ତାଲାଃ ପ୍ରଲମ୍ବା ଵକୁଲାଃ ପିଣ୍ଡିକା ବୀଜପୂରକାଃ। ଦ୍ରୁତାମଲକଖର୍ଜୂରା ମହିତା ଜମ୍ବୁକାସ୍ତଥା
ତାଳ, ପ୍ରଲମ୍ବ, ବକୁଳ, ପିଣ୍ଡିକା, ବୀଜପୂରକ, ଦ୍ରୁତ ଅମଳକ ଓ ଖଜୁରି, ଏବଂ ଗରିମାମୟ ଜମ୍ବୁକ ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ରୋପାଯାଇଥିଲେ।
ଆମ୍ରାଃ ପନସଵୃକ୍ଷାଶ୍ଚ ଚମ୍ପକାସ୍ତିଲତିନ୍ଦୁକାଃ। ଲିକୁଚାମୃତାଶ୍ଚୈଵ କ୍ଷୀରିକା କର୍ଣିକା ତଥା
ଆମ୍ବ ଓ ପନସ ଗଛ, ଚମ୍ପକ, ତିଳକ ଓ ତିନ୍ଦୁକ, ଲିକୁଚ ଓ ଅମୃତ ଗଛ, ଏହା ସହିତ କ୍ଷୀରିକା ଓ କର୍ଣ୍ଣିକା ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ରହିଥିଲେ।
ନାଲିକେରେଙ୍ଗୁଦାଶ୍ଚୈଵ ଉତ୍କ୍ରୋଶକଵନାନି ଚ। କଦଲୀ ଜାତମଲ୍ଲୀ ଚ ପାଟଲୀ କୁମୁଦୋତ୍ପଲାଃ
ନାଳିକେର ଓ ଇଙ୍ଗୁଡ଼ ଗଛ, ଉତ୍କ୍ରୋଶକ ଜଙ୍ଗଲ, କଦଳୀ ଓ ଜାତମଲ୍ଲୀ, ପାଟଳୀ, କୁମୁଦ ଓ ଉତ୍ପଳ ଫୁଲ ମଧ୍ୟ ରହିଥିଲେ।
ନୀଲୋତ୍ପଲକପୂର୍ଣାଶ୍ଚ ଵାପ୍ଯଃ କୂପାଃ ସହସ୍ରଶଃ। ଫୁଲ୍ଲାଶାକକପିତ୍ଥାଶ୍ଚ ତୈସ୍ତୀର୍ତ୍ଵା ବନ୍ଧୁଜୀଵକାଃ
ନୀଳ ଉତ୍ପଳ ଫୁଲରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହଜାର-ହଜାର ପୋଖରୀ ଓ କୁଆଁ, ଫୁଲିଥିବା ଶାକ ଓ କପିଥ ଗଛ, ବନ୍ଧୁଜୀବ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲା।
ପ୍ରିଯାଲାଶୋକଵାଦିର୍ଯାଃ ପ୍ରାଚୀନାଶ୍ଚାପି ସର୍ଵଶଃ। ପ୍ରିଯଙ୍ଗୁବଦରୀଭିଶ୍ଚ ଯଵୈଃ ସ୍ଯନ୍ଦନଚନ୍ଦନୈଃ
ପ୍ରିୟାଳ, ଅଶୋକ ଓ ବାଦିର୍ୟ ଗଛ, ପୂର୍ବ ଦିଗର ସମସ୍ତ ପୁରୁଣା ଗଛ, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ବଦରୀ, ଯବ, ସ୍ୟନ୍ଦନ ଓ ଚନ୍ଦନ ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ରହିଥିଲେ।
ଶଚୀପୀଲୁପଲାଶ୍ଚୈଶ୍ଚ ପଲାଶଵଧପିପ୍ଲୈଃ। ଉଦୁମ୍ବରୈଶ୍ଚ ବିଲ୍ଵୈଶ୍ଚ ପାଲାଶୈଃ ପାରିଭଦ୍ରକୈଃ
ଶଚୀ, ପୀଲୁ, ପଳାଶ, ବଧପିପଳ, ଉଡୁମ୍ବର, ବିଲ୍ବ, ପାଳାଶ ଓ ପାରିଭଦ୍ର ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଵୃକ୍ଷାର୍ଜୁନୈଶ୍ଚୈଵ ଅଶ୍ଵତ୍ଥୈଶ୍ଚିରବିଲ୍ଵକୈଃ। ଭୌମଗଞ୍ଜନଵୃକ୍ଷୈଶ୍ଚ ଭଲ୍ଲାଭୈରଶ୍ଵସାହ୍ଵଯୈଃ
ଇନ୍ଦ୍ରବୃକ୍ଷ, ଅର୍ଜୁନ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ଚିରବିଲ୍ବ, ଭୌମଗଞ୍ଜନ, ଭଲ୍ଲା ଓ ଅଶ୍ୱସାହ୍ୱୟ ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ରହିଥିଲେ।
ସଜ୍ଜୈସ୍ତାମ୍ବୂଲଵଲ୍ଲୀଭିର୍ଲଵଙ୍ଗୈଃ କ୍ରମୁକୈସ୍ତଥା। ଵଂଶୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୈସ୍ତତ୍ର ସମନ୍ତାତ୍ପରିରୋପିତୈଃ
ସଜ୍ଜ, ତାମ୍ବୁଳ ଲତା, ଲବଙ୍ଗ, କ୍ରମୁକ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବାଁସ ଚାରିପାଖରେ ରୋପାଯାଇଥିଲେ।
ଯେ ଚ ନନ୍ଦନଜା ଵୃକ୍ଷା ଯେ ଚ ଚୈତ୍ରରଥେ ଵନେ। ସର୍ଵେ ତେ ଯଦୁନାଥେନ ସମନ୍ତାତ୍ପରିରୋପିତାଃ
ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନର ଗଛମାନେ ଓ ଚୈତ୍ରରଥ ଜଙ୍ଗଲର ଗଛମାନେ—ଏହି ସମସ୍ତ ଗଛ ଯଦୁନାଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ରୋପାଯାଇଥିଲେ।
