ସୋଽହଂ ଶ୍ରିଯଂ ଚ ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସଭାଂ ତାଂ ଚ ତଥାଵିଧାମ୍। ରକ୍ଷିଭିଶ୍ଚାଵହାସଂ ତଂ ପରିତପ୍ଯେ ଯଥାଽଗ୍ନିନା
ମୁଁ ଏହି ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଓ ଏତେ ଭବ୍ୟ ସଭାକୁ ଦେଖି, ରକ୍ଷକମାନଙ୍କର ଉପହାସ ଶୁଣି, ମନେ ମନେ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ୁଥିବା ପରି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବୁଛି।
ଅମର୍ଷଂ ଚ ସମାଵିଷ୍ଟଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରେ ନିଵେଦଯ
ମୋତେ ଯେ ରୋଷ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରିଛି, ଏହି କଥା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଯାଇ କୁହ।
ଦୁର୍ଯୋଧନ ନ ତେଽମର୍ଷଃ କାର୍ଯଃ ପ୍ରତି ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ଭାଗଧେଯାନି ହି ସ୍ଵାନି ପାଣ୍ଡଵା ଭୁଞ୍ଜତେ ସଦା
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ତୁମେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ନେଇ କ୍ଷୁଭ୍ଧ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ପାଣ୍ଡବମାନେ ସଦା ନିଜ ଅଂଶର ସମ୍ପତ୍ତି ଉପଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି।
ଵିଧାନଂ ଵିଵିଧାକାରଂ ପରଂ ତେଷାଂ ଵିଧାନତଃ। ଅନେକୈରଭ୍ଯୁପାଯୈଶ୍ଚ ତ୍ଵଯା ନ ଶକିତାଃ ପୁରା
ସେମାନଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନେକ ପ୍ରକାରର, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜିତିପାରିନାହ।
ଆରବ୍ଧା ହି ମହାରାଜ ପୁନଃ ପୁନରରିନ୍ଦମ। ଵିମୁକ୍ତାଶ୍ଚ ନରଵ୍ଯାଘ୍ରା ଭଗଧେଯପୁରସ୍କୃତାଃ। `ଉତ୍ସାହଵନ୍ତଃ ପୁରୁଷା ନାଵସୀଦନ୍ତି କର୍ମସୁ
ହେ ରାଜା, ସେମାନେ ପୁନିପୁନି କାମ ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି, ଭାଗ୍ୟବଶାତ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେମାନେ କେବେ କାମରେ ଅଳସ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ତୈର୍ଲବ୍ଧା ଦ୍ରୌପଦୀ ଭାର୍ଯା ଦ୍ରୁପଦଶ୍ଚ ସୁତୈଃ ସହ। ସହାଯାଃ ପୃଥିଵୀପାଲା ଵାସୁଦେଵଶ୍ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍
ସେମାନେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଭାବେ ଲାଗିଛନ୍ତି, ଦ୍ରୁପଦ ଓ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ସହ ମିତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି, ଅନେକ ରାଜା ସହଯୋଗୀ ଓ ଶୂର ବାସୁଦେବ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।
ଲବ୍ଧଶ୍ଚାନଭିଭୂତାର୍ଥୈଃ ପିତ୍ର୍ଯୋଂଶଃ ପୃଥିଵୀପତେ। ଵିଵୃଦ୍ଧସ୍ତେଜସା ତେଷାଂ ତତ୍ର କା ପରିଦେଵନା
ସେମାନେ ଅଜୟ ସମ୍ପତ୍ତି ସହିତ ପିତୃଭାଗ ପାଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ତେଜ ଆଉ ବଢ଼ିଛି; ଏଠାରେ କାହିଁକି ଦୁଃଖ କରିବେ?
