ତାସୁ କୃଷ୍ଣୋ ମୁଦା ଯୁକ୍ତଃ କ୍ରୀଡଯନ୍ଭରତର୍ଷଭ। ସ କଦାଚିଦ୍ଵନେ ତସ୍ମିନ୍ଗୋଭିଃ ସହ ପରିଵ୍ରଜନ୍
ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣ ଆନନ୍ଦରେ ଖେଳୁଥିଲେ, ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେବେ କେବେ ବନରେ ଗାଈମାନେ ସହିତ ଘୁରୁଥିଲେ ।
ଭାଣ୍ଡୀରଂ ନାମ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଽଥ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧଂ କେଶଵୋ ମହାନ୍। ତଚ୍ଛାଯାଯାଂ ମତିଂ ଚକ୍ରେ ନିଵାସାଯ ତଦା ପ୍ରଭୁଃ
ସେଠାରେ ଭାଣ୍ଡୀର ନାମକ ବଡ଼ ବଟଗଛ ଦେଖି, କେଶବ ପ୍ରଭୁ ତାହାର ଛାୟାକୁ ବସବାସ ପାଇଁ ବାଛିଲେ ।
ସ ତତ୍ର ଵଯସା ତୁଲ୍ଯୈର୍ବତ୍ସପାଲୈସ୍ତଦାଽନଘ। ରେମେ ସ ଦିଵସଂ କୃଷ୍ଣଃ ପୁରା ସ୍ଵର୍ଗଗତୋ ଯଥା
ସେଠାରେ, ଓ ଅପାପୀ, କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ସମବୟସୀ ବାଛାପାଳ ମାନଙ୍କ ସହ ଦିନଟି ମଜାରେ କାଟିଲେ, ଏମିତି ଲାଗିଲା ଯେ ମନେ ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଳିଗଲେ।
ତଂ କ୍ରୀଡମାନଂ ଗୋପାଲାଃ କୃଷ୍ଣଂ ଭାଣ୍ଡୀରଵାସିନଃ। ରମଯନ୍ତି ସ୍ମ ବହଵୋ ମାନ୍ଯୈଃ କ୍ରୀଡନକୈସ୍ତଦା
ଭାଣ୍ଡୀରର ଗୋପାଳମାନେ, କୃଷ୍ଣ ସହ ଖେଳୁଥିବାବେଳେ, ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଖେଳନା ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲେ।
ଅନ୍ଯେ ସ୍ମ ପରିଗାଯନ୍ତି ଗୋପା ମୁଦିତମାନସାଃ। ଗୋପାଲକୃଷ୍ଣମେଵାନ୍ଯେ ଗାଯନ୍ତି ସ୍ମ ଵନପ୍ରିଯାଃ
କିଛି ଗୋପାଳମାନେ ଖୁସି ହୃଦୟରେ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ; ଅନ୍ୟମାନେ ଜଙ୍ଗଲ ପ୍ରିୟ ଗୋପାଳ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ।
ତେଷାଂ ସଙ୍ଗାଯତାମେଵ ଵାଦଯାମାସ କେଶଵଃ। ପର୍ଣଵାଦ୍ଯାନ୍ତରେ ଵେଣୁଂ ତୁମ୍ବଵୀଣାଂ ଚ ତତ୍ର ଵୈ
ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହେବା ସମୟରେ, କେଶବ ପତ୍ରର ବାଦ୍ୟ ସହ ଫ୍ଲୁଟ୍ ଓ ତୁମ୍ବବୀଣା ବାଜାଇଥିଲେ।
ଏଵଂ କ୍ରୀଡାନ୍ତରୈଃ କୃଷ୍ଣୋ ଗୋପାଲୈର୍ଵିଜହାର ସଃ। ତେନ ବାଲେନ କୌନ୍ତେଯ କୃତଂ ଲୋକହିତଂ ତଦା
ଏଭଳି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଖେଳରେ କୃଷ୍ଣ ଗୋପାଳମାନେ ସହ ମଜା କରିଥିଲେ; ଏହି ଶିଶୁ ଦ୍ୱାରା, ଓ କୌନ୍ତେୟ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ କାମ କରାଯାଇଥିଲା।
ପଶ୍ଯତାଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଵାସୁଦେଵେନ ଭାରତ। ହ୍ରଦେ ନିପାତତା ତତ୍ର କ୍ରୀଡିତଂ ନାଗମୂର୍ଧନି
