ଚୌଣ୍ଡିକାଶ୍ଚୌଦକାଶ୍ଚୈଵ ସାଲ୍ଵାଶ୍ଚୈଵ ଵିଶମ୍ପତେ। ଅଙ୍କଵଙ୍କାଶ୍ଚ ଯଵନା ଅନଵଦ୍ଯା ଗଯୈଃ ସହ
ଚୌଣ୍ଡିକ, ଔଦକ ଓ ସାଲ୍ବମାନେ, ରାଜନ୍; ଅଙ୍କ, ବଙ୍କ, ଯବନ—ନିର୍ମଳ ଲୋକମାନେ—ଗୟାମାନଙ୍କ ସହିତ।
ସୁଜାତଯଃ ଶ୍ରେଣିମନ୍ତଃ ଶ୍ରେଯାଂସଃ ଶସ୍ତ୍ରଧାରିଣଃ। ଆହାର୍ଷୁଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵିତ୍ତଂ ଶତଶୋଽଜାତଶତ୍ରଵୈ
ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଶ୍ରେଣୀରେ ଏକତ୍ରିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଏହି କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଶତଶଃ ଧନ ଆଣିଦେଇଥିଲେ।
ଵଙ୍କାଃ କଲିଙ୍ଗା ମଗଧାସ୍ତାମ୍ରଲିପ୍ତାଃ ସପୁଣ୍ଡ୍ରକାଃ। ଦୁକୂଲଂ କୌଶିକଂ ଚୈଵ ପତ୍ରୋର୍ଣଂ ଚୈଵ ଭାରତ
ବଙ୍କ, କଳିଙ୍ଗ, ମଗଧ, ତାମ୍ରଲିପ୍ତ ଓ ପୁଣ୍ଡ୍ରମାନେ, କୌଶିକ ରେ ତିଆରି ନରମ ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ପତ୍ର ଓ ଉନ୍ନର ବସ୍ତ୍ର ଆଣିଥିଲେ, ଭାରତ।
ଉପାଵୃତ୍ତା ନୃପାସ୍ତସ୍ଯ ଦଦୁଃ ପ୍ରୀତିଂ ନ ଚାଗମନ୍। ଉଚ୍ଯନ୍ତେ ତତ୍ର ହି ଦ୍ଵାର୍ସ୍ଥୈର୍ବଲିମାଦାଯ ଵିଷ୍ଠିତାଃ
ଯେ ରାଜାମାନେ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଭିତରକୁ ଯାଇନଥିଲେ; ଯେମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ଭେଟ ନେଇ ଦଢ଼ି ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ଈଷାଦନ୍ତାନ୍ହେମକକ୍ଷ୍ଯାନ୍ପଦ୍ମଵର୍ଣାନ୍କୁଥାଵୃତାନ୍। ଶୈଲାଭାନ୍ନିତ୍ଯମତ୍ତାଂଶ୍ଚାପ୍ଯଭିତଃ କାମ୍ଯକଂ ସରଃ
ସାନା ମୁଣ୍ଡ ଦାନ୍ତ, ସୁନାର ଶୃଙ୍ଖଳା, ପଦ୍ମ ରଙ୍ଗର, କପଡ଼ା ଢାକା, ସବୁବେଳେ ମତ୍ତ ଥିବା ହାତୀମାନେ କାମ୍ୟକ ସରୋବରକୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
କ୍ଷମାଵତଃ କୁଲୀନାଂଶ୍ଚ କୁଞ୍ଜରାନ୍ସପରିଚ୍ଛଦାନ୍। ଦତ୍ତ୍ଵୈକୈକୋ ଦଶଶତାନ୍ଦ୍ଵାରେଣ ପ୍ରଵିଶନ୍ତ୍ଵିତି
ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଓ ଉଚ୍ଚ କୁଳର ମାଳିକଙ୍କ ହାତୀମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ପରିଚାରକ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଦ୍ୱାରରେ ଦଶ ଶତ ହାତୀ ଦେଇ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ଵୈଦେହକାଶ୍ଚ ପୁଣ୍ଡ୍ରାଶ୍ଚ ଗୌଲେଯାସ୍ତାମ୍ରଲିପ୍ତକାଃ। ମରୁକାଃ କାଶିକା ଦର୍ଦା ଭୌମେଯା ନଟନାଟକାଃ
ବୈଦେହ, ପୁଣ୍ଡ୍ର, ଗୌଳେୟ, ତାମ୍ରଲିପ୍ତକ, ମରୁକ, କାଶିକ, ଦର୍ଦ୍ଦ, ଭୌମେୟ ଓ ନଟ ନାଟକମାନେ,
କର୍ଣାଟାଃ କାଂସ୍ଯକୁଟ୍ଟାଶ୍ଚ ପଦ୍ମଜାଲାଃ ସତୀନରାଃ। ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ଯାଃ ପୁଲିନ୍ଦାଶ୍ଚ ଶଵେରାସ୍ତଙ୍କଣାଃ ଶଷାଃ
କର୍ଣ୍ଣାଟ, କଂସ କାମ କରୁଥିବା, ପଦ୍ମଜାଳ, ସତ୍ପୁରୁଷ, ଦକ୍ଷିଣାତ୍ୟ, ପୁଲିନ୍ଦ, ଶାବେର, ଟଙ୍କଣ ଓ ଶଷମାନେ,
