ଦିଵ୍ଯମାଲ୍ଯାମ୍ବରଧରଂ ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧୋକ୍ଷିତଂ ଶୁଭମ୍। ଵିଭ୍ରାଜମାନଂ ଵପୁଷା ସୂର୍ଯଵୈଶ୍ଵାନରପ୍ରଭମ୍
ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଲଗାଇ, ଶୁଭ୍ର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେହରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଉପୋପଵିଷ୍ଟଂ ସଚିଵୈର୍ଦେଵୈରିଵ ଶତକ୍ରତୁମ୍। ଯକ୍ଷୈର୍ମହାତ୍ମଭିର୍ଦିଵ୍ଯନାରୀଭିର୍ହୃଦ୍ଯକାନ୍ତିଭିଃ
ସେ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହ ବସିଥିଲେ, ଯେପରି ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମହାତ୍ମା ଯକ୍ଷମାନେ ଓ ଦିବ୍ୟ ସୁନ୍ଦରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
ଗୀତୈର୍ମଙ୍ଗଲଯୁକ୍ତୈଶ୍ଚ ପୂଜ୍ଯମାନଂ ଯଥା ଦିଵି। ଚାମରେ ଵ୍ଯଜନେ ଚାଗ୍ର୍ଯେ ହେମଦଣ୍ଡେ ମହାଧନେ
ମଙ୍ଗଳମୟ ଗୀତରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଉଥିଲେ, ଯେପରି ଦେବଲୋକରେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚାମରା ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦଣ୍ଡରେ ତାଙ୍କୁ ପଖା ଝାଲାଯାଉଥିଲା।
ଗୃହୀତେ ଵରନାରୀଭ୍ଯାଂ ଧୂଯମାନେ ଚ ମୂର୍ଧନି। ଅର୍ଚିଷ୍ମନ୍ତଂ ଶ୍ରିଯା ଜୁଷ୍ଟଂ କୁବେରଵରୁଣୋପମମ୍
ବିଶିଷ୍ଟ ନାରୀମାନେ ଚାମରା ଧରି ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପଖା ଝାଲୁଥିଲେ, ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଧନର ଦେବତା କୁବେର ଓ ବରୁଣ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଧର୍ମେ ଚୈଵ ସ୍ଥିତଂ ନିତ୍ଯମଦ୍ଭୁତଂ ରାକ୍ଷସେସ୍ଵରମ୍। ରାମମିକ୍ଷ୍ଵାକୁନାଥଂ ଵୈ ସ୍ମରନ୍ତଂ ମନସା ସଦା
ସେ ସଦା ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହିଥିଲେ, ଅଦ୍ଭୁତ ରାକ୍ଷସମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ, ଏବଂ ନିତ୍ୟ ମନରେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ରାମଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଘଟୋତ୍କଚୋ ରାଜନ୍ଵଵନ୍ଦେ ତଂ କୃତାଞ୍ଜଲିଃ। ପ୍ରହ୍ଵସ୍ତସ୍ଥୌ ମହାଵୀର୍ଯଃ ଶକ୍ରଂ ଚିତ୍ରରଥୋ ଯଥା
ହେ ରାଜା, ଘଟୋତ୍କଚ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ହାତ ଜୋଡି ଶିର ନମାଇ ସମ୍ମାନ କଲେ, ଯେପରି ଚିତ୍ରରଥ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟରେ ନମସ୍କାର କରେ।
ତଂ ଦୂତମାଗତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଭୀଷଣଃ। ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ସାନ୍ତ୍ଵପୂର୍ଵଂ ଵଚୋଽବ୍ରଵୀତ୍
ଦୂତକୁ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ରାକ୍ଷସମାନ୍ୟର ରାଜା ବିଭୀଷଣ ଯଥାଯଥ ଆଦର କଲେ ଓ ମୃଦୁ ଭାବରେ କଥା କହିଲେ।
କସ୍ଯ ଵଂଶେ ସ ସଞ୍ଜାତଃ କରମିଚ୍ଛନ୍ମହୀପତିଃ। ତସ୍ଯାନୁଜାନ୍ସମସ୍ତାଂଶ୍ଚ ପୁରଂ ଦେଶଂ ଚ ତସ୍ଯ ଵୈ