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ଓ ଭାରତ, ଵାସୁଦେବ ଝିଲିରେ ପଡି ନାଗର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଖେଳ କରିଥିଲେ।
ଶାସଯିତ୍ଵା ତୁ କାଲୀଯଂ ସର୍ଵଲୋକସ୍ଯ ପଶ୍ଯତଃ। ଵିଜହାର ତତଃ କୃଷ୍ଣୋ ବଲେଦଵସହାଯଵାନ୍
କାଳିୟଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରି, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, କୃଷ୍ଣ ବଳରାମଙ୍କ ସହ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଥିଲେ।
ଧେନୁକୋ ଦାରୁଣୋ ରାଜନ୍ଦୈତ୍ଯୋ ରାସଭଵିଗ୍ରହଃ। ତଦା ତାଲଵନେ ରାଜନ୍ବଲଦେଵେନ ଵୈ ହତଃ
ଦେନୁକା ନାମକ ଭୟଙ୍କର ଦାନବ, ଗଧା ରୂପରେ, ତାଳବନରେ ବଳଦେବ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେଇଥିଲେ, ଓ ରାଜା।
ତତଃ କଦାଚିତ୍କୌନ୍ତେଯ ରାମକୃଷ୍ଣୌ ଵନଂ ଗତୌ। ଚାରଯନ୍ତୌ ପ୍ରଵୃଦ୍ଧାନି ଗୋଧନାନି ଶୁଭାନନୌ
ତାପରେ, କୌନ୍ତେୟ, କେବେ ରାମ ଓ କୃଷ୍ଣ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ, ବଡ଼ ଗୋଧନ ଚାରାଇଲେ, ତାଙ୍କ ମୁହଁ ଦୀପ୍ତିମୟ ଥିଲା।
ଵିହରନ୍ତୌ ମୁଦା ଯୁକ୍ତୌ ଵୀକ୍ଷମାଣୌ ଵନାନି ଵୈ। ଶ୍ଵେଲଯନ୍ତୌ ପ୍ରଗାଯନ୍ତୌ ଵିଚିନ୍ଵନ୍ତୌ ଚ ପାଦପାନ୍
ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଜଙ୍ଗଲ ଘୁଞ୍ଚିଲେ, ଜଙ୍ଗଲ ଦେଖିଲେ, ସିଟି ଦେଲେ, ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଗଛ ମଧ୍ୟରେ ଖୋଜିଲେ।
ନାମଭିର୍ଵ୍ଯାହରନ୍ତୌ ଚ ଵତ୍ସାନ୍ଗାଶ୍ଚ ପରନ୍ତପୌ। ଚେରତୁର୍ଲୋକସିଦ୍ଧାଭିଃ କ୍ରୀଡାଭିରପରାଜିତୌ
ବାଛା ଓ ଗାଁ ମାନଙ୍କୁ ନାମରେ ଡାକି, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିଥିବା ସେମାନେ ସଫଳ ଲୋକଙ୍କ ଖେଳରେ ଅଜୟ ହୋଇ ଘୁଞ୍ଚିଲେ।
ତୌ ଦେଵୌ ମାନୁଷୀଂ ଦୀକ୍ଷାଂ ଵହନ୍ତୌ ସୁରପୂଜିତୌ। ତଜ୍ଜାତିଗୁଣଯୁକ୍ତାଭିଃ କ୍ରୀଡାଭିଶ୍ଚେରତୁର୍ଵନମ୍
ସେ ଦୁଇ ଦେବତା, ଦେବମାନେ ପୂଜିତ, ମାନବ ନୀତି ଅନୁସରି, ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ଓ ଗୁଣ ଅନୁଯାୟୀ ଖେଳରେ ଜଙ୍ଗଲ ଘୁଞ୍ଚିଲେ।
ଏଵଂ ବାଲ୍ଯେଽପି ଗୋପାଲୈଃ କ୍ରୀଡାଭିଶ୍ଚ ଵିଜହ୍ରତୁଃ
ଏଭଳି, ଶିଶୁବୟସରେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଗୋପାଳମାନେ ସହ ଖେଳରେ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ।
ତତଃ କୃଷ୍ଣୋ ମହାତେଜାସ୍ତଦା ଗତ୍ଵା ତୁ ଗୋଵ୍ରଜମ୍। ଗିରିଯଜ୍ଞଂ ତମେଵୈଷ ପ୍ରଵୃତ୍ତଂ ଗୋପଦାରକୈଃ