ବର୍ବରା ଯଵନାଶ୍ଚୈଵ ଗର୍ଗରାଭୀରକାସ୍ତଥା। ପଲ୍ଲଵାଃ ଶକକାରୂଶାସ୍ତୁମ୍ବକାଃ କାଶିକାସ୍ତଦା
ବର୍ବର, ଯବନ, ଗର୍ଗର, ଆଭୀର, ପଲ୍ଲବ, ଶକ, କାରୂଷ, ତୁମ୍ବକ ଓ କାଶିକମାନେ ସେଇ ସମୟରେ,
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ନାନାଦିଗଭ୍ଯଃ ସମାଗତାଃ। ଅନ୍ଯୈଶ୍ଚୋପହୃତାନ୍ଯତ୍ର ରତ୍ନାନି ହି ମହାତ୍ମଭିଃ
ଏହିମାନେ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରୁ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ, ଅନ୍ୟ ମହାନ ଲୋକମାନେ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଉପହାର ଆଣିଥିଲେ।
ସମୁଦ୍ରସାରଵୈଡୂର୍ଯାନ୍ମୁକ୍ତାଃ ଶଙ୍ଖାସ୍ତଥୈଵ ଚ। ଶୁଭାଵର୍ତାଞ୍ଛୁଭାଞ୍ଛୁକ୍ତୀଃ ସିଂହଲାଃ ସମୁପାହରନ୍
ସମୁଦ୍ରରୁ ମୁକ୍ତା, ଶଂଖ ଓ ଶୁଭ୍ର ମାଣିକ ଓ ଦୁଇ ଖୋଲି ଶୁଙ୍ଖ, ଏହି ସବୁ ସିଂହଳ ଲୋକମାନେ ଉପହାର ଆଣିଥିଲେ।
ସମ୍ଭୃତାନ୍ମଣିଚୀରୈଶ୍ଚ ଶ୍ଯାମାଂସ୍ତାମ୍ରାନ୍ତଲୋଚନାନ୍। ରାଜା ଚିତ୍ରରଥୋ ନାମ ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ଵାସଵାନୁଗଃ। ଶତାନି ଚତ୍ଵାର୍ଯଦଦଦ୍ଧଯାନାଂ ଵାତରଂହସାମ୍
ମାଣିକ ଚାଦର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ା, ତାମ୍ର ଧାରର ଆଖି, ଏମିତି ଚାରି ଶତ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଗନ୍ଧର୍ବ ରାଜା ଚିତ୍ରରଥ, ଯିଏ ବାସବଙ୍କ ଅନୁଗାମୀ, ଦାନ କରିଥିଲେ।
ତୁମ୍ବୁରୁସ୍ତୁ ପ୍ରମୁଦିତୋ ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ଵାଜିନାଂ ଶତମ୍। ଆମ୍ରପତ୍ରସଵର୍ଣାନାମଦଦଦ୍ଧେମମାଲିନାମ୍
ତୁମ୍ବୁରୁ, ଖୁସି ହୋଇଥିବା ଗାନ୍ଧର୍ବ, ସୁନାର ମାଳା ପିନ୍ଧାଇଥିବା ଏବଂ ଆମ୍ବପତ୍ର ପରି ତେଜ ଥିବା ଶତଟି ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଦେଲେ।
କୃତୀ ରାଜା ଚ କୌରଵ୍ଯ ଶୂକରାଣାଂ ଵିଶାମ୍ପତେ। ଅଦଦଦ୍ଗଜରତ୍ନାନାଂ ଶତାନି ସୁବହୂନ୍ଯଥ
ହେ କୌରବ, ସେଇ କୃତିଶୀଳ ରାଜା ମଧ୍ୟ ବହୁ ଶତ ଉତ୍ତମ ହାତୀ ଦେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଶୂକର ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ, ହେ ନରପତି।
ଵିରାଟେନ ତୁ ମତ୍ସ୍ଯେନ ବଲ୍ଯର୍ଥଂ ହେମମାଲିନାମ୍। କୁଞ୍ଜରାଣାଂ ସହସ୍ରେ ଦ୍ଵେ ମତ୍ତାନାଂ ସମୁପାହୃତେ
ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜା ବିରାଟ, ବଳି ଦେବା ପାଇଁ, ସୁନାର ମାଳା ପିନ୍ଧାଇଥିବା ଦୁଇ ହଜାର ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ଆଣିଥିଲେ।
ପାଂସୁରାଷ୍ଟ୍ରାଦ୍ଵମୁଦାନୋ ରାଜା ଷଡ୍ଵିଂଶତିଂ ଗଜାନ୍। ଅଶ୍ଵାନାଂ ଚସହସ୍ରେ ଦ୍ଵେ ରାଜନ୍କାଞ୍ଚନମାଲିନାମ୍
ପାଂସୁରାଷ୍ଟ୍ରରୁ ରାଜା ବମୁଦାନ ଆନନ୍ଦରେ ଛବିଶି ହାତୀ ଏବଂ ସୁନାର ମାଳା ପିନ୍ଧାଇଥିବା ଦୁଇ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଆଣିଥିଲେ, ହେ ରାଜା।
ଜଵସତ୍ଵୋପପନ୍ନାନାଂ ଵଯସ୍ଥାନାଂ ନରାଧିପ। ବଲିଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ନମାଦାଯ ପାଣ୍ଡଵେଭ୍ଯୋ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଜଣେ ଯୁବକ, ତୀବ୍ର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ହେ ନରପତି; ସେ ସମସ୍ତ ବଳି ଏକଠା କରି ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଯଜ୍ଞସେନେନ ଦାସୀନାଂ ସହସ୍ରାଣି ଚତୁର୍ଦଶ। ଦାସାନାମଯୁତଂ ଚୈଵ ସଦାରାଣାଂ ଵିଶାମ୍ପତେ
ଯଜ୍ଞସେନ ଚଉଦ ହଜାର ଦାସୀ ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ଦାସ, ସେମାନଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ, ଦେଲେ, ହେ ନରପତି।
ଗଜଯୁକ୍ତା ମହାରାଜ ରଥାଃ ଷଡ୍ଵିଂଶତିସ୍ତଥା। ରାଜ୍ଯଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ନଂ ପାର୍ଥେଭ୍ଯୋ ଯଜ୍ଞାର୍ଥଂ ଵୈ ନିଵେଦିତମ୍
ହେ ମହାରାଜ, ଛବିଶିଟି ହାତୀ ଯୁକ୍ତ ରଥ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପାର୍ଥମାନେଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା।
ଵାସୁଦେଵୋଽପି ଵାର୍ଷ୍ଣେଯୋ ମାନଂ କୁର୍ଵନ୍କିରୀଟିନଃ। ଅଦଦଦ୍ଗଜମୁଖ୍ଯାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ଚତୁର୍ଦଶ
ବାସୁଦେବ, ବୃଷ୍ଣିବଂଶୀ, କିରୀଟିଧାରୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଚଉଦ ହଜାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ ଦେଲେ।
ଆତ୍ମା ହି କୃଷ୍ଣଃ ପାର୍ଥସ୍ଯ କୃଷ୍ଣସ୍ଯାତ୍ମା ଧନଞ୍ଜଯଃ। ଯଦ୍ବ୍ରୂଯାଦର୍ଜୁନଃ କୃଷ୍ଣଂ ସର୍ଵଂ କୁର୍ଯାଦସଂଶଯମ୍
କୃଷ୍ଣ, ପାର୍ଥଙ୍କର ଆତ୍ମା ଏବଂ ଧନଞ୍ଜୟ, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଆତ୍ମା; ଅର୍ଜୁନ ଯାହା ଚାହିଁଥିଲେ, କୃଷ୍ଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେହି କାମ କରିଥାନ୍ତି।
କୃଷ୍ଣୋ ଧନଞ୍ଜଯସ୍ଯାର୍ଥେ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକମପି ତ୍ଯଜେତ୍। ତଥୈଵ ପାର୍ଥଃ କୃଷ୍ଣାର୍ଥେ ପ୍ରାଣାନପି ପରିତ୍ଯଜେତ୍
କୃଷ୍ଣ ଧନଞ୍ଜୟ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗ ଛାଡ଼ିଦେଇପାରିଥାନ୍ତି; ସେପରି, ପାର୍ଥ କୃଷ୍ଣ ପାଇଁ ନିଜ ପ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ ଦେଇଦେଇପାରିଥାନ୍ତି।
ସୁରଭୀଂଶ୍ଚନ୍ଦନରସାନ୍ହେମକୁମ୍ଭସମାସ୍ଥିତାନ୍। ମଲଯାଦ୍ଦର୍ଦୁରାଚ୍ଚୈଵ ଚନ୍ଦନାଗୁରୁସଞ୍ଚଯାନ୍
ଚନ୍ଦନ ଗାଈ, ସୁନା ଘଡ଼ାରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଚନ୍ଦନ ରସ, ଏବଂ ମଲୟ ଓ ଦର୍ଦୁର ପର୍ବତରୁ ଆଣାଯାଇଥିବା ଚନ୍ଦନ ଓ ଅଗରୁ ରାଶି ଆଣାଯାଇଥିଲା।
ମଣିରତ୍ନାନି ଭାସ୍ଵନ୍ତି କାଞ୍ଚନଂ ସୂକ୍ଷ୍ମଵସ୍ତ୍ରକମ୍। ଚୋଲପାଣ୍ଡ୍ଯାଵପି ଦ୍ଵାରଂ ନ ଲେଭାତେ ହ୍ଯୁପସ୍ଥିତୌ
