ଅନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଵିଵିଧାନ୍ଧାନ୍ଯାନ୍ପରିଗୃହ୍ଯ ମହାବଲଃ। ପାଣ୍ଡଵାଯ ଦଦୌ ପ୍ରୀତ୍ଯା ପ୍ରଵିଵେଶ ମହାଧ୍ଵରମ୍
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ବି ସଂଗ୍ରହ କରି, ପ୍ରେମରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଦେଲେ ଏବଂ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ନାନାରତ୍ନାନ୍ବହୂନ୍ଗୃହ୍ଯ ସୁରାଷ୍ଟ୍ରାଧିପତିର୍ନୃପଃ। ତୈଲକୁମ୍ଭାନ୍ମହାରାଜ ଦ୍ରୋଣାନାମଯୁତାନି ଚ
ହେ ରାଜା, ସୁରାଷ୍ଟ୍ରର ଅଧିପତି ବହୁ ପ୍ରକାର ରତ୍ନ ଏବଂ ଦଶ ହଜାର ତେଲର ଘଡ଼ା ଆଣିଥିଲେ।
ଗୁଡାନପି ସ ତାନ୍ସ୍ଵାଦୂନ୍ସହସ୍ରଶକଟୈର୍ନୃପଃ। ଏତାନି ସର୍ଵାଣ୍ଯାଦାଯ ଦଦୌ କୁନ୍ତୀସୁତାଯ ସଃ
ସେ ରାଜା ହଜାର ହଜାର ଗାଡ଼ିରେ ମିଠା ଗୁଡ଼ ବି ଆଣି, ଏହି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଅନ୍ଯେ ଚ ପାର୍ଥିଵା ରାଜନ୍ନାନାଦେଶସମାଗତାଃ। ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନ୍ଗୃହ୍ଯ ଦଦୁସ୍ତେ କୌରଵାଯ ତୁ
ହେ ରାଜା, ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଦେଶରୁ ଆସିଥିବା ଅନେକ ରାଜା ବି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରତ୍ନ ଆଣି, କୌରବଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପେ ସମସ୍ତେ ତୁ ସରାଷ୍ଟ୍ରଵନପର୍ଵତେ। କରଂ ତୁ ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛେତ ନାସ୍ତି ପାର୍ଥସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵଃ
ସମସ୍ତ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ, ଜମି, ଅରଣ୍ୟ ଓ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ, ପୃଥାପୁତ୍ରଙ୍କୁ କର ନ ଦେଇଥିବା କୌଣସି ରାଜା ଥିଲେ ନାହିଁ।
ନରଃ ସପ୍ତସୁ ଵର୍ଷେସୁ ତଦ୍ଯଜ୍ଞେ ନାସ୍ତି ନାଗତଃ। କ୍ରତୁର୍ନାନାଗଣୈଃ କୀର୍ଣୋ ବଭୌ ଶକ୍ରସଦୋ ଯଥା
ସେ ସାତ ବର୍ଷରେ, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ନ ଆସିଥିବା କୌଣସି ଲୋକ ଥିଲେ ନାହିଁ; ବିଭିନ୍ନ ଦଳରେ ଭରିଥିବା ଏହି ଯଜ୍ଞ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଭା ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ଇମାଂଶ୍ଚ ଦାଯାନ୍ଵିଵିଧାନ୍ନିବୋଧ ମମ ପାର୍ଥିଵ। ଯଜ୍ଞାପ୍ଥେ ରାଜଭିର୍ଦତ୍ତାନ୍ମହତୋ ଧନସଞ୍ଚଯାନ୍
ହେ ରାଜା, ଏବେ ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ, ଏହି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାନ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ରାଜାମାନେ ଯେଉଁ ମହାନ୍ ଧନ ଦେଇଥିଲେ।
ମେରୁମନ୍ଦରଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ଶୈଲୋଦାମଭିତୋ ନଦୀମ୍। ଯେ ତେ କୀଚକଵେଣୂନାଂ ଛାଯାଂ ରମ୍ଯାମୁପାସତେ
ମେରୁ ଓ ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ, ପାଥର ତଟବନ୍ଧ ନଦୀ ପାଖରେ, କିଚକ ବାଁସ ଛାୟାରେ ଯେଉଁମାନେ ବସୁଛନ୍ତି—
ଖଷା ଏକାସନାଦ୍ଯର୍ହାଃ ପ୍ରଦରା ଦୀର୍ଘଵେଣଵଃ। ପାରଦାଶ୍ଚ କୁଲିନ୍ଦାଶ୍ଚ ତଙ୍କଣାଃ ପରତଙ୍କଣାଃ
ଏକାସନ ଯୋଗ୍ୟ ଖଷ, ପ୍ରଦର, ଦୀର୍ଘ ବାଲ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦୀର୍ଘବେଣୁ, ପାରଦ, କୁଲିନ୍ଦ, ଟଙ୍କଣ ଓ ପରଟଙ୍କଣମାନେ—
ତଦ୍ଵୈ ପିପୀଲିକଂ ନାମ ଉଦ୍ଧୃତଂ ଯତ୍ପିପୀଲିକୈଃ। ଜାତରୂପଂ ଦ୍ରୋଣମେଯମହାର୍ଷୁଃ କୁଞ୍ଜଶୋ ନରାଃ
ଯାହାକୁ ପିପୀଳିକା ସୁନା କୁହାଯାଏ, ପିପୀଳିକାମାନେ ଯେଉଁ ସୁନା ମାଟିରୁ ଉଖନ୍ତି, ଏହି ସୁନା ଡ୍ରୋଣା ପରିମାଣରେ ଏମାନେ ଗଛି ଆଣିଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣଵାଲାଂଶ୍ଚ ଚମରାଞ୍ଛୁକ୍ଲଵାଲାଂସ୍ତଥା ପରାନ୍। ହିମଵତ୍ପୁଷ୍ପଜଂ ଚୈଵ ସ୍ଵାଦୁକ୍ଷୌଦ୍ରରସଂ ବହୁ
ସେମାନେ କଳା ବାଲ ଓ ଧଳା ବାଲର ଚାମର ଏବଂ ହିମାଳୟ ଫୁଲର ଗନ୍ଧ ଭରା ବହୁ ମିଠା ମଧୁ ଆଣିଥିଲେ।
ଉତ୍ତରେଭ୍ଯଃ କୁରୁଭ୍ଯଶ୍ଚ ଵ୍ଯୂଢମାଲ୍ଯୈର୍ମହାତ୍ମଭିଃ। ଉତ୍ତରାଦପି କୈଲାସାଦୋଷଧୀଃ ସୁମହାବଲାଃ
ଉତ୍ତର କୁରୁମାନେ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ଏବଂ କୈଳାସ ପାହାଡ଼ ଚାରିପାଖରୁ ବଳବାନ ଔଷଧ ଆଣିଥିଲେ।
ପାର୍ଵତୀଯାଶ୍ଚରାଜାନ ଆହୃତ୍ଯ ପ୍ରଣତାଃ ସ୍ଥିତାଃ। ଅଜାତଶତ୍ରଵେ ରାଜନ୍ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵାରିତାଃ
ପାହାଡ଼ ଅଞ୍ଚଳର ରାଜାମାନେ ନିଜ ଉପହାର ଆଣି, ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଖରେ ନମ୍ରତାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ, ଦ୍ୱାରରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଯେ ପରାର୍ଘ୍ଯା ହିମଵତଃ ସୂର୍ଯୋଦଯଗିରେରନୁ। ଏଵଂରୂପାଃ ସମୁଦ୍ରାନ୍ତେ ଲୌହିତ୍ଯମଭିତଶ୍ଚ ଯେ
ହିମାଳୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପାହାଡ଼, ସମୁଦ୍ର ସୀମା ଓ ଲୌହିତ୍ୟ ନଦୀ ପାଖରେ ଥିବା ସବୁଠାରୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଲୋକମାନେ—
ଫଲମୂଲାଶନା ଯେ ଚ କିରାତାଶ୍ଚର୍ମଵାସସଃ। ଚନ୍ଦ୍ନାଗରୁମୁଖ୍ଯାନି ମହାର୍ହାନ୍କମ୍ବଲାନି ଚ
ଫଳ ଓ ମୂଳ ଖାଇଥିବା ଲୋକମାନେ, ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା କିରାତମାନେ, ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଓ ଅଗରୁ ଗନ୍ଧର ମୂଲ୍ୟବାନ କମ୍ବଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ,