ସମାହିତା ମହାନଦ୍ଯଃ ପୀତଲୋହିତଵାଲୁକାଃ। ତସ୍ମିନ୍ଗୃହଵରେ ରମ୍ଯେ ମଣିଶକ୍ରସଵାଲୁକାଃ
ସେଠାରେ ସୁନା ଓ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ବାଲୁକାରେ ଭରିଥିବା ବଡ଼ ବଡ଼ ନଦୀମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୃହରେ ବାଲୁକାମାନେ ମଣି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବାଲୁକା ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ମତ୍ତବର୍ହିଣନାଦାଶ୍ଚ କୋକିଲାଶ୍ଚ ମଦାଵହାଃ। ବଭୂଵୁଃ ପରମୋପେତାଃ ସର୍ଵେ ଜଗତି ପର୍ଵତାଃ
ମଦମସ୍ତ ମୟୂରଙ୍କ ଡାକ ଓ ମଧୁର କୋଇଳୀର ଗୀତରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା; ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ମାନେ ତାଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରୂପରେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ତତ୍ରୈଵ ଗଜଯୂଥାନି ତତ୍ର ଗୋମହିଷାସ୍ତଥା। ନିଵାସାଶ୍ଚ କୃତାସ୍ତତ୍ର ଵରାହା ମୃଗପକ୍ଷିଣାମ୍
ସେଠାରେ ହାତୀର ଝୁଣ୍ଡ, ଗାଈ ଓ ମହିଷ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ; ଏଠି ବନ୍ୟଶୁଆ, ମୃଗ ଓ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ରହିବା ଜାଗା ବନାଯାଇଥିଲା।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମକୃତଃ ଶୈଲଃ ପ୍ରାକାରସ୍ତତ୍ର ଵେଶ୍ମନି। ଵ୍ଯକ୍ତକିଷ୍କୁଶତୋଦ୍ଯାମଃ ସୁଧାରସସମପ୍ରଭଃ
ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ତିଆରି କରା ଏକ ପାହାଡ଼ ଦେଉଳକୁ ଘେରି ରହିଥିଲା, ତାହାର ଉଦ୍ୟାନ କିଷ୍କୁ ଓ ଶତ ଗଛରେ ସୁସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେଠି ଅମୃତ ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ତେନ ତେ ଚ ମହାଶୈଲାଃ ସରିତଶ୍ଚ ସରାଂସି ଚ। ପରିକ୍ଷିପ୍ତାନି ଵୈ ତସ୍ଯ ଵନାନ୍ଯୁପଵନାନି ଚ
ଏହିପରି ଭାବେ, ସେ ପାହାଡ଼, ନଦୀ, ହ୍ରଦ, ଓ ତାଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉପବନମାନେ ସମସ୍ତେ ଏହି ପ୍ରାଚୀର ଭିତରେ ଘେରାଯାଇଥିଲେ।
ଏଵମାଲୋକଯାଞ୍ଚକ୍ରୁର୍ଦ୍ଵାରକାମୃଷଭାସ୍ତ୍ରଯଃ। ଉପେନ୍ଦ୍ରବଲଦେଵୌ ଚ ଵାସଵଶ୍ଚ ମହାଯଶାଃ
ଏଭଳି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଉପେନ୍ଦ୍ର, ବଳରାମ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ର—ଏହି ତିନି ଜଣ ମହାପୁରୁଷ ଦ୍ୱାରକାକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରିଥିଲେ।
ତତସ୍ତଂ ପାଣ୍ଡରଂ ଶୌରିର୍ମୂର୍ଧ୍ନି ତିଷ୍ଠନ୍ଗରୁତ୍ମତଃ। ପ୍ରୀତଃ ଶଙ୍ଖମୁପାଧ୍ମାସୀଦ୍ଦ୍ଵିଷତାଂ ରୋମହର୍ଷଣମ୍
ତାପରେ ଶୌରି, ଧବଳ ରଥର ଉପରେ ଧ୍ୱଜା ସହିତ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ, ଆନନ୍ଦରେ ଶଂଖ ଫୁଙ୍ଗିଲେ, ଯାହା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଚମଡ଼କୁ କଞ୍ଚକି ଦେଲା।
