ପୌଣ୍ଡ୍ରାଶ୍ଚ ଦାମଲିପ୍ତାଶ୍ଚ ଯଥାକାମକୃତୋ ନୃପାଃ। କାଲେଯକଂ ଚ ରୂପ୍ଯଂ ଚ ପରିଗୃହ୍ଯ ପରିଚ୍ଛଦାନ୍
ପଉଣ୍ଡ୍ର ଓ ଦାମଲିପ୍ତ ରାଜାମାନେ, ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କଳିଙ୍ଗ ରୂପା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗହନା ନେଇ ଆସିଛନ୍ତି।
ଅଗରୂନ୍ସ୍ଫାଟିକାଂଶ୍ଚୈଵ ଦନ୍ତାଞ୍ଜାତୀଫଲାନି ଚ। ତକ୍କୋଲାଂଶ୍ଚ ଲଵଙ୍ଗାଶ୍ଚ କର୍ପୂରାଂଶ୍ଚ ମହାବଲ
ସେମାନେ ଅଗରୁ, ସ୍ଫଟିକ, ହାତୀଦାନ୍ତ, ଜାତୀଫଳ, ତକ୍କୋଲ, ଲବଙ୍ଗ ଓ କପୂର ନେଇ ଆସିଛନ୍ତି, ହେ ବଳଶାଳୀ।
ଅନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଵିଵିଧାନ୍ଦ୍ରଵ୍ଯାନ୍ପରିଗୃହ୍ଯୋପତସ୍ଥିରେ। ଏତେ ସର୍ଵେ ମହାତ୍ମାନୋ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵାରିତାଃ
ଏହି ସମସ୍ତେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଜିନିଷ ନେଇ ଦ୍ୱାର ଆଗରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି, ଏହି ସମସ୍ତ ମହାନ୍ ମନ୍ୟମାନେ ଭିତରକୁ ଯିବାକୁ ଦିଆଯାଇନାହିଁ।
ଶୈଲେଯଶ୍ଚ ତତୋ ରାଜା ପତ୍ରୋର୍ଣାନ୍ପରିଗୃହ୍ଯ ସଃ। ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠନ୍ମହାରାଜ ଦ୍ଵାରପାଲୈର୍ନିଵାରିତଃ
ପର୍ବତ ରାଜା ପତ୍ର ଓ ଉନ ନେଇ ଦ୍ୱାର ଆଗରେ ଆସିଛନ୍ତି, ହେ ମହାରାଜ, ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭିତରକୁ ଯିବାକୁ ଦେଉନାହାନ୍ତି।
ଚୀନା ହୂଣାଃ କଷାଃ କାଚାଃ ପର୍ଵତାନ୍ତରଵାସିନଃ। ଆହାର୍ଷୁର୍ଦଶସାହସ୍ରାନ୍ଵିନ୍ନୀତାନ୍ଦିକ୍ଷୁ ଵିଂଶ୍ରୁତାନ୍
ଚୀନ, ହୁଣ, କଷ, କାଚ ଏବଂ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଦଶ ହଜାର ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଘୋଡ଼ା ନେଇ ଆସିଛନ୍ତି।
ଔଷ୍ଣୀକଂ କମ୍ବଲଂ ଚୈଵ କୀଟଜଂ ମଣିଜଂ ତଥା। ପ୍ରମାଣରାଗସ୍ପର୍ଶାଢ୍ଯଂ ବାହ୍ଵୀଚୀନସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ସେମାନେ ଉଷ୍ଣ କମ୍ବଳ, କୀଟ ଓ ମଣିର କମ୍ବଳ, ମୋଟ, ରଙ୍ଗିନ ଓ ମୃଦୁ ସ୍ପର୍ଶ ଥିବା, ବାହିକ ଚୀନ ଦେଶର କମ୍ବଳ ନେଇ ଆସିଛନ୍ତି।
ରସାନ୍ ଗନ୍ଧାନ୍ପ୍ରଶଂସନ୍ତସ୍ତତୋ ଦ୍ଵାରମଲଭ୍ଯତ। ଖର୍ଵଟାସ୍ତୋମରାଶ୍ଚୈଵ ଶୂରା ଵର୍ଧନକାସ୍ତଥା
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ରସ ଓ ସୁଗନ୍ଧର ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱାର ଭିତରକୁ ଯିବାକୁ ପାରିଲେନାହିଁ; ଖର୍ବଟ, ତୋମର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଦ୍ଧନକ ମଧ୍ୟ ତେଁ।
ଚେଲାନ୍ବହୁଵିଧାନ୍ଗୃହ୍ଯ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵାରିତାଃ। ପ୍ରାକ୍କୋଟା ନାଟକେଯାଶ୍ଚ ନନ୍ଦୀନଗରକାସ୍ତଥା
ବହୁ ପ୍ରକାର ଚେଲା ନେଇ ସେମାନେ ଦ୍ୱାର ଆଗରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି; ପ୍ରାକୋଟ, ନାଟକେୟ ଓ ନନ୍ଦୀନଗର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ।
ନାପିତାସ୍ତ୍ରୈପୁରାଶ୍ଚୈଵ ପଞ୍ଚମେଯାଃ ସହୋରୁଜାଃ। ତଥା ଚାଟଵିକାଃ ସର୍ଵେ ନାନାଦ୍ରଵ୍ଯପରିଚ୍ଛଦାନ୍
ନାପିତ, ତ୍ରିପୁର ଲୋକ, ପଞ୍ଚମେୟ ଓ ଓରୁଜା ସହିତ, ସମସ୍ତ ଜଙ୍ଗଲ ଲୋକ ବିଭିନ୍ନ ସାମଗ୍ରୀ ଓ ଗହନା ନେଇ ଆସିଛନ୍ତି।
ପରିଗୃହ୍ଯ ମହାରାଜ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵାରିତାଃ। ଶକାସ୍ତୁଷାରାଃ କୌରଵ୍ଯ ରୋମକାଃ ଶୃଙ୍ଗିଣୋଶ୍ମକାଃ
ଏହି ସମସ୍ତେ, ହେ ମହାରାଜ, ଦ୍ୱାର ଆଗରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି; ଶକ, ତୁଷାର, କୌରବ୍ୟ, ରୋମକ, ଶୃଙ୍ଗି ଓ ଉଷ୍ମକ ମଧ୍ୟ।
ବଲାଦୂରୁଗମା ରାଜନ୍ଗଣିତଂ ଚାର୍ବୁଦଂ ମଯା। କୂଟୀକୃତଂ ସୁଵର୍ଣଂ ଚ ପଦ୍ମକିଞ୍ଜଲ୍କସଂନିଭମ୍
ହେ ରାଜା, ମୁଁ ଜୋର କରି ଏକ ଅର୍ବୁଦ ସଂଖ୍ୟାର ସୁନା ଗଣିଛି, ଯାହା ପଦ୍ମର ପୋଲେନ ଭଳି ଚମକୁଛି।
ଶିତାନ୍ଦୀର୍ଘାନସୀନନ୍ଯାନ୍ଯଷ୍ଟିଶକ୍ତିପରଶ୍ଵଥାନ୍। ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଂ ଵସ୍ତ୍ରମକାର୍ପସମାଵିକଂ ମୃଦୁ ଚାଜିନମ୍
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ଲମ୍ବା ତଳୱାର, ଭାଲ, ଅଷ୍ଟି, କୁଠାର; କପାସ ନୁହେଁ ଏମିତି ନରମ କପଡ଼ା ଓ ମୃଦୁ ପଶୁଚର୍ମ।
ବଲଂ ମତ୍ତଂ ସମାଦାଯ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵାରିତାଃ। ଆସନାନି ମହାର୍ହାଣି ଯାନାନି ଶଯନାନି ଚ
ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ନେଇ ସେମାନେ ଦ୍ୱାର ଆଗରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି; ମୂଲ୍ୟବାନ ଆସନ, ଯାନ ଓ ଶଯ୍ୟା ମଧ୍ୟ।
ମଣିକାଞ୍ଚନଚିତ୍ରାଣି ଗଜଦନ୍ତମଯାନି ଚ। ରଥାଂଶ୍ଚ ଵିଵିଧାକାରାଞ୍ଜାମ୍ବୂନଦପରିଷ୍କୃତାନ୍
ମଣି ଓ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, ହାତୀଦାନ୍ତର ତିଆରି, ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିର ରଥ ଯାହା ସୁନାରେ ସଜାଯାଇଛି।
ହଯୈର୍ଵିନୀତୈଃ ସମ୍ପନ୍ନାନ୍ଵୈଯାଘ୍ରପରିଵାରିତାନ୍। ଵିଚିତ୍ରାନ୍ସପରିସ୍ତୋମାଂଶ୍ଚାପାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଭଲ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥିବା, ବାଘ ସଦୃଶ ରକ୍ଷକ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିବା; ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଧନୁଷ ଓ ଶୋଭାମୟ ଧନୁଷ ମଧ୍ୟ।
ନାରାଚାନର୍ଘନାରାଚାଞ୍ଛସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଵିଧାନି ଚ। ଏତଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ମହଦ୍ଗୃହ୍ଯ ପୂର୍ଵଦେଶାଧିପୋ ନୃପଃ
ଅମୂଲ୍ୟ ବାଣ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର; ଏହି ସମସ୍ତ ଧନ ନେଇ ପୂର୍ବ ଦେଶର ରାଜା ଆସିଛନ୍ତି।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ଯଜ୍ଞସଦନଂ ପାଣ୍ଡଵସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ। ଜନ୍ତୁଚେଲାନ୍ଦ୍ଵିସାହସ୍ରାନ୍ଦୁକୂଲାନ୍ଯଯୁତାନି ଚ
ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବଙ୍କର ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସମୟରେ, ସେଠାରେ ଦୁଇ ହଜାର ପଶୁଚର୍ମର ବସ୍ତ୍ର ଓ ଦଶ ହଜାର ମୂଲ୍ୟବାନ କପଡ଼ା ଥିଲା।
କାଂସ୍ଯାନି ଚୈଵ ଭାଣ୍ଡାନି ମହାର୍ହାଣି କୁଥାନି ଚ। ଏତାନ୍ଯନ୍ଯାନି ରତ୍ନାନି ଦଦୌ ପାର୍ଥସ୍ଯ ଵୈ ମୁଦା
ସେଉଁଠି ବଡ଼ ମୂଲ୍ୟର କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ର ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ପେଟି ବି ଦେଲେ, ଏହି ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧନ ଆନନ୍ଦରେ ପୃଥାପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦାନ କରିଲେ।
ଅନ୍ଯାନ୍ବହୁଵିଧାନ୍ରାଜନ୍ନରଃ ସାଗରମାଶ୍ରିତାଃ। ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନ୍ଗୃହ୍ଯ ଦଦୁସ୍ତେ ପାଣ୍ଡଵାଯ ତୁ
ହେ ରାଜା, ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ବସୁଥିବା ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ବି ଅନେକ ପ୍ରକାର ରତ୍ନ ଆଣି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ମାଲଵାଶ୍ଚ ତତୋ ରାଜନ୍ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ। ଗୋଧୂମାନାଂ ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଦ୍ରୋଣାନାଂ କୋଟିସଂମିତମ୍
ତାପରେ, ମାଳବ ଜନମାନେ ବି ଅନେକ ପ୍ରକାର ରତ୍ନ ଓ ଅନେକ କୋଟି ଡ୍ରୋଣା ପରିମାଣ ଗହୁଁ ଆଣି, ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଅନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଵିଵିଧାନ୍ଧାନ୍ଯାନ୍ପରିଗୃହ୍ଯ ମହାବଲଃ। ପାଣ୍ଡଵାଯ ଦଦୌ ପ୍ରୀତ୍ଯା ପ୍ରଵିଵେଶ ମହାଧ୍ଵରମ୍
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ବି ସଂଗ୍ରହ କରି, ପ୍ରେମରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଦେଲେ ଏବଂ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ନାନାରତ୍ନାନ୍ବହୂନ୍ଗୃହ୍ଯ ସୁରାଷ୍ଟ୍ରାଧିପତିର୍ନୃପଃ। ତୈଲକୁମ୍ଭାନ୍ମହାରାଜ ଦ୍ରୋଣାନାମଯୁତାନି ଚ
ହେ ରାଜା, ସୁରାଷ୍ଟ୍ରର ଅଧିପତି ବହୁ ପ୍ରକାର ରତ୍ନ ଏବଂ ଦଶ ହଜାର ତେଲର ଘଡ଼ା ଆଣିଥିଲେ।
ଗୁଡାନପି ସ ତାନ୍ସ୍ଵାଦୂନ୍ସହସ୍ରଶକଟୈର୍ନୃପଃ। ଏତାନି ସର୍ଵାଣ୍ଯାଦାଯ ଦଦୌ କୁନ୍ତୀସୁତାଯ ସଃ
