କୃଷ୍ଣଵାଲାଂଶ୍ଚ ଚମରାଞ୍ଛୁକ୍ଲଵାଲାଂସ୍ତଥା ପରାନ୍। ହିମଵତ୍ପୁଷ୍ପଜଂ ଚୈଵ ସ୍ଵାଦୁକ୍ଷୌଦ୍ରରସଂ ବହୁ
ସେମାନେ କଳା ବାଲ ଓ ଧଳା ବାଲର ଚାମର ଏବଂ ହିମାଳୟ ଫୁଲର ଗନ୍ଧ ଭରା ବହୁ ମିଠା ମଧୁ ଆଣିଥିଲେ।
ଉତ୍ତରେଭ୍ଯଃ କୁରୁଭ୍ଯଶ୍ଚ ଵ୍ଯୂଢମାଲ୍ଯୈର୍ମହାତ୍ମଭିଃ। ଉତ୍ତରାଦପି କୈଲାସାଦୋଷଧୀଃ ସୁମହାବଲାଃ
ଉତ୍ତର କୁରୁମାନେ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ଏବଂ କୈଳାସ ପାହାଡ଼ ଚାରିପାଖରୁ ବଳବାନ ଔଷଧ ଆଣିଥିଲେ।
ପାର୍ଵତୀଯାଶ୍ଚରାଜାନ ଆହୃତ୍ଯ ପ୍ରଣତାଃ ସ୍ଥିତାଃ। ଅଜାତଶତ୍ରଵେ ରାଜନ୍ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵାରିତାଃ
ପାହାଡ଼ ଅଞ୍ଚଳର ରାଜାମାନେ ନିଜ ଉପହାର ଆଣି, ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଖରେ ନମ୍ରତାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ, ଦ୍ୱାରରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଯେ ପରାର୍ଘ୍ଯା ହିମଵତଃ ସୂର୍ଯୋଦଯଗିରେରନୁ। ଏଵଂରୂପାଃ ସମୁଦ୍ରାନ୍ତେ ଲୌହିତ୍ଯମଭିତଶ୍ଚ ଯେ
ହିମାଳୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପାହାଡ଼, ସମୁଦ୍ର ସୀମା ଓ ଲୌହିତ୍ୟ ନଦୀ ପାଖରେ ଥିବା ସବୁଠାରୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଲୋକମାନେ—
ଫଲମୂଲାଶନା ଯେ ଚ କିରାତାଶ୍ଚର୍ମଵାସସଃ। ଚନ୍ଦ୍ନାଗରୁମୁଖ୍ଯାନି ମହାର୍ହାନ୍କମ୍ବଲାନି ଚ
ଫଳ ଓ ମୂଳ ଖାଇଥିବା ଲୋକମାନେ, ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା କିରାତମାନେ, ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଓ ଅଗରୁ ଗନ୍ଧର ମୂଲ୍ୟବାନ କମ୍ବଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ,
ଚର୍ମରତ୍ନସୁଵର୍ଣାନି ଗନ୍ଧାନୁଚ୍ଚାଵଚାନି ଚ। କୈରାତକୀନାମଯୁତଂ ଦାସୀନାଂ ଚ ଵିଶଂପତେ
ଚର୍ମ, ମୂଲ୍ୟବାନ ପଥର, ସୁନା, ଉଚ୍ଚ ଓ ସାଧାରଣ ସୁଗନ୍ଧ, ଏବଂ କୈରାତମାନଙ୍କ ଦଶ ହଜାର ଦାସୀ ନେଇ ଆସିଥିଲେ, ରାଜା।
ଆହୃତ୍ଯ ରମଣୀଯାର୍ଥାନ୍ଦୂରଗାନ୍ମୃଗପକ୍ଷିଣଃ। ନିଚିତଂ ପର୍ଵତେଭ୍ଯଶ୍ଚ ହିରଣ୍ଯଂଭୂରିଵର୍ଚସମ୍
ସେମାନେ ଦୂର ଦେଶରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଧନ-ଦୌଲତ, ବନ୍ୟପଶୁ ଓ ପକ୍ଷୀ, ଏବଂ ପାହାଡ଼ରୁ ଧଳି ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୁନା ଏକଠା କରି ଆଣିଥିଲେ।
ବଲିଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ତ୍ରମାଦାଯ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଟନ୍ତି ଵାରିତାଃ। କାପଵ୍ଯା ଦରଦା ଦର୍ଵାଃ ଶୂରା ଵୈ ଯମକାସ୍ତଥା
