ତେନ ତତ୍ଖଣ୍ଡଵଂ ଦାଵଂ ତର୍ପିତଂ ଜାତଵେଦସେ। ଵିଜିତ୍ଯ ତରସା ଶକ୍ରଂ ଯୁଧି ଦେଵଗଣୈଃ ସହ
ଏହି ଅର୍ଜୁନ ଖଣ୍ଡବବନର ଅଗ୍ନିକୁ ଜାତବେଦାସଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥିଲେ।
ଲବ୍ଧାନ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣି ଦିଵ୍ଯାନି ତର୍ପଯିତ୍ଵା ହୁତାଶନମ୍। ତେନ ଲବ୍ଧା ମହାରାଜ ଦୁର୍ଲଭା ଦୈଵତୈରପି
ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ପାଇଥିଲେ, ଏହି ଅର୍ଜୁନ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହା ପାଇବାକୁ ଅସମର୍ଥ, ତାହା ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଭଗିନୀ ସୁଭଦ୍ରା ନାମ ଵିଶ୍ରୁତା। ଅର୍ଜୁନସ୍ଯାନୁଜୋ ରାଜନ୍ନକୁଲଶ୍ଚେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
ବାସୁଦେବଙ୍କ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ନକୁଳ ନାମରେ ଚିରପରିଚିତ।
ଦର୍ଶନୀଯତମୋ ଲୋକେ ମୂର୍ତିମାନିଵ ମନ୍ମଥଃ। ତସ୍ଯାନୁଜୋ ମହାତେଜାଃ ସହଦେଵ ଇତି ଶ୍ରୁତଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ସବୁଠାରୁ ଆକର୍ଷକ ଓ ରୂପବାନ, ମନମଥଙ୍କ ପରି ଦେହୀ। ତାଙ୍କର ଛୋଟ ଭାଇ ସହଦେବ, ଯିଏ ବଡ଼ ତେଜସ୍ବୀ, ସେହିପରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତେନାହଂ ପ୍ରେଷିତୋ ରାଜନ୍କୁମାରେଣ ସମୋ ରଣେ। ଅହଂ ଘଟୋତ୍କଚୋ ନାମ ଭୀମସେନସୁତୋ ବଲୀ
ମୁଁ ଏଠାକୁ ପଠାଯାଇଛି, ରାଜା, ଏହି କୁମାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ସମାନ। ମୋ ନାମ ଘଟୋତ୍କଚ, ମୁଁ ଭୀମସେନଙ୍କ ପୁଅ ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ମମ ମାତା ମହାଭାଗା ହିଡିମ୍ବା ନାମ ରାକ୍ଷସୀ। ପାର୍ଥାନାମୁପକାରାର୍ଥଂ ଚରାମି ପୃଥିଵୀମିମାମ୍
ମୋର ମାଆ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ହିଡିମ୍ବା ନାମକ ରାକ୍ଷସୀ। ପାର୍ଥମାନେ ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ମୁଁ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଏ।
ଆସୀତ୍ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସର୍ଵସ୍ଯା ମହୀପାଲୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ରାଜସୂଯଂ କ୍ରତୁଶ୍ରେଷ୍ଠମାହର୍ତୁମୁପଚକ୍ରମେ
ଏହି ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜା ଥିଲେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର। ସେ ରାଜାସୂୟ ନାମକ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ।
ସନ୍ଦିଦେଶ ଚ ସ ଭ୍ରାତୃନ୍କରାର୍ଥଂ ସର୍ଵତୋଦିଶମ୍। ଵୃଷ୍ଣିଵୀରେଣ ସହିତଃ ସନ୍ଦିଦେଶାନୁଜାନ୍ନୃପଃ
ସେ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଓ ବୃଷ୍ଣିବୀରଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦିଗ୍ରେ ଶୁଳ୍କ ଆଣିବାକୁ ପଠାଇଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟ ପଠାଇଥିଲେ, ରାଜା।
ଉଦୀଚୀମର୍ଜୁନସ୍ତୂର୍ଣଂ ଗତ୍ଵା ମେରୋରଥୋତ୍ତମଃ। ଗତ୍ଵା ଶତସହସ୍ରାଣି ଯୋଜନାନି ମହାବଲଃ
ଅର୍ଜୁନ, ରଥୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଗଲେ, ଶତ ହଜାର ଯୋଜନା ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବାସ କଲେ।
ତ୍ଵା ସର୍ଵାନ୍ନୃପାନ୍ଯୁଦ୍ଧେ ହତ୍ଵା ଚ ତରସା ଵଶୀ। ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରମୁପାଗମ୍ଯ ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ଵୈ ଭୃଶମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି ଅପାର ରତ୍ନ ନେଇ, ସ୍ୱର୍ଗ ଦ୍ୱାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚି ଦାନ ନେଇଥିଲେ।
ଅଶ୍ଵାଂଶ୍ଚ ଵିଵିଧାନ୍ଦିଵ୍ଯାନ୍ସର୍ଵାନାଦାଯ ଫଲ୍ଗୁନଃ। ଧନଂ ବହୁଵିଧଂ ରାଜନ୍ଧର୍ମପୁତ୍ରାଯ ଵୈ ଦଦୌ
