ଉଭୌ ବଲଭୃତୌ ଵୀରାଵୁମୌ ତୀଵ୍ରପରାକ୍ରମୌ। ନିର୍ଜିତ୍ଯାଜୌ ମହାରାଜ ଵଙ୍ଗରାଜମୁପାଦ୍ରଵତ୍
ଉଭୟ ବଳଶାଳୀ ଓ ବୀର ଯୋଦ୍ଧା, ତୀବ୍ର ପ୍ରାକ୍ରମରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି, ମହାରାଜ, ବଙ୍ଗ ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ଆଗେଇଲେ।
ସମୁଦ୍ରସେନ ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଚନ୍ଦ୍ରସେନଂ ଚ ପାର୍ଥିଵମ୍। ତାମ୍ରଲିପ୍ତଂ ଚ ରାଜାନଂ କର୍ଵଟାଧିପତିଂ ତଥା
ସେ ସମୁଦ୍ରସେନ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରସେନ ନାମକ ରାଜାଙ୍କୁ, ତାମ୍ରଲିପ୍ତ ରାଜା ଓ କର୍ବଟ ଦେଶର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପରାଜିତ କଲେ।
ସୁହ୍ଯାନାମଧିପଂ ଚୈଵ ଯେ ଚ ସାଗରଵାସିନଃ। ସର୍ଵାନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛଗଣାଂଶ୍ଚୈଵ ଵିଜିଗ୍ଯେ ଭରତର୍ଷଭଃ
ସେ ସୁହ୍ୟ ଦେଶର ଅଧିପତି ଓ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଦଳମାନେକୁ ମଧ୍ୟ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜିତିଲେ।
ଏଵଂ ବହୁଵିଧାନ୍ଦେଶାନ୍ଵିଜିତ୍ଯ ପଵନାତ୍ମଜଃ। ସୁ ତେଭ୍ଯ ଉପାଦାଯ ଲୌହିତ୍ଯମଗଦ୍ବଲୀ
ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦେଶ ଜିତି, ପବନପୁତ୍ର ସେମାନଙ୍କଠାରୁ କର ନେଇ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ସ ସର୍ଵାନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛନୃପତୀନ୍ସାଗରାନୂପଵାସିନଃ। କରମାହାରଯାମାସ ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ସେ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ବସୁଥିବା ସମସ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ରାଜାମାନେଠାରୁ କର ଆଣିଲେ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମଣିମୁକ୍ତା ମଧ୍ୟ ଆଣିଲେ।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁଵସ୍ତ୍ରାଣି ମଣିମୌକ୍ତିକକମ୍ବଲମ୍। କାଞ୍ଚନଂ ରଜତଂ ଚୈଵ ଵିଦ୍ରୁମଂ ଚ ମହାଧନମ୍
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, ବସ୍ତ୍ର, ମଣି ଓ ମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଚାଦର, ସୁନା, ଚାଁଦି ଏବଂ ବହୁ ଧନ ଭଳି ବିଦ୍ରୁମ ମଧ୍ୟ ଆଣିଲେ।
ତେ କୋଟୀଶତସଙ୍ଖ୍ଯେନ କୌନ୍ତେଯଂ ମହତା ତଦା। ଅଭ୍ଯଵର୍ଷନ୍ମହାତ୍ମାନଂ ଧନଵର୍ଷେଣ ପାଣ୍ଡଵମ୍
ସେମାନେ କୋଟି କୋଟି ଧନ ଦ୍ୱାରା, ମହାତ୍ମା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଧନର ବର୍ଷା କଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥମୁପାଗମ୍ଯ ଭୀମୋ ଭୀମପରାକ୍ରମଃ। ନିଵେଦଯାମାସ ତଦା ଧର୍ମରାଜାଯ ତଦ୍ଧନମ୍
ଭୀମ, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାକ୍ରମଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଯାଇ, ସମସ୍ତ ଧନ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ତଥୈଵ ସହଦେଵୋଽପି ଧର୍ମରାଜେନ ପୂଜିତଃ। ମହତ୍ଯା ସେନଯା ରାଜନ୍ପ୍ରଯଯୌ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦିଶମ୍
ଏହିପରି, ସହଦେବ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ବଡ଼ ସେନା ସହିତ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ, ହେ ରାଜନ।
ସ ଶୂରସେନାନ୍କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ ପୂର୍ଵମେଵାଜଯତ୍ପ୍ରଭୁଃ। ମତ୍ସ୍ଯରାଜଂ ଚ କୌରଵ୍ଯୋ ଵଶେ ଚକ୍ରେ ବଲାଦ୍ବଲୀ
ସେ ପ୍ରଭୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୂରସେନ ଦେଶକୁ ପ୍ରଥମେ ଜିତିଲେ, ଏବଂ କୌରବ ଶକ୍ତିବଳରେ ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଲେ।