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭେଟ ନେଇ, ସେମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ—କାପବ୍ୟ, ଦରଦ, ଦର୍ବ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯମକମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଔଦୁମ୍ବରା ଦୁର୍ଵିଭାଗା ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଟନ୍ତି ଵାରିତାଃ। କାଶ୍ମୀରାଶ୍ଚ କୁମାରାଶ୍ଚ ଗୌରକା ହଂସକାସ୍ତଥା
ଅଉଦୁମ୍ବର, ଚିହ୍ନଟ କରିବା କଷ୍ଟକର, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱାରରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ; କାଶ୍ମୀରୀ, କୁମାର, ଗୌରକ ଓ ହଂସକମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଶିବିତ୍ରୈଗର୍ତଯୌଧେଯା ରାଜନ୍ଯା ମଦ୍ରକୈଃ ସହ। ଵସୁତେଯାଃ ସମୌଲେଯା ଦାହକ୍ଷୁଦ୍ରକମାଲଵୈଃ
ଶିବି, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତ, ଯୌଧେୟ, ଏହି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମଦ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ, ବସୁତେୟ, ସମୌଲେୟ, ଦାହ, କ୍ଷୁଦ୍ରକ ଓ ମାଳବମାନେ,
ଚୌଣ୍ଡିକାଶ୍ଚୌଦକାଶ୍ଚୈଵ ସାଲ୍ଵାଶ୍ଚୈଵ ଵିଶମ୍ପତେ। ଅଙ୍କଵଙ୍କାଶ୍ଚ ଯଵନା ଅନଵଦ୍ଯା ଗଯୈଃ ସହ
ଚୌଣ୍ଡିକ, ଔଦକ ଓ ସାଲ୍ବମାନେ, ରାଜନ୍; ଅଙ୍କ, ବଙ୍କ, ଯବନ—ନିର୍ମଳ ଲୋକମାନେ—ଗୟାମାନଙ୍କ ସହିତ।
ସୁଜାତଯଃ ଶ୍ରେଣିମନ୍ତଃ ଶ୍ରେଯାଂସଃ ଶସ୍ତ୍ରଧାରିଣଃ। ଆହାର୍ଷୁଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵିତ୍ତଂ ଶତଶୋଽଜାତଶତ୍ରଵୈ
ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଶ୍ରେଣୀରେ ଏକତ୍ରିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଏହି କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଶତଶଃ ଧନ ଆଣିଦେଇଥିଲେ।
ଵଙ୍କାଃ କଲିଙ୍ଗା ମଗଧାସ୍ତାମ୍ରଲିପ୍ତାଃ ସପୁଣ୍ଡ୍ରକାଃ। ଦୁକୂଲଂ କୌଶିକଂ ଚୈଵ ପତ୍ରୋର୍ଣଂ ଚୈଵ ଭାରତ
ବଙ୍କ, କଳିଙ୍ଗ, ମଗଧ, ତାମ୍ରଲିପ୍ତ ଓ ପୁଣ୍ଡ୍ରମାନେ, କୌଶିକ ରେ ତିଆରି ନରମ ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ପତ୍ର ଓ ଉନ୍ନର ବସ୍ତ୍ର ଆଣିଥିଲେ, ଭାରତ।
ଉପାଵୃତ୍ତା ନୃପାସ୍ତସ୍ଯ ଦଦୁଃ ପ୍ରୀତିଂ ନ ଚାଗମନ୍। ଉଚ୍ଯନ୍ତେ ତତ୍ର ହି ଦ୍ଵାର୍ସ୍ଥୈର୍ବଲିମାଦାଯ ଵିଷ୍ଠିତାଃ
ଯେ ରାଜାମାନେ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଭିତରକୁ ଯାଇନଥିଲେ; ଯେମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ଭେଟ ନେଇ ଦଢ଼ି ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ଈଷାଦନ୍ତାନ୍ହେମକକ୍ଷ୍ଯାନ୍ପଦ୍ମଵର୍ଣାନ୍କୁଥାଵୃତାନ୍। ଶୈଲାଭାନ୍ନିତ୍ଯମତ୍ତାଂଶ୍ଚାପ୍ଯଭିତଃ କାମ୍ଯକଂ ସରଃ
ସାନା ମୁଣ୍ଡ ଦାନ୍ତ, ସୁନାର ଶୃଙ୍ଖଳା, ପଦ୍ମ ରଙ୍ଗର, କପଡ଼ା ଢାକା, ସବୁବେଳେ ମତ୍ତ ଥିବା ହାତୀମାନେ କାମ୍ୟକ ସରୋବରକୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