ତେଜମୟ ମଣି ରତ୍ନ, ସୁନା, ଏବଂ ସୂକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ର ଆଣାଯାଇଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଚୋଳ ଓ ପାଣ୍ଡ୍ୟ ଦ୍ୱାର ଚାହିଁଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବେଶ ପାଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
ସମୁଦ୍ରସାରଂ ଵୈଦୂର୍ଯଂ ମୁକ୍ତାସଙ୍ଘାଂସ୍ତଥୈଵ ଚ। ଶତଶଶ୍ଚ କୁଥାଂସ୍ତତ୍ର ସିଂହଲାଃ ସମୁପାହରନ୍
ସମୁଦ୍ରରୁ ଆଣାଯାଇଥିବା ବୈଦୂର୍ୟ ଏବଂ ମୁକ୍ତାର ଗୁଛ, ଏବଂ ଶତଶ ଦେଉଳି ସିଂହଳ ଲୋକମାନେ ଆଣିଥିଲେ।
ସଂଵୃତା ମଣିଚୀରୈସ୍ତୁ ଶ୍ଯାମାସ୍ତାମ୍ରାନ୍ତଲୋଚନାଃ। ତା ଗୃହୀତ୍ଵା ନରାସ୍ତତ୍ର ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵାରିତାଃ
ମଣି ଚୀର ଦ୍ୱାରା ଢାକା, କଳା ଚର୍ମ ଏବଂ ତାମ୍ର ଆଖି ଥିବା ମହିଳାମାନେ, ଉପହାର ଦେଇ ଦ୍ୱାରେ ଦଢ଼ି ରହିଥିଲେ।
ପ୍ରୀତ୍ଯର୍ଥଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚୈଵ କ୍ଷତ୍ରିଯାଶ୍ଚ ଵିନିର୍ଜିତାଃ। ଉପାଜହ୍ରୁର୍ଵିଶଶ୍ଚୈଵ ଶୂଦ୍ରାଃ ଶୁଶ୍ରୂଷଵସ୍ତଥା
ସମ୍ମାନ ପାଇଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଜିତା କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଏବଂ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଉପହାର ଆଣିଥିଲେ।
ପ୍ରୀତ୍ଯା ଚ ବହୁମାନାଚ୍ଚାପ୍ଯୁପାଗଚ୍ଛନ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ସର୍ଵେ ମ୍ଲେଚ୍ଛାଃ ସର୍ଵଵର୍ଣା ଆଦିମଧ୍ଯାନ୍ତଜାସ୍ତଥା
ସ୍ନେହ ଏବଂ ଗଭୀର ସମ୍ମାନରୁ, ସମସ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛ, ସମସ୍ତ ବର୍ଗର, ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଏବଂ ଶେଷରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବାମାନେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିଲେ।
ନାନାଦେଶସମୁତ୍ଥୈଶ୍ଚନ ନାନାଜିତିଭିରେଵ ଚ। ପର୍ଯସ୍ତ ଇଵ ଲୋକୋଽଯଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରନିଵେଶନେ
ନାନା ଦେଶରୁ ଆସିଥିବା ଲୋକମାନେ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ବିଜେତାମାନେ ଯେଉଁପରି ଏକଠା ହୋଇଥିଲେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଗୃହରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଏକଠା ହୋଇଛି ବୋଲି ଲାଗୁଥିଲା।
ଉଚ୍ଚାଵଚାନୁପଗ୍ରାହାନ୍ରାଜଭିଃ ପ୍ରାପିତାନ୍ବହୂନ୍। ଶତ୍ରୂଣାଂ ପଶ୍ଯତୋ ଦୁଃଖାନ୍ମୁମୂର୍ଷା ମେ ଵ୍ଯଜାଯତ
ରାଜାମାନେ ଆଣିଥିବା ବହୁ ପ୍ରକାର ଉଚ୍ଚ-ନିମ୍ନ ଦାସମାନେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦେଖି ମୋର ହୃଦୟରେ ଦୁଃଖରୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆଶା ଜନ୍ମ ନେଲା।