ଅଧିରାଜାଧିପଂ ଚୈଵ ଦନ୍ତଵକ୍ରଂ ମହାବଲମ୍। ଜିଗାଯ କରଦଂ ଚୈଵ କୃତ୍ଵା ରାଜ୍ଯେ ନ୍ଯଵେଶଯତ୍
ସେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିରାଜ ଦନ୍ତବକ୍ରଙ୍କୁ, ଯିଏ ବହୁତ ବଳଶାଳୀ, ତାଙ୍କୁ ଜିତି, କର ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ବସାଇଲେ।
ସୁକୁମାରଂ ଵଶେ ଚକ୍ରେ ସୁମିତ୍ରଂ ଚ ନରାଧିପମ୍। ତଥୈଵାପରମତ୍ସ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଵ୍ଯଜଯତ୍ସ ପଟଚ୍ଚରାନ୍
ସେ ସୁକୁମାରଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଲେ, ସୁମିତ୍ର ନାମକ ରାଜାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ମତ୍ସ୍ୟ ଓ ପଟଚ୍ଚର ଦଳକୁ ମଧ୍ୟ ପରାଜିତ କଲେ।
ନିଷାଦଭୂମିଂ ଗୋଶୃଙ୍ଗଂ ପର୍ଵତପ୍ରଵରଂ ତଥା। ତରସୈଵାଜଯଦ୍ଧୀମାଞ୍ଶ୍ରେଣିମନ୍ତଂ ଚ ପାର୍ଥିଵମ୍
ସେ ନିଷାଦ ଭୂମି, ଗୋଶୃଙ୍ଗ ପାହାଡ଼ ଓ ଶ୍ରେଣିମନ୍ତ ନାମକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜାଙ୍କୁ ତ୍ୱରିତ ଜିତିଲେ।
ନରରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଚ ନିର୍ଜିତ୍ଯ କୁନ୍ତିଭୋଜମୁପାଦ୍ରଵତ୍। ପ୍ରୀତିପୂର୍ଵଂ ଚ ତସ୍ଯାସୌ ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ଶାସନମ୍
ନରରାଷ୍ଟ୍ର ଜିତି, ସେ କୁନ୍ତିଭୋଜଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ସ୍ନେହପୂର୍ବକ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତତଶ୍ଚର୍ମଣ୍ଵତୀକୂଲେ ଜମ୍ଭକସ୍ଯାତ୍ମଜଂ ନୃପମ୍। ଦଦର୍ଶ ଵାସୁଦେଵେନ ଶେଷିତଂ ପୂର୍ଵଵୈରିଣା
ତାପରେ ଚର୍ମଣ୍ୱତୀ ନଦୀର କୂଳରେ, ଜମ୍ଭକଙ୍କ ପୁଅ ରାଜାଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଚକ୍ରେ ତେନ ସ ସଙ୍ଗ୍ରାମଂ ସହଦେଵେନ ଭାରତ। ସ ତମାଜୌ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖୋ ଯଯୌ
ତାଙ୍କ ସହିତ ସହଦେବ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ହରାଇ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସେକାନପରସେକାଂଶ୍ଚ ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ।। ତତସ୍ତେନୈଵ ସହିତୋ ନର୍ମଦାମଭିତୋ ଯଯୌ
ସେ ସେକନ, ଅପରସେକନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନ ନେଲେ; ତାପରେ ସେଙ୍କ ସହ ନର୍ମଦା ନଦୀ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଭଗଦତ୍ତଂ ମହାବାହୁଂ କ୍ଷତ୍ରିଯଂ ନରକାତ୍ମଜମ୍। ଅର୍ଜୁନାଯ କରଂ ଦତ୍ତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତତ୍ର ନ୍ଯଵର୍ତତ
ମହାବଳୀ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନରକଙ୍କ ପୁଅ ଭଗଦତ୍ତ ଆର୍ଜୁନଙ୍କୁ କର ଦେଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ସେଠାରୁ ପଛକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଵିନ୍ଦାନୁଵିନ୍ଦାଵାଵନ୍ତ୍ଯୌ ସୈନ୍ଯେନ ମହତାଵୃତୌ। ଜିଗାଯ ସମରେ ଵୀରାଵାଶ୍ଵିନେଯଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ପୁଅ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବୀର, ବଡ଼ ସେନା ଘେରିଥିବା ଅବନ୍ତିର ଦୁଇ ଶୂର ବିନ୍ଦ ଓ ଅନୁବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇଲେ।
ତତୋ ରତ୍ନାନ୍ଯୁପାଦାଯ ପୁରଂ ଭୋଜକଟଂ ଯଯୌ। ତତ୍ର ଯୁଦ୍ଧମଭୂଦ୍ରାଜନ୍ଦିଵସଦ୍ଵଯମଚ୍ଯୁତ
ତାପରେ ରତ୍ନ ନେଇ, ସେ ଭୋଜକଟ ନଗରକୁ ଗଲେ; ସେଠାରେ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଦୁଇ ଦିନ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ସ ଵିଜିତ୍ଯ ଦୁରାଧର୍ଷଂ ଭୀଷ୍ମକଂ ମାଦ୍ରିନନ୍ଦନଃ। କୋସଲାଧିପତିଂ ଚୈଵ ତଥା ଵେଣାତଟାଧିପମ୍
ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅ, ଦୁର୍ଜୟ ଭୀଷ୍ମକ, କୋଶଳ ରାଜା ଓ ବେଣାଟଟ ଅଧିପତିଙ୍କୁ ଯିତିଲେ।
କାନ୍ତାରକାଂଶ୍ଚ ସମର ତଥା ପ୍ରାକୋଟକାନ୍ନୃପାନ୍। ନାଟକେଯାଂଶ୍ଚ ସମରେ ତଥା ହେରମ୍ବକାନ୍ଯୁଧି
ସେ କାନ୍ତାରକ, ପ୍ରାକୋଟକ ରାଜା, ନାଟକେୟ ଓ ହେରମ୍ବକମାନେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇଲେ।
ମାରୁଧଂ ଚ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ରମ୍ଯଗ୍ରାମମଥୋ ବଲାତ୍। ନାଚୀନାନର୍ବୁକାଂଶ୍ଚୈଵ ରାଜାନଶ୍ଚ ମହାବଲଃ
ମାରୁଧଙ୍କୁ ହରାଇ, ରମ୍ୟଗ୍ରାମକୁ ଶକ୍ତିବଳେ ଦଳିଲେ; ନାଚୀନ, ଅର୍ବୁକ ଓ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାମାନେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ।
ତାଂସ୍ତାନାଟଵିକାନ୍ସର୍ଵାନଜଯତ୍ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନଃ। ନାତାଧିପଂ ଚ ନୃପତିଂ ଵଶେ ଚକ୍ରେ ମହାବଲଃ
ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅ ସେଇ ସମସ୍ତ ଅଟବୀବାସୀ ରାଜାମାନେଠାରେ ଜିତିଲେ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ ନାଟ ଅଧିପତିକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଲେ।
ପୁଲିନ୍ଦାଂଶ୍ଚ ରଣେ ଜିତ୍ଵା ଯଯୌ ଦକ୍ଷିଣତଃ ପୁରଃ। ଯୁଯୁଧେ ପାଣ୍ଡ୍ଯରାଜେନ ଦିଵସଂ ନକୁଲାନୁଜଃ
ପୁଲିନ୍ଦମାନେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି, ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଗଲେ; ନକୁଳଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ପାଣ୍ଡ୍ୟ ରାଜା ସହ ଏକ ଦିନ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ତଂ ଜିତ୍ଵା ସ ମହାବାହୁଃ ପ୍ରଯଯୌ ଦକ୍ଷିଣାପଥମ୍। ଗୁହାମାସାଦଯାମାସ କିଷ୍କିନ୍ଧାଂ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତାମ୍
ତାଙ୍କୁ ହରାଇ, ମହାବଳୀ ସେ ଦକ୍ଷିଣ ପଥରେ ଆଗେଇ ଚାଲି, ପ୍ରସିଦ୍ଧ କିଷ୍କିନ୍ଧା ଗୁହାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପୁରା ଵାନରରାଜେନ ଵାଲିନା ଚାଭିରକ୍ଷିତାମ୍। ତତଃ କୋସଲରାଜସ୍ଯ ରାମସ୍ଯୈଵାନୁଗେନ ଚ। ସୁଗ୍ରୀଵେଣାଭିଗୁପ୍ତାଂ ତାଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟସ୍ତମଥାହ୍ଵଯତ୍
ଏହି ସ୍ଥାନଟିକୁ ପୂର୍ବେ ବାନର ରାଜା ବାଲି ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ପରେ କୋଶଳ ରାଜା ରାମଙ୍କ ଅନୁଗତ ସୁଗ୍ରୀବ ଏଠାକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ସେଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଡାକିଲେ।
ତତ୍ର ଵାନରରାଜାଭ୍ଯାଂ ମୈନ୍ଦେନ ଦ୍ଵିଵିଦେନ ଚ। ଯୁଯୁଧେ ଦିଵସାନ୍ସପ୍ତ ନ ଚ ତୌ ଵିକୃତିଂ ଗତୌ
ସେଠାରେ, ବାନର ରାଜା ମୈନ୍ଦ ଓ ଦ୍ୱିବିଦ ସହ ସପ୍ତାହ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, କିନ୍ତୁ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ କୌଣସି ପରାଜୟ ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ।
ତତସ୍ତୁଷ୍ଟୌ ମହାତ୍ମାନୌ ସହଦେଵାଯ ଵାନରୌ। ଊଚତୁଶ୍ଚୈଵ ସଂହୃଷ୍ଟୌ ପ୍ରୀତିପୂର୍ଵମିଦଂ ଵଚଃ
ତାପରେ, ସେଇ ଦୁଇ ମହାତ୍ମା ବାନର ଖୁସି ହୋଇ, ଆନନ୍ଦରେ ସହଦେବଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଗଚ୍ଛ ପାଣ୍ଡଵଶାର୍ଦୂଲ ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ସର୍ଵଶଃ। ଅଵିଘ୍ନମସ୍ତ କାର୍ଯାଯ ଧର୍ମରାଜାଯ ଧୀମତେ
"ହେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ, ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ନେଇ ଯାଅ; ଧୀର ଧର୍ମରାଜଙ୍କ କାମ ନିର୍ବିଘ୍ନରେ ସଫଳ ହେଉ।"