କ୍ଷମାଵତଃ କୁଲୀନାଂଶ୍ଚ କୁଞ୍ଜରାନ୍ସପରିଚ୍ଛଦାନ୍। ଦତ୍ତ୍ଵୈକୈକୋ ଦଶଶତାନ୍ଦ୍ଵାରେଣ ପ୍ରଵିଶନ୍ତ୍ଵିତି
ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଓ ଉଚ୍ଚ କୁଳର ମାଳିକଙ୍କ ହାତୀମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ପରିଚାରକ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଦ୍ୱାରରେ ଦଶ ଶତ ହାତୀ ଦେଇ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ଵୈଦେହକାଶ୍ଚ ପୁଣ୍ଡ୍ରାଶ୍ଚ ଗୌଲେଯାସ୍ତାମ୍ରଲିପ୍ତକାଃ। ମରୁକାଃ କାଶିକା ଦର୍ଦା ଭୌମେଯା ନଟନାଟକାଃ
ବୈଦେହ, ପୁଣ୍ଡ୍ର, ଗୌଳେୟ, ତାମ୍ରଲିପ୍ତକ, ମରୁକ, କାଶିକ, ଦର୍ଦ୍ଦ, ଭୌମେୟ ଓ ନଟ ନାଟକମାନେ,
କର୍ଣାଟାଃ କାଂସ୍ଯକୁଟ୍ଟାଶ୍ଚ ପଦ୍ମଜାଲାଃ ସତୀନରାଃ। ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ଯାଃ ପୁଲିନ୍ଦାଶ୍ଚ ଶଵେରାସ୍ତଙ୍କଣାଃ ଶଷାଃ
କର୍ଣ୍ଣାଟ, କଂସ କାମ କରୁଥିବା, ପଦ୍ମଜାଳ, ସତ୍ପୁରୁଷ, ଦକ୍ଷିଣାତ୍ୟ, ପୁଲିନ୍ଦ, ଶାବେର, ଟଙ୍କଣ ଓ ଶଷମାନେ,
ବର୍ବରା ଯଵନାଶ୍ଚୈଵ ଗର୍ଗରାଭୀରକାସ୍ତଥା। ପଲ୍ଲଵାଃ ଶକକାରୂଶାସ୍ତୁମ୍ବକାଃ କାଶିକାସ୍ତଦା
ବର୍ବର, ଯବନ, ଗର୍ଗର, ଆଭୀର, ପଲ୍ଲବ, ଶକ, କାରୂଷ, ତୁମ୍ବକ ଓ କାଶିକମାନେ ସେଇ ସମୟରେ,
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ନାନାଦିଗଭ୍ଯଃ ସମାଗତାଃ। ଅନ୍ଯୈଶ୍ଚୋପହୃତାନ୍ଯତ୍ର ରତ୍ନାନି ହି ମହାତ୍ମଭିଃ
ଏହିମାନେ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରୁ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ, ଅନ୍ୟ ମହାନ ଲୋକମାନେ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଉପହାର ଆଣିଥିଲେ।
ସମୁଦ୍ରସାରଵୈଡୂର୍ଯାନ୍ମୁକ୍ତାଃ ଶଙ୍ଖାସ୍ତଥୈଵ ଚ। ଶୁଭାଵର୍ତାଞ୍ଛୁଭାଞ୍ଛୁକ୍ତୀଃ ସିଂହଲାଃ ସମୁପାହରନ୍
ସମୁଦ୍ରରୁ ମୁକ୍ତା, ଶଂଖ ଓ ଶୁଭ୍ର ମାଣିକ ଓ ଦୁଇ ଖୋଲି ଶୁଙ୍ଖ, ଏହି ସବୁ ସିଂହଳ ଲୋକମାନେ ଉପହାର ଆଣିଥିଲେ।
ସମ୍ଭୃତାନ୍ମଣିଚୀରୈଶ୍ଚ ଶ୍ଯାମାଂସ୍ତାମ୍ରାନ୍ତଲୋଚନାନ୍। ରାଜା ଚିତ୍ରରଥୋ ନାମ ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ଵାସଵାନୁଗଃ। ଶତାନି ଚତ୍ଵାର୍ଯଦଦଦ୍ଧଯାନାଂ ଵାତରଂହସାମ୍
ମାଣିକ ଚାଦର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ା, ତାମ୍ର ଧାରର ଆଖି, ଏମିତି ଚାରି ଶତ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଗନ୍ଧର୍ବ ରାଜା ଚିତ୍ରରଥ, ଯିଏ ବାସବଙ୍କ ଅନୁଗାମୀ, ଦାନ କରିଥିଲେ।
ତୁମ୍ବୁରୁସ୍ତୁ ପ୍ରମୁଦିତୋ ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ଵାଜିନାଂ ଶତମ୍। ଆମ୍ରପତ୍ରସଵର୍ଣାନାମଦଦଦ୍ଧେମମାଲିନାମ୍
ତୁମ୍ବୁରୁ, ଖୁସି ହୋଇଥିବା ଗାନ୍ଧର୍ବ, ସୁନାର ମାଳା ପିନ୍ଧାଇଥିବା ଏବଂ ଆମ୍ବପତ୍ର ପରି ତେଜ ଥିବା ଶତଟି ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଦେଲେ।
କୃତୀ ରାଜା ଚ କୌରଵ୍ଯ ଶୂକରାଣାଂ ଵିଶାମ୍ପତେ। ଅଦଦଦ୍ଗଜରତ୍ନାନାଂ ଶତାନି ସୁବହୂନ୍ଯଥ
ହେ କୌରବ, ସେଇ କୃତିଶୀଳ ରାଜା ମଧ୍ୟ ବହୁ ଶତ ଉତ୍ତମ ହାତୀ ଦେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଶୂକର ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ, ହେ ନରପତି।
ଵିରାଟେନ ତୁ ମତ୍ସ୍ଯେନ ବଲ୍ଯର୍ଥଂ ହେମମାଲିନାମ୍। କୁଞ୍ଜରାଣାଂ ସହସ୍ରେ ଦ୍ଵେ ମତ୍ତାନାଂ ସମୁପାହୃତେ
ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜା ବିରାଟ, ବଳି ଦେବା ପାଇଁ, ସୁନାର ମାଳା ପିନ୍ଧାଇଥିବା ଦୁଇ ହଜାର ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ଆଣିଥିଲେ।
ପାଂସୁରାଷ୍ଟ୍ରାଦ୍ଵମୁଦାନୋ ରାଜା ଷଡ୍ଵିଂଶତିଂ ଗଜାନ୍। ଅଶ୍ଵାନାଂ ଚସହସ୍ରେ ଦ୍ଵେ ରାଜନ୍କାଞ୍ଚନମାଲିନାମ୍
ପାଂସୁରାଷ୍ଟ୍ରରୁ ରାଜା ବମୁଦାନ ଆନନ୍ଦରେ ଛବିଶି ହାତୀ ଏବଂ ସୁନାର ମାଳା ପିନ୍ଧାଇଥିବା ଦୁଇ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଆଣିଥିଲେ, ହେ ରାଜା।
ଜଵସତ୍ଵୋପପନ୍ନାନାଂ ଵଯସ୍ଥାନାଂ ନରାଧିପ। ବଲିଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ନମାଦାଯ ପାଣ୍ଡଵେଭ୍ଯୋ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଜଣେ ଯୁବକ, ତୀବ୍ର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ହେ ନରପତି; ସେ ସମସ୍ତ ବଳି ଏକଠା କରି ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଯଜ୍ଞସେନେନ ଦାସୀନାଂ ସହସ୍ରାଣି ଚତୁର୍ଦଶ। ଦାସାନାମଯୁତଂ ଚୈଵ ସଦାରାଣାଂ ଵିଶାମ୍ପତେ
ଯଜ୍ଞସେନ ଚଉଦ ହଜାର ଦାସୀ ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ଦାସ, ସେମାନଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ, ଦେଲେ, ହେ ନରପତି।
ଗଜଯୁକ୍ତା ମହାରାଜ ରଥାଃ ଷଡ୍ଵିଂଶତିସ୍ତଥା। ରାଜ୍ଯଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ନଂ ପାର୍ଥେଭ୍ଯୋ ଯଜ୍ଞାର୍ଥଂ ଵୈ ନିଵେଦିତମ୍
ହେ ମହାରାଜ, ଛବିଶିଟି ହାତୀ ଯୁକ୍ତ ରଥ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପାର୍ଥମାନେଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା।
ଵାସୁଦେଵୋଽପି ଵାର୍ଷ୍ଣେଯୋ ମାନଂ କୁର୍ଵନ୍କିରୀଟିନଃ। ଅଦଦଦ୍ଗଜମୁଖ୍ଯାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ଚତୁର୍ଦଶ
ବାସୁଦେବ, ବୃଷ୍ଣିବଂଶୀ, କିରୀଟିଧାରୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଚଉଦ ହଜାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ ଦେଲେ।