ଵିଜିଗ୍ଯେ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ନାତିତୀଵ୍ରେଣ କର୍ମଣା। ଶକାଂଶ୍ଚ ବର୍ବରାଶ୍ଚୈଵ ଅଜଯଚ୍ଛଦ୍ମପୂର୍ଵକମ୍
ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ସେ ଅତି କଷ୍ଟ ଛାଡ଼ି ତାଙ୍କୁ ଜିତିଲେ; ଚତୁର୍ଯ୍ୟ ଚାଳିରେ ଶକ ଓ ବର୍ବରମାନେକୁ ବଶ କଲେ।
ଵୈଦେହସ୍ଥସ୍ତୁ କୌନ୍ତେଯ ଇନ୍ଦ୍ରପର୍ଵତମନ୍ତିକାତ୍। କିରାତାନାମଧିପତୀନଜଯତ୍ସପ୍ତ ପାଣ୍ଡଵଃ
ବିଦେହରେ ଇନ୍ଦ୍ରପର୍ବତ ପାଖରେ ରହି, କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନ ସେ କିରାତମାନେର ସାତିଜଣ ଅଧିପତିକୁ ଜିତିଲେ।
ତତଃ ସୁହ୍ଯାନ୍ପ୍ରସୁହ୍ଯାଂଶ୍ଚ ସପକ୍ଷାନତିଵୀର୍ଯଵାନ୍। ଵିଜିତ୍ଯ ଯୁଧି କୌନ୍ତେଯୋ ମାଗଧାନଭ୍ଯଧାଦ୍ବଲୀ
ତାପରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭଳ କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନ ସୁହ୍ୟ ଓ ପ୍ରସୁହ୍ୟ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି, ମାଗଧମାନେ ଉପରେ ଆଗେଇଲେ।
ଦଣ୍ଡଂ ଚ ଦଣ୍ଡଧାରଂ ଚ ଵିଜିତ୍ଯ ପୃଥିଵୀପତୀନ୍। ତୈରେଵ ସହିତୈଃ ସର୍ଵୈର୍ଗିରିଵ୍ରଜମୁପାଦ୍ରଵତ୍
ଦଣ୍ଡ ଓ ଦଣ୍ଡଧାର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଭୂମିର ରାଜାମାନେକୁ ବଶ କରି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଗିରିବ୍ରଜକୁ ଯାଇଲେ।
ଜାରାସନ୍ଧିଂ ସାନ୍ତ୍ଵଯିତ୍ଵା କରେ ଚ ଵିନିଵେଶ୍ଯ ହ। ତୈରେଵ ସହିତୈଃ ସର୍ଵୈଃ କର୍ଣମବ୍ଯଦ୍ରଵଦ୍ବଲୀ
ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅଧୀନ କରି, ସେ ସମସ୍ତ ସହଯୋଗୀଙ୍କ ସହିତ ବଳଶାଳୀ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ଆଗେଇଲେ।
ସ କମ୍ପଯନ୍ନିଵ ମହୀଂ ବଲେନ ଚତୁଙ୍ଗିଣା। ଯୁଯୁଧେ ପାଣ୍ଡଵଶ୍ରେଷ୍ଠଃ କର୍ଣେନାମିତ୍ରଘାତିନା
ଚାରି ପ୍ରକାର ସେନା ସହିତ ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପିତ କରୁଥିବା ପାଣ୍ଡବମାନେର ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ କର୍ଣ୍ଣ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସ କର୍ଣଂ ଯୁଧି ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଵଶେ କୃତ୍ଵା ଚ ଭାରତ। ତତୋ ଵିଜିଗ୍ଯେ ବଲଵାନ୍ରାଜ୍ଞଃ ପର୍ଵତଵାସିନଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ହରାଇ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ ମାଳପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା ରାଜାମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ, ହେ ଭାରତ।
ଅଥ ମୋଦାଗିରୌ ଚୈଵ ରାଜାନଂ ବଲଵତ୍ତରମ୍। ପାଣ୍ଡଵୋ ବାହୁଵୀର୍ଯେଣ ନିଜଘାନ ମହାମୃଧେ
