ଯଥାର୍ହଂ ପୂଜ୍ଯ ନୃପତୀନ୍ଭ୍ରାତୄନ୍ସର୍ଵାନୁଵାଚ ହ। ରାଜାନଃ ସର୍ଵ ଏଵୈତେ ପ୍ରୀତ୍ଯାଽସ୍ମାନ୍ପ୍ତମୁପାଗତାଃ
ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ଭାଇମାନେଠାରେ ଯଥାଯଥିଭାବେ ସମ୍ମାନ କରି, କହିଲେ— 'ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜା ଆମ ପ୍ରତି ସ୍ନେହରେ ଆସିଛନ୍ତି।'
ପ୍ରସ୍ଥିତାଃ ସ୍ଵାନି ରାଷ୍ଟ୍ରାଣି ମାମାପୃଚ୍ଛଯ ପରନ୍ତପାଃ। ଅନୁଵ୍ରଜତ ଭଦ୍ରଂ ଵୋ ଵିଷଯାନ୍ତଂ ନୃପୋତ୍ତମାନ୍
'ଏହି ଶତ୍ରୁଦଳନ ରାଜାମାନେ ମୋତେ ବିଦାୟ ନେଇ ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାମାନେଠାରେ ଶୁଭକାମନା ସହ ବିଦାୟ ଦେଇ, ତାଙ୍କ ଦେଶ ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚାଇ ଦିଅ।'
ଭ୍ରାତୁର୍ଵଚନମାଜ୍ଞାଯ ପାଣ୍ଡଵା ଧର୍ମଚାରିଣଃ। ଯଥାର୍ହଂ ନୃପତୀନ୍ସର୍ଵାନେକୈକଂ ସମନୁଵ୍ରଜନ୍
ଭାଇଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏକେକ ରାଜାଙ୍କୁ ଯଥାଯଥିଭାବେ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ଵିରାଯଟମନ୍ଵାଯାତ୍ତୂର୍ଣଂ ଧୃଷ୍ଟହ୍ଯୁମ୍ନଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍। ଧନଞ୍ଜଯୋ ଯଜ୍ଞସେନଂ ମହାତ୍ମାନଂ ମହାରଥମ୍
ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ତୁରନ୍ତ ଯଜ୍ଞସେନଙ୍କ ସହ ଚଲିଲେ; ଧନଞ୍ଜୟ ମହାତ୍ମା ଓ ମହାରଥୀ ଯଜ୍ଞସେନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ଭୀଷ୍ମଂ ଚ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଚ ଭୀମସେନୋ ମହାବଲଃ। ଦ୍ରୋଣଂ ତୁ ସସୁତଂ ଵୀରଂ ସହଦେଵୋ ଯୁଧାଂ ପତିଃ
ମହାବଳୀ ଭୀମସେନ ଭୀଷ୍ମ ଓ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ; ସହଦେବ, ଯୁଦ୍ଧର ନାୟକ, ଡ୍ରୋଣ ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ନକୁଲଃ ସୁବଲଂ ରାଜନ୍ସହପୁତ୍ରଂ ସମନ୍ଵଯାତ୍। ଦ୍ରୌପଦେଯାଃ ସସୌଭଦ୍ରାଃ ପାର୍ଵତୀଯାନ୍ମହାରଥାନ୍
ନକୁଳ, ସୁବଳ ରାଜାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ ଅନୁସରଣ କଲେ; ଦ୍ରୌପଦୀପୁତ୍ରମାନେ ଓ ସଉଭଦ୍ର ସହିତ ପାର୍ବତୀୟ ମହାରଥୀମାନେଠାରେ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ଅନ୍ଵଗଚ୍ଛଂସ୍ତଥୈଵାନ୍ଯାନ୍କ୍ଷତ୍ରିଯାନ୍କ୍ଷତ୍ରିଯର୍ଷଭାଃ। ଏଵଂ ସୁପୂଜିତାଃ ସର୍ଵେ ଜଗ୍ମୁର୍ଵିପ୍ରାଃ ସହସ୍ରଶଃ
ଏଭଳି, କ୍ଷତ୍ରିୟଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଅନ୍ୟ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେଠାରେ ଅନୁସରଣ କଲେ। ଏଭଳି ଯଥାଯଥିଭାବେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହଜାରେ ହଜାରେ ଚାଲିଗଲେ।
ଗତେଷୁ ପାର୍ଥିଵେନ୍ଦ୍ରେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ବ୍ରାହ୍ମଣେଷୁ ଚ। ଯୁଧିଷ୍ଠିରମୁଵାଚେଦଂ ଵାସୁଦେଵଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାଲିଗଲାପରେ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବାସୁଦେବ ୟୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଏହିପରି କହିଲେ।
ଆପୃଚ୍ଛେ ତ୍ଵାଂ ଗମିଷ୍ଯାମି ଦ୍ଵାରକାଂ କୁରୁନନ୍ଦନ। ରାଜସୂଯଂ କ୍ରତୁଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ତ୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ତଵାନସି
'ମୁଁ ତୁମକୁ ବିଦାୟ ନେଉଛି, ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ; ମୁଁ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଯିବି। ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞମାନେଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଫଳ କରିଛ।'
ତମୁଵାଚୈଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ଧର୍ମରାଜୋ ଜନାର୍ଦନମ୍। ତଵ ପ୍ରସାଦାଦ୍ଗୋଵିନ୍ଦ ପ୍ରାପ୍ତଃ କ୍ରତୁଵରୋ ମଯା
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଧର୍ମରାଜ ୟୁଧିଷ୍ଠିର ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ କହିଲେ— 'ତୁମର କୃପାରେ, ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ମୁଁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଜ୍ଞ ସଫଳ କରିପାରିଛି।'
କ୍ଷତ୍ରଂ ସମଗ୍ରମପି ଚ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଵଶେ ସ୍ଥିତମ୍। ଉପାଦାଯ ବଲିଂ ମୁଖ୍ଯଂ ମାମେଵ ସମୁପସ୍ଥିତମ୍
ତୁମର କୃପାରେ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଏଠାରେ ଏକଠା ହେଇ ମୋର ଅଧୀନକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରଧାନ ଶୁଳ୍କ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଖକୁ ଆଣିଦେଇଛନ୍ତି।
କଥଂ ତ୍ଵଦ୍ଗମନାର୍ଥଂ ମେ ଵାଣୀ ଵିତରତେଽନଘ
ହେ ନିର୍ମଳ, ଏମିତି କିପରି ମୋ ମୁଁହରୁ ଏବେ ତୁମେ ଯିବାକୁ କହିଯାଉଛି?
ନ ହ୍ଯହଂ ତ୍ଵାମୃତେ ଵୀରଂ ରତିଂ ପ୍ରାପ୍ନୋମି କର୍ହଚିତ୍। ଅଵଶ୍ଯଂ ଚୈଵ ଗନ୍ତଵ୍ଯା ଭଵତା ଦ୍ଵାରକା ପୁରୀ
ହେ ବୀର, ତୁମେ ନଥିଲେ ମୁଁ କେବେ ଖୁସି ମାନେଇପାରେନି; ତଥାପି ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଯିବାକୁ ପଡିବ।
ଏଵମୁକ୍ତଃ ସ ଧର୍ମାତ୍ମା ଯୁଧିଷ୍ଠିରସହାଯଵାନ୍। ଅଭିଗମ୍ଯାବ୍ରଵୀତ୍ପ୍ରୀତଃ ପୃଥାଂ ପୃଥୁଯଶା ହରିଃ
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏହି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ପୃଥାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହରି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସାମ୍ରାଜ୍ଯଂ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତାଃ ପୁତ୍ରାସ୍ତେଽଦ୍ଯ ପିତୃଷ୍ଵସଃ। ସିଦ୍ଧାର୍ଥା ଵସୁମନ୍ତଶ୍ଚ ସା ତ୍ଵଂ ପ୍ରୀତିମଵାପ୍ନୁହି
ହେ ପିତୃସ୍ୱସା, ତୁମର ପୁଅମାନେ ଆଜି ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ସଫଳ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଧନୀ ହୋଇଛନ୍ତି; ଏହିପରି ତୁମେ ଖୁସି ହେଉ।
ଅନୁଜ୍ଞାତସ୍ତ୍ଵଯା ଚାହଂ ଦ୍ଵାରକାଂ ଗନ୍ତୁମୁତ୍ସହେ। ସୁଭଦ୍ରାଂ ଦ୍ରୌପଦୀଂ ଚୈଵ ସଭାଜଯତ କେଶଵଃ
ତୁମର ଅନୁମତି ମିଳିଲାପରେ ମୁଁ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଯିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲି; ଏବଂ କେଶବ ଶୁଭଦ୍ରା ଓ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯାନ୍ତଃ ପୁରାତ୍ତସ୍ମାଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରସହାଯଵାନ୍। ସ୍ନାତଶ୍ଚ କୃତଜପ୍ଯଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ସ୍ଵସ୍ତି ଵାଚ୍ଯ ଚ
ତାପରେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସହିତ ଅନ୍ତଃପୁରରୁ ବାହାରି, ସ୍ନାନ କରି ଜପ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଶୁଭକାମନା ଦେଲେ।
ତତୋ ମେଘଵପୁଃ ପ୍ରଗ୍ଵ୍ଯଂ ସ୍ଯନ୍ଦନଂ ଚ ସୁକଲ୍ପିତମ୍। ଯୋଜଯିତ୍ଵା ମହାବାହୁର୍ଦାରୁକଃ ସମୁପସ୍ଥିତଃ
ତାପରେ, ମେଘ ଭଳି ଦେହ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାରୁକ ଭଲଭଳି ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ରଥକୁ ଯୋଡ଼ି ଦାଉଡ଼ିଆସିଲେ।
ଉପସ୍ଥିତଂ ରଥଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାର୍କ୍ଷ୍ଯପ୍ରଵରକେତନମ୍। ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମୁପାଵୃତ୍ଯ ସମାରୁହ୍ଯ ମହାମନାଃ
ଗରୁଡ଼ ଚିହ୍ନ ଥିବା ରଥକୁ ଦେଖି, ମହାନ ମନ ଥିବା ସେ ଲୋକ ରଥକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ପ୍ରଯଯୌ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷସ୍ତତୋ ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ପୁରୀମ୍
ତାପରେ, କମଳନୟନ ଭଗବାନ ଦ୍ୱାରକା ନଗରକୁ ଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତଂ ପଦ୍ଭ୍ଯାମନୁଵଵ୍ରାଜ ଧର୍ମରାଜୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଵାସୁଦେଵଂ ମହାବଲମ୍
ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସହିତ ପଦେପଦେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ତତୋ ମୁହୂର୍ତଂ ସଙ୍ଗୃହ୍ଯ ସ୍ଯନ୍ଦନପ୍ରଵରଂ ହରିଃ। ଅବ୍ରଵୀତ୍ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍
ତାପରେ, ହରି ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ରଥକୁ ରୋକି, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ, ହେ କମଳନୟନ।
ଅପ୍ରମତ୍ତଃ ସ୍ଥିତୋ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଜାଃ ପାହି ଵିଶାମ୍ପତେ। ପର୍ଜନ୍ଯମିଵ ଭୂତାନି ମହାଦ୍ରୁମମିଵ ଦ୍ଵିଜାଃ
ହେ ରାଜା, ସଦା ସଚେତନ ରୁହ, ତୁମର ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଯେପରି ମେଘ ଜୀବମାନେଙ୍କୁ ଓ ବଡ଼ ଗଛ ପକ୍ଷୀମାନେଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥାଏ।
ବାନ୍ଧଵାସ୍ତ୍ଵୋପଜୀଵନ୍ତୁ ସହସ୍ରାକ୍ଷମିଵାମରାଃ। କୃତ୍ଵା ପରସ୍ପରେଣୈଵ ସଂଵାଦଂ କୃଷ୍ଣପାଣ୍ଡଵୌ
ତୁମର ବନ୍ଧୁମାନେ ଦେବମାନେ ଭଳି ସୁଖରେ ରୁହନ୍ତୁ; ଏଭଳି ପରସ୍ପରେ କଥା ହୋଇଲା ପରେ କୃଷ୍ଣ ଓ ପାଣ୍ଡବ ବିଦାୟ ନେଲେ।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ସମନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ଜଗ୍ମତୁଃ ସ୍ଵଗୃହାନ୍ପ୍ରତି। ଗତେ ଦ୍ଵାରଵତୀଂ କୃଷ୍ଣେ ସାତ୍ଵତପ୍ରଵରେ ନୃପ
ଏମିତି ଏକାଉଁଠି ବିଦାୟ ନେଇ ସେମାନେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ; ଏବଂ, ହେ ରାଜା, ସାତ୍ୱତମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ମହାଦୁର୍ଯୋଧନୋ ରାଜା ଶକୁନିଶ୍ଚାପି ସୌବଲଃ। `ସୂତପୁତ୍ରଶ୍ଚ ଗଧେଯଃ ସହ ଦୁଃଶାସନାଦିଭିଃ
ତାପରେ, ମହାନ ଦୁର୍ୟୋଧନ ରାଜା, ଶକୁନି (ସୁବଳଙ୍କ ପୁଅ), ସୂତପୁତ୍ର, ଗଧେୟ, ଦୁଃଶାସନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—
ସର୍ଵକାମଗୁଣୋପେତୈରର୍ଚ୍ଯମାନାସ୍ତୁ ଭାରତ'। ତସ୍ଯାଂ ସଭାଯାଂ ଦିଵ୍ଯାଯାମଵସଂସ୍ତତ୍ର ପାଣ୍ଡଵୈଃ
ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଗୁଣ ଥିବା ଏହିମାନେ ଦିବ୍ୟ ସଭାରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହିତ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ରହିଲେ, ହେ ଭାରତ।
ଅନୁସଂସାର୍ଯ ନୃପତୀନ୍ପାଣ୍ଡଵାଃ ପାଣ୍ଡଵାଗ୍ରଜମ୍। ଅଭିଜଗ୍ମୁର୍ମହେଷ୍ଵାସା ଧର୍ମରାଜଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍
ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ପାଣ୍ଡବମାନେ, ଶୂରବୀର ଧନୁର୍ଧର, ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ସୋଽନୁମେନେ ମହାବାହୁର୍ଭାତୄଂଶ୍ଚ ସୁହୃଦସ୍ତଥା'। ଶିଷ୍ଯୈଃ ପରିଵୃତୋ ଵ୍ଯାସଃ ପୁରସ୍ତାତ୍ସମପଦ୍ଯତ
ତାପରେ ବଳଶାଳୀ ବ୍ୟାସ, ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ, ବନ୍ଧୁମାନେ ଓ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହି, ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ସୋଽଭ୍ଯଯାଦାସନାତ୍ତୂର୍ଣଂ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ପରିଵାରିତଃ। ପାଦ୍ଯେନାସନଦାନେନ ପିତାମହମପୂଜଯତ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହି, ତୁରନ୍ତ ଆସନରୁ ଉଠି, ପିତାମହଙ୍କୁ ପାଦଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି ଓ ବସିବାକୁ ଆସନ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ।