃତ୍ୟୁ କେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରେ ନାହିଁ; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତି ରହିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭଲ କାମ କରିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵଥା ପୁତ୍ର ବଲିଭିର୍ଵିଗ୍ରହୋ ମେ ରୋଚତେ। ଵୈରଂ ଵିକାରଂ ସୃଜତି ତଦ୍ଵୈ ଶସ୍ତ୍ରମନାଯସମ୍
ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ, ମୋ ପୁଅମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ସଂଘର୍ଷକୁ ଭଲପାଏ; ଶତ୍ରୁତା ମନରେ ବିକୃତି ଆଣେ, ଏହା ହେଉଛି ଅଘାତ ନଦେଉଥିବା ଅସ୍ତ୍ର।
ଅନର୍ଥମର୍ଥଂ ମନ୍ଯସେ ରାଜପୁତ୍ର ସଙ୍ଗ୍ରନ୍ଥନଂ କଲହସ୍ଯାତିଯାତି। ତଦ୍ଵୈ ପ୍ରଵୃତ୍ତଂ ତୁ ଯଥାକଥଞ୍ଚିତ୍ ସୃଜେଦସୀନ୍ନିଶିତାନ୍ସାଯକାଂଶ୍ଚ
ହେ ରାଜପୁତ୍ର, ତୁମେ ଅନର୍ଥକୁ ଅର୍ଥ ବୋଲି ଭାବୁଛ; ବିବାଦର ଗଠନ ସମସ୍ତ ସୀମାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ। ଏହା ଆରମ୍ଭ ହେଲେ, ଯେକୌଣସି ଉପାୟରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତଳୱାର ଓ ବାଣ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଇପାରେ।
ଦ୍ଯୂତେ ପୁରାଣୈର୍ଵ୍ଯଵହାରଃ ପ୍ରଣୀତ- ସ୍ତତ୍ରାତ୍ଯଯୋ ନାସ୍ତି ନ ସମ୍ପ୍ରହାରଃ। ତଦ୍ରୋଚତାଂ ଶକୁନେର୍ଵାକ୍ଯମଦ୍ଯ ସଭାଂ କ୍ଷିପ୍ରଂ ତ୍ଵମିହାଜ୍ଞାପଯସ୍ଵ
ଦାୟଖେଳରେ ପୁରୁଣା ପ୍ରଥା ଅଛି; ସେଠାରେ କୌଣସି ବିପଦ କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧ ନାହିଁ। ଆଜି ଶକୁନିଙ୍କ କଥା ମନରେ ପସନ୍ଦ ହେଉ; ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ସଭାକୁ ଆଦେଶ ଦିଅ।
ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରଂ ଦୀଵ୍ଯତାଂ ନୋ ଵିଶିଷ୍ଟଂ ତଦ୍ଵର୍ତିନାଂ ଚାପି ତଥୈଵ ଯୁକ୍ତମ୍। ଭଵେଦେଵଂ ହ୍ଯାତ୍ମନା ତୁଲ୍ଯମେଵ ଦୁରୋଦରଂ ପାଣ୍ଡଵୈସ୍ତ୍ଵଂ କୁରୁଷ୍ଵ
ଆମ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗର ଦ୍ୱାର ହେଉ ଦାୟଖେଳ; ଏହି ପଥରେ ଚାଲୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଏହା ଉପଯୁକ୍ତ। ଏଭଳି ନିଜ ପାଇଁ ସମାନ ହେଉ; ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହ ଦାୟଖେଳ ଆୟୋଜନ କର।
ଵାକ୍ଯଂ ନ ମେ ରୋଚତେ ଯତ୍ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ଯତ୍ତେ ପ୍ରିଯଂ ତତ୍କ୍ରିଯତାଂ ନରେନ୍ଦ୍ର। ପଶ୍ଚାତ୍ତପ୍ସ୍ଯସେ ତଦୁପାକ୍ରମ୍ଯ ଵାକ୍ଯଂ ନ ହୀଦୃଶଂ ଭାଵି ଵଚୋ ହି ଧର୍ମ୍ଯମ୍