ତାପରେ ମୋଦାଗିରି ପାହାଡ଼ରେ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ନିଜ ବାହୁବଳରେ ବଳବତୀ ଏକ ରାଜାଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ କଲେ।
ତତଃ ପୁଣ୍ଡ୍ରାଧିପଂ ଵୀରଂ ଵାସୁଦେଵଂ ସମାଯଯୌ। `ଇଦାନୀଂ ଵୃଷ୍ଣିଵୀରେଣ ନ ଯୋତ୍ସ୍ଯାମୀତି ପୌଣ୍ଡ୍ରକଃ
ତାପରେ ପୁଣ୍ଡ୍ର ଦେଶର ବୀର ରାଜା ବାସୁଦେବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି, 'ଏବେ ମୁଁ ବୃଷ୍ଣିବଂଶୀ ବୀର ସହଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି ନାହିଁ' ବୋଲି ପଉଣ୍ଡ୍ରକ କହିଲେ।
କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଭୁଜସଂତ୍ରାସାତ୍କରମାଶୁ ଦଦୌ ନୃପଃ'। କୌଶିକୀକଚ୍ଛନିଲଯଂ ରାଜାନଂ ଚ ମହୌଜସମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାହୁର ଭୟରେ ରାଜା ତୁରନ୍ତ କର ଦେଲେ, ଏବଂ କୌଶିକୀ ନଦୀ ତଟରେ ବସୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ମଧ୍ୟ କର ଦେଲେ।
ଉଭୌ ବଲଭୃତୌ ଵୀରାଵୁମୌ ତୀଵ୍ରପରାକ୍ରମୌ। ନିର୍ଜିତ୍ଯାଜୌ ମହାରାଜ ଵଙ୍ଗରାଜମୁପାଦ୍ରଵତ୍
ଉଭୟ ବଳଶାଳୀ ଓ ବୀର ଯୋଦ୍ଧା, ତୀବ୍ର ପ୍ରାକ୍ରମରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି, ମହାରାଜ, ବଙ୍ଗ ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ଆଗେଇଲେ।
ସମୁଦ୍ରସେନ ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଚନ୍ଦ୍ରସେନଂ ଚ ପାର୍ଥିଵମ୍। ତାମ୍ରଲିପ୍ତଂ ଚ ରାଜାନଂ କର୍ଵଟାଧିପତିଂ ତଥା
ସେ ସମୁଦ୍ରସେନ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରସେନ ନାମକ ରାଜାଙ୍କୁ, ତାମ୍ରଲିପ୍ତ ରାଜା ଓ କର୍ବଟ ଦେଶର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପରାଜିତ କଲେ।
ସୁହ୍ଯାନାମଧିପଂ ଚୈଵ ଯେ ଚ ସାଗରଵାସିନଃ। ସର୍ଵାନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛଗଣାଂଶ୍ଚୈଵ ଵିଜିଗ୍ଯେ ଭରତର୍ଷଭଃ
ସେ ସୁହ୍ୟ ଦେଶର ଅଧିପତି ଓ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଦଳମାନେକୁ ମଧ୍ୟ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜିତିଲେ।
ଏଵଂ ବହୁଵିଧାନ୍ଦେଶାନ୍ଵିଜିତ୍ଯ ପଵନାତ୍ମଜଃ। ସୁ ତେଭ୍ଯ ଉପାଦାଯ ଲୌହିତ୍ଯମଗଦ୍ବଲୀ
ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦେଶ ଜିତି, ପବନପୁତ୍ର ସେମାନଙ୍କଠାରୁ କର ନେଇ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ସ ସର୍ଵାନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛନୃପତୀନ୍ସାଗରାନୂପଵାସିନଃ। କରମାହାରଯାମାସ ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ସେ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ବସୁଥିବା ସମସ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ରାଜାମାନେଠାରୁ କର ଆଣିଲେ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମଣିମୁକ୍ତା ମଧ୍ୟ ଆଣିଲେ।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁଵସ୍ତ୍ରାଣି ମଣିମୌକ୍ତିକକମ୍ବଲମ୍। କାଞ୍ଚନଂ ରଜତଂ ଚୈଵ ଵିଦ୍ରୁମଂ ଚ ମହାଧନମ୍
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, ବସ୍ତ୍ର, ମଣି ଓ ମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଚାଦର, ସୁନା, ଚାଁଦି ଏବଂ ବହୁ ଧନ ଭଳି ବିଦ୍ରୁମ ମଧ୍ୟ ଆଣିଲେ।
ତେ କୋଟୀଶତସଙ୍ଖ୍ଯେନ କୌନ୍ତେଯଂ ମହତା ତଦା। ଅଭ୍ଯଵର୍ଷନ୍ମହାତ୍ମାନଂ ଧନଵର୍ଷେଣ ପାଣ୍ଡଵମ୍
ସେମାନେ କୋଟି କୋଟି ଧନ ଦ୍ୱାରା, ମହାତ୍ମା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଧନର ବର୍ଷା କଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥମୁପାଗମ୍ଯ ଭୀମୋ ଭୀମପରାକ୍ରମଃ। ନିଵେଦଯାମାସ ତଦା ଧର୍ମରାଜାଯ ତଦ୍ଧନମ୍
ଭୀମ, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାକ୍ରମଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଯାଇ, ସମସ୍ତ ଧନ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ତଥୈଵ ସହଦେଵୋଽପି ଧର୍ମରାଜେନ ପୂଜିତଃ। ମହତ୍ଯା ସେନଯା ରାଜନ୍ପ୍ରଯଯୌ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦିଶମ୍
ଏହିପରି, ସହଦେବ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ବଡ଼ ସେନା ସହିତ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ, ହେ ରାଜନ।
ସ ଶୂରସେନାନ୍କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ ପୂର୍ଵମେଵାଜଯତ୍ପ୍ରଭୁଃ। ମତ୍ସ୍ଯରାଜଂ ଚ କୌରଵ୍ଯୋ ଵଶେ ଚକ୍ରେ ବଲାଦ୍ବଲୀ
ସେ ପ୍ରଭୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୂରସେନ ଦେଶକୁ ପ୍ରଥମେ ଜିତିଲେ, ଏବଂ କୌରବ ଶକ୍ତିବଳରେ ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଲେ।
ଅଧିରାଜାଧିପଂ ଚୈଵ ଦନ୍ତଵକ୍ରଂ ମହାବଲମ୍। ଜିଗାଯ କରଦଂ ଚୈଵ କୃତ୍ଵା ରାଜ୍ଯେ ନ୍ଯଵେଶଯତ୍
ସେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିରାଜ ଦନ୍ତବକ୍ରଙ୍କୁ, ଯିଏ ବହୁତ ବଳଶାଳୀ, ତାଙ୍କୁ ଜିତି, କର ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ବସାଇଲେ।
ସୁକୁମାରଂ ଵଶେ ଚକ୍ରେ ସୁମିତ୍ରଂ ଚ ନରାଧିପମ୍। ତଥୈଵାପରମତ୍ସ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଵ୍ଯଜଯତ୍ସ ପଟଚ୍ଚରାନ୍
ସେ ସୁକୁମାରଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଲେ, ସୁମିତ୍ର ନାମକ ରାଜାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ମତ୍ସ୍ୟ ଓ ପଟଚ୍ଚର ଦଳକୁ ମଧ୍ୟ ପରାଜିତ କଲେ।
ନିଷାଦଭୂମିଂ ଗୋଶୃଙ୍ଗଂ ପର୍ଵତପ୍ରଵରଂ ତଥା। ତରସୈଵାଜଯଦ୍ଧୀମାଞ୍ଶ୍ରେଣିମନ୍ତଂ ଚ ପାର୍ଥିଵମ୍
ସେ ନିଷାଦ ଭୂମି, ଗୋଶୃଙ୍ଗ ପାହାଡ଼ ଓ ଶ୍ରେଣିମନ୍ତ ନାମକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜାଙ୍କୁ ତ୍ୱରିତ ଜିତିଲେ।
ନରରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଚ ନିର୍ଜିତ୍ଯ କୁନ୍ତିଭୋଜମୁପାଦ୍ରଵତ୍। ପ୍ରୀତିପୂର୍ଵଂ ଚ ତସ୍ଯାସୌ ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ଶାସନମ୍
ନରରାଷ୍ଟ୍ର ଜିତି, ସେ କୁନ୍ତିଭୋଜଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ସ୍ନେହପୂର୍ବକ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତତଶ୍ଚର୍ମଣ୍ଵତୀକୂଲେ ଜମ୍ଭକସ୍ଯାତ୍ମଜଂ ନୃପମ୍। ଦଦର୍ଶ ଵାସୁଦେଵେନ ଶେଷିତଂ ପୂର୍ଵଵୈରିଣା
ତାପରେ ଚର୍ମଣ୍ୱତୀ ନଦୀର କୂଳରେ, ଜମ୍ଭକଙ୍କ ପୁଅ ରାଜାଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ପୂର୍ବରୁ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଚକ୍ରେ ତେନ ସ ସଙ୍ଗ୍ରାମଂ ସହଦେଵେନ ଭାରତ। ସ ତମାଜୌ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣାଭିମୁଖୋ ଯଯୌ
ତାଙ୍କ ସହିତ ସହଦେବ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ହରାଇ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସେକାନପରସେକାଂଶ୍ଚ ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ।। ତତସ୍ତେନୈଵ ସହିତୋ ନର୍ମଦାମଭିତୋ ଯଯୌ
ସେ ସେକନ, ଅପରସେକନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନ ନେଲେ; ତାପରେ ସେଙ୍କ ସହ ନର୍ମଦା ନଦୀ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଭଗଦତ୍ତଂ ମହାବାହୁଂ କ୍ଷତ୍ରିଯଂ ନରକାତ୍ମଜମ୍। ଅର୍ଜୁନାଯ କରଂ ଦତ୍ତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତତ୍ର ନ୍ଯଵର୍ତତ
ମହାବଳୀ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନରକଙ୍କ ପୁଅ ଭଗଦତ୍ତ ଆର୍ଜୁନଙ୍କୁ କର ଦେଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ସେଠାରୁ ପଛକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଵିନ୍ଦାନୁଵିନ୍ଦାଵାଵନ୍ତ୍ଯୌ ସୈନ୍ଯେନ ମହତାଵୃତୌ। ଜିଗାଯ ସମରେ ଵୀରାଵାଶ୍ଵିନେଯଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କ ପୁଅ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବୀର, ବଡ଼ ସେନା ଘେରିଥିବା ଅବନ୍ତିର ଦୁଇ ଶୂର ବିନ୍ଦ ଓ ଅନୁବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇଲେ।
ତତୋ ରତ୍ନାନ୍ଯୁପାଦାଯ ପୁରଂ ଭୋଜକଟଂ ଯଯୌ। ତତ୍ର ଯୁଦ୍ଧମଭୂଦ୍ରାଜନ୍ଦିଵସଦ୍ଵଯମଚ୍ଯୁତ
ତାପରେ ରତ୍ନ ନେଇ, ସେ ଭୋଜକଟ ନଗରକୁ ଗଲେ; ସେଠାରେ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଦୁଇ ଦିନ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।