ଯଦସ୍ଵାଭୀପ୍ସିତଂ ଯଜ୍ଞଂ ମଯି ଶ୍ରେଯସ୍ଯଵସ୍ଥିତେ। ନିଯୁଙ୍କ୍ଷ୍ଵ ତ୍ଵଂ ଚ ମାଂ କୃତ୍ଯେ ସର୍ଵଂ କର୍ତାସ୍ମି ତେ ଵଚଃ
ଯଦି ଯଜ୍ଞର କିଛି ଅଂଶ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ନୁହେଁ, ମୁଁ ତୁମ ଭଲ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଅଛି, ମୋତେ ଯେ କାମ କହିବ, ସେ ସବୁ କରିଦେବି।
ସଫଲଃ କୃଷ୍ଣ ସଙ୍କଲ୍ପଃ ସିଦ୍ଧିଶ୍ଚ ନିଯତା ମମ। ଯସ୍ଯମେ ତ୍ଵଂ ହୃଷୀକେଶ ଯଥେପ୍ସିତମୁପସ୍ଥିତଃ
ହେ କୃଷ୍ଣ, ମୋର ସଙ୍କଳ୍ପ ସଫଳ ହେଲା ଓ ସଫଳତା ନିଶ୍ଚିତ, କାରଣ ହେ ହୃଷୀକେଶ, ତୁମେ ଯେପରି ମୁଁ ଚାହିଁଥିଲି, ସେପରି ଉପସ୍ଥିତ ଅଛ।
ଅନୁଜ୍ଞାତସ୍ତୁ କୃଷ୍ଣେନ ପାଣ୍ଡଵୋ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ। ଈଜିତୁଂ ରାଜସୂଯେନ ସାଧନାନ୍ଯୁପଚକ୍ରମେ
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅନୁମତି ମିଳିବା ପରେ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସହିତ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତତସ୍ତ୍ଵାଜ୍ଞାପଯାମାସ ପାଣ୍ଡଵୋଽରିନିବର୍ହଣଃ। ସହଦେଵଂ ଯୁଧାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ମନ୍ତ୍ରିଣଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଶଃ
ତାପରେ ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିଥିବା ପାଣ୍ଡବ, ସହଦେବ ଓ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ଅସ୍ମିନ୍କ୍ରତୌ ଯଥୋକ୍ତାନି ଯଜ୍ଞାଙ୍ଗାନି ଦ୍ଵ୍ଜାତିଭିଃ। ଯଥୋପକରଣଂ ସର୍ଵଂ ମଙ୍ଗଲାନି ଚ ସର୍ଵଶଃ
ଏହି ଯଜ୍ଞରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯେପରି ନିୟମ କହିଛନ୍ତି, ସେପରି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଉ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଜିନିଷ ଯଥାଯଥ ତୟାରି ହେଉ।
ଅଧିଯଜ୍ଞାଂଶ୍ଚ ସମ୍ଭାରାନ୍ଦୌମ୍ଯୋକ୍ତାନ୍କ୍ଷିପ୍ରମେଵ ହି। ସମାନଯନ୍ତୁ ପୁରୁଷା ଯଥାଯୋଗଂ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଦୌମ୍ୟଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ଅଧିଯଜ୍ଞଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ସାମଗ୍ରୀ ଆବଶ୍ୟକ, ପୁରୁଷମାନେ ଶୀଘ୍ର ଏବଂ ନିୟମିତ ଭାବେ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରସେନୋ ଵିଶୋକଶ୍ଚ ପୂରଶ୍ଚାର୍ଜୁନସାରଥିଃ। ଅନ୍ନାଦ୍ଯାହରଣେ ଯୁକ୍ତାଃ ସନ୍ତୁ ମତ୍ପ୍ରିଯକାମ୍ଯଯା
ଇନ୍ଦ୍ରସେନ, ବିଶୋକ ଏବଂ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ସାରଥି ପୁରସ୍ଚ, ମୋର ପ୍ରିୟତା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଆହାର ସାମଗ୍ରୀ ଆଣିବା କାମରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ।
ସର୍ଵକାମାଶ୍ଚ କାର୍ଯନ୍ତାଂ ରସଗନ୍ଧସମନ୍ଵିତାଃ। ମନୋରଥପ୍ରୀତିକରା ଦ୍ଵିଜାନାଂ କୁରୁସତ୍ତମ
ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ, ରସ ଓ ସୁଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରୀତିକର, ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଉ।
ତଦ୍ଵାକ୍ଯସମକାଲଂ ଚ କୃତଂ ସର୍ଵଂ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍। ସହଦେଵୋ ଯୁଧାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଧର୍ମରାଜୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରେ
ଏହି ସବୁ କାମ ସମୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସହଦେବ, ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା ଜଣାଇଲେ।
ତତୋ ଦ୍ଵୈପାଯନୋ ରାଜନ୍ନୃତ୍ଵିଜଃ ସମୁପାନଯତ୍। ଵେଦାନିଵ ମହାଭାଗାନ୍ସାକ୍ଷାନ୍ମୂର୍ତିମତୋ ଦ୍ଵିଜାନ୍
ତାପରେ, ରାଜା, ବ୍ୟାସଦେବ ଯଜ୍ଞର ପୂର୍ବପାଳକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ନେଇଆସିଲେ, ଯେପରି ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ବେଦମାନେ ସ୍ୱୟଂ ମୂର୍ତ୍ତିଧାରଣ କରି ଆସନ୍ତି।
ସ୍ଵଯଂ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵମକରୋତ୍ତସ୍ଯ ସତ୍ଯଵତୀସୁତଃ। ଧନଞ୍ଜଯାନାମୃଷଭଃ ସୁସାମା ସାମଗୋଽଭଵତ୍
ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ପୁଅ ବ୍ୟାସଦେବ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଭୂମିକା ନେଇଲେ; ସୁସାମା ସାମବେଦ ଗାୟକ ଧନଞ୍ଜୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ହେଲେ।
ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋ ବଭୂଵାଥ ବ୍ରହ୍ମିଷ୍ଠୋଽଧ୍ଵର୍ଯୁସତ୍ତମଃ। ପୈଲୋ ହୋତା ଵସୋଃ ପୁତ୍ରୋ ଧୌମ୍ଯେନ ସହିତୋଽଭଵତ୍
ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ହେଲେ; ବସୁଙ୍କ ପୁଅ ପୈଳ, ଧୌମ୍ୟଙ୍କ ସହିତ, ହୋତା ହେଲେ।
ଏତେଷାଂ ପୁତ୍ରଵର୍ଗାଶ୍ଚ ଶିଷ୍ଯାଶ୍ଚ ଭରତର୍ଷଭ। ବଭୂଵୁର୍ହୋତ୍ରଗାଃ ସର୍ଵେ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗାଃ
ଏମାନଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଓ ଶିଷ୍ୟମାନେ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତେ ଯଜ୍ଞରେ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ତେ ଵାଚଯିତ୍ଵା ପୁଣ୍ଯାହମୂହଯିତ୍ଵା ଚ ତଂ ଵିଧିମ୍। ଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତଂ ପୂଜଯାମାସୁସ୍ତଦ୍ଦେଵଯଜନଂ ମହତ୍
ସେମାନେ ଶୁଭ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି, ନିୟମିତ କ୍ରିୟା କରି, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ସେ ମହା ଦେବଯଜ୍ଞକୁ ପୂଜା କଲେ।
ତତ୍ର ଚକ୍ରୁରନୁଜ୍ଞାତାଃ ଶରଣାନ୍ଯୁତ ଶିଲ୍ପିନଃ। ଗନ୍ଧଵନ୍ତି ଵିଶାଲାନି ଵେଶ୍ମାନୀଵ ଦିଵୌକସାମ୍
ସେଠାରେ, ଅନୁମତି ମିଳିବା ପରେ, କୁଶଳ କାରିଗରମାନେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଓ ବିଶାଳ ଆଶ୍ରୟଗୃହ ତିଆରି କଲେ, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକି ଦେବମାନେର ଗୃହ ସମାନ।
ତତ ଆଜ୍ଞାପଯାମାସ ସ ରାଜା ରାଜସତ୍ତମଃ। ସହଦେଵଂ ତଦା ସଦ୍ଯୋ ମନ୍ତ୍ରିଣଂ ପୁରୁଷର୍ଷଭଃ
ତାପରେ, ସେ ରାଜା, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସହଦେବଙ୍କୁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ଆମନ୍ତ୍ରଣାର୍ଥଂ ଦୂତାଂସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରେଷଯସ୍ଵାଶୁଗାନ୍ଦ୍ରୁତମ୍। ଉପଶ୍ରୁତ୍ଯ ଵଚୋ ରାଜ୍ଞଃ ସ ଦୂତାନ୍ପ୍ରାହିଣୋତ୍ତଦା
ଅତିଥିମାନେକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ତୁମେ ଦୂତମାନେକୁ ତୁରନ୍ତ ପଠାଅ; ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶ ଶୁଣି, ସହଦେବ ଦୂତମାନେକୁ ପଠାଇଲେ।
ଆମନ୍ତ୍ରଯଧ୍ଵଂ ରାଷ୍ଟ୍ରେଷୁ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଭୂମିପାନଥ। ଵିନାଶ୍ଚ ମାନ୍ଯାଞ୍ଶୂଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵାନାନଯତେତି ଚ
ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ରାଜାମାନେକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କର; ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ ବ୍ୟତୀତ, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଣ।
ତେ ସର୍ଵାନ୍ପୃଥିଵୀପାଲାନ୍ପାଣ୍ଡଵେଯସ୍ଯ ଶାସନାତ୍। ଆମନ୍ତ୍ରଯାମ୍ବଭୂଵୁସ୍ତେ ପ୍ରେଷଯାମାସ ଚାପରାନ୍
ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଦୂତ ପଠାଇଲେ।
ଦୂତାଶ୍ଚ ଵାହନୈର୍ଜଗ୍ଭୂ ରାଷ୍ଟ୍ରାଣି ସୁବହୂନ୍ଯପି। ତତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ରାଜା ପ୍ରେଷଯାମାସ ପାଣ୍ଡଵମ୍
ଦୂତମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଯାନରେ ବହୁ ରାଜ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ତାପରେ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ନକୁଲଂ ହାସ୍ତିନପୁରଂ ଭୀଷ୍ମାଯ ଭରତର୍ଷଭ। ଦ୍ରୋଣାଯ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରାଯ ଵିଦୁରାଯ କୃପାଯ ଚ। ଭ୍ରାତୃଣାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵେଣାଂ ଯେଽନୁରକ୍ତା ଯୁଧିଷ୍ଠିରେ
ନକୁଳଙ୍କୁ ହସ୍ତିନାପୁରକୁ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ, ଡ୍ରୋଣ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ବିଦୁର, କୃପ ଏବଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଭଲପାଉଥିବା ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ ପାଖକୁ ପଠାଯାଇଲେ।
ତତସ୍ତେ ତୁ ଯଥାକାଲଂ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ଦୀକ୍ଷଯାଞ୍ଚକ୍ରିରେ ଵିପ୍ରା ରାଜସୂଯାଯ ଭାରତ
ତାପରେ, ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦୀକ୍ଷା ଦେଲେ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠାମୂଲେ ଅମାଵାସ୍ଯାଂ ମୃଗାଜିନସମାଵୃତଃ। ରୌରଵାଜିନସଂଵୀତୋ ନଵନୀତାକ୍ତଦେହଵାନ୍
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଗଛ ତଳେ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନେ, ମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ରୌରବ ଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଢାକା, ନୂଆ ଘିଅ ଲଗାଇ ଶରୀର ରହିଲେ।
ଦୀକ୍ଷିତଃ ସ ତୁ ଧର୍ମାତ୍ମା ଧର୍ମରାଜୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଜଗାମ ଯଜ୍ଞାଯତନଂ ଵୃତୋ ଵିପ୍ରୈଃ ସହସ୍ରଶଃ
ଏଭଳି ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ହଜାର ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପକୁ ଗଲେ।
ଭାତୃଭିର୍ଜ୍ଞାତିଭିଶ୍ଚୈଵ ସୁହୃଦ୍ଭିଃ ସଚିଵୈଃ ସହ। କ୍ଷତ୍ରିଯୈଶ୍ଚ ମନୁଷ୍ଯେନ୍ଦ୍ରୈର୍ନାନାଦେଶସମାଗତୈଃ
ସେମାନେ ଭାଇ, ଆତ୍ମୀୟ, ବନ୍ଧୁ ଓ ପରାମର୍ଶଦାତାମାନେ ସହିତ, ବିଭିନ୍ନ ଦେଶରୁ ଆସିଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ରାଜାମାନେ ସହିତ ଏକାଠି ହେଲେ।
ଅମାତ୍ଯୈଶ୍ଚ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଧର୍ମୋ ଵିଗ୍ରହଵାନିଵ। ଆଜଗ୍ମୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତତ୍ର ଵିଷଯେଭ୍ଯସ୍ତତସ୍ତତଃ
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଯେପରି ଧର୍ମ ଦେହଧାରୀ ହୋଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ବହୁ ଦେଶରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାସୁ ନିଷ୍ଣାତା ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗାଃ। ତେଷାମାଵସଥାଂଶ୍ଚକ୍ରୁର୍ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଶାସନାତ୍
ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ଦକ୍ଷ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନିଜ ନିଜ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳୀ ବନେଇଲେ।
ବହ୍ଵନ୍ନାଚ୍ଛାଦନୈର୍ଯୁକ୍ତାନ୍ସଗଣାନାଂ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍। ସର୍ଵର୍ତୁଗୁଣସମ୍ପନ୍ନାଞ୍ଶିଲ୍ପିନୋଽଥ ସହସ୍ରଶଃ
ସେଇ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳୀଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଚୁର ଖାଦ୍ୟ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଇଥିଲା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦଳ ପାଇଁ ଅଲଗା ଅଲଗା। ଏଠାରେ ହଜାର-ହଜାର କାରିଗର ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଋତୁର ଉପଯୁକ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ।
ତେଷୁ ତେ ନ୍ଯଵସନ୍ରାଜନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣା ନୃପସତ୍କୃତାଃ। କଥଯନ୍ତଃ କଥା ବହ୍ଵୀଃ ପଶ୍ଯନ୍ତୋ ନଟନର୍ତକାନ୍
ହେ ରାଜନ୍, ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ରହୁଥିଲେ, ବହୁ କଥା କହୁଥିଲେ ଓ ନଟ-ନୃତ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ଭୁଞ୍ଜତାଂ ଚୈଵ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଵଦତାଂ ଚ ମହାସ୍ଵନଃ। ଅନିଶଂ ଶ୍ରୂଯତେ ତତ୍ର ମୁଦିତାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍
ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦିତ ଏହି ଉତ୍ତମ ଆତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖାଉଥିବା ବେଳେ ଓ କଥା ହେଉଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କର ମହାଶବ୍ଦ ସଦା ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।