ଫାଲ୍ଗୁନ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଦିବ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ଓ ବହୁ ଧନ ନେଇ, ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥିଲେ, ରାଜା।
ଭୀମସେନୋ ହି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଜିତ୍ଵା ପ୍ରାଚୀଂ ଦିଶଂ ବଲାତ୍। ଵଶେ କୃତ୍ଵା ମହୀପାଲାନ୍ପାଣ୍ଡଵାଯ ଧନଂ ଦଦୌ
ଭୀମସେନ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଶକ୍ତିରେ ଜିତି, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ବଶ କରି, ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିଲେ।
ଦିଶଂ ପ୍ରତୀଚୀଂ ନକୁଲଃ କରାର୍ଥଂ ପ୍ରଯଯୌ ତଥା। ସହଦେଵୋ ଦିଶଂ ଯାମ୍ଯାଂ ଜିତ୍ଵା ସର୍ଵାନ୍ମହୀକ୍ଷିତଃ
ନକୁଳ ମଧ୍ୟ ଶୁଳ୍କ ଆଣିବା ପାଇଁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଗଲେ। ସହଦେବ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲେ।
ମାଂ ସନ୍ଦିଦେଶ ରାଜେନ୍ଦ୍ର କରାର୍ଥମିହ ସତ୍କୃତଃ। ପାର୍ଥାନାଂ ଚରିତଂ ତୁଭ୍ଯଂ ସଙ୍କ୍ଷେପାତ୍ସମୁଦାହୃତମ୍
ମୁଁ ଏଠାରେ ଶୁଳ୍କ ଆଣିବା ପାଇଁ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ପଠାଯାଇଛି, ରାଜେନ୍ଦ୍ର। ଏହିପରି ଛୋଟ ଭାବେ ପାର୍ଥମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ତମଵେକ୍ଷ୍ଯ ମହାରାଜ ଧର୍ମରାଜଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ପାଵନଂ ରାଜସୂଯଂ ଚ ଭଗଵନ୍ତଂ ହରିଂ ପ୍ରଭୁମ୍। ଏତାନଵେକ୍ଷ୍ଯ ଧର୍ମଜ୍ଞ କରଂ ଦାତୁମିହାର୍ହସି
ହେ ମହାରାଜ, ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ, ପବିତ୍ର ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞକୁ ଓ ଭଗବାନ୍ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖି, ଆପଣ ଏଠାରେ ଦାନ ଦେବାକୁ ଉଚିତ।
ତେନ ତଦ୍ଭାଷିତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରୋ ବିଭୀଷଣଃ। ଶାସନଂ ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ଧର୍ମାତ୍ମା ରାକ୍ଷସୈଃ ସହ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବିଭୀଷଣ ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ ଏହି ଆଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତଚ୍ଚ କୃଷ୍ଣକୃତଂ ଧୀମାନିତ୍ଯମନ୍ଯତ ସ ପ୍ରଭୁଃ। ତତୋ ଦଦୌ ଵିଚିତ୍ରାଣି କମ୍ବଲାନି କୁଥାନି ଚ
ସେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ପ୍ରଭୁ ଏହା ସବୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କର କୃପା ବୋଲି ଭାବି, ବିଭିନ୍ନ ଚମତ୍କାର କମ୍ବଳ ଓ ଚୋପା ଦେଲେ।
ଦାନ୍ତକାଞ୍ଚନପର୍ଯଙ୍କାନ୍ମଣିହେମଵିଚିତ୍ରିତାନ୍। ଭୂଷଣାନି ମହାର୍ହାଣି ପ୍ରଵାଲାନି ମଣୀଂଶ୍ଚ ସଃ
ସେ ଦାନ୍ତ ଓ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, ମଣି ଓ ସୁନାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ବିଛାନା, ମୂଲ୍ୟବାନ ଗହନା, ପାଗା ଓ ମଣି ଦେଲେ।
କାଞ୍ଚନାନି ଚ ଭାଣ୍ଡନି କଲଶାନି ଘଟାନି ଚ। କଟାହାନି ଵିଚିତ୍ରାନି ଦ୍ରୋଣ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ସହସ୍ରଶଃ
ସେ ସୁନାର ବାସନ, କଳଶ, ଘଡ଼ା, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବାଟି ଓ ହଜାର-ହଜାର ଡ଼ିବା ଦେଲେ।
ରାଜତାନି ଚ ଭାଣ୍ଡାନି ରତ୍ନଗର୍ଭାଂଶ୍ଚ କୁଣ୍ଡଲାନ୍। ହେମପୁଷ୍ପାନି ଚାନ୍ଯାନି ରୁକ୍ମମୁଖ୍ଯାନି ଚାପରାନ୍
ସେ ଚାଁଦିର ବାସନ, ମଣିରେ ଭରିଥିବା କଣ୍ଠା, ସୁନାର ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ ସୁନା ଜିନିଷ ଦେଲେ।
ଶଙ୍ଖାଂଶ୍ଚ ଚନ୍ଦ୍ରସଙ୍କାଶାଂଶ୍ଚିତ୍ରାଵର୍ତଵିଚିତ୍ରିତାନ୍। ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ତୋରଣେ ଯୁକ୍ତାନ୍ଦଦୌ ତାଲାଂଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ
ସେ ଚାନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଦ୍ୟୁତିମାନ୍, ଚିତ୍ର ଘୂର୍ଣ୍ଣି ଥିବା ଶଂଖ ଓ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଚଉଦ ଟାଳ ଗଛ ଦେଲେ।
ରୁକ୍ମପଙ୍କଜପୁଷ୍ପାଣି ଶିବିକା ମଣିଭୂଷିତାଃ। ମୁକୁଟାନି ମହାର୍ହାଣି ରତ୍ନଗର୍ଭାଂଶ୍ଚ କଙ୍କଣାନ୍
ସେ ସୁନାର ପଦ୍ମ ଫୁଲ, ମଣିରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଦୋଲି, ମୂଲ୍ୟବାନ ମୁକୁଟ ଓ ମଣିରେ ଭରିଥିବା କଙ୍କଣ ଦେଲେ।
ଚନ୍ଦନାନି ଚ ମୁଖ୍ଯାନି ଵାସାଂସି ଵିଵିଧାନି ଚ। ସ ଦଦୌ ସହଦେଵାଯ ତଦା ରାଜା ଵିଭୀଷଣାଃ
ସେ ଉତ୍ତମ ଚନ୍ଦନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପୋଷାକ ଦେଇ, ସେ ସମୟରେ ରାଜା ବିଭୀଷଣ ସହଦେବଙ୍କୁ ଏହି ସବୁ ଦେଲେ।
ତାନି ସର୍ଵାଣି ରତ୍ନାନି ଆଜହ୍ରୁସ୍ତେ ନିଶାଚରାଃ। ଅଷ୍ଟାଶୀତିସହସ୍ରାଣି ସମଦା ରକ୍ତଲୋଚନାଃ
ସେଇ ରତ୍ନମାନେ ଏକାଠି କରି ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ, ଅଠାସି ହଜାର ଲୋକ, ସମାନଭାବରେ ଏହି ସବୁ ଆଣିଲେ।
ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ସର୍ଵାଣି ପ୍ରତସ୍ଥେ ସ ଘଟୋତ୍କଚଃ। ଵିଭୀଷଣଂ ଚ ରାଜାନମଭିଵାଦ୍ଯ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ
ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ନେଇ, ଘଟୋତ୍କଚ ରାଜା ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ହାତ ଜୋଡ଼ି ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଇ, ଯାତ୍ରା କଲେ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ପରୀତ୍ଯୈଵ ନିର୍ଜଗାମ ଘଟୋତ୍କଚଃ। ତତୋ ରତ୍ନାନ୍ଯୁପାଦାଯ ହୈଡିମ୍ବୋ ରାକ୍ଷସୈଃ ସହ
ଘଟୋତ୍କଚ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ବିଦାୟ ନେଲେ; ତାପରେ ହିଡିମ୍ବାପୁତ୍ର ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ ରତ୍ନ ନେଇ ଚାଲିଗଲେ।
ଜଗାମ ତୂର୍ଣଂ ଲଙ୍କାଯାଃ ସହଦେଵପଦଂ ପ୍ରତି। ଆସେଦୁଃ ପାଣ୍ଡଵଂ ସର୍ଵେ ଲଙ୍ଘଯିତ୍ଵା ମହୋଦଧିମ୍
ସେ ଲଙ୍କାରୁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ସହଦେବଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ; ସମସ୍ତେ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ର ଉଲ୍ଲଙ୍ଘି ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସହଦେଵୋ ଦଦର୍ଶାଥ ରତ୍ନାହାରାନ୍ନିଶାଚରାନ୍। ଆଗତାନ୍ଭୀମସଙ୍କାଶାନ୍ହୈଡିମ୍ବଂ ଚ ତଥା ନୃପ
ସହଦେବ ଆସିଥିବା ଭୀମସମ ରାକ୍ଷସ ଓ ହିଡିମ୍ବାପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ରତ୍ନ ନେଇ ଆସିଥିଲେ।
ଦ୍ରମିଲା ନୈଋତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୁଦ୍ରୁଵୁସ୍ତେ ଭଯାର୍ଦିତାଃ। ଭୈମସେନିସ୍ତତୋ ଗତ୍ଵା ମାର୍ଦେଯଂ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଃ ସ୍ଥିତଃ
ଦ୍ରାବିଡ଼ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଦେଖି ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ; ତାପରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ପୁଅ ମାଦ୍ରୀପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ହାତ ଜୋଡ଼ି ଗଲେ।
ପ୍ରୀତିମାନଭଵଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରତ୍ନୌଧଂ ତଂ ଚ ପାଣ୍ଡଵଃ। ତଂ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ପାଣିଭ୍ଯାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାନ୍ପ୍ରୀତିମାନଭୂତ୍
ପାଣ୍ଡବ ଏହି ରତ୍ନର ଢେର ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ; ସେ ଘଟୋତ୍କଚକୁ ବାହୁ ଦେଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।