ତାପରେ, ମହାଦୀପ୍ତି କୃଷ୍ଣ ଗୋବ୍ରଜକୁ ଗଲେ; ସେଠାରେ, ଗୋପାଳ ଶିଶୁମାନେ ପାହାଡ଼ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ।
ବୁଭୁଜେ ପାଯସଂ ଶୌରିରୀଶ୍ଵରଃ ସର୍ଵଭୂତକୃତ୍। ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗୋପକାଃ ସର୍ଵେ କୃଷ୍ଣମେଵ ସମର୍ଚଯନ୍
ଶୌରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଥ ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପାୟସ ଖାଇଲେ; ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଗୋପାଳମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ।
ପୂଜ୍ଯମାନସ୍ତଦା ଦେଵୈର୍ଦିଵ୍ଯଂ ଵପୁରଧାରଯତ୍। ଧୃତୋ ଗୋଵର୍ଧନୋ ନାମ ସପ୍ତାହଂ ପର୍ଵତୋ ଧୃତଃ
ସେବେଳେ ଦେବମାନେ ପୂଜା କରିଥିବା ସମୟରେ, ସେ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ; ଗୋବର୍ଧନ ପାହାଡ଼କୁ ସପ୍ତ ଦିନ ଉଠାଇ ରଖିଲେ।
ଶିଶୁନା ଵାସୁଦେଵେନ ଗଵାର୍ଥମରିମର୍ଦନ। କ୍ରୀଡମାନସ୍ତଦା କୃଷ୍ଣଃ କୃତଵାନ୍କର୍ମ ଦୁଷ୍କରମ୍
ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାରେ, ଵାସୁଦେବ, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିଥିବା, ଗାଁ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖେଳୁଥିବାବେଳେ, ଦୁର୍ଲଭ କାମ କରିଥିଲେ।
ତଦଦ୍ଭୁତମତୀଵାସୀତ୍ସର୍ଵଲୋକସ୍ଯ ଭାରତ। ଦେଵଦେଵଃ କ୍ଷିତଂ ଗତ୍ଵା କୃଷ୍ଣଂ ନତ୍ଵା ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ଏହା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଥିଲା, ଓ ଭାରତ; ଦେବମାନଙ୍କ ଦେବତା, ପୃଥିବୀକୁ ଆସି, ଆନନ୍ଦରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଗୋଵିନ୍ଦ ଇତି ତଂ ହ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ହ୍ଯଭ୍ଯଷିଞ୍ଚତ୍ପୁରନ୍ଦରଃ। ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଶ୍ଲିଷ୍ଯ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ପୁରୁହୂତୋଭ୍ଯଯାଦ୍ଦିଵମ୍
ପୁରନ୍ଦର ଗୋବିନ୍ଦ କୁ କହି, ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ; ପୁରୁହୂତ ଏହିପରି କହି, ଗୋବିନ୍ଦ କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦିବ ଲୋକକୁ ଯାଇଗଲେ।
ଅଥାରିଷ୍ଟ ଇତି ଖ୍ଯାତଂ ଦୈତ୍ଯଂ ଵୃଷଭଵିଗ୍ରହମ୍। ଜଘାନ ତରସା କୃଷ୍ଣଃ ପଶୂନାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା
ତାପରେ, ଗୋବିନ୍ଦ ଗୋମାନଙ୍କର ଭଲର ଆଶାରେ, ବୃଷ ଆକାର ଧରିଥିବା ଆରିଷ୍ଟ ଦେତ୍ୟକୁ ତୁରନ୍ତ ମାରିଦେଲେ।