ସେ ରାଜା ହଜାର ହଜାର ଗାଡ଼ିରେ ମିଠା ଗୁଡ଼ ବି ଆଣି, ଏହି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଅନ୍ଯେ ଚ ପାର୍ଥିଵା ରାଜନ୍ନାନାଦେଶସମାଗତାଃ। ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନ୍ଗୃହ୍ଯ ଦଦୁସ୍ତେ କୌରଵାଯ ତୁ
ହେ ରାଜା, ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଦେଶରୁ ଆସିଥିବା ଅନେକ ରାଜା ବି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରତ୍ନ ଆଣି, କୌରବଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଜମ୍ବୂଦ୍ଵୀପେ ସମସ୍ତେ ତୁ ସରାଷ୍ଟ୍ରଵନପର୍ଵତେ। କରଂ ତୁ ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛେତ ନାସ୍ତି ପାର୍ଥସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵଃ
ସମସ୍ତ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ, ଜମି, ଅରଣ୍ୟ ଓ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ, ପୃଥାପୁତ୍ରଙ୍କୁ କର ନ ଦେଇଥିବା କୌଣସି ରାଜା ଥିଲେ ନାହିଁ।
ନରଃ ସପ୍ତସୁ ଵର୍ଷେସୁ ତଦ୍ଯଜ୍ଞେ ନାସ୍ତି ନାଗତଃ। କ୍ରତୁର୍ନାନାଗଣୈଃ କୀର୍ଣୋ ବଭୌ ଶକ୍ରସଦୋ ଯଥା
ସେ ସାତ ବର୍ଷରେ, ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ନ ଆସିଥିବା କୌଣସି ଲୋକ ଥିଲେ ନାହିଁ; ବିଭିନ୍ନ ଦଳରେ ଭରିଥିବା ଏହି ଯଜ୍ଞ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଭା ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ଇମାଂଶ୍ଚ ଦାଯାନ୍ଵିଵିଧାନ୍ନିବୋଧ ମମ ପାର୍ଥିଵ। ଯଜ୍ଞାପ୍ଥେ ରାଜଭିର୍ଦତ୍ତାନ୍ମହତୋ ଧନସଞ୍ଚଯାନ୍
ହେ ରାଜା, ଏବେ ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ, ଏହି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାନ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ରାଜାମାନେ ଯେଉଁ ମହାନ୍ ଧନ ଦେଇଥିଲେ।
ମେରୁମନ୍ଦରଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ଶୈଲୋଦାମଭିତୋ ନଦୀମ୍। ଯେ ତେ କୀଚକଵେଣୂନାଂ ଛାଯାଂ ରମ୍ଯାମୁପାସତେ
ମେରୁ ଓ ମନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ, ପାଥର ତଟବନ୍ଧ ନଦୀ ପାଖରେ, କିଚକ ବାଁସ ଛାୟାରେ ଯେଉଁମାନେ ବସୁଛନ୍ତି—
ଖଷା ଏକାସନାଦ୍ଯର୍ହାଃ ପ୍ରଦରା ଦୀର୍ଘଵେଣଵଃ। ପାରଦାଶ୍ଚ କୁଲିନ୍ଦାଶ୍ଚ ତଙ୍କଣାଃ ପରତଙ୍କଣାଃ
ଏକାସନ ଯୋଗ୍ୟ ଖଷ, ପ୍ରଦର, ଦୀର୍ଘ ବାଲ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦୀର୍ଘବେଣୁ, ପାରଦ, କୁଲିନ୍ଦ, ଟଙ୍କଣ ଓ ପରଟଙ୍କଣମାନେ—
ତଦ୍ଵୈ ପିପୀଲିକଂ ନାମ ଉଦ୍ଧୃତଂ ଯତ୍ପିପୀଲିକୈଃ। ଜାତରୂପଂ ଦ୍ରୋଣମେଯମହାର୍ଷୁଃ କୁଞ୍ଜଶୋ ନରାଃ
ଯାହାକୁ ପିପୀଳିକା ସୁନା କୁହାଯାଏ, ପିପୀଳିକାମାନେ ଯେଉଁ ସୁନା ମାଟିରୁ ଉଖନ୍ତି, ଏହି ସୁନା ଡ୍ରୋଣା ପରିମାଣରେ ଏମାନେ ଗଛି ଆଣିଥିଲେ।