କେଉଁ ବଂଶରେ ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ରାଜା ହେବାକୁ କ’ଣ କାମ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି? ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଭାଇ, ସେହି ସହର ଓ ଦେଶ ବିଷୟରେ ମତେ କୁହ।
ତ୍ଵାଂ ଚ କାର୍ଯଂ ଚ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ଵତଃ। ଵିସ୍ତରେଣ ମମ ବ୍ରୂହି ସର୍ଵାନେତାନ୍ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ତୁମେ କିଏ ଏବଂ କ’ଣ କାର୍ଯ୍ୟ ନେଇ ଆସିଛ, ସେ ସବୁ ମୁଁ ଠିକ୍ଠାକ୍ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ବିଷୟରେ ଭଲଭଳି ଆଲଗା ଆଲଗା କହ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ହୈଡିମ୍ବଃ ପୌଲସ୍ତ୍ଯେନ ମହାତ୍ମନା। କୃତାଞ୍ଜଲିରୁଵାଚାଥ ସମର୍ଥମିଦମୁତ୍ତରମ୍
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ବଂଶର ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ହିଡିମ୍ବ ହାତ ଜୋଡି ନମ୍ରତାରେ ଏହି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ସୋମଵଂଶୋଦ୍ଭଵୋ ରାଜା ପାଣ୍ଡୁର୍ନାମ ମହାବଲଃ। ପାଣ୍ଡୋଶ୍ଚ ପୁତ୍ରାଃ ପଞ୍ଚାସଞ୍ଛକ୍ରତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମାଃ
ସୋମ ବଂଶର ଉତ୍ପନ୍ନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ପାଣ୍ଡୁ ଥିଲେ। ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପ୍ରତାପଶାଳୀ।
ତେଷାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ତୁ ନାମ୍ନା ଵୈ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଇତି ଶ୍ରୁତଃ। ଅଜାତଶତ୍ରୁର୍ଧର୍ମାତ୍ମା ଧର୍ମୋ ଵିଗ୍ରହଵାନିଵ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ପୁଅଙ୍କ ନାମ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଯିଏ 'ଅଜାତଶତ୍ରୁ' ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଧର୍ମର ଦେହରୂପ।
ତତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ରାଜା ପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜ୍ଯମକାରଯତ୍। ଗଙ୍ଗାଯା ଦକ୍ଷିଣେ ତୀରେ ନଗରେ ନାଗସାହ୍ଵଯେ
ତାପରେ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରାଜ୍ୟ ପାଇ ଗଙ୍ଗା ଦକ୍ଷିଣ କୂଳରେ ନାଗସାହ୍ବୟ ନାମକ ସହରରେ ଶାସନ କଲେ।
ତଦ୍ଦତ୍ଵା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରାଯ ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥଂ ଯଯୌ ତତଃ। ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥେଽନ୍ଵମୋଦତ
ସେ ସହର ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇ, ସେ ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଗଲେ। ଭାଇମାନେ ସହିତ ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥରେ ଆନନ୍ଦ କଲେ।
ଗଙ୍ଗାଯମୁନଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ତେ ଉଭେ ନଗରୋତ୍ତମେ। ନିତ୍ଯଂ ଧର୍ମେ ସ୍ଥିତୋ ରାଜା ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥେ ପ୍ରଶାସ୍ତି ନଃ
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମଧ୍ୟରେ ସେଇ ଦୁଇଟି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସହର ଅଛି। ରାଜା ସଦା ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହି ଶକ୍ରପ୍ରସ୍ଥରେ ଆମକୁ ଶାସନ କରୁଛନ୍ତି।
ତସ୍ଯାନୁଜୋ ମହାବାହୁର୍ଭୀମସେନ ଇତି ଶ୍ରୁତଃ। ମହାତେଜା ମହାକୀର୍ତିଃ ଶକ୍ରତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମଃ
ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ଭୀମସେନ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ, ବିପୁଳ ତେଜ ଓ କୀର୍ତ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପ୍ରତାପଶାଳୀ।
ଦଶନାଗସହସ୍ରାଣାଂ ବଲେ ତୁଲ୍ଯଃ ସ ପାଣ୍ଡଵଃ। ତସ୍ଯାନୁଜୋଽର୍ଜୁନୋ ନାମ ମହାବଲପରାକ୍ରମଃ
ସେ ପାଣ୍ଡବ ଦଶ ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତି ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଛୋଟ ଭାଇ ଅର୍ଜୁନ, ଯିଏ ବଡ଼ ପରାକ୍ରମୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ସୁକୁମାରୋ ମହାସତ୍ଵୋ ଲୋକେ ଵୀର୍ଯେଣ ଵିଶ୍ରୁତଃ। କାର୍ତଵୀର୍ଯସମୋ ଵୀର୍ଯେ ସାଗରପ୍ରତିମୋ ବଲେ
ଦେଖିବାକୁ ମୃଦୁ ଓ ସୁନ୍ଦର, କିନ୍ତୁ ମନେ ବଡ଼ ଧୃଢ଼ ଓ ସାହସୀ, ସାରା ଜଗତରେ ତାଙ୍କର ବୀରତା ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଶକ୍ତିରେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ସମାନ, ଓ ଶକ୍ତିରେ ସାଗର ପରି ଅପାର।
ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯସମଶ୍ଚାସ୍ତ୍ରେ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ରାମସମୋଽର୍ଜୁନଃ। ରୂପେ ଶକ୍ରସମଃ ପାର୍ଥସ୍ତେଜସା ଭାସ୍କରୋପମଃ
ଅସ୍ତ୍ର ବିଦ୍ୟାରେ ଅର୍ଜୁନ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ପରଶୁରାମଙ୍କ ସମାନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ରାମଙ୍କ ପରି, ରୂପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ, ଓ ତେଜରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଦେଵଦାନଵଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ପିଶାଚୋରଗରାକ୍ଷସୈଃ। ମାନୁଷୈଶ୍ଚ ସମସ୍ତୈସ୍ତୁ ଅଜେଯଃ ଫଲ୍ଗୁନୋ ରଣେ
ଦେବତା, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପିଶାଚ, ସର୍ପ, ରାକ୍ଷସ ଓ ସମସ୍ତ ମଣିଷ ମିଶି ମଧ୍ୟ ଫାଲ୍ଗୁନ କେବେଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହାରିବେ ନାହିଁ।
ତେନ ତତ୍ଖଣ୍ଡଵଂ ଦାଵଂ ତର୍ପିତଂ ଜାତଵେଦସେ। ଵିଜିତ୍ଯ ତରସା ଶକ୍ରଂ ଯୁଧି ଦେଵଗଣୈଃ ସହ
ଏହି ଅର୍ଜୁନ ଖଣ୍ଡବବନର ଅଗ୍ନିକୁ ଜାତବେଦାସଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥିଲେ।
ଲବ୍ଧାନ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣି ଦିଵ୍ଯାନି ତର୍ପଯିତ୍ଵା ହୁତାଶନମ୍। ତେନ ଲବ୍ଧା ମହାରାଜ ଦୁର୍ଲଭା ଦୈଵତୈରପି
ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ପାଇଥିଲେ, ଏହି ଅର୍ଜୁନ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଯାହା ପାଇବାକୁ ଅସମର୍ଥ, ତାହା ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଭଗିନୀ ସୁଭଦ୍ରା ନାମ ଵିଶ୍ରୁତା। ଅର୍ଜୁନସ୍ଯାନୁଜୋ ରାଜନ୍ନକୁଲଶ୍ଚେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
ବାସୁଦେବଙ୍କ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ନକୁଳ ନାମରେ ଚିରପରିଚିତ।
ଦର୍ଶନୀଯତମୋ ଲୋକେ ମୂର୍ତିମାନିଵ ମନ୍ମଥଃ। ତସ୍ଯାନୁଜୋ ମହାତେଜାଃ ସହଦେଵ ଇତି ଶ୍ରୁତଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ସବୁଠାରୁ ଆକର୍ଷକ ଓ ରୂପବାନ, ମନମଥଙ୍କ ପରି ଦେହୀ। ତାଙ୍କର ଛୋଟ ଭାଇ ସହଦେବ, ଯିଏ ବଡ଼ ତେଜସ୍ବୀ, ସେହିପରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତେନାହଂ ପ୍ରେଷିତୋ ରାଜନ୍କୁମାରେଣ ସମୋ ରଣେ। ଅହଂ ଘଟୋତ୍କଚୋ ନାମ ଭୀମସେନସୁତୋ ବଲୀ
ମୁଁ ଏଠାକୁ ପଠାଯାଇଛି, ରାଜା, ଏହି କୁମାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ସମାନ। ମୋ ନାମ ଘଟୋତ୍କଚ, ମୁଁ ଭୀମସେନଙ୍କ ପୁଅ ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ମମ ମାତା ମହାଭାଗା ହିଡିମ୍ବା ନାମ ରାକ୍ଷସୀ। ପାର୍ଥାନାମୁପକାରାର୍ଥଂ ଚରାମି ପୃଥିଵୀମିମାମ୍
ମୋର ମାଆ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ହିଡିମ୍ବା ନାମକ ରାକ୍ଷସୀ। ପାର୍ଥମାନେ ପାଇଁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ମୁଁ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଏ।
ଆସୀତ୍ପୃଥିଵ୍ଯାଃ ସର୍ଵସ୍ଯା ମହୀପାଲୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ରାଜସୂଯଂ କ୍ରତୁଶ୍ରେଷ୍ଠମାହର୍ତୁମୁପଚକ୍ରମେ
ଏହି ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜା ଥିଲେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର। ସେ ରାଜାସୂୟ ନାମକ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ।
ସନ୍ଦିଦେଶ ଚ ସ ଭ୍ରାତୃନ୍କରାର୍ଥଂ ସର୍ଵତୋଦିଶମ୍। ଵୃଷ୍ଣିଵୀରେଣ ସହିତଃ ସନ୍ଦିଦେଶାନୁଜାନ୍ନୃପଃ
ସେ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଓ ବୃଷ୍ଣିବୀରଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦିଗ୍ରେ ଶୁଳ୍କ ଆଣିବାକୁ ପଠାଇଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟ ପଠାଇଥିଲେ, ରାଜା।
ଉଦୀଚୀମର୍ଜୁନସ୍ତୂର୍ଣଂ ଗତ୍ଵା ମେରୋରଥୋତ୍ତମଃ। ଗତ୍ଵା ଶତସହସ୍ରାଣି ଯୋଜନାନି ମହାବଲଃ
ଅର୍ଜୁନ, ରଥୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଗଲେ, ଶତ ହଜାର ଯୋଜନା ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବାସ କଲେ।
ତ୍ଵା ସର୍ଵାନ୍ନୃପାନ୍ଯୁଦ୍ଧେ ହତ୍ଵା ଚ ତରସା ଵଶୀ। ସ୍ଵର୍ଗଦ୍ଵାରମୁପାଗମ୍ଯ ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ଵୈ ଭୃଶମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି ଅପାର ରତ୍ନ ନେଇ, ସ୍ୱର୍ଗ ଦ୍ୱାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚି ଦାନ ନେଇଥିଲେ।