କେଶିନାମା ତତୋ ଦୈତ୍ଯୋ ରାଜଂସ୍ତୁରଗଵିଗ୍ରହଃ। ତଥା ଵନଗତଂ ପାର୍ଥ ଗଜାଯୁତବଲଂ ହଯମ୍
ତାପରେ, ରାଜା, ଅନେକ ହାତୀର ଶକ୍ତି ଥିବା ଘୋଡା ଆକାର ଧରିଥିବା କେଶି ଦେତ୍ୟକୁ କୃଷ୍ଣ ଜଙ୍ଗଲରେ ମାରିଦେଲେ।
କରାମ୍ଭୋରୁହଵଜ୍ରେଣ ଜଘାନ ମଧୁସୂଦନଃ। ଅଥ ମଲ୍ଲଂ ତୁ ଚାଣୂରଂ ନିଜଘାନ ମହାଽସୁରମ୍
ମଧୁସୂଦନ ତାଙ୍କର ପଦ୍ମ ଭଳି ହାତ ଦେଇ, ବଜ୍ର ଭଳି ଶକ୍ତିରେ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚାଣୁର ଅସୁରକୁ ମାରିଦେଲେ।
ସୁଦାମାନମମିତ୍ରଘ୍ନ ସର୍ଵସୈନ୍ଯପୁରସ୍କୃତମ୍। ବାଲରୂପେଣ ଗୋଵିନ୍ଦୋ ନିଜଘାନ ଚ ଭାରତ
ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ଗୋବିନ୍ଦ, ଏବଂ ଏହି ସମୟରେ ଶିଶୁ ଆକାରରେ ଥିବା, ସମସ୍ତ ସେନା ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା ସୁଦାମାକୁ ମାରିଦେଲେ, ଭାରତ।
ବଲଦେଵେନ ଚାଯତ୍ନାତ୍ସମାଜେ ମୁଷ୍ଟିକୋ ହତଃ। ତାଡିତଶ୍ଚ ସହାମାତ୍ଯଃ କଂସଃ କୃଷ୍ଣେନ ଭାରତ
ସମାବେଶରେ, ବଳଦେବ ସହଜରେ ମୁଷ୍ଟିକାକୁ ମାରିଦେଲେ; ଏବଂ କୃଷ୍ଣ, କଂସ ଓ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେକୁ ମାରିଦେଲେ, ଭାରତ।
ହତ୍ଵା କଂସମମିତ୍ରଘ୍ନଃ ସର୍ଵେଷାଂ ପଶ୍ଯତାଂ ତଦା। ଅଭିଷିଚ୍ଯୋଗ୍ରସେନଂ ତଂ ପିତ୍ରୋଃ ପାଦମଵନ୍ଦତ
ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେଖାଯାଉଥିବା ସମୟରେ କଂସ ନାଶକ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ କୃଷ୍ଣ, କଂସକୁ ମାରିଦେଲେ; ପରେ ଉଗ୍ରସେନକୁ ରାଜା କରି, ତାଙ୍କର ପିତାମାତାଙ୍କର ପାଦେ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଏଵମାଦୀନି କର୍ମାଣି କୃତଵାନ୍ଵୈ ଜନାର୍ଦନଃ
ଏଭଳି ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ଜନାର୍ଦନ।
ତତସ୍ତୌ ଜଗ୍ମତୁସ୍ତତ୍ର ଗୁରୁଂ ସାନ୍ଦୀପିନିଂ ପୁନଃ। ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷଣାଯୁକ୍ତୌ ଧର୍ମଜ୍ଞୌ ଧର୍ମଚାରିଣୌ
ତାପରେ, ଦୁଇଜଣ ଆଉଥରେ ଗୁରୁ ସାନ୍ଦୀପନିଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ; ଗୁରୁ ସେବାରେ ନିମଗ୍ନ, ଧର୍ମ ଜଣା ଓ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା।
ଵ୍ରତମୁଗ୍ରଂ ମହାତ୍ମାନୌ ଵିଚରନ୍ତାଵଵନ୍ତିଷୁ। ଅହୋରାତ୍ରୈଶ୍ଚତୁଷ୍ପଷ୍ଟ୍ଯା ସାଙ୍ଗାନ୍ଵେଦାନଵାପତୁଃ
ମହାତ୍ମା ଦୁଇଜଣ ଉଗ୍ର ବ୍ରତ ରଖି, ଅବନ୍ତି ରେ ଘୁଞ୍ଚିବା; ଚଉଷଠି ଦିନ ଓ ରାତିରେ ସମସ୍ତ ଶାଖା ସହିତ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ।