ବଲାଦୂରୁଗମା ରାଜନ୍ଗଣିତଂ ଚାର୍ବୁଦଂ ମଯା। କୂଟୀକୃତଂ ସୁଵର୍ଣଂ ଚ ପଦ୍ମକିଞ୍ଜଲ୍କସଂନିଭମ୍
ହେ ରାଜା, ମୁଁ ଜୋର କରି ଏକ ଅର୍ବୁଦ ସଂଖ୍ୟାର ସୁନା ଗଣିଛି, ଯାହା ପଦ୍ମର ପୋଲେନ ଭଳି ଚମକୁଛି।
ଶିତାନ୍ଦୀର୍ଘାନସୀନନ୍ଯାନ୍ଯଷ୍ଟିଶକ୍ତିପରଶ୍ଵଥାନ୍। ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଂ ଵସ୍ତ୍ରମକାର୍ପସମାଵିକଂ ମୃଦୁ ଚାଜିନମ୍
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ଲମ୍ବା ତଳୱାର, ଭାଲ, ଅଷ୍ଟି, କୁଠାର; କପାସ ନୁହେଁ ଏମିତି ନରମ କପଡ଼ା ଓ ମୃଦୁ ପଶୁଚର୍ମ।
ବଲଂ ମତ୍ତଂ ସମାଦାଯ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵାରିତାଃ। ଆସନାନି ମହାର୍ହାଣି ଯାନାନି ଶଯନାନି ଚ
ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ନେଇ ସେମାନେ ଦ୍ୱାର ଆଗରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି; ମୂଲ୍ୟବାନ ଆସନ, ଯାନ ଓ ଶଯ୍ୟା ମଧ୍ୟ।
ମଣିକାଞ୍ଚନଚିତ୍ରାଣି ଗଜଦନ୍ତମଯାନି ଚ। ରଥାଂଶ୍ଚ ଵିଵିଧାକାରାଞ୍ଜାମ୍ବୂନଦପରିଷ୍କୃତାନ୍
ମଣି ଓ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, ହାତୀଦାନ୍ତର ତିଆରି, ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିର ରଥ ଯାହା ସୁନାରେ ସଜାଯାଇଛି।
ହଯୈର୍ଵିନୀତୈଃ ସମ୍ପନ୍ନାନ୍ଵୈଯାଘ୍ରପରିଵାରିତାନ୍। ଵିଚିତ୍ରାନ୍ସପରିସ୍ତୋମାଂଶ୍ଚାପାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଭଲ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥିବା, ବାଘ ସଦୃଶ ରକ୍ଷକ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିବା; ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଧନୁଷ ଓ ଶୋଭାମୟ ଧନୁଷ ମଧ୍ୟ।
ନାରାଚାନର୍ଘନାରାଚାଞ୍ଛସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ। ଏତଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ମହଦ୍ଗୃହ୍ଯ ପୂର୍ଵଦେଶାଧିପୋ ନୃପଃ
ଅମୂଲ୍ୟ ବାଣ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର; ଏହି ସମସ୍ତ ଧନ ନେଇ ପୂର୍ବ ଦେଶର ରାଜା ଆସିଛନ୍ତି।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ଯଜ୍ଞସଦନଂ ପାଣ୍ଡଵସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ। ଜନ୍ତୁଚେଲାନ୍ଦ୍ଵିସାହସ୍ରାନ୍ଦୁକୂଲାନ୍ଯଯୁତାନି ଚ
ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବଙ୍କର ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସମୟରେ, ସେଠାରେ ଦୁଇ ହଜାର ପଶୁଚର୍ମର ବସ୍ତ୍ର ଓ ଦଶ ହଜାର ମୂଲ୍ୟବାନ କପଡ଼ା ଥିଲା।
କାଂସ୍ଯାନି ଚୈଵ ଭାଣ୍ଡାନି ମହାର୍ହାଣି କୁଥାନି ଚ। ଏତାନ୍ଯନ୍ଯାନି ରତ୍ନାନି ଦଦୌ ପାର୍ଥସ୍ଯ ଵୈ ମୁଦା
ସେଉଁଠି ବଡ଼ ମୂଲ୍ୟର କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ର ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ପେଟି ବି ଦେଲେ, ଏହି ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧନ ଆନନ୍ଦରେ ପୃଥାପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦାନ କରିଲେ।
ଅନ୍ଯାନ୍ବହୁଵିଧାନ୍ରାଜନ୍ନରଃ ସାଗରମାଶ୍ରିତାଃ। ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନ୍ଗୃହ୍ଯ ଦଦୁସ୍ତେ ପାଣ୍ଡଵାଯ ତୁ
ହେ ରାଜା, ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ବସୁଥିବା ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ବି ଅନେକ ପ୍ରକାର ରତ୍ନ ଆଣି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ମାଲଵାଶ୍ଚ ତତୋ ରାଜନ୍ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ। ଗୋଧୂମାନାଂ ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଦ୍ରୋଣାନାଂ କୋଟିସଂମିତମ୍
ତାପରେ, ମାଳବ ଜନମାନେ ବି ଅନେକ ପ୍ରକାର ରତ୍ନ ଓ ଅନେକ କୋଟି ଡ୍ରୋଣା ପରିମାଣ ଗହୁଁ ଆଣି, ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଅନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଵିଵିଧାନ୍ଧାନ୍ଯାନ୍ପରିଗୃହ୍ଯ ମହାବଲଃ। ପାଣ୍ଡଵାଯ ଦଦୌ ପ୍ରୀତ୍ଯା ପ୍ରଵିଵେଶ ମହାଧ୍ଵରମ୍
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ବି ସଂଗ୍ରହ କରି, ପ୍ରେମରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଦେଲେ ଏବଂ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ନାନାରତ୍ନାନ୍ବହୂନ୍ଗୃହ୍ଯ ସୁରାଷ୍ଟ୍ରାଧିପତିର୍ନୃପଃ। ତୈଲକୁମ୍ଭାନ୍ମହାରାଜ ଦ୍ରୋଣାନାମଯୁତାନି ଚ
ହେ ରାଜା, ସୁରାଷ୍ଟ୍ରର ଅଧିପତି ବହୁ ପ୍ରକାର ରତ୍ନ ଏବଂ ଦଶ ହଜାର ତେଲର ଘଡ଼ା ଆଣିଥିଲେ।
ଗୁଡାନପି ସ ତାନ୍ସ୍ଵାଦୂନ୍ସହସ୍ରଶକଟୈର୍ନୃପଃ। ଏତାନି ସର୍ଵାଣ୍ଯାଦାଯ ଦଦୌ କୁନ୍ତୀସୁତାଯ ସଃ
ସେ ରାଜା ହଜାର ହଜାର ଗାଡ଼ିରେ ମିଠା ଗୁଡ଼ ବି ଆଣି, ଏହି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଅନ୍ଯେ ଚ ପାର୍ଥିଵା ରାଜନ୍ନାନାଦେଶସମାଗତାଃ। ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନ୍ଗୃହ୍ଯ ଦଦୁସ୍ତେ କୌରଵାଯ ତୁ
ହେ ରାଜା, ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଦେଶରୁ ଆସିଥିବା ଅନେକ ରାଜା ବି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରତ୍ନ ଆଣି, କୌରବଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପେ ସମସ୍ତେ ତୁ ସରାଷ୍ଟ୍ରଵନପର୍ଵତେ। କରଂ ତୁ ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛେତ ନାସ୍ତି ପାର୍ଥସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵଃ
ସମସ୍ତ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ, ଜମି, ଅରଣ୍ୟ ଓ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ, ପୃଥାପୁତ୍ରଙ୍କୁ କର ନ ଦେଇଥିବା କୌଣସି ରାଜା ଥିଲେ ନାହିଁ।
ନରଃ ସପ୍ତସୁ ଵର୍ଷେସୁ ତଦ୍ଯଜ୍ଞେ ନାସ୍ତି ନାଗତଃ। କ୍ରତୁର୍ନାନାଗଣୈଃ କୀର୍ଣୋ ବଭୌ ଶକ୍ରସଦୋ ଯଥା
ସେ ସାତ ବର୍ଷରେ, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ନ ଆସିଥିବା କୌଣସି ଲୋକ ଥିଲେ ନାହିଁ; ବିଭିନ୍ନ ଦଳରେ ଭରିଥିବା ଏହି ଯଜ୍ଞ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଭା ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ଇମାଂଶ୍ଚ ଦାଯାନ୍ଵିଵିଧାନ୍ନିବୋଧ ମମ ପାର୍ଥିଵ। ଯଜ୍ଞାପ୍ଥେ ରାଜଭିର୍ଦତ୍ତାନ୍ମହତୋ ଧନସଞ୍ଚଯାନ୍
ହେ ରାଜା, ଏବେ ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ, ଏହି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାନ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ରାଜାମାନେ ଯେଉଁ ମହାନ୍ ଧନ ଦେଇଥିଲେ।
ମେରୁମନ୍ଦରଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ଶୈଲୋଦାମଭିତୋ ନଦୀମ୍। ଯେ ତେ କୀଚକଵେଣୂନାଂ ଛାଯାଂ ରମ୍ଯାମୁପାସତେ
ମେରୁ ଓ ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ, ପାଥର ତଟବନ୍ଧ ନଦୀ ପାଖରେ, କିଚକ ବାଁସ ଛାୟାରେ ଯେଉଁମାନେ ବସୁଛନ୍ତି—
ଖଷା ଏକାସନାଦ୍ଯର୍ହାଃ ପ୍ରଦରା ଦୀର୍ଘଵେଣଵଃ। ପାରଦାଶ୍ଚ କୁଲିନ୍ଦାଶ୍ଚ ତଙ୍କଣାଃ ପରତଙ୍କଣାଃ
ଏକାସନ ଯୋଗ୍ୟ ଖଷ, ପ୍ରଦର, ଦୀର୍ଘ ବାଲ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦୀର୍ଘବେଣୁ, ପାରଦ, କୁଲିନ୍ଦ, ଟଙ୍କଣ ଓ ପରଟଙ୍କଣମାନେ—
ତଦ୍ଵୈ ପିପୀଲିକଂ ନାମ ଉଦ୍ଧୃତଂ ଯତ୍ପିପୀଲିକୈଃ। ଜାତରୂପଂ ଦ୍ରୋଣମେଯମହାର୍ଷୁଃ କୁଞ୍ଜଶୋ ନରାଃ
ଯାହାକୁ ପିପୀଳିକା ସୁନା କୁହାଯାଏ, ପିପୀଳିକାମାନେ ଯେଉଁ ସୁନା ମାଟିରୁ ଉଖନ୍ତି, ଏହି ସୁନା ଡ୍ରୋଣା ପରିମାଣରେ ଏମାନେ ଗଛି ଆଣିଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣଵାଲାଂଶ୍ଚ ଚମରାଞ୍ଛୁକ୍ଲଵାଲାଂସ୍ତଥା ପରାନ୍। ହିମଵତ୍ପୁଷ୍ପଜଂ ଚୈଵ ସ୍ଵାଦୁକ୍ଷୌଦ୍ରରସଂ ବହୁ
ସେମାନେ କଳା ବାଲ ଓ ଧଳା ବାଲର ଚାମର ଏବଂ ହିମାଳୟ ଫୁଲର ଗନ୍ଧ ଭରା ବହୁ ମିଠା ମଧୁ ଆଣିଥିଲେ।
ଉତ୍ତରେଭ୍ଯଃ କୁରୁଭ୍ଯଶ୍ଚ ଵ୍ଯୂଢମାଲ୍ଯୈର୍ମହାତ୍ମଭିଃ। ଉତ୍ତରାଦପି କୈଲାସାଦୋଷଧୀଃ ସୁମହାବଲାଃ
ଉତ୍ତର କୁରୁମାନେ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ଏବଂ କୈଳାସ ପାହାଡ଼ ଚାରିପାଖରୁ ବଳବାନ ଔଷଧ ଆଣିଥିଲେ।
ପାର୍ଵତୀଯାଶ୍ଚରାଜାନ ଆହୃତ୍ଯ ପ୍ରଣତାଃ ସ୍ଥିତାଃ। ଅଜାତଶତ୍ରଵେ ରାଜନ୍ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵାରିତାଃ
ପାହାଡ଼ ଅଞ୍ଚଳର ରାଜାମାନେ ନିଜ ଉପହାର ଆଣି, ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଖରେ ନମ୍ରତାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ, ଦ୍ୱାରରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଯେ ପରାର୍ଘ୍ଯା ହିମଵତଃ ସୂର୍ଯୋଦଯଗିରେରନୁ। ଏଵଂରୂପାଃ ସମୁଦ୍ରାନ୍ତେ ଲୌହିତ୍ଯମଭିତଶ୍ଚ ଯେ
ହିମାଳୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପାହାଡ଼, ସମୁଦ୍ର ସୀମା ଓ ଲୌହିତ୍ୟ ନଦୀ ପାଖରେ ଥିବା ସବୁଠାରୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଲୋକମାନେ—
ଫଲମୂଲାଶନା ଯେ ଚ କିରାତାଶ୍ଚର୍ମଵାସସଃ। ଚନ୍ଦ୍ନାଗରୁମୁଖ୍ଯାନି ମହାର୍ହାନ୍କମ୍ବଲାନି ଚ
ଫଳ ଓ ମୂଳ ଖାଇଥିବା ଲୋକମାନେ, ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା କିରାତମାନେ, ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଓ ଅଗରୁ ଗନ୍ଧର ମୂଲ୍ୟବାନ କମ୍ବଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ,
ଚର୍ମରତ୍ନସୁଵର୍ଣାନି ଗନ୍ଧାନୁଚ୍ଚାଵଚାନି ଚ। କୈରାତକୀନାମଯୁତଂ ଦାସୀନାଂ ଚ ଵିଶଂପତେ
ଚର୍ମ, ମୂଲ୍ୟବାନ ପଥର, ସୁନା, ଉଚ୍ଚ ଓ ସାଧାରଣ ସୁଗନ୍ଧ, ଏବଂ କୈରାତମାନଙ୍କ ଦଶ ହଜାର ଦାସୀ ନେଇ ଆସିଥିଲେ, ରାଜା।
ଆହୃତ୍ଯ ରମଣୀଯାର୍ଥାନ୍ଦୂରଗାନ୍ମୃଗପକ୍ଷିଣଃ। ନିଚିତଂ ପର୍ଵତେଭ୍ଯଶ୍ଚ ହିରଣ୍ଯଂଭୂରିଵର୍ଚସମ୍
ସେମାନେ ଦୂର ଦେଶରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଧନ-ଦୌଲତ, ବନ୍ୟପଶୁ ଓ ପକ୍ଷୀ, ଏବଂ ପାହାଡ଼ରୁ ଧଳି ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୁନା ଏକଠା କରି ଆଣିଥିଲେ।
ବଲିଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ତ୍ରମାଦାଯ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଟନ୍ତି ଵାରିତାଃ। କାପଵ୍ଯା ଦରଦା ଦର୍ଵାଃ ଶୂରା ଵୈ ଯମକାସ୍ତଥା
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭେଟ ନେଇ, ସେମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ—କାପବ୍ୟ, ଦରଦ, ଦର୍ବ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯମକମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଔଦୁମ୍ବରା ଦୁର୍ଵିଭାଗା ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଟନ୍ତି ଵାରିତାଃ। କାଶ୍ମୀରାଶ୍ଚ କୁମାରାଶ୍ଚ ଗୌରକା ହଂସକାସ୍ତଥା
ଅଉଦୁମ୍ବର, ଚିହ୍ନଟ କରିବା କଷ୍ଟକର, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱାରରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ; କାଶ୍ମୀରୀ, କୁମାର, ଗୌରକ ଓ ହଂସକମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଶିବିତ୍ରୈଗର୍ତଯୌଧେଯା ରାଜନ୍ଯା ମଦ୍ରକୈଃ ସହ। ଵସୁତେଯାଃ ସମୌଲେଯା ଦାହକ୍ଷୁଦ୍ରକମାଲଵୈଃ
ଶିବି, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତ, ଯୌଧେୟ, ଏହି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମଦ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ, ବସୁତେୟ, ସମୌଲେୟ, ଦାହ, କ୍ଷୁଦ୍ରକ ଓ ମାଳବମାନେ,