ଧନଞ୍ଜଯେନ ଗାଣ୍ଡୀଵମକ୍ଷଯ୍ଯୌ ଚ ମହେଷୁଧୀ। ଲବ୍ଧାନ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣି ଦିଵ୍ଯାନି ତୋଷଯିତ୍ଵା ହୁତାଶନମ୍
ଧନଞ୍ଜୟ ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁଷ ଓ ଅକ୍ଷୟ ବାଣ ସହିତ, ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଛନ୍ତି।
ତେନ କାର୍ମୁକମୁଖ୍ଯେନ ବାହୁଵୀର୍ଯେଣ ଚାତ୍ମନଃ। କୃତା ଵଶେ ମହୀପାଲାସ୍ତତ୍ର କା ପରିଦେଵନା
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁଷ ଓ ନିଜ ବାହୁବଳରେ ଅନେକ ରାଜାଙ୍କୁ ବଶ କରିଛନ୍ତି; ଏଠାରେ କାହିଁକି ଦୁଃଖ କରିବେ?
ଅଗ୍ନିଦାହାନ୍ମଯଂ ଚାପି ମୋକ୍ଷଯିତ୍ଵା ସ ଦାନଵମ୍। ସଭାଂ ତାଂ କାରଯାମାସ ସଵ୍ଯସାଚୀ ପରନ୍ତପଃ
ଅଗ୍ନିରୁ ମୟ ଦାନବଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ମାରିବାରେ ପ୍ରବଳ ସବ୍ୟସାଚୀ ସେଇ ସଭା ତିଆରି କରିଥିଲେ।
ତେନ ଚୈଵ ମଯେନୋକ୍ତାଃ କିଙ୍କରା ନାମ ରାକ୍ଷସାଃ। ହନ୍ତି ତାଂ ସଭାଂ ଭୀମାସ୍ତତ୍ର କା ପରିଦେଵନା
ମୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ ରାକ୍ଷସ କିଙ୍କରମାନେ ସେଇ ସଭାକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି; ଏଠାରେ କାହିଁକି ଦୁଃଖ କରିବେ?
ଯଚ୍ଚାସହାଯତାଂ ରାଜନ୍ନୁକ୍ତଵାନସି ଭାରତ। ତନ୍ମିଥ୍ଯା ଭ୍ରାତରୋ ହୀମେ ତଵ ସର୍ଵେ ଵଶାନୁଗାଃ
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଯେ ସେମାନେ ସହଯୋଗୀ ନାହାନ୍ତି କହିଛ, ସେ ମିଥ୍ୟା; ତୁମ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ ତୁମ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନନ୍ତି।
ଦ୍ରୋଣସ୍ତଵ ମହେଷ୍ଵାସଃ ସହ ପୁତ୍ରେଣ ଵୀର୍ଯଵାନ୍। ମୂତପୁତ୍ରଶ୍ଚ ରାଧେଯୋ ଦୃଢଧନ୍ଵା ମହାରଥଃ
ତୁମ ଶୂର ବାଣଧାରୀ ଦ୍ରୋଣ ଓ ତାଙ୍କର ପୁଅ, ଏବଂ ରାଧାର ପୁଅ କର୍ଣ୍ଣ ଦୃଢ଼ ଧନୁର୍ଧର ଓ ମହାବୀର।
ସ ଏକଃ ସମରେ ସର୍ଵାନ୍ପାଣ୍ଡଵାନ୍ସହସୋମକାନ୍। ଵିଜେଷ୍ଯତି ମହାବାହୋ କିଂ ସହାଯୈଃ କରିଷ୍ଯସି
ସେ ଏକା ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁବଳରେ ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ ଓ ସୋମକମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିପାରିବେ; ସହଯୋଗୀ ନେଇ କ'ଣ କରିପାରିବେ?