ଚର୍ମରତ୍ନସୁଵର୍ଣାନି ଗନ୍ଧାନୁଚ୍ଚାଵଚାନି ଚ। କୈରାତକୀନାମଯୁତଂ ଦାସୀନାଂ ଚ ଵିଶଂପତେ
ଚର୍ମ, ମୂଲ୍ୟବାନ ପଥର, ସୁନା, ଉଚ୍ଚ ଓ ସାଧାରଣ ସୁଗନ୍ଧ, ଏବଂ କୈରାତମାନଙ୍କ ଦଶ ହଜାର ଦାସୀ ନେଇ ଆସିଥିଲେ, ରାଜା।
ଆହୃତ୍ଯ ରମଣୀଯାର୍ଥାନ୍ଦୂରଗାନ୍ମୃଗପକ୍ଷିଣଃ। ନିଚିତଂ ପର୍ଵତେଭ୍ଯଶ୍ଚ ହିରଣ୍ଯଂଭୂରିଵର୍ଚସମ୍
ସେମାନେ ଦୂର ଦେଶରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଧନ-ଦୌଲତ, ବନ୍ୟପଶୁ ଓ ପକ୍ଷୀ, ଏବଂ ପାହାଡ଼ରୁ ଧଳି ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୁନା ଏକଠା କରି ଆଣିଥିଲେ।
ବଲିଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ତ୍ରମାଦାଯ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଟନ୍ତି ଵାରିତାଃ। କାପଵ୍ଯା ଦରଦା ଦର୍ଵାଃ ଶୂରା ଵୈ ଯମକାସ୍ତଥା
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭେଟ ନେଇ, ସେମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ—କାପବ୍ୟ, ଦରଦ, ଦର୍ବ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯମକମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଔଦୁମ୍ବରା ଦୁର୍ଵିଭାଗା ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଟନ୍ତି ଵାରିତାଃ। କାଶ୍ମୀରାଶ୍ଚ କୁମାରାଶ୍ଚ ଗୌରକା ହଂସକାସ୍ତଥା
ଅଉଦୁମ୍ବର, ଚିହ୍ନଟ କରିବା କଷ୍ଟକର, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱାରରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ; କାଶ୍ମୀରୀ, କୁମାର, ଗୌରକ ଓ ହଂସକମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଶିବିତ୍ରୈଗର୍ତଯୌଧେଯା ରାଜନ୍ଯା ମଦ୍ରକୈଃ ସହ। ଵସୁତେଯାଃ ସମୌଲେଯା ଦାହକ୍ଷୁଦ୍ରକମାଲଵୈଃ
ଶିବି, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତ, ଯୌଧେୟ, ଏହି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମଦ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ, ବସୁତେୟ, ସମୌଲେୟ, ଦାହ, କ୍ଷୁଦ୍ରକ ଓ ମାଳବମାନେ,
ଚୌଣ୍ଡିକାଶ୍ଚୌଦକାଶ୍ଚୈଵ ସାଲ୍ଵାଶ୍ଚୈଵ ଵିଶମ୍ପତେ। ଅଙ୍କଵଙ୍କାଶ୍ଚ ଯଵନା ଅନଵଦ୍ଯା ଗଯୈଃ ସହ
ଚୌଣ୍ଡିକ, ଔଦକ ଓ ସାଲ୍ବମାନେ, ରାଜନ୍; ଅଙ୍କ, ବଙ୍କ, ଯବନ—ନିର୍ମଳ ଲୋକମାନେ—ଗୟାମାନଙ୍କ ସହିତ।
ସୁଜାତଯଃ ଶ୍ରେଣିମନ୍ତଃ ଶ୍ରେଯାଂସଃ ଶସ୍ତ୍ରଧାରିଣଃ। ଆହାର୍ଷୁଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵିତ୍ତଂ ଶତଶୋଽଜାତଶତ୍ରଵୈ
ଉତ୍ତମ କୁଳର, ଶ୍ରେଣୀରେ ଏକତ୍ରିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଏହି କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଶତଶଃ ଧନ ଆଣିଦେଇଥିଲେ।