ତୁମେ ଯେ କଥା କହିଛ, ମୋତେ ଭଲ ଲାଗିଲା ନାହିଁ; ତୁମର ଇଚ୍ଛା ଯାହା, ରାଜା, ସେହି କର। ପରେ ଏହା କରି ତୁମେ ପଶ୍ଚାତାପ କରିବ; ଏପରି କଥା ଧର୍ମସମ୍ମତ ନୁହେଁ, ନ ଭବିଷ୍ୟତର ଲକ୍ଷଣ।
ଦୃଷ୍ଟଂ ହ୍ଯେତଦ୍ଵିଦୁରେଣୈ ସର୍ଵଂ ଵିପଶ୍ଚିତା ବୁଦ୍ଧିଵିଦ୍ଯାନୁଗେନ। ତଦେଵୈତଦଵଶସ୍ଯାଭ୍ଯୁପୈତି ମହଦ୍ଭଯଂ କ୍ଷତ୍ରିଯଜୀଵଘାତି
ବିଦୁର ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ଦକ୍ଷ ଥିବା ଦ୍ୱାରା ଦେଖିଛନ୍ତି। ଏହାକୁ ଅବହେଳା କଲେ, ଏହା ବଡ଼ ଭୟ ଆଣେ, ଯାହା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ଜୀବନକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ମନୀଷୀ ଦୈଵଂ ମତ୍ଵା ପରମଂ ଦୁସ୍ତରଂ ଚ। ଶଶାସୋଚ୍ଚୈଃ ପୁରୁଷାନ୍ପୁତ୍ରଵାକ୍ଯେ ସ୍ଥିତୋ ରାଜା ଦୈଵସଂମୂଢଚେତାଃ
ଏପରି କହି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଚିନ୍ତାଶୀଳ ହୋଇ, ଭାଗ୍ୟକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ଦୁର୍ଜୟ ଭାବି, ପୁଅଙ୍କର କଥା ଅନୁଯାୟୀ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଲୋକମାନେ ଆଦେଶ ଦେଲେ; ରାଜା ଭାଗ୍ୟରେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ ଦଢ଼ ରହିଲେ।
ସହସ୍ରସ୍ତମ୍ଭାଂ ହେମଵୈଦୂର୍ଯଚିତ୍ରାଂ ଶତଦ୍ଵାରାଂ ତୋରଣସ୍ଫାଟିକାଢ୍ଯାମ୍। ସଭାମଗ୍ର୍ଯାଂ କ୍ରୋଶମାତ୍ରାଯତାଂ ମେ ତଦ୍ଵିସ୍ତାରାମାଶୁ କୁର୍ଵନ୍ତୁ ଯୁକ୍ତାଃ
ହଜାର ଟିଏ ସୁନା ଓ ବୈଦୂର୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଶତ ଟିଏ ଦ୍ୱାର ଓ ସ୍ଫଟିକ ତୋରଣ ଥିବା, ଏକ କ୍ରୋଶ ଲମ୍ବା ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଏମିତି ଅଦ୍ଭୁତ ସଭା ତୁରନ୍ତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଦକ୍ଷ ଲୋକମାନେ ଲାଗିଯାଉ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତସ୍ଯ ତ୍ଵରିତା ନିର୍ଵିଶଙ୍କାଃ ପ୍ରାଜ୍ଞା ଦକ୍ଷାସ୍ତାଂ ତଦା ଚକ୍ରୁରାଶୁ। ସର୍ଵଦ୍ରଵ୍ଯାଣ୍ଯୁପଜହ୍ରୁଃ ସଭାଯାଂ ସହସ୍ରଶଃ ଶିଲ୍ପିନଶ୍ଚୈଵ ଯୁକ୍ତାଃ
ତାଙ୍କର ଆଦେଶ ଶୁଣି, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦକ୍ଷ କାରିଗରମାନେ ନିର୍ଭୟ ଓ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ସେହି ସଭା ତିଆରି କଲେ; ସେମାନେ ହଜାର ହଜାର ସାମଗ୍ରୀ ସଭାକୁ ଆଣିଲେ, ଓ ସମସ୍ତ କୁଶଳ କାରିଗର ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।