ଔଦକାନି ସରତ୍ନାନି ବଲିଂ ଚାଦାଯ ଭାରତ। ଅନ୍ଯେଭ୍ଯୋ ଭୂମିପାଲେଭ୍ଯଃ ପାଣ୍ଡଵାଯ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ପାଣିରେ ମିଳୁଥିବା ମୂଲ୍ୟବାନ ପଦାର୍ଥ ଓ ବଳି ନେଇ, ସେ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ହେ ଭାରତ।
ଦାର୍ଦୁରଂ ଚନ୍ଦନଂ ମୁଖ୍ଯଂ ଭାରଂ ଷଣ୍ଣଵତି ଦ୍ରୁତମ୍। ପାଣ୍ଡଵାଯ ଦଦୌ ପାଣ୍ଡ୍ଯଃ ଶଙ୍ଖାଂସ୍ତାଵତ ଏଵ ଚ
ପାଣ୍ଡ୍ୟ ରାଜା ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଛଅନବେ ଭାର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଚନ୍ଦନ ଓ ସେତେଇ ସଂଖ ଦେଇଥିଲେ।
ଚନ୍ଦନାଗରୁ ଚାନନ୍ତଂ ମୁକ୍ତାଵୈଡୂର୍ଯଚିତ୍ରିତାଃ। ଚୋଲଶ୍ଚ କେରଲଶ୍ଚୋମୌ ଦଦତୁଃ ପାଣ୍ଡଵାଯ ଵୈ
ଚୋଳ ଓ କେରଳ ରାଜା ଅନେକ ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ, ମୁକ୍ତା ଓ ବୈଡୂର୍ୟ ମଣି ଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ଅନେକ ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ।
ଅଶ୍ମକୋ ହେମଶୃଙ୍ଗୀଶ୍ଚ ଦୋଗ୍ଧ୍ରୀର୍ହେମଵିଭୂଷିତଃ। ସଵତ୍ସାଃ କୁମ୍ଭଦୋହାଶ୍ଚ ସହସ୍ରାଣ୍ଯଦଦାଦ୍ଦଶ
ଅଶ୍ମକ ଦଶ ହଜାର ସୁନା ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଗାଈ, ସୁନା ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିବା ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ, ତାଙ୍କ ଛୁଆ ଓ ବଡ଼ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ପାତ୍ର ଦେଇଥିଲେ।
ସୈନ୍ଧଵାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ହଯାନାଂ ପଞ୍ଚଵିଂଶତିମ୍। ଅଦଦାତ୍ସୈନ୍ଧଵୋ ରାଜା ହେମମାଲ୍ଯୈରଲଙ୍କୃତାନ୍
ସିନ୍ଧୁ ରାଜା ପ୍ଚିଶି ହଜାର ସିନ୍ଧୁ ଘୋଡ଼ା, ସୁନା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେଇଥିଲେ।
ସୌଵୀରୋ ହସ୍ତିଭିର୍ଯୁକ୍ତାନ୍ରଥାଂଶ୍ଚ ତ୍ରିଶତଂ ପରାନ୍। ଜାତରୂପପରିଷ୍କାରାନ୍ମଣିରତ୍ନଵିଭୂଷିତାନ୍
ସୌବୀର ରାଜା ତିନି ଶଯ୍ୟ ହାତୀ ଯୋଗାଯୋଗ ରଥ, ସୁନା ଓ ମଣି ଗହନାରେ ଶୋଭିତ, ଦେଇଥିଲେ।
ମଧ୍ଯନ୍ଦିନାର୍କପ୍ରତିମାଂସ୍ତେଜସା ଜ୍ଵଲିତାନିଵ। ବଲିଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ନମାଦାଯ ପାଣ୍ଡଵାଯ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ସେମାନେ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ସମସ୍ତ ବଳି ନେଇ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଅଵନ୍ତିରାଜୋ ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ସହସ୍ରଶଃ। ହାରାଙ୍ଗଦାଂଶ୍ଚ ମୁଖ୍ଯାନ୍ଵୈ ଵିଵିଧଂ ଚ ଵିଭୂଷଣମ୍
ଅବନ୍ତି ରାଜା ହଜାର ହଜାର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମଣି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ହାର, ବାହୁବନ୍ଧ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗହନା ନେଇଥିଲେ।
ଦାସୀନାମଯୁତଂ ଚାପି ବଲିମାଦାଯ ଭାରତ। ସଭାଦ୍ଵାରି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିଦୃକ୍ଷୁରଵତିଷ୍ଠତେ
ଦଶ ହଜାର ଦାସୀ ନେଇ ବଳି ଦେଇ, ସଭା ଦ୍ୱାରେ ଦଢ଼ି ରହିଥିଲେ, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେଖିବାକୁ ଆଗ୍ରହ କରୁଥିଲେ।
ଦଶାର୍ଣଶ୍ଚେଦିରାଜଶ୍ଚ ଶୂରସେନଶ୍ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍। ଵସ୍ତ୍ରାଣି ମୁଖ୍ଯାନ୍ଯାଦାଯ ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ। ବଲିଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ନମାଦାଯ ପାଣ୍ଡଵାଯ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ଦଶାର୍ଣ୍ଣ, ଚେଦି ଓ ଶୂରସେନ ରାଜାମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୋଶାକ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମଣି ଓ ସମସ୍ତ ବଳି ନେଇ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
କାଶିରାଜେନ ହୃଷ୍ଟେନ ବଲୀ ରାଜ୍ଞି ନିଵେଦିତଃ। ଅଶୀତିଗୋସହସ୍ରାଣି ଶତାନ୍ଯଷ୍ଟୌ ଚ ଦନ୍ତିନାମ୍
କାଶୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଖୁସି ହୋଇ ରାଜାଙ୍କୁ ଅଶୀ ହଜାର ହାତୀ ଏବଂ ଆଠ ଶହ ଅଧିକ ହାତୀ ଉପହାର ଦେଲେ।
ଅଯୁତଂ ଚ ନଦୀଜାନାଂ ହଯାନାଂ ହେମମାଲିନାମ୍। ଵିଵିଧାନି ଚ ରତ୍ନାନି କାଶିରାଜୋ ବଲିଂ ଦଦୌ
ସେ ଦଶ ହଜାର ନଦୀପାର ଘୋଡା, ସବୁ ସୁନା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଦେଲେ।
କୃତକ୍ଷଣଶ୍ଚ ଵୈଦେହଃ କୌସଲଶ୍ଚ ବୃହଦ୍ବଲଃ। ଦଦତୁର୍ଵାଜିମୁଖ୍ଯାଂଶ୍ଚ ସହସ୍ରାଣି ଚତୁର୍ଦଶ
ବିଦେହ ତାଙ୍କର ଉପହାର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, କୌଶଳ ଏବଂ ବୃହଦ୍ବଳ ସହିତ, ଚଉଦ ହଜାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡା ଦେଲେ।
ଶୈବ୍ଯୋ ଵସାଦିଭିଃ ସାର୍ଧଂ ତ୍ରିଗର୍ତୋ ମାଲଵୈଃ ସହ। ତେଭ୍ଯୋ ରତ୍ନାନି ଦଦତୁରେକୈକୋ ଭୂମିପୋଽମିତମ୍
ଶୈବ୍ୟ, ବସା ଏବଂ ତ୍ରିଗର୍ତ, ମାଳବ ସହିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜା ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ରତ୍ନ ଉପହାର ଦେଲେ।
ହାରାନ୍ମୁଖ୍ଯାନ୍ପରାର୍ଧ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଵିଵିଧଂ ଚ ଵିଭୂଷଣମ୍। ଶତଂ ଦାସୀସହସ୍ରାଣି କାର୍ପାସିକନିଵାସିନାମ୍
ସେମାନେ ଅତି ମୂଲ୍ୟବାନ ହାର, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗହନା ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ କପାସ ପିନ୍ଧିଥିବା ଦାସୀ ଦେଲେ।
ଶ୍ଯାମାସ୍ତନ୍ଵୀର୍ଦୀର୍ଘକେଶୀର୍ହେମାଭରଣଭୂଷିତାଃ। ବଲିଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ନମାଦାଯ ଭାରୁକଚ୍ଛୋ ନରର୍ଷଭ
ଭାରୁକଚ୍ଛ ଦେଶରୁ ଶ୍ୟାମା, ଦୀର୍ଘ କେଶ ଥିବା, ସୁନା ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଉପହାର ଭାବେ ଆଣିଥିଲେ।
ଶୁଦ୍ଧାନ୍ଵିପ୍ରୋତ୍ତମାର୍ହାଂଶ୍ଚ କମ୍ବଲପ୍ରଵରାନ୍ଦଦୌ। ତେ ସର୍ଵେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରସ୍ଯ ଦ୍ଵାର୍ଯତିଷ୍ଠନ୍ଦିଦୃକ୍ଷଵଃ
ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବାନ ଉନ୍ନ ଚଦର ଦେଲେ। ସମସ୍ତେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଦ୍ୱାରରେ ଉଭେଇଥିଲେ।
ଉପାଯନଂ ଯଦା ଦଦ୍ଯୁସ୍ତଦା ଦ୍ଵାରମଲଭ୍ଯତ। ଇନ୍ଦ୍ରକୃଷ୍ଟୈର୍ଵର୍ଧଯନ୍ତି ଧାନ୍ଯୈର୍ନଦମୁଖୈସ୍ତୁ ଯେ
ଉପହାର ଆଣିବା ସମୟରେ ଦ୍ୱାର ଭିଡ଼ ହୋଇଯାଉଥିଲା। ନଦୀର ଜଳରେ ଚାଷ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଧାନ ଉପହାର ଆଣିଥିଲେ।
ସମୁଦ୍ରନିକଟେ ଜାତାଃ ପରିସିନ୍ଧୁନିଵାସିନଃ। ତେ ଵୈ ଦ୍ରୁମାଃ ପାରଦାଶ୍ଚ କାଶ୍ଯକୈରାତକୈଃ ସହ
ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏବଂ ନଦୀପାର ରହୁଥିବା ଲୋକମାନେ, କାଶୀ ଏବଂ କୈରାତ ଲୋକମାନେ ସହିତ, ଗଛ ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଉପହାର ଆଣିଥିଲେ।
ବଲିଂ ଵିଵିଧମାଦାଯ ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ। ଅଜାଵିକଂ ଗୋହିରଣ୍ଯଂ ଖରୋଷ୍ଟ୍ରଂ ଫଲଵନ୍ମଧୁ
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉପହାର ଏବଂ ରତ୍ନ, ଛୋଁ, ଗାଁ, ସୁନା, ଉଠ, ଗଧା, ଫଳ ଏବଂ ମଧୁ ଆଣିଥିଲେ।
କମ୍ବଲାନ୍ଵିଵିଧାଂଶ୍ଚୈଵ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵାରିତାଃ। ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ଯୋତିଷପତିଃ ଶୂରୋ ମ୍ଲେଚ୍ଛାନାମଧିପୋ ବଲୀ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଉନ୍ନ ଚଦର ଦ୍ୱାରରେ ରଖାଯାଇଥିଲା। ପ୍ରାଜ୍ୟୋତିଷର ଶୂର ଏବଂ ବିଦେଶୀମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଯଵନୈଃ ସହିତୋ ରାଜା ଭଗଦତ୍ତୋ ମହାବଲଃ। ଆଜାନେଯାନ୍ହଯାଞ୍ଛୀଘ୍ରମାଦାଯାନିଲରଂହସଃ
ଯବନମାନେ ସହିତ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗଦତ୍ତ ରାଜା ବାୟୁ ଗତିର ଶୀଘ୍ର ଘୋଡା ଉପହାର ଆଣିଥିଲେ।
ବଲିଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ନମାଦାଯ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠତି ଵାରିତଃ। ଅଶ୍ଵସାରମଯାନ୍ଭାଣ୍ଡାଞ୍ଛୁଭାନ୍ଦନ୍ତତ୍ସରୂନସୀନ୍
ସମସ୍ତ ଉପହାର ଆଣି ଦ୍ୱାରରେ ରଖାଯାଇଥିଲେ। ଘୋଡାର କେଶ, ଦାତ, ଗଣ୍ଡମୃଗର ଶଙ୍ଖରେ ତିଆରି ଥିବା ଭାଣ୍ଡା ଉପହାର ଦେଲେ।
ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ଯୋତିଷାଧିପୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ଭଗଦତ୍ତୋଽଵ୍ରଜତ୍ତଦା। ଵ୍ଯକ୍ଷାଙ୍ଖ୍ଯକ୍ଷାଂଲ୍ଲଲାଟାକ୍ଷାନ୍ନାନାଦିଗ୍ଭ୍ଯଃ ସମାଗତାନ୍
ପ୍ରାଜ୍ୟୋତିଷର ଅଧିପତି ଭଗଦତ୍ତ ଉପହାର ଦେଇ ଚାଲିଗଲେ। ଦ୍ୱାରରେ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରୁ ଆସିଥିବା ବ୍ୟକ୍ଷ, ଅଙ୍ଖ୍ୟକ୍ଷ ଏବଂ ଲଳାଟକ୍ଷ ଲୋକମାନେ ଦେଖିଲି।
ଔଷ୍ଣୀଷଆନହଯାଂଶ୍ଚୈଵ ବାହୁକାନ୍ପୁରୁଷାଦକାନ୍। ଏକପାଦାଂଶ୍ଚ ତତ୍ରାହମପଶ୍ଯଂ ଦ୍ଵାରି ଵାରିତାନ୍
ଦ୍ୱାରରେ ଉଭେଇଥିବା ଉଷ୍ଣୀଷ ପିନ୍ଧିଥିବା, ବାହୁକ, ପୁରୁଷାଦକ ଏବଂ ଏକପାଦ ଲୋକମାନେ ଦେଖିଲି।
ବଲ୍ଯର୍ଥଂ ଦଦତସ୍ତସ୍ଯ ହିରଣ୍ଯଂ ରଜତଂ ଵସୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପକସଙ୍କାଶାଞ୍ଛୁକଵର୍ଣାନ୍ମନୋଜଵାନ୍
ଉପହାର ପାଇଁ ସେମାନେ ସୁନା, ଚାନ୍ଦି ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଧନ ଦେଲେ। ମନୋଜବ ଘୋଡା ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପ ପୋକା ରଙ୍ଗର ଶୁକ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ଘୋଡା ଦେଲେ।
ତଥୈଵେନ୍ଦ୍ରାଯୁଧନିଭାନ୍ସନ୍ଧ୍ଯାଭ୍ରସଦୃଶାନପି। ଅନେକଵର୍ଣାନାରଣ୍ଯାନ୍ଗୃହୀତ୍ଵାଶ୍ଵାଂସ୍ତଥା ବହୂନ୍
ତଥା ଇନ୍ଦ୍ରାୟୁଧ ଭଳି ଏବଂ ସନ୍ଧ୍ୟା ମେଘ ରଙ୍ଗର ଘୋଡା, ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଅନେକ ଅରଣ୍ୟ ଘୋଡା ଉପହାର ଆଣିଥିଲେ।
ଜାତରୂପମନର୍ଘ୍ଯଂ ଚ ଦଦୁସ୍ତସ୍ଯୈକପାଦକାଃ। ସିଂହଲଶ୍ଚ ତଦା ରାଜା ପରିଗୃହ୍ଯ ଧନଂ ବହୁ
ଏକପାଦ ଲୋକମାନେ ଅମୂଲ୍ୟ ସୁନା ଉପହାର ଦେଲେ। ତାପରେ ସିଂହଳ ରାଜା ବହୁ ଧନ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ।
ଗୋଶୀର୍ଷଂ ହରିତଶ୍ଯାମଂ ଚନ୍ଦନପ୍ରଵରଂ ମହତ୍। ଭାରାଣାଂ ଶତମେକଂ ତୁ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠତି ଵାରିତଃ
ଗାଏର ମୁଣ୍ଡ ଆକୃତିର, ହଳଦା-କଳା ରଙ୍ଗର, ଉତ୍ତମ ଚନ୍ଦନ କାଠର ଏକ ଶତ ଭାର ଦ୍ୱାର ଆଗରେ ରଖାଯାଇଛି, ତାହାକୁ ଭିତରକୁ ଯିବାକୁ ଦିଆଯାଇନାହିଁ।
ଯେ ନଗ୍ନଵିଷଯା ରାଜନ୍ବର୍ବରେଯାଶ୍ଚ ଵିଶ୍ରୁତାଃ। ଶତଂ ଦାସୀସହସ୍ରାଣାଂ କମ୍ବଲାଂଶ୍ଚ ସହସ୍ରଶଃ। ପରିଗୃହ୍ଯ ମହାରାଜ ଦ୍ଵାରି ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵାରିତାଃ
ହେ ରାଜା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନଗ୍ନ ଜନଜାତି ଏବଂ ବର୍ବର ଲୋକମାନେ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଦାସୀ ଓ ହଜାର ହଜାର କମ୍ବଳ ନେଇ, ଏହି ସମସ୍ତେ ଦ୍ୱାର ଆଗରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି, ଭିତରକୁ ଯିବାକୁ ନିଷେଧ କରାଯାଇଛି।