ଵଙ୍କାଃ କଲିଙ୍ଗା ମଗଧାସ୍ତାମ୍ରଲିପ୍ତାଃ ସପୁଣ୍ଡ୍ରକାଃ। ଦୁକୂଲଂ କୌଶିକଂ ଚୈଵ ପତ୍ରୋର୍ଣଂ ଚୈଵ ଭାରତ
ବଙ୍କ, କଳିଙ୍ଗ, ମଗଧ, ତାମ୍ରଲିପ୍ତ ଓ ପୁଣ୍ଡ୍ରମାନେ, କୌଶିକ ରେ ତିଆରି ନରମ ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ପତ୍ର ଓ ଉନ୍ନର ବସ୍ତ୍ର ଆଣିଥିଲେ, ଭାରତ।
ଉପାଵୃତ୍ତା ନୃପାସ୍ତସ୍ଯ ଦଦୁଃ ପ୍ରୀତିଂ ନ ଚାଗମନ୍। ଉଚ୍ଯନ୍ତେ ତତ୍ର ହି ଦ୍ଵାର୍ସ୍ଥୈର୍ବଲିମାଦାଯ ଵିଷ୍ଠିତାଃ
ଯେ ରାଜାମାନେ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଭିତରକୁ ଯାଇନଥିଲେ; ଯେମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ଭେଟ ନେଇ ଦଢ଼ି ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ଈଷାଦନ୍ତାନ୍ହେମକକ୍ଷ୍ଯାନ୍ପଦ୍ମଵର୍ଣାନ୍କୁଥାଵୃତାନ୍। ଶୈଲାଭାନ୍ନିତ୍ଯମତ୍ତାଂଶ୍ଚାପ୍ଯଭିତଃ କାମ୍ଯକଂ ସରଃ
ସାନା ମୁଣ୍ଡ ଦାନ୍ତ, ସୁନାର ଶୃଙ୍ଖଳା, ପଦ୍ମ ରଙ୍ଗର, କପଡ଼ା ଢାକା, ସବୁବେଳେ ମତ୍ତ ଥିବା ହାତୀମାନେ କାମ୍ୟକ ସରୋବରକୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
କ୍ଷମାଵତଃ କୁଲୀନାଂଶ୍ଚ କୁଞ୍ଜରାନ୍ସପରିଚ୍ଛଦାନ୍। ଦତ୍ତ୍ଵୈକୈକୋ ଦଶଶତାନ୍ଦ୍ଵାରେଣ ପ୍ରଵିଶନ୍ତ୍ଵିତି
ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଓ ଉଚ୍ଚ କୁଳର ମାଳିକଙ୍କ ହାତୀମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ପରିଚାରକ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଦ୍ୱାରରେ ଦଶ ଶତ ହାତୀ ଦେଇ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ଵୈଦେହକାଶ୍ଚ ପୁଣ୍ଡ୍ରାଶ୍ଚ ଗୌଲେଯାସ୍ତାମ୍ରଲିପ୍ତକାଃ। ମରୁକାଃ କାଶିକା ଦର୍ଦା ଭୌମେଯା ନଟନାଟକାଃ
ବୈଦେହ, ପୁଣ୍ଡ୍ର, ଗୌଳେୟ, ତାମ୍ରଲିପ୍ତକ, ମରୁକ, କାଶିକ, ଦର୍ଦ୍ଦ, ଭୌମେୟ ଓ ନଟ ନାଟକମାନେ,
କର୍ଣାଟାଃ କାଂସ୍ଯକୁଟ୍ଟାଶ୍ଚ ପଦ୍ମଜାଲାଃ ସତୀନରାଃ। ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ଯାଃ ପୁଲିନ୍ଦାଶ୍ଚ ଶଵେରାସ୍ତଙ୍କଣାଃ ଶଷାଃ
କର୍ଣ୍ଣାଟ, କଂସ କାମ କରୁଥିବା, ପଦ୍ମଜାଳ, ସତ୍ପୁରୁଷ, ଦକ୍ଷିଣାତ୍ୟ, ପୁଲିନ୍ଦ, ଶାବେର, ଟଙ୍କଣ ଓ ଶଷମାନେ,
ବର୍ବରା ଯଵନାଶ୍ଚୈଵ ଗର୍ଗରାଭୀରକାସ୍ତଥା। ପଲ୍ଲଵାଃ ଶକକାରୂଶାସ୍ତୁମ୍ବକାଃ କାଶିକାସ୍ତଦା
ବର୍ବର, ଯବନ, ଗର୍ଗର, ଆଭୀର, ପଲ୍ଲବ, ଶକ, କାରୂଷ, ତୁମ୍ବକ ଓ କାଶିକମାନେ ସେଇ ସମୟରେ,
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ନାନାଦିଗଭ୍ଯଃ ସମାଗତାଃ। ଅନ୍ଯୈଶ୍ଚୋପହୃତାନ୍ଯତ୍ର ରତ୍ନାନି ହି ମହାତ୍ମଭିଃ
ଏହିମାନେ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରୁ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ, ଅନ୍ୟ ମହାନ ଲୋକମାନେ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଉପହାର ଆଣିଥିଲେ।