ଭୀଷ୍ମଶ୍ଚ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ଗୌତମଶ୍ଚ ମହାରଥଃ। ଜଯଦ୍ରଥଶ୍ଚ ବଲାଵାନ୍ସୋମଦତ୍ତସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଭୀଷ୍ମ, ପୁରୁଷମଧ୍ୟରେ ବାଘ, ଗୌତମ ମହାରଥୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜୟଦ୍ରଥ ଓ ସେଇପରି ସୋମଦତ୍ତ।
ଅହଂ ଚ ସହ ସୋଦର୍ଯୈଃ ସୌମଦତ୍ତିଶ୍ଚ ପାର୍ଥିଵଃ। ଏତୈସ୍ତ୍ଵଂ ସହିତଃ ସର୍ଵୈର୍ଜଯ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଵସୁନ୍ଦରାମ୍
ମୁଁ ମୋ ଭାଇମାନେ ଓ ସୌମଦତ୍ତି ରାଜା ସହିତ, ଏମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୃଥିବୀକୁ ଜିତ।
ତ୍ଵଯା ଚ ସହିତୋ ରାଜନ୍ନେତୈଶ୍ଚାନ୍ଯୈର୍ମହାରଥୈଃ। ଏତାନହଂ ଵିଜେଷ୍ଯାମି ଯଦି ତ୍ଵମନୁମନ୍ଯସେ
ତୁମେ ଓ ଏହି ଅନ୍ୟ ମହାବୀରମାନେ ସହିତ ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବି, ଯଦି ତୁମେ ଅନୁମତି ଦେଉ।
ଏତେଷୁ ଵିଜିତେଷ୍ଵଦ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯତି ମହୀ ମମ। ସର୍ଵେ ଚ ପୃଥିଵୀପାଲାଃ ସଭା ସା ଚ ମହାଧନା
ଏମାନେ ଜିତିଗଲେ, ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଭରିତ ସଭା ସହିତ ଏହି ପୃଥିବୀ ମୋର ହେବ।
ଧନଞ୍ଜଯୋ ଵାସୁଦେଵୋ ଭୀମସେନୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ନକୁଲଃ ସହଦେଵଶ୍ଚ ଦ୍ରୁପଦଶ୍ଚ ସହାତ୍ମଜୈଃ
ଧନଞ୍ଜୟ, ବାସୁଦେବ, ଭୀମସେନ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ନକୁଳ, ସହଦେବ ଏବଂ ଦ୍ରୁପଦ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ସହିତ—
ନୈତେ ଯୁଧି ପରାଜେତୁଂ ଶକ୍ଯା ଦେଵଗଣୈରପି। ମହାରଥା ମହେଷ୍ଵାସାଃ କୃତାସ୍ତ୍ରା ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦାଃ
ଏହି ମହାବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ହାରାଇପାରିବେ ନାହିଁ; ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥୀ, ଦକ୍ଷ ଧନୁର୍ଧର ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତି ଭୟଙ୍କର।
ଅହଂ ତୁ ତଦ୍ଵିଜାନାମି ଵିଜେତୁଂ ଯେନ ଶକ୍ଯତେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ସ୍ଵଯଂ ରାଜଂସ୍ତନ୍ନିବୋଧ ଜୁଷସ୍ଵ ଚ
ମୁଁ ତ ଜାଣେ କେମିତି ସେମାନେ ହାରିପାରିବେ; ରାଜା, ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ, କିପରି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଜିତିହେବ—ମୋ ଉପଦେଶ ଗ୍ରହଣ କର।
ଅପ୍ରମାଦେନ ସୁହୃଦାମନ୍ଯେଷାଂ ଚ ମହାତ୍ମନାମ୍। ଯଦି ଶକ୍ଯା ଵିଜେତୁଂ ତେ ତନ୍ମମାଚକ୍ଷ୍ଵ ମାତୁଲ
ଯଦି ସତର୍କତା କିମ୍ବା ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁମାନେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ସେଠି ଜିତିପାରିବ, ତେବେ ମୋତେ କୁହ, ମାମା।
ଦ୍ଯୂତପ୍ରିଯଶ୍ଚ କୌନ୍ତେଯୋ ନ ସ ଜାନାତି ଦେଵିତୁମ୍। ସମାହୂତଶ୍ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ନ ଶକ୍ଷ୍ଯତି ତିଵର୍ତିତୁମ୍
କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଜୁଆ ଖେଳକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଖେଳିବା ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ; ଡାକିଲେ ରାଜା ଏହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଦେଵନେ କୁଶଲଶ୍ଚାହଂ ନ ମେଽସ୍ତି ସଦୃଶୋ ଭୁଵି। ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ କୌରଵ୍ଯ ତଂ ତ୍ଵଂ ଦ୍ଯୂତେ ସମାହ୍ଵଯ
ମୁଁ ଜୁଆ ଖେଳରେ ଦକ୍ଷ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ କିମ୍ବା ତିନି ଲୋକରେ ମୋ ସମାନ କେହି ନାହିଁ, ହେ କୌରବ; ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଜୁଆ ଖେଳକୁ ଡାକ।
ତସ୍ଯାକ୍ଷକୁଶଲୋ ରାଜନ୍ନାଦାସ୍ଯେଽହମସଂଶଯମ୍। ରାଜ୍ଯଂ ଶ୍ରିଯଂ ଚ ତାଂ ଦୀପ୍ତାଂ ତ୍ଵଦର୍ଥଂ ପୁରୁଷର୍ଷଭ
ମୁଁ ଚକ୍ରଖେଳରେ ଦକ୍ଷ, ରାଜା; ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଜିତିଦେବି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇଦଂ ତୁ ସର୍ଵଂ ତ୍ଵଂ ରାଜ୍ଞେ ଦୁର୍ଯୋଧନ ନିଵେଦଯ। ଅନୁଜ୍ଞାତସ୍ତୁ ତେ ପିତ୍ରା ଵିଜେଷ୍ଯେ ତାନ୍ନ ସଂଶଯଃ
ଏହି ସବୁ କଥା ତୁମେ ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଯାଇ କୁହ; ତୁମର ବାପା ଅନୁମତି ଦେଲେ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ହାରାଇଦେବି।
ତ୍ଵମେଵ କରୁମୁଖ୍ଯାଯ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରାଯ ସୌବଲ। ନିଵେଦଯ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ନାହଂ ଶକ୍ଷ୍ଯେ ନିଵେଦିତୁମ୍
ହେ ସୌବଳ, ତୁମେ ନିଜେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ଖବର ଦିଅ; ମୁଁ ଏହି କଥା କୁହିପାରିବି ନାହିଁ।
ଅନୁଭୂଯ ତୁ ରାଜ୍ଞସ୍ତଂ ରାଜସୂଯଂ ସୁଦୁର୍ମତିଃ। `ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ଯ ଶକୁନିର୍ଦୁର୍ଯୋଧସୁସଂଯୁତଃ
ରାଜାଙ୍କ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ଦେଖିବା ପରେ, ଦୁଷ୍ଟ ମନର ଶକୁନି ଦୁର୍ୟୋଧନ ସହିତ ଫେରିଲେ।
ଵିଵେଶ ହାସ୍ତିନପୁରଂ ଦୁର୍ଯୋଧନମତେନ ସଃ। ଵାଢମିତ୍ଯେଵ ଶକୁନିର୍ଦୃଢଂ ହୃଦି ଚକାର ହ
ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କର ପରାମର୍ଶରେ, ଶକୁନି ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଏବଂ ଦୁଷ୍ମନି ଭାବକୁ ମନରେ ଦୃଢ଼ କଲେ।
ଅସ୍ଵସ୍ଥତାଂ ଚତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ପାପକୃତ୍। ଭାରତାନାଂ ଚ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା କ୍ଷଯାଯ ହି ନୃପକ୍ଷଯଃ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ଅସ୍ୱସ୍ଥତା ଦେଖି, ଏବଂ ଭାରତମାନେ ରାଜାମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ତ ହେବ ବୋଲି ଜାଣି, ସେ ଦୁଷ୍ଟମନା ବ୍ୟକ୍ତି—