ତସ୍ଯ ଶଙ୍ଖସ୍ଯ ଶବ୍ଦେନ ସାରଶ୍ଚୁକ୍ଷୁଭେ ଭୃଶମ୍। ରରାସ ଚ ନଭଃ ସର୍ଵଂ ତଚ୍ଚିତ୍ରମଭଵତ୍ତଦା
ସେ ଶଂଖର ଶବ୍ଦରେ ସାର ହ୍ରଦ ବହୁତ ଉତ୍ତେଜିତ ହେଲା, ସମଗ୍ର ଆକାଶ ଗଞ୍ଜି ଉଠିଲା; ସେ ସମୟରେ ଏହା ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ହେଉଥିଲା।
ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯସ୍ଯ ନିର୍ଘୋଷଂ ନିଶମ୍ଯ କୁକୁରାନ୍ଦକାଃ। ପ୍ରୀଯମାଣାଃ ସମାଜଗ୍ମୁରାଲୋକ୍ଯ ମଧୁସୂଦନମ୍
ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଂଖର ଗଞ୍ଜନ ଶୁଣି, କୁକୁର ଓ ଅନ୍ଧକ ବଂଶୀୟମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଏକଠା ହେଲେ।
ଵସୁଦେଵଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଵେଣୁଶଙ୍ଖରଵୈଃ ସହ। ଉଗ୍ରସେନୋ ଯଯୌ ରାଜା ଵାସୁଦେଵନିଵେଶନମ୍
ଉଗ୍ରସେନ ରାଜା, ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ବାଁଶୀ ଓ ଶଂଖର ଧ୍ୱନି ସହିତ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଇଲେ।
ଆନନ୍ଦିତୁଂ ପର୍ଯଚନ୍ସ୍ଵେଷୁ ଵେଶ୍ମସୁ ଦେଵକୀ। ରୋହିଣୀ ଚ ଯଯୌ ଦେଶମାହୁକସ୍ଯ ଚ ଯାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ଆନନ୍ଦ ପାଇବାକୁ ଚାହିଁ, ଦେବକୀ ନିଜ ଘର ଘରେ ଘୁଞ୍ଚିଲେ, ରୋହିଣୀ ଓ ଆହୁକଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳାମାନେ ସେଠାକୁ ଯାଇଲେ।
ହତା ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷଃ ସର୍ଵେ ଜଯନ୍ତ୍ଯନ୍ଧକଵୃଷ୍ଣଯଟଃ। ଏଵମୁକ୍ତଃ ସହ ସ୍ତ୍ରୀଭିରକ୍ଷତୈର୍ମଧୁସୂଦନଃ
ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱେଷୀ ମାରାଯାଇଛନ୍ତି—ଏହିପରି କଥା ମଧୁସୂଦନ କହିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅନ୍ଧକ ଓ ବୃଷ୍ଣି ଘରର ଅଘାତପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇନଥିବା ମହିଳାମାନେ ଥିଲେ।
ତତଃ ଶୌରିଃ ସୁପର୍ଣେନ ସ୍ଵଂ ନିଵେଶନମଭ୍ଯଯାତ୍। ଚକାରାଥ ଯଥୋଦ୍ଦେଶମୀଶ୍ଵରୋ ମଣିପର୍ଵତମ୍
ତାପରେ ଶୌରି, ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ନିଜ ଗୃହକୁ ଗଲେ; ପରେ ପ୍ରଭୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ମଣିପର୍ବତ ତିଆରି କଲେ।
ତତୋ ଧନାନି ରତ୍ନାନି ସଭାଯାଂ ମଧୁସୂଦନଃ। ନିଧାଯ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଃ ପିତୁର୍ଦର୍ଶନଲାଲସଃ
ତାପରେ ପଦ୍ମନେତ୍ର ମଧୁସୂଦନ, ପିତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆତୁର ହୋଇ, ସଭାଘରେ ଧନ ଓ ମଣିମୁକ୍ତା ରଖିଦେଲେ।
ତତଃ ସାନ୍ଦୀପିନିଂ ପୂର୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଚାପି ଭାରତ। ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଵାସୁଦେଵ ଉପସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାଯଶାଃ
ତାପରେ, ଭାରତ, ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ବାସୁଦେବ, ବିଧିମତ ଭାବେ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରି, ପ୍ରଥମେ ସାନ୍ଦୀପନି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କଲେ।
ଵଵନ୍ଦେ ପୃଥୁତାମ୍ରାକ୍ଷଃ ପ୍ରୀଯମାଣୋ ମହାଯଶାଃ। ତଥାଽଶ୍ରୁପରିପୂର୍ଣାକ୍ଷମାନନ୍ଦଭୃତଚେତସମ୍
ବଡ଼ ଓ ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ, କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ତିନି, ଆନନ୍ଦରେ ନମସ୍କାର କଲେ; ଏହିପରି ଆନନ୍ଦରେ ହୃଦୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅଂଶୁଭରା ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ କଲେ।
ଵଵନ୍ଦେ ସହ ରାମେଣ ପିତରଂ ଵାସଵାନୁଜଃ। ତାଭ୍ଯାଂ ଚ ମୂର୍ଧ୍ନ୍ଯୁପାଘ୍ରାତଃ କେଶଵଃ ପରଵୀରହା
ବାସୁଦେବ ଓ ରାମ, ଦୁଇଜଣେ ମିଶି ପିତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ; ପରେ ଶତ୍ରୁବିନାଶୀ କେଶବଙ୍କୁ ଦୁଇଜଣେ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ଯଥାଶ୍ରେଷ୍ଠମୁପାଗମ୍ଯ ସାତ୍ଵତାନ୍ଯଦୁନନ୍ଦନଃ। ସର୍ଵେଷାଂ ନାମ ଜଗ୍ରାହ ଦାଶାର୍ହାଣାମଧୋକ୍ଷଜଃ
ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଯଦୁନନ୍ଦନ ଅଧୋକ୍ଷଜ ସମସ୍ତ ଦାଶାର୍ହଙ୍କୁ ନାମେ ନାମେ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ତତଃ ସର୍ଵାଣି ଵିତ୍ତାନି ସର୍ଵରତ୍ନମଯାନି ଚ। ଵ୍ଯଭଜତ୍ତାନି ତେଭ୍ଯୋଽଥ ସର୍ଵେଭ୍ଯୋ ଯଦୁନନ୍ଦନଃ
ତାପରେ ଯଦୁନନ୍ଦନ ସମସ୍ତ ଧନ ଓ ମଣିମୁକ୍ତା ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କଲେ।
ସା କେଶଵମହାମାତ୍ରୈର୍ମହେନ୍ଦ୍ରପ୍ରତିମୈଃ ସଭା। ଶୁଶୁଭେ ଵୃଷ୍ଣିଶାର୍ଦୂଲୈଃ ସିଂହୈରିଵ ଗିରେର୍ଗୁହା
କେଶବଙ୍କ ମହାମାତ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମହେନ୍ଦ୍ର ସମାନ, ଏବଂ ବୃଷ୍ଣି କୁଳର ସିଂହମାନେ ଏହି ସଭାକୁ ପର୍ବତ ଗୁହାରେ ସିଂହମାନେ ଭଳି ଶୋଭା ଦେଲେ।
ଅଥାସନଗତାନ୍ସର୍ଵାନୁଵାଚ ଵିବୁଧାଧିପଃ। ଶୁଭଯା ହର୍ଷଯନ୍ଵାଚା ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ତାନ୍ମହାଯଶାଃ। କୁକୁରାନ୍ଧକମୁଖ୍ଯାଂଶ୍ଚ ତଂ ଚ ରାଜାନମାହୁକମ୍
ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ମହାକୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶୁଭ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ କଥା କହି, ସଭାରେ ବସିଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ, କୁକୁର, ଅନ୍ଧକ ଓ ରାଜା